| 1 και ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον και ιδου τεσσαρα κερατα | 1 Darauf erhob ich meine Augen und schaute ein Gesicht: Siehe, da waren vier Hörner. |
| 2 και ειπα προς τον αγγελον τον λαλουντα εν εμοι τι εστιν ταυτα κυριε και ειπεν προς με ταυτα τα κερατα τα διασκορπισαντα τον ιουδαν και τον ισραηλ | 2 Ich sprach zu dem Engel, der mit mir redete: "Was bedeuten diese?" Da sagte er zu mir: "Das sind die Hörner, die Juda, Israel und Jerusalem vertrieben haben." |
| 3 και εδειξεν μοι κυριος τεσσαρας τεκτονας | 3 Dann ließ mich der Herr vier Schmiede sehen. |
| 4 και ειπα τι ουτοι ερχονται ποιησαι και ειπεν προς με ταυτα τα κερατα τα διασκορπισαντα τον ιουδαν και τον ισραηλ κατεαξαν και ουδεις αυτων ηρεν κεφαλην και εισηλθον ουτοι του οξυναι αυτα εις χειρας αυτων τα τεσσαρα κερατα τα εθνη τα επαιρομενα κερας επι την γην κυριου του διασκορπισαι αυτην | 4 Ich fragte: "Wozu sind diese gekommen?" Er erwiderte: "Jene also sind die Hörner, die Juda vertrieben haben wie einen Mann, der sein Haupt nicht mehr erhebt; und diese sind gekommen, um sie in Schrecken zu versetzen, um die Hörner der Völker niederzuwerfen, die ihr Horn gegen das Land Juda erhoben, es zu vertreiben." |
| 5 και ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον και ιδου ανηρ και εν τη χειρι αυτου σχοινιον γεωμετρικον | 5 Darauf erhob ich meine Augen und schaute ein Gesicht: Siehe, da war ein Mann, der eine Meßschnur in seiner Hand hielt. |
| 6 και ειπα προς αυτον που συ πορευη και ειπεν προς με διαμετρησαι την ιερουσαλημ του ιδειν πηλικον το πλατος αυτης εστιν και πηλικον το μηκος | 6 Ich fragte: "Wohin gehst du?" Er antwortete mir: "Jerusalem will ich ausmessen und sehen, wie breit und wie lang es ist." |
| 7 και ιδου ο αγγελος ο λαλων εν εμοι ειστηκει και αγγελος ετερος εξεπορευετο εις συναντησιν αυτω | 7 Und siehe, der Engel, der mit mir redete, trat hervor, und ein anderer Engel kam ihm entgegen. |
| 8 και ειπεν προς αυτον λεγων δραμε και λαλησον προς τον νεανιαν εκεινον λεγων κατακαρπως κατοικηθησεται ιερουσαλημ απο πληθους ανθρωπων και κτηνων εν μεσω αυτης | 8 Da sprach er zu ihm: "Lauf, sage zu dem jungen Mann dort: "Offen soll Jerusalem daliegen wegen der Menge von Menschen und Vieh in ihm. |
| 9 και εγω εσομαι αυτη λεγει κυριος τειχος πυρος κυκλοθεν και εις δοξαν εσομαι εν μεσω αυτης | 9 Ich selbst - Spruch des Herrn - will ihm ringsum eine Feuermauer bilden und in seiner Mitte zum herrlichen Lichtglanz werden!"" |
| 10 ω ω φευγετε απο γης βορρα λεγει κυριος διοτι εκ των τεσσαρων ανεμων του ουρανου συναξω υμας λεγει κυριος | 10 "Auf, auf! Flieht aus dem Nordland!" - Spruch des Herrn. "Denn nach den vier Himmelsrichtungen hatte ich euch zerstreut" - Spruch des Herrn. |
| 11 εις σιων ανασωζεσθε οι κατοικουντες θυγατερα βαβυλωνος | 11 "Auf! Nach Sion rettet euch, die ihr bei der Tochter Babel wohnt!" |
| 12 διοτι ταδε λεγει κυριος παντοκρατωρ οπισω δοξης απεσταλκεν με επι τα εθνη τα σκυλευσαντα υμας διοτι ο απτομενος υμων ως απτομενος της κορης του οφθαλμου αυτου | 12 Denn so spricht der Herr der Heerscharen, dessen Herrlichkeit mich gesandt hat, über die Völker, die euch ausgeraubt haben: "Wer euch antastet, tastet meinen Augapfel an. |
| 13 διοτι ιδου εγω επιφερω την χειρα μου επ' αυτους και εσονται σκυλα τοις δουλευουσιν αυτοις και γνωσεσθε διοτι κυριος παντοκρατωρ απεσταλκεν με | 13 Fürwahr, ich schwinge meine Hand wider sie, und sie fallen ihren Knechten als Beute zu." So werdet ihr erkennen, daß der Herr der Heerscharen mich gesandt hat. |
| 14 τερπου και ευφραινου θυγατερ σιων διοτι ιδου εγω ερχομαι και κατασκηνωσω εν μεσω σου λεγει κυριος | 14 "Juble und freue dich, Tochter Sion! Denn siehe, ich komme und wohne in deiner Mitte" - Spruch des Herrn. |
| 15 και καταφευξονται εθνη πολλα επι τον κυριον εν τη ημερα εκεινη και εσονται αυτω εις λαον και κατασκηνωσουσιν εν μεσω σου και επιγνωση οτι κυριος παντοκρατωρ εξαπεσταλκεν με προς σε | 15 Viele Völker werden an jenem Tage dem Herrn anhangen und ihm als Volk gehören. Sie werden in deiner Mitte wohnen und du wirst erkennen, daß der Herr der Heerscharen mich zu dir gesandt hat. |
| 16 και κατακληρονομησει κυριος τον ιουδαν την μεριδα αυτου επι την γην την αγιαν και αιρετιει ετι την ιερουσαλημ | 16 Dann nimmt der Herr Juda in Erbbesitz als seinen Anteil im Heiligen Land und erwählt Jerusalem weiterhin. |
| 17 ευλαβεισθω πασα σαρξ απο προσωπου κυριου διοτι εξεγηγερται εκ νεφελων αγιων αυτου | 17 Still, alle Welt, vor dem Herrn! Denn schon bricht er auf aus seiner heiligen Wohnstatt. |
