| 1 και ανηρ ισραηλ ωμοσεν εν μασσηφα λεγων ανηρ εξ ημων ου δωσει την θυγατερα αυτου τω βενιαμιν εις γυναικα | 1 Os filhos de Israel tinham jurado em Masfa, dizendo: Nenhum de nós dará a sua filha por mulher aos filhos de Benjamim. |
| 2 και παρεγενοντο πας ο λαος εις μασσηφα και βαιθηλ και εκαθισαν εκει εως εσπερας ενωπιον του θεου και επηραν την φωνην αυτων και εκλαυσαν κλαυθμον μεγαν | 2 Foram todos à casa de Deus, em Silo, e, sentados na sua presença até à tarde, levantaram a vós, dizendo: |
| 3 και ειπαν ινα τι κυριε ο θεος ισραηλ εγενηθη αυτη εν τω ισραηλ του επισκεπηναι σημερον εν τω ισραηλ φυλην μιαν | 3 Senhor Deus de Israel, por que aconteceu ao teu povo esta desgraça de ser hoje cortada de nós uma das tribos? |
| 4 και εγενετο εν τη επαυριον και ωρθρισεν ο λαος και ωκοδομησαν εκει θυσιαστηριον και ανηνεγκαν ολοκαυτωματα σωτηριου | 4 Ao outro dia, tendo-se levantado de madrugada, erigiram um altar, ofereceram nele holocaustos e vítimas pacíficas, e disseram: |
| 5 και ειπαν οι υιοι ισραηλ τις ο μη αναβας εν τη εκκλησια εκ πασων φυλων ισραηλ προς κυριον οτι ορκος μεγας ην τω μη αναβαντι προς κυριον εις μασσηφα λεγοντες θανατω αποθανειται | 5 Quem de entre todas as tribos de Israel não marchou com o exército do Senhor? Com efeito, estando em Masfa, tinham-se obrigado com um solene juramento a matar os que faltassem. |
| 6 και παρεκληθησαν οι υιοι ισραηλ περι βενιαμιν του αδελφου αυτων και ειπαν αφηρηται σημερον φυλη μια εξ ισραηλ | 6 Os filhos de Israel, arrependidos do que tinha acontecido a Benjamim, seu irmão, começaram a dizer: Foi cortada de Israel uma tribo; |
| 7 τι ποιησωμεν αυτοις τοις υπολειφθεισιν εις γυναικας και ημεις ωμοσαμεν εν κυριω του μη δουναι αυτοις απο των θυγατερων ημων εις γυναικας | 7 donde hão-de tomar mulheres (os poucos que restam), se jurámos todos que lhes não daríamos as nossas filhas. |
| 8 και ειπαν τις μια των φυλων ισραηλ ητις ουκ ανεβη προς κυριον εις μασσηφα και ιδου ουκ ηλθεν ανηρ εις την παρεμβολην απο ιαβις γαλααδ εις την εκκλησιαν | 8 Por isso disseram: Quem é de todas as tribos de Israel, que não compareceu diante do Senhor em Masfa? E verificou-se que os habitantes de Jabes-Galaad não tinham estado naquele exército. |
| 9 και επεσκεπη ο λαος και ιδου ουκ εστιν εκει ανηρ απο των κατοικουντων ιαβις γαλααδ | 9 Fez-se o recenseamento do povo e não se achou ninguém de Jabes-Galaad. |
| 10 και απεστειλαν εκει η συναγωγη δωδεκα χιλιαδας ανδρων απο των υιων της δυναμεως και ενετειλαντο αυτοις λεγοντες πορευθητε και παταξατε παντας τους κατοικουντας ιαβις γαλααδ εν στοματι ρομφαιας και τας γυναικας και τον λαον | 10 Mandaram pois dez mil homens fortíssimos e ordenaram-lhes: Ide e passai ao fio da espada os habitantes de Jabes-Galaad, tanto as suas mulheres como os seus meninos. |
| 11 και ουτος ο λογος ον ποιησετε παν αρσενικον και πασαν γυναικα γινωσκουσαν κοιτην αρσενος αναθεματιειτε | 11 Eis o que devereis observar: Matai todos os varões e todas as mulheres não virgens, mas reservai virgens. |
| 12 και ευρον απο των κατοικουντων ιαβις γαλααδ τετρακοσιας νεανιδας παρθενους αι ουκ εγνωσαν ανδρα εις κοιτην αρσενος και ηγον αυτας εις την παρεμβολην εις σηλω η εστιν εν γη χανααν | 12 E encontraram-se em Jabes-Galaad quatrocentas virgens, que não tinham conhecido varão, e conduziram-nas ao campo de Silo, na terra de Canaan. |
| 13 και απεστειλεν πασα η συναγωγη και ελαλησαν προς βενιαμιν τον εν τη πετρα ρεμμων και εκαλεσαν αυτους εις ειρηνην | 13 Mandaram mensageiros aos filhos de Benjamim , que estavam no rochedo de Remon, e ofereceram-lhes a paz. |
| 14 και απεστρεψεν βενιαμιν προς τους υιους ισραηλ εν τω καιρω εκεινω και εδωκαν αυτοις τας γυναικας αιτινες ησαν εκ των γυναικων ιαβις γαλααδ και ηρεσεν αυτοις ουτως | 14 Então os filhos de Benjamim vieram, e foram-lhes dadas por mulheres as filhas de Jabes-Qalaad, mas não eram bastantes. |
| 15 και ο λαος παρεκληθη τω βενιαμιν οτι εποιησεν κυριος διακοπην εν ταις φυλαις ισραηλ | 15 E todo o Israel teve muita pena, e arrependeu-se da destruição duma das tribos de Israel. |
| 16 και ειπαν οι πρεσβυτεροι της συναγωγης τι ποιησωμεν τοις επιλοιποις εις γυναικας οτι ηφανισται εκ του βενιαμιν γυνη | 16 Os anciãos disseram: Que faremos dos outros, que não receberam mulheres, pois todas as mulheres da tribo de Benjamim pereceram? |
| 17 και ειπαν κληρονομια διασεσωσμενη τω βενιαμιν και ου μη εξαλειφθη φυλη εξ ισραηλ | 17 Fique em Benjamim a herança dos que escaparam, para que não pereça uma das tribos de Israel. |
| 18 και ημεις ου δυνησομεθα δουναι αυτοις γυναικας απο των θυγατερων ημων οτι ωμοσαμεν οι υιοι ισραηλ λεγοντες επικαταρατος ο διδους γυναικα τω βενιαμιν | 18 Nós não podemos dar-lhes as nossas filhas, porque estamos ligados com o juramento e com as imprecações que fizemos, dizendo: Maldito o que der sua filha por mulher aos Benjamitas. |
| 19 και ειπαν εορτη τω κυριω εν σηλω αφ' ημερων εις ημερας η εστιν απο βορρα της βαιθηλ κατ' ανατολας ηλιου εν τη οδω τη αναβαινουση εκ βαιθηλ εις σικιμα και απο νοτου του λιβανου της λεβωνα | 19 E disseram: Eis que se avizinha a solenidade anual do Senhor em Silo, que está situado ao setentrião da cidade de Betel, ao oriente do caminho que vai do Betel a Siquem, e ao meio-dia da cidade de Lebona. |
| 20 και ενετειλαντο τοις υιοις βενιαμιν λεγοντες διελθατε και ενεδρευσατε εν τοις αμπελωσιν | 20 Depois deram esta ordem aos filhos de Benjamim: Ide e escondei-vos nas vinhas. |
| 21 και οψεσθε και ιδου ως αν εξελθωσιν αι θυγατερες των κατοικουντων σηλω εν σηλω χορευσαι εν χοροις και εξελευσεσθε απο των αμπελωνων και αρπασετε ανηρ εαυτω γυναικα απο των θυγατερων σηλω και απελευσεσθε εις γην βενιαμιν | 21 Quando virdes as filhas de Silo sair, segundo o costume, para dançar em coro, saí de repente das vinhas, e cada um tome uma para mulher, e parti para a terra de Benjamim. |
| 22 και εσται οταν ελθωσιν οι πατερες αυτων η οι αδελφοι αυτων κρινεσθαι προς υμας και ερουμεν προς αυτους ελεησατε αυτους οτι ουκ ελαβον ανηρ γυναικα αυτου εν τω πολεμω ου γαρ υμεις δεδωκατε αυτοις κατα τον καιρον επλημμελησατε | 22 Quando vierem seus pais e irmãos, e começarem a queixar-se de vós, nós lhes diremos: Tende compaixão deles, pois na guerra não tomámos uma mulher para cada um. Na verdade não fostes vós que lhas destes, senão teríeis incorrido em culpa: |
| 23 και εποιησαν ουτως οι υιοι βενιαμιν και ελαβον γυναικας κατα τον αριθμον αυτων απο των χορευουσων ας διηρπασαν και απηλθον και απεστρεψαν επι την κληρονομιαν αυτων και ωκοδομησαν εαυτοις πολεις και κατωκησαν εν αυταις | 23 Os filhos de Benjamim fizeram como lhes tinha sido mandado; segundo o seu número, cada um tomou para sua mulher uma, de entre as donzelas que dançavam. (Depois) retiraram-se para as suas possessões, edificando as cidades e habitando nelas. |
| 24 και περιεπατησαν εκειθεν οι υιοι ισραηλ εν τω καιρω εκεινω ανηρ εις την φυλην αυτου και εις την συγγενειαν αυτου και απηλθον εκειθεν ανηρ εις την κληρονομιαν αυτου | 24 Os filhos de Israel também voltaram para as suas toadas, segundo as suas tribos e famílias. |
| 25 εν ταις ημεραις εκειναις ουκ ην βασιλευς εν ισραηλ ανηρ εκαστος το ευθες εν οφθαλμοις αυτου εποιει . | 25 Naquele tempo não havia rei em Israel; mas cada um fazia o que lhe parecia justo. |