| 1 και ειπεν κυριος προς σαμουηλ εως ποτε συ πενθεις επι σαουλ καγω εξουδενωκα αυτον μη βασιλευειν επι ισραηλ πλησον το κερας σου ελαιου και δευρο αποστειλω σε προς ιεσσαι εως εις βηθλεεμ οτι εορακα εν τοις υιοις αυτου εμοι βασιλευειν | 1 Enfin le Seigneur dit à Samuel: Jusqu'à quand pleurerez-vous Saül, puisque Je l'ai rejeté, et que Je ne veux plus qu'il règne sur Israël? Remplissez d'huile votre corne, et venez, afin que Je vous envoie chez Isaï le Bethléémite, car Je Me suis choisi un roi parmi ses fils. |
| 2 και ειπεν σαμουηλ πως πορευθω και ακουσεται σαουλ και αποκτενει με και ειπεν κυριος δαμαλιν βοων λαβε εν τη χειρι σου και ερεις θυσαι τω κυριω ηκω | 2 Et Samuel lui répondit: Comment irai-je; car Saül l'apprendra et il me fera mourir. Et le Seigneur lui dit: Prenez avec vous un veau du troupeau, et vous direz: Je suis venu sacrifier au Seigneur. |
| 3 και καλεσεις τον ιεσσαι εις την θυσιαν και γνωριω σοι α ποιησεις και χρισεις ον εαν ειπω προς σε | 3 Vous appellerez Isaï au sacrifice, et Je vous indiquerai ce que vous aurez à faire, et vous oindrez celui que Je vous aurai montré. |
| 4 και εποιησεν σαμουηλ παντα α ελαλησεν αυτω κυριος και ηλθεν εις βηθλεεμ και εξεστησαν οι πρεσβυτεροι της πολεως τη απαντησει αυτου και ειπαν ειρηνη η εισοδος σου ο βλεπων | 4 Samuel fit donc ce que le Seigneur lui avait dit. Il vint à Bethléem, et les anciens de la ville en furent tout surpris; ils allèrent au-devant de lui, et ils lui dirent: Nous apportez-vous la paix? |
| 5 και ειπεν ειρηνη θυσαι τω κυριω ηκω αγιασθητε και ευφρανθητε μετ' εμου σημερον και ηγιασεν τον ιεσσαι και τους υιους αυτου και εκαλεσεν αυτους εις την θυσιαν | 5 Il leur répondit: Je vous apporte la paix; je suis venu pour sacrifier au Seigneur. Purifiez-vous, et venez avec moi, afin que j'offre la victime. Samuel purifia donc Isaï et ses fils, et les appela au sacrifice. |
| 6 και εγενηθη εν τω αυτους εισιεναι και ειδεν τον ελιαβ και ειπεν αλλα και ενωπιον κυριου χριστος αυτου | 6 Et lorsqu'ils furent entrés, Samuel dit en voyant Eliab: Est-ce là celui que le Seigneur a choisi pour être Son christ? |
| 7 και ειπεν κυριος προς σαμουηλ μη επιβλεψης επι την οψιν αυτου μηδε εις την εξιν μεγεθους αυτου οτι εξουδενωκα αυτον οτι ουχ ως εμβλεψεται ανθρωπος οψεται ο θεος οτι ανθρωπος οψεται εις προσωπον ο δε θεος οψεται εις καρδιαν | 7 Le Seigneur dit à Samuel: N'ayez égard ni à sa bonne mine ni à sa taille avantageuse, parce que Je l'ai rejeté, et que Je ne juge pas avec les yeux des hommes; car l'homme ne voit que ce qui paraît au dehors, mais le Seigneur regarde le coeur. |
| 8 και εκαλεσεν ιεσσαι τον αμιναδαβ και παρηλθεν κατα προσωπον σαμουηλ και ειπεν ουδε τουτον εξελεξατο κυριος | 8 Isaï appella ensuite Abinadab, et le présenta à Samuel. Et Samuel lui dit: Ce n'est point lui non plus que le Seigneur a choisi. |
| 9 και παρηγαγεν ιεσσαι τον σαμα και ειπεν και εν τουτω ουκ εξελεξατο κυριος | 9 Il lui présenta Samma; et Samuel lui dit: Le Seigneur n'a pas non plus choisi celui-là. |
| 10 και παρηγαγεν ιεσσαι τους επτα υιους αυτου ενωπιον σαμουηλ και ειπεν σαμουηλ ουκ εξελεξατο κυριος εν τουτοις | 10 Isaï fit donc venir ses sept fils devant Samuel; et Samuel lui dit: Dieu n'a choisi aucun de ceux-ci. |
| 11 και ειπεν σαμουηλ προς ιεσσαι εκλελοιπασιν τα παιδαρια και ειπεν ετι ο μικρος ιδου ποιμαινει εν τω ποιμνιω και ειπεν σαμουηλ προς ιεσσαι αποστειλον και λαβε αυτον οτι ου μη κατακλιθωμεν εως του ελθειν αυτον | 11 Alors Samuel dit à Isaï: Sont-ce là tous vos fils? Isaï lui répondit: Il reste encore le plus jeune, qui garde les brebis. Envoyez le chercher, dit Samuel; car nous ne nous mettrons point à table qu'il ne soit venu. |
| 12 και απεστειλεν και εισηγαγεν αυτον και ουτος πυρρακης μετα καλλους οφθαλμων και αγαθος ορασει κυριω και ειπεν κυριος προς σαμουηλ αναστα και χρισον τον δαυιδ οτι ουτος αγαθος εστιν | 12 Isaï l'envoya donc chercher et le présenta à Samuel. Or il était blond, beau à contempler, et d'une physionomie agréable. Le Seigneur lui dit: Levez-vous, oignez-le, car c'est lui. |
| 13 και ελαβεν σαμουηλ το κερας του ελαιου και εχρισεν αυτον εν μεσω των αδελφων αυτου και εφηλατο πνευμα κυριου επι δαυιδ απο της ημερας εκεινης και επανω και ανεστη σαμουηλ και απηλθεν εις αρμαθαιμ | 13 Samuel prit donc la corne pleine d'huile, et il l'oignit au milieu de ses fréres. Et dès lors l'Esprit du Seigneur fut toujours en David. Et se levant, Samuel retourna à Ramatha. |
| 14 και πνευμα κυριου απεστη απο σαουλ και επνιγεν αυτον πνευμα πονηρον παρα κυριου | 14 Or l'Esprit du Seigneur se retira de Saül, qui était agité par un esprit mauvais envoyé par le Seigneur. |
| 15 και ειπαν οι παιδες σαουλ προς αυτον ιδου δη πνευμα κυριου πονηρον πνιγει σε | 15 Alors les officiers de Saül lui dirent: Voici qu'un mauvais esprit envoyé de Dieu vous agite. |
| 16 ειπατωσαν δη οι δουλοι σου ενωπιον σου και ζητησατωσαν τω κυριω ημων ανδρα ειδοτα ψαλλειν εν κινυρα και εσται εν τω ειναι πνευμα πονηρον επι σοι και ψαλει εν τη κινυρα αυτου και αγαθον σοι εσται και αναπαυσει σε | 16 Que notre seigneur commande, et vos serviteurs, qui sont auprès de vous, chercheront un homme qui sache toucher la harpe, afin qu'il en joue lorsque le mauvais esprit envoyé par le Seigneur vous agitera, et que vous en receviez du soulagement. |
| 17 και ειπεν σαουλ προς τους παιδας αυτου ιδετε δη μοι ανδρα ορθως ψαλλοντα και εισαγαγετε αυτον προς εμε | 17 Saül dit à ses officiers: Cherchez-moi donc quelqu'un qui sache bien jouer de la harpe, et amenez-le moi. |
| 18 και απεκριθη εις των παιδαριων αυτου και ειπεν ιδου εορακα υιον τω ιεσσαι βηθλεεμιτην και αυτον ειδοτα ψαλμον και ο ανηρ συνετος και ο ανηρ πολεμιστης και σοφος λογω και ανηρ αγαθος τω ειδει και κυριος μετ' αυτου | 18 Et l'un d'entre eux répondit: J'ai vu l'un des fils d'Isaï le Bethléémite, qui sait jouer de la harpe. C'est aussi un jeune homme très robuste, propre à la guerre, sage dans ses paroles, et plein de beauté; et le Seigneur est avec lui. |
| 19 και απεστειλεν σαουλ αγγελους προς ιεσσαι λεγων αποστειλον προς με τον υιον σου δαυιδ τον εν τω ποιμνιω σου | 19 Saül fit donc dire à Isaï: Envoyez-moi votre fils David, qui est avec vos troupeaux. |
| 20 και ελαβεν ιεσσαι γομορ αρτων και ασκον οινου και εριφον αιγων ενα και εξαπεστειλεν εν χειρι δαυιδ του υιου αυτου προς σαουλ | 20 Isaï prit aussitôt un âne qu'il chargea de pain, d'une amphore de vin et d'un chevreau, et il les envoya à Saül par son fils David. |
| 21 και εισηλθεν δαυιδ προς σαουλ και παρειστηκει ενωπιον αυτου και ηγαπησεν αυτον σφοδρα και εγενηθη αυτω αιρων τα σκευη αυτου | 21 David vint trouver Saül, et se présenta devant lui. Et Saül l'aima extrêmement, et le fit son écuyer. |
| 22 και απεστειλεν σαουλ προς ιεσσαι λεγων παριστασθω δη δαυιδ ενωπιον εμου οτι ευρεν χαριν εν οφθαλμοις μου | 22 Il envoya ensuite dire à Isaï: Que David demeure auprès de moi, car il a trouvé grâce à mes yeux. |
| 23 και εγενηθη εν τω ειναι πνευμα πονηρον επι σαουλ και ελαμβανεν δαυιδ την κινυραν και εψαλλεν εν τη χειρι αυτου και ανεψυχεν σαουλ και αγαθον αυτω και αφιστατο απ' αυτου το πνευμα το πονηρον | 23 Ainsi toutes les fois que le mauvais esprit envoyé par le Seigneur se saisissait de Saül, David prenait sa harpe et en jouait; et Saül en était soulagé, et se trouvait mieux, car l'esprit malin se retirait de lui. |
