| 1 και ουτοι οι κατακληρονομησαντες υιων ισραηλ εν τη γη χανααν οις κατεκληρονομησεν αυτοις ελεαζαρ ο ιερευς και ιησους ο του ναυη και οι αρχοντες πατριων φυλων των υιων ισραηλ | 1 Eis o que os filhos de Israel possuíram na terra de Canaan, que lhes deram o sacerdote Eleázaro, e Josué, filho de Nun, e os chefes das famílias, de cada tribo de Israel. |
| 2 κατα κληρους εκληρονομησαν ον τροπον ενετειλατο κυριος εν χειρι ιησου ταις εννεα φυλαις και τω ημισει φυλης | 2 Tudo foi distribuído por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor tinha mandado por meio de Moisés. |
| 3 απο του περαν του ιορδανου και τοις λευιταις ουκ εδωκεν κληρον εν αυτοις | 3 Às outras duas tribos e meia tinha Moisés dado a sua herança na outra banda do Jordão, não se contando os Levitas, que não receberam porção alguma de terra entre seus irmãos, |
| 4 οτι ησαν οι υιοι ιωσηφ δυο φυλαι μανασση και εφραιμ και ουκ εδοθη μερις εν τη γη τοις λευιταις αλλ' η πολεις κατοικειν και τα αφωρισμενα αυτων τοις κτηνεσιν και τα κτηνη αυτων | 4 sendo postos em seu lugar Manassés o Efraim, filhos de José, divididos em duas tribos. Os Levitas não receberam outra parte na terra, senão as cidades para habitarem, e os arrabaldes delas para sustentarem os seus animais e rebanhos. |
| 5 ον τροπον ενετειλατο κυριος τω μωυση ουτως εποιησαν οι υιοι ισραηλ και εμερισαν την γην | 5 O que o Senhor tinha ordenado a Moisés, cumpriram-no os filhos de Israel, e repartiram a terra (de Canaan). |
| 6 και προσηλθοσαν οι υιοι ιουδα προς ιησουν εν γαλγαλ και ειπεν προς αυτον χαλεβ ο του ιεφοννη ο κενεζαιος συ επιστη το ρημα ο ελαλησεν κυριος προς μωυσην ανθρωπον του θεου περι εμου και σου εν καδης βαρνη | 6 Nesta ocasião os filhos de Judá apresentaram-se a Josué em Galgala. Caleb, filho de Jefone Cenezeu, disse-lhe: Tu sabes o que o senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cadesbarne. |
| 7 τεσσαρακοντα γαρ ετων ημην οτε απεστειλεν με μωυσης ο παις του θεου εκ καδης βαρνη κατασκοπευσαι την γην και απεκριθην αυτω λογον κατα τον νουν αυτου | 7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me mandou de Cadesbarne para reconhecer a terra, e eu referi-lhe o que me parecia verdade. |
| 8 οι δε αδελφοι μου οι αναβαντες μετ' εμου μετεστησαν την καρδιαν του λαου εγω δε προσετεθην επακολουθησαι κυριω τω θεω μου | 8 Porém meus irmãos, que tinham ido comigo, fizeram desanimar o povo. Não obstante isto, segui o Senhor meu Deus. |
| 9 και ωμοσεν μωυσης εν εκεινη τη ημερα λεγων η γη εφ' ην επεβης σοι εσται εν κληρω και τοις τεκνοις σου εις τον αιωνα οτι προσετεθης επακολουθησαι οπισω κυριου του θεου ημων | 9 Naquele dia, Moisés fez-me este juramento: A terra que o teu pé calcou será tua herança e de teus filhos para sempre, porque seguiste o Senhor meu Deus. |
| 10 και νυν διεθρεψεν με κυριος ον τροπον ειπεν τουτο τεσσαρακοστον και πεμπτον ετος αφ' ου ελαλησεν κυριος το ρημα τουτο προς μωυσην και επορευθη ισραηλ εν τη ερημω και νυν ιδου εγω σημερον ογδοηκοντα και πεντε ετων | 10 O Senhor, pois, me conservou a vida até ao presente dia, como prometeu. Há quarenta e cinco anos que o Senhor disse aquela palavra a Moisés, quando Israel andava pelo deserto; hoje tenho oitenta e cinco anos, |
| 11 ετι ειμι σημερον ισχυων ωσει οτε απεστειλεν με μωυσης ωσαυτως ισχυω νυν εξελθειν και εισελθειν εις τον πολεμον | 11 e acho-me tão robusto como no tempo em que fui enviado a reconhecer a terra; o vigor, que eu tinha então, dura em mim até hoje, tanto para combater como para andar. |
| 12 και νυν αιτουμαι σε το ορος τουτο καθα ειπεν κυριος τη ημερα εκεινη οτι συ ακηκοας το ρημα τουτο τη ημερα εκεινη νυνι δε οι ενακιμ εκει εισιν πολεις οχυραι και μεγαλαι εαν ουν κυριος μετ' εμου η εξολεθρευσω αυτους ον τροπον ειπεν μοι κυριος | 12 Dá-me, pois, este monte, que o Senhor me prometeu, ouvindo-o tu mesmo, no qual há (ainda) Enacins, e cidades grandes e fortificadas; o Senhor seja comigo, e eu possa exterminá-los, como ele me prometeu. |
| 13 και ευλογησεν αυτον ιησους και εδωκεν την χεβρων τω χαλεβ υιω ιεφοννη υιου κενεζ εν κληρω | 13 Josué abençoou-o e deu-lhe Hebron como herança. |
| 14 δια τουτο εγενηθη η χεβρων τω χαλεβ τω του ιεφοννη του κενεζαιου εν κληρω εως της ημερας ταυτης δια το αυτον επακολουθησαι τω προσταγματι κυριου θεου ισραηλ | 14 Desde então Hebron foi de Caleb, filho de Jefone Cenezeu, até ao dia de hoje, por ter seguido o Senhor Deus de Israel. |
| 15 το δε ονομα της χεβρων ην το προτερον πολις αρβοκ μητροπολις των ενακιμ αυτη και η γη εκοπασεν του πολεμου | 15 Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbe. Arbe foi o maior entre os Enacins. E a terra (de Canaan) repousou (por então) de guerras. |