| 1 τοτε συνεκαλεσεν ιησους τους υιους ρουβην και τους υιους γαδ και το ημισυ φυλης μανασση | 1 Allora Giosuè convocò i figli di Ruben, i figli di Gad e metà della tribù di Manasse |
| 2 και ειπεν αυτοις υμεις ακηκοατε παντα οσα ενετειλατο υμιν μωυσης ο παις κυριου και επηκουσατε της φωνης μου κατα παντα οσα ενετειλαμην υμιν | 2 e disse loro: «Voi avete osservato quanto vi ha comandato Mosè, servitore di Jahvè, e avete ascoltato la mia voce in tutti gli ordini che vi ho dato. |
| 3 ουκ εγκαταλελοιπατε τους αδελφους υμων ταυτας τας ημερας και πλειους εως της σημερον ημερας εφυλαξασθε την εντολην κυριου του θεου υμων | 3 Voi non avete abbandonato i vostri fratelli, nonostante la lunga campagna durata fino a oggi, e avete eseguito alla lettera il comando di Jahvè vostro Dio. |
| 4 νυν δε κατεπαυσεν κυριος ο θεος ημων τους αδελφους ημων ον τροπον ειπεν αυτοις νυν ουν αποστραφεντες απελθατε εις τους οικους υμων και εις την γην της κατασχεσεως υμων ην εδωκεν υμιν μωυσης εν τω περαν του ιορδανου | 4 Ora poiché Jahvè vostro Dio ha procurato il riposo ai vostri fratelli, come aveva promesso, ritornate pure alle vostre tende, nel paese che vi appartiene e che Mosè, servitore di Jahvè, vi ha assegnato al di là del Giordano. |
| 5 αλλα φυλαξασθε ποιειν σφοδρα τας εντολας και τον νομον ον ενετειλατο ημιν ποιειν μωυσης ο παις κυριου αγαπαν κυριον τον θεον υμων πορευεσθαι πασαις ταις οδοις αυτου φυλαξασθαι τας εντολας αυτου και προσκεισθαι αυτω και λατρευειν αυτω εξ ολης της διανοιας υμων και εξ ολης της ψυχης υμων | 5 Soltanto badate bene di mettere in pratica i precetti e la legge che Mosè, servitore di Jahvè, vi ha imposto: di amare Jahvè vostro Dio, di camminare in tutte le sue vie, di osservare i suoi comandamenti, restando uniti a lui e servendolo con tutto il cuore e con tutta l’anima» |
| 6 και ηυλογησεν αυτους ιησους και εξαπεστειλεν αυτους και επορευθησαν εις τους οικους αυτων | 6 Giosuè li benedisse e li congedò; essi ritornarono agli accampamenti, |
| 7 και τω ημισει φυλης μανασση εδωκεν μωυσης εν τη βασανιτιδι και τω ημισει εδωκεν ιησους μετα των αδελφων αυτου εν τω περαν του ιορδανου παρα θαλασσαν και ηνικα εξαπεστειλεν αυτους ιησους εις τους οικους αυτων και ευλογησεν αυτους | 7 A metà della tribù di Manasse Mosè aveva assegnato un territorio in Bashan, mentre all’altra metà Giosuè lo aveva assegnato accanto ai loro fratelli sulla riva occidentale del Giordano. Inoltre, quando Giosuè li rimandò alle loro tende e li benedisse, |
| 8 και εν χρημασιν πολλοις απηλθοσαν εις τους οικους αυτων και κτηνη πολλα σφοδρα και αργυριον και χρυσιον και σιδηρον και ιματισμον πολυν και διειλαντο την προνομην των εχθρων μετα των αδελφων αυτων | 8 aggiunse loro: «Tornate pure alle vostre tende con grandi ricchezze, con moltissimo bestiame, con argento, oro, bronzo, ferro e vesti in grande quantità; però dividete con i vostri fratelli il bottino tolto ai vostri nemici». |
| 9 και επορευθησαν οι υιοι ρουβην και οι υιοι γαδ και το ημισυ φυλης υιων μανασση απο των υιων ισραηλ εκ σηλω εν γη χανααν απελθειν εις γην γαλααδ εις γην κατασχεσεως αυτων ην εκληρονομησαν αυτην δια προσταγματος κυριου εν χειρι μωυση | 9 I figli di Ruben e i figli di Gad partirono con metà della tribù di Manasse e lasciarono i figli di Israele a Silo nel paese di Canaan, per rientrare nel paese di Galaad, territorio che apparteneva loro e dove si erano fissati, secondo l’ordine che Jahvè aveva trasmesso per mezzo di Mosè. |
| 10 και ηλθον εις γαλγαλα του ιορδανου η εστιν εν γη χανααν και ωκοδομησαν οι υιοι γαδ και οι υιοι ρουβην και το ημισυ φυλης μανασση εκει βωμον επι του ιορδανου βωμον μεγαν του ιδειν | 10 Quando furono arrivati ai Ghelilot del Giordano, che sono ancora nella terra di Canaan, i figli di Ruben, di Gad e di metà della tribù di Manasse eressero là un altare al disopra del Giordano, un altare di proporzioni grandiose. |
| 11 και ηκουσαν οι υιοι ισραηλ λεγοντων ιδου ωκοδομησαν οι υιοι γαδ και οι υιοι ρουβην και το ημισυ φυλης μανασση βωμον εφ' οριων γης χανααν επι του γαλααδ του ιορδανου εν τω περαν υιων ισραηλ | 11 Il fatto fu risaputo dai figli di Israele. «Ecco» si diceva «i figli di Ruben e i figli di Gad e metà della tribù di Manasse hanno eretto un altare di fronte al paese di Canaan, verso i Ghelilot del Giordano, al di là del territorio dei figli di Israele». |
| 12 και συνηθροισθησαν παντες οι υιοι ισραηλ εις σηλω ωστε αναβαντες εκπολεμησαι αυτους | 12 A questa notizia tutta la comunità dei figli di Israele si riunì a Silo per marciare contro di loro e muovere loro guerra. |
| 13 και απεστειλαν οι υιοι ισραηλ προς τους υιους ρουβην και προς τους υιους γαδ και προς το ημισυ φυλης μανασση εις γην γαλααδ τον τε φινεες υιον ελεαζαρ υιου ααρων του αρχιερεως | 13 Ma i figli di Israele mandarono presso i figli di Ruben e presso i figli di Gad e metà della tribù di Manasse, al paese di Galaad, il sacerdote Pinkhas, figlio di Eleazaro, |
| 14 και δεκα των αρχοντων μετ' αυτου αρχων εις απο οικου πατριας απο πασων φυλων ισραηλ αρχοντες οικων πατριων εισιν χιλιαρχοι ισραηλ | 14 e con lui dieci principi, uno per ciascuna tribù di Israele e ciascuno dei quali era capo della sua casata nelle migliaia di Israele. |
| 15 και παρεγενοντο προς τους υιους γαδ και προς τους υιους ρουβην και προς τους ημισεις φυλης μανασση εις γην γαλααδ και ελαλησαν προς αυτους λεγοντες | 15 Quando essi furono arrivati presso i figli di Ruben e i figli di Gad e metà della tribù di Manasse nel paese di Galaad, dissero loro: |
| 16 ταδε λεγει πασα η συναγωγη κυριου τις η πλημμελεια αυτη ην επλημμελησατε εναντιον του θεου ισραηλ αποστραφηναι σημερον απο κυριου οικοδομησαντες υμιν εαυτοις βωμον αποστατας υμας γενεσθαι απο κυριου | 16 «Così dice tutta la comunità di Jahvè: “Che significa questa infedeltà che avete commesso contro il Dio di Israele? Perché vi staccate oggi da Jahvè costruendovi un altare che è un’aperta ribellione contro di lui? |
| 17 μη μικρον ημιν το αμαρτημα φογωρ οτι ουκ εκαθαρισθημεν απ' αυτου εως της ημερας ταυτης και εγενηθη πληγη εν τη συναγωγη κυριου | 17 Non ci basta l’iniquità di Peor della quale non siamo riusciti a purificarci fino a oggi, nonostante il flagello che colpì il popolo di Jahvè? |
| 18 και υμεις αποστραφησεσθε σημερον απο κυριου και εσται εαν αποστητε σημερον απο κυριου και αυριον επι παντα ισραηλ εσται η οργη | 18 Dunque, poiché voi oggi rinunciate a seguire Jahvè, ne viene che oggi vi ribellate contro di lui e domani la sua collera si infiammerà contro tutta la comunità di Israele. |
| 19 και νυν ει μικρα υμιν η γη της κατασχεσεως υμων διαβητε εις την γην της κατασχεσεως κυριου ου κατασκηνοι εκει η σκηνη κυριου και κατακληρονομησατε εν ημιν και μη αποσταται απο θεου γενηθητε και μη αποστητε απο κυριου δια το οικοδομησαι υμας βωμον εξω του θυσιαστηριου κυριου του θεου ημων | 19 Se la terra di vostra proprietà vi sembra impura, trasferitevi nella terra di proprietà di Jahvè, là dove si trova la Dimora di Jahvè e prendete un possesso fra di noi. Ma non ribellatevi a Jahvè e non trascinateci nella vostra rivolta, erigendo un altare rivale dell’altare di Jahvè nostro Dio. |
| 20 ουκ ιδου αχαρ ο του ζαρα πλημμελεια επλημμελησεν απο του αναθεματος και επι πασαν συναγωγην ισραηλ εγενηθη οργη και ουτος εις μονος ην μη μονος ουτος απεθανεν τη εαυτου αμαρτια | 20 Quando Achan, figlio di Zerakh, commise una infedeltà contro l’anatema non ricadde forse l’ira di Jahvè sopra tutta la comunità di Israele, sebbene fosse un solo uomo? Non dovette egli morire per sua colpa?”». |
| 21 και απεκριθησαν οι υιοι ρουβην και οι υιοι γαδ και το ημισυ φυλης μανασση και ελαλησαν τοις χιλιαρχοις ισραηλ λεγοντες | 21 I figli di Ruben e i figli di Gad e metà della tribù di Manasse risposero ai capi di mille di Israele: |
| 22 ο θεος θεος εστιν κυριος και ο θεος θεος κυριος αυτος οιδεν και ισραηλ αυτος γνωσεται ει εν αποστασια επλημμελησαμεν εναντι του κυριου μη ρυσαιτο ημας εν ταυτη | 22 «Dio, Dio, Jahvè; Dio, Dio, Jahvè! Lui lo sa e Israele lo apprenda. Se fu per spirito di ribellione e infedeltà verso Jahvè, egli non ci scampi in questo giorno! |
| 23 και ει ωκοδομησαμεν αυτοις βωμον ωστε αποστηναι απο κυριου του θεου ημων ωστε αναβιβασαι επ' αυτον θυσιαν ολοκαυτωματων η ωστε ποιησαι επ' αυτου θυσιαν σωτηριου κυριος εκζητησει | 23 Se ci siamo costruiti un altare per abbandonare Jahvè e per offrirvi olocausti e oblazioni e per compiervi sacrifici pacifici, Jahvè stesso ce ne chieda conto! |
| 24 αλλ' ενεκεν ευλαβειας ρηματος εποιησαμεν τουτο λεγοντες ινα μη ειπωσιν αυριον τα τεκνα υμων τοις τεκνοις ημων τι υμιν κυριω τω θεω ισραηλ | 24 Ma, in verità, noi abbiamo fatto ciò per una certa inquietudine pensando: un giorno i vostri figli potrebbero dire ai nostri: “Che cosa c’è tra voi e Jahvè Dio di Israele? |
| 25 και ορια εθηκεν κυριος ανα μεσον ημων και υμων τον ιορδανην και ουκ εστιν υμιν μερις κυριου και απαλλοτριωσουσιν οι υιοι υμων τους υιους ημων ινα μη σεβωνται κυριον | 25 Jahvè ha posto un limite tra noi e voi, figli di Ruben e figli di Gad, ed è il Giordano. Voi non avete alcuna parte con Jahvè!”. Così i vostri figli potrebbero distogliere i nostri dal culto di Jahvè. |
| 26 και ειπαμεν ποιησαι ουτως του οικοδομησαι τον βωμον τουτον ουχ ενεκεν καρπωματων ουδε ενεκεν θυσιων | 26 Perciò abbiamo detto: “Costruiamoci un altare non per offrirvi olocausti e sacrifici, |
| 27 αλλ' ινα η τουτο μαρτυριον ανα μεσον ημων και υμων και ανα μεσον των γενεων ημων μεθ' ημας του λατρευειν λατρειαν κυριω εναντιον αυτου εν τοις καρπωμασιν ημων και εν ταις θυσιαις ημων και εν ταις θυσιαις των σωτηριων ημων και ουκ ερουσιν τα τεκνα υμων τοις τεκνοις ημων αυριον ουκ εστιν υμιν μερις κυριου | 27 ma perché sia testimonio fra noi e fra i nostri discendenti dopo di noi, che intendiamo rendere un culto a Jahvè con i nostri olocausti e con i nostri sacrifici pacifici e perché un giorno i vostri figli non dicano ai nostri: Voi non avete nessun diritto verso Jahvè!”. |
| 28 και ειπαμεν εαν γενηται ποτε και λαλησωσιν προς ημας και ταις γενεαις ημων αυριον και ερουσιν ιδετε ομοιωμα του θυσιαστηριου κυριου ο εποιησαν οι πατερες ημων ουχ ενεκεν καρπωματων ουδε ενεκεν θυσιων αλλα μαρτυριον εστιν ανα μεσον υμων και ανα μεσον ημων και ανα μεσον των υιων ημων | 28 Abbiamo dunque pensato: se un giorno così parleranno a noi e alla nostra discendenza, noi risponderemo: “Guardate la forma dell’altare di Jahvè che hanno fatto i nostri padri; non è per olocausto né per sacrifici, ma solo perché sia un testimonio fra noi e voi”. |
| 29 μη γενοιτο ουν ημας αποστραφηναι απο κυριου εν ταις σημερον ημεραις αποστηναι απο κυριου ωστε οικοδομησαι ημας θυσιαστηριον τοις καρπωμασιν και ταις θυσιαις σαλαμιν και τη θυσια του σωτηριου πλην του θυσιαστηριου κυριου ο εστιν εναντιον της σκηνης αυτου | 29 Lungi da noi il pensiero di volerci ribellare a Jahvè e di volerlo oggi abbandonare erigendo un altare per olocausti, sacrifici e oblazioni, rivale dell’altare di Jahvè nostro Dio, che sta innanzi alla Tenda». |
| 30 και ακουσας φινεες ο ιερευς και παντες οι αρχοντες της συναγωγης ισραηλ οι ησαν μετ' αυτου τους λογους ους ελαλησαν οι υιοι ρουβην και οι υιοι γαδ και το ημισυ φυλης μανασση και ηρεσεν αυτοις | 30 Quando il sacerdote Pinkhas e i principi della comunità e i capi di mille di Israele, che erano con lui, udirono queste parole pronunciate dai figli di Ruben e dai figli di Gad e da metà della tribù di Manasse, ne rimasero soddisfatti. |
| 31 και ειπεν φινεες ο ιερευς τοις υιοις ρουβην και τοις υιοις γαδ και τω ημισει φυλης μανασση σημερον εγνωκαμεν οτι μεθ' ημων κυριος διοτι ουκ επλημμελησατε εναντιον κυριου πλημμελειαν και οτι ερρυσασθε τους υιους ισραηλ εκ χειρος κυριου | 31 Il sacerdote Pinkhas, figlio di Eleazaro, disse ai figli di Ruben, di Gad e di metà della tribù di Manasse: «Oggi riconosciamo che Jahvè è in mezzo a voi, perché non avete commesso questa infedeltà contro Jahvè; così avete salvato i figli di Israele dalle mani di Jahvè». |
| 32 και απεστρεψεν φινεες ο ιερευς και οι αρχοντες απο των υιων ρουβην και απο των υιων γαδ και απο του ημισους φυλης μανασση εκ γης γαλααδ εις γην χανααν προς τους υιους ισραηλ και απεκριθησαν αυτοις τους λογους | 32 Quindi il sacerdote Pinkhas, figlio di Eleazaro, e i principi lasciarono i figli di Ruben e i figli di Gad e metà della tribù di Manasse dal paese di Galaad per ritornare alla terra di Canaan dai figli di Israele. Esposta a questi la cosa, |
| 33 και ηρεσεν τοις υιοις ισραηλ και ελαλησαν προς τους υιους ισραηλ και ευλογησαν τον θεον υιων ισραηλ και ειπαν μηκετι αναβηναι προς αυτους εις πολεμον εξολεθρευσαι την γην των υιων ρουβην και των υιων γαδ και του ημισους φυλης μανασση και κατωκησαν επ' αυτης | 33 i figli di Israele ne rimasero soddisfatti, benedissero Jahvè e non parlarono più di muovere guerra contro di loro e di devastare il paese abitato dai figli di Ruben e dai figli di Gad. |
| 34 και επωνομασεν ιησους τον βωμον των ρουβην και των γαδ και του ημισους φυλης μανασση και ειπεν οτι μαρτυριον εστιν ανα μεσον αυτων οτι κυριος ο θεος αυτων εστιν | 34 I figli di Ruben e i figli di Gad chiamarono Ed l’altare perché dissero: «Esso è testimonio fra di noi che Jahvè è il vero Dio». |