| 1 ως δ' ηκουσαν οι βασιλεις των αμορραιων οι εν τω περαν του ιορδανου οι εν τη ορεινη και οι εν τη πεδινη και οι εν παση τη παραλια της θαλασσης της μεγαλης και οι προς τω αντιλιβανω και οι χετταιοι και οι χαναναιοι και οι φερεζαιοι και οι ευαιοι και οι αμορραιοι και οι γεργεσαιοι και οι ιεβουσαιοι | 1 Divulgadas estas coisas, todos os reis da outra banda do Jordão, que moravam nos montes, nas planícies e nos litorais do Mar Grande, e também os que moravam Junto do Líbano, o Heteu, o Amorreu, o Cananeu, o Fereseu, o Heveu e o Jebuseu, |
| 2 συνηλθοσαν επι το αυτο εκπολεμησαι ιησουν και ισραηλ αμα παντες [2α] τοτε ωκοδομησεν ιησους θυσιαστηριον κυριω τω θεω ισραηλ εν ορει γαιβαλ [2β] καθοτι ενετειλατο μωυσης ο θεραπων κυριου τοις υιοις ισραηλ καθα γεγραπται εν τω νομω μωυση θυσιαστηριον λιθων ολοκληρων εφ' ους ουκ επεβληθη σιδηρος και ανεβιβασεν εκει ολοκαυτωματα κυριω και θυσιαν σωτηριου [2χ] και εγραψεν ιησους επι των λιθων το δευτερονομιον νομον μωυση ον εγραψεν ενωπιον υιων ισραηλ [2δ] και πας ισραηλ και οι πρεσβυτεροι αυτων και οι δικασται και οι γραμματεις αυτων παρεπορευοντο ενθεν και ενθεν της κιβωτου απεναντι και οι ιερεις και οι λευιται ηραν την κιβωτον της διαθηκης κυριου και ο προσηλυτος και ο αυτοχθων οι ησαν ημισυ πλησιον ορους γαριζιν και οι ησαν ημισυ πλησιον ορους γαιβαλ καθοτι ενετειλατο μωυσης ο θεραπων κυριου ευλογησαι τον λαον εν πρωτοις [2ε] και μετα ταυτα ουτως ανεγνω ιησους παντα τα ρηματα του νομου τουτου τας ευλογιας και τας καταρας κατα παντα τα γεγραμμενα εν τω νομω μωυση [2φ] ουκ ην ρημα απο παντων ων ενετειλατο μωυσης τω ιησοι ο ουκ ανεγνω ιησους εις τα ωτα πασης εκκλησιας υιων ισραηλ τοις ανδρασιν και ταις γυναιξιν και τοις παιδιοις και τοις προσηλυτοις τοις προσπορευομενοις τω ισραηλ | 2 uniram-se entre si para combater contra Josué e contra Israel, de comum acordo. |
| 3 και οι κατοικουντες γαβαων ηκουσαν παντα οσα εποιησεν κυριος τη ιεριχω και τη γαι | 3 Porém os habitantes de Gabaon, ouvindo tudo o que Josué tinha feito a Jericó e a Hai, |
| 4 και εποιησαν και γε αυτοι μετα πανουργιας και ελθοντες επεσιτισαντο και ητοιμασαντο και λαβοντες σακκους παλαιους επι των ονων αυτων και ασκους οινου παλαιους και κατερρωγοτας αποδεδεμενους | 4 e, usando de astúcia, tomaram consigo víveres, carregaram sobre os seus jumentos arcos velhos, odres de vinho rotos e recosidos, |
| 5 και τα κοιλα των υποδηματων αυτων και τα σανδαλια αυτων παλαια και καταπεπελματωμενα εν τοις ποσιν αυτων και τα ιματια αυτων πεπαλαιωμενα επανω αυτων και ο αρτος αυτων του επισιτισμου ξηρος και ευρωτιων και βεβρωμενος | 5 levaram calçado muito velho, que, em sinal de muito uso, estava cheio de remendos, e vestiram-se de roupas muito usadas; até os pães, que levavam para o caminho, eram duros e desfeitos em pedaços. |
| 6 και ηλθοσαν προς ιησουν εις την παρεμβολην ισραηλ εις γαλγαλα και ειπαν προς ιησουν και ισραηλ εκ γης μακροθεν ηκαμεν και νυν διαθεσθε ημιν διαθηκην | 6 Foram ter com Josué, que então se encontrava no acampamento de Galgala, e disseram a ele e a todo o Israel: Nós viemos de uma terra muito distante, com o desejo de fazer pazes convosco. Os homens de Israel responderam-lhes: |
| 7 και ειπαν οι υιοι ισραηλ προς τον χορραιον ορα μη εν εμοι κατοικεις και πως σοι διαθωμαι διαθηκην | 7 Não sereis vós talvez moradores na terra, que nos é devida por sorte? como poderemos (em tal caso) fazer aliança convosco? |
| 8 και ειπαν προς ιησουν οικεται σου εσμεν και ειπεν προς αυτους ιησους ποθεν εστε και ποθεν παραγεγονατε | 8 Mas eles disseram a Josué: Nós somos teus servos. Aos quais Josué disse: Quem sois vós? donde viestes? |
| 9 και ειπαν εκ γης μακροθεν σφοδρα ηκασιν οι παιδες σου εν ονοματι κυριου του θεου σου ακηκοαμεν γαρ το ονομα αυτου και οσα εποιησεν εν αιγυπτω | 9 Eles responderam: Os teus servos vieram de uma terra muito distante em nome do Senhor teu Deus, porque ouvimos a fama do seu poder, tudo o que fez no Egipto, |
| 10 και οσα εποιησεν τοις βασιλευσιν των αμορραιων οι ησαν περαν του ιορδανου τω σηων βασιλει εσεβων και τω ωγ βασιλει της βασαν ος κατωκει εν ασταρωθ και εν εδραιν | 10 e (como tratou) os dois reis dos Amorreus, que estavam da outra banda do Jordão, Seon rei de Hesebon, e Og rei de Basan, que estava em Astarot. |
| 11 και ακουσαντες ειπαν προς ημας οι πρεσβυτεροι ημων και παντες οι κατοικουντες την γην ημων λεγοντες λαβετε εαυτοις επισιτισμον εις την οδον και πορευθητε εις συναντησιν αυτων και ερειτε προς αυτους οικεται σου εσμεν και νυν διαθεσθε ημιν διαθηκην | 11 Os nossos anciães e todos os habitantes da nossa terra disseram-nos: Tomai provisões para uma tão longa jornada, ide ao seu encontro e dizei-Ihes: Nós somos vossos servos, fazei aliança connosco. |
| 12 ουτοι οι αρτοι θερμους εφωδιασθημεν αυτους εν τη ημερα η εξηλθομεν παραγενεσθαι προς υμας νυν δε εξηρανθησαν και γεγονασιν βεβρωμενοι | 12 Eis os pães, que tomamos quentes quando partimos de nossas casas para vir ter convosco, agora estão secos e desfeitos por demasiadamente antigos. |
| 13 και ουτοι οι ασκοι του οινου ους επλησαμεν καινους και ουτοι ερρωγασιν και τα ιματια ημων και τα υποδηματα ημων πεπαλαιωται απο της πολλης οδου σφοδρα | 13 Estes odres eram novos, quando os enchemos de vinho, e agora estão rotos e descosidos; a roupa que nos cobre, e o calçado que trazemos nos pés, gastaram-se, quase se consumiram com um tão longo caminho. |
| 14 και ελαβον οι αρχοντες του επισιτισμου αυτων και κυριον ουκ επηρωτησαν | 14 Tomaram pois (os Israelitas) dos viveres deles, e não consultaram o oráculo do Senhor. |
| 15 και εποιησεν ιησους προς αυτους ειρηνην και διεθετο προς αυτους διαθηκην του διασωσαι αυτους και ωμοσαν αυτοις οι αρχοντες της συναγωγης | 15 Josué fez paz com eles, e, contraindo aliança, prometeu que não seriam mortos, e o mesmo juraram os príncipes do povo. |
| 16 και εγενετο μετα τρεις ημερας μετα το διαθεσθαι προς αυτους διαθηκην ηκουσαν οτι εγγυθεν αυτων εισιν και οτι εν αυτοις κατοικουσιν | 16 Porém, três dias depois de ter sido feita aliança, souberam que eles habitavam na vizinhança, e que haviam de viver entre eles. |
| 17 και απηραν οι υιοι ισραηλ και ηλθον εις τας πολεις αυτων αι δε πολεις αυτων γαβαων και κεφιρα και βηρωθ και πολις ιαριν | 17 Então os filhos de Israel moveram o acampamento e, ao terceiro dia, chegaram às suas cidades, cujos nomes são estes; Gabaon, Cafira, Berot e Cariatiarim. |
| 18 και ουκ εμαχεσαντο αυτοις οι υιοι ισραηλ οτι ωμοσαν αυτοις παντες οι αρχοντες κυριον τον θεον ισραηλ και διεγογγυσαν πασα η συναγωγη επι τοις αρχουσιν | 18 Não os mataram, por causa do juramento que os príncipes do povo tinham feito, em nome do Senhor Deus de Israel. Pelo que todo o povo murmurou contra os príncipes, |
| 19 και ειπαν οι αρχοντες παση τη συναγωγη ημεις ωμοσαμεν αυτοις κυριον τον θεον ισραηλ και νυν ου δυνησομεθα αψασθαι αυτων | 19 os quais responderam: Nós jurámos-lhes, em nome do Senhor Deus de Israel, e por isso não podemos tocar-lhes. |
| 20 τουτο ποιησομεν ζωγρησαι αυτους και περιποιησομεθα αυτους και ουκ εσται καθ' ημων οργη δια τον ορκον ον ωμοσαμεν αυτοις | 20 Todavia tratá-los-emos assim: Fiquem embora salvos com vida, para que não se excite contra nós a ira do Senhor, se faltarmos ao juramento, |
| 21 ζησονται και εσονται ξυλοκοποι και υδροφοροι παση τη συναγωγη καθαπερ ειπαν αυτοις οι αρχοντες | 21 mas vivam com a obrigação de cortarem lenha e acarretarem água para o serviço de todo o povo. Estando eles a dizer isto, |
| 22 και συνεκαλεσεν αυτους ιησους και ειπεν αυτοις δια τι παρελογισασθε με λεγοντες μακραν απο σου εσμεν σφοδρα υμεις δε εγχωριοι εστε των κατοικουντων εν ημιν | 22 Josué chamou os Gabaonitas e disse-lhes: Porque nos quisestes enganar com (a vossa) fraude, dizendo: Nós habitamos muito longe de vós, sendo que viveis no meio de nós? |
| 23 και νυν επικαταρατοι εστε ου μη εκλιπη εξ υμων δουλος ουδε ξυλοκοπος εμοι και τω θεω μου | 23 Por isso estareis debaixo de maldição, e não faltará da vossa linhagem quem corte lenha e acarrete água para a casa do meu Deus. |
| 24 και απεκριθησαν τω ιησοι λεγοντες ανηγγελη ημιν οσα συνεταξεν κυριος ο θεος σου μωυση τω παιδι αυτου δουναι υμιν την γην ταυτην και εξολεθρευσαι ημας και παντας τους κατοικουντας επ' αυτης απο προσωπου υμων και εφοβηθημεν σφοδρα περι των ψυχων ημων απο προσωπου υμων και εποιησαμεν το πραγμα τουτο | 24 Eles responderam: A nós, teus servos, chegou a noticia de que o Senhor teu Deus tinha prometido a Moisés, seu servo, que vos daria toda a terra e extinguiria todos os seus habitantes. Tivemos, pois, muito medo, e, compelidos pelo terror que vós cansáveis, tomámos este expediente para segurarmos as nossas vidas. |
| 25 και νυν ιδου ημεις υποχειριοι υμιν ως αρεσκει υμιν και ως δοκει υμιν ποιησατε ημιν | 25 Agora estamos nas tuas mãos; faz de nós o que te parecer bom e justo. |
| 26 και εποιησαν αυτοις ουτως και εξειλατο αυτους ιησους εν τη ημερα εκεινη εκ χειρων υιων ισραηλ και ουκ ανειλον αυτους | 26 Fez pois Josué, como tinha dito, e livrou-os das mãos dos filhos de Israel, para que os não matassem. |
| 27 και κατεστησεν αυτους ιησους εν τη ημερα εκεινη ξυλοκοπους και υδροφορους παση τη συναγωγη και τω θυσιαστηριω του θεου δια τουτο εγενοντο οι κατοικουντες γαβαων ξυλοκοποι και υδροφοροι του θυσιαστηριου του θεου εως της σημερον ημερας και εις τον τοπον ον εαν εκλεξηται κυριος | 27 Determinou naquele dia que fossem empregados no serviço de todo o povo e do altar do Senhor, cortando lenha e conduzindo água ao lugar que o Senhor escolhesse, (como o fazem) até ao presente. |
