| 1 και ηκουσεν ο χανανις βασιλευς αραδ ο κατοικων κατα την ερημον ηλθεν γαρ ισραηλ οδον αθαριν και επολεμησεν προς ισραηλ και κατεπρονομευσαν εξ αυτων αιχμαλωσιαν | 1 Arad, roi des Chananéens, qui habitait vers le midi, ayant appris qu'Israël était venu par le chemin des espions, combattit contre Israël, et l'ayant vaincu, il emporta des dépouilles. |
| 2 και ηυξατο ισραηλ ευχην κυριω και ειπεν εαν μοι παραδως τον λαον τουτον υποχειριον αναθεματιω αυτον και τας πολεις αυτου | 2 Mais Israël s'engagea par un voeu au Seigneur, en disant: Si Vous livrez ce peuple entre mes mains, je ruinerai ses villes. |
| 3 και εισηκουσεν κυριος της φωνης ισραηλ και παρεδωκεν τον χανανιν υποχειριον αυτου και ανεθεματισεν αυτον και τας πολεις αυτου και επεκαλεσαν το ονομα του τοπου εκεινου αναθεμα | 3 Le Seigneur exauça les prières d'Israël, et lui livra les Chananéens, qu'il fit passer au fil de l'épée, ayant détruit leurs villes; et il appela ce lieu Horma, c'est-à-dire anathème. |
| 4 και απαραντες εξ ωρ του ορους οδον επι θαλασσαν ερυθραν περιεκυκλωσαν γην εδωμ και ωλιγοψυχησεν ο λαος εν τη οδω | 4 Ensuite ils partirent de la montagne de Hor par le chemin qui mène à la mer Rouge, pour contourner le pays d'Edom. Et le peuple commença à s'ennuyer du chemin et du travail; |
| 5 και κατελαλει ο λαος προς τον θεον και κατα μωυση λεγοντες ινα τι εξηγαγες ημας εξ αιγυπτου αποκτειναι ημας εν τη ερημω οτι ουκ εστιν αρτος ουδε υδωρ η δε ψυχη ημων προσωχθισεν εν τω αρτω τω διακενω | 5 il parla contre Dieu et contre Moïse, auquel il dit: Pourquoi nous avez-vous tirés de l'Egypte, afin de nous faire mourir dans ce désert? Le pain nous manque, nous n'avons point d'eau; notre âme n'a plus que du dégoût pour cette nourriture si légère. |
| 6 και απεστειλεν κυριος εις τον λαον τους οφεις τους θανατουντας και εδακνον τον λαον και απεθανεν λαος πολυς των υιων ισραηλ | 6 C'est pourquoi le Seigneur envoya contre le peuple des serpents brûlants, par lesquels un grand nombre furent blessés ou tués. |
| 7 και παραγενομενος ο λαος προς μωυσην ελεγον οτι ημαρτομεν οτι κατελαλησαμεν κατα του κυριου και κατα σου ευξαι ουν προς κυριον και αφελετω αφ' ημων τον οφιν και ηυξατο μωυσης προς κυριον περι του λαου | 7 Ils vinrent alors à Moïse, et lui dirent: Nous avons péché, en parlant contre le Seigneur et contre vous; priez-Le qu'Il ôte ces serpents du milieu de nous. Moïse pria donc pour le peuple. |
| 8 και ειπεν κυριος προς μωυσην ποιησον σεαυτω οφιν και θες αυτον επι σημειου και εσται εαν δακη οφις ανθρωπον πας ο δεδηγμενος ιδων αυτον ζησεται | 8 Et le Seigneur lui dit: Faites un serpent d'airain, et mettez-le pour servir de signe; celui qui, ayant été blessé des serpents, le regardera, sera guéri. |
| 9 και εποιησεν μωυσης οφιν χαλκουν και εστησεν αυτον επι σημειου και εγενετο οταν εδακνεν οφις ανθρωπον και επεβλεψεν επι τον οφιν τον χαλκουν και εζη | 9 Moïse fit donc un serpent d'airain, et il le mit pour servir de signe; et les blessés qui le regardaient étaient guéris. |
| 10 και απηραν οι υιοι ισραηλ και παρενεβαλον εν ωβωθ | 10 Les enfants d'Israël, étant partis de ce lieu, campèrent à Oboth, |
| 11 και εξαραντες εξ ωβωθ παρενεβαλον εν αχελγαι εκ του περαν εν τη ερημω η εστιν κατα προσωπον μωαβ κατα ανατολας ηλιου | 11 d'où, étant sortis, ils dressèrent leurs tentes à Jéabarim, dans le désert qui regarde Moab vers l'orient. |
| 12 εκειθεν απηραν και παρενεβαλον εις φαραγγα ζαρετ | 12 Ayant décampé de ce lieu, ils vinrent au torrent de Zared, |
| 13 και εκειθεν απαραντες παρενεβαλον εις το περαν αρνων εν τη ερημω το εξεχον απο των οριων των αμορραιων εστιν γαρ αρνων ορια μωαβ ανα μεσον μωαβ και ανα μεσον του αμορραιου | 13 qu'ils laissèrent; et ils campèrent vis-à-vis de l'Arnon, qui est dans le désert, et qui est situé près de la frontière de Amorrhéens. Car l'Arnon est à l'extrémité de Moab, et sépare les Moabites des Amorrhéens. |
| 14 δια τουτο λεγεται εν βιβλιω πολεμος του κυριου την ζωοβ εφλογισεν και τους χειμαρρους αρνων | 14 C'est pourquoi il est écrit dans le livre des guerres du Seigneur: Il fera dans les torrents de l'Arnon ce qu'Il a fait dans la mer Rouge. |
| 15 και τους χειμαρρους κατεστησεν κατοικισαι ηρ και προσκειται τοις οριοις μωαβ | 15 Les rochers des torrents se sont abaissés pour descendre vers Ar, et se reposer sur les confins des Moabites. |
| 16 και εκειθεν το φρεαρ τουτο εστιν το φρεαρ ο ειπεν κυριος προς μωυσην συναγαγε τον λαον και δωσω αυτοις υδωρ πιειν | 16 Au sortir de ce lieu parut le puits dont le Seigneur parla à Moïse, en lui disant: Assemblez le peuple, et Je lui donnerai de l'eau. |
| 17 τοτε ησεν ισραηλ το ασμα τουτο επι του φρεατος εξαρχετε αυτω | 17 Alors Israël chanta ce cantique: Que le puits monte. Et il chantait tous ensemble: |
| 18 φρεαρ ωρυξαν αυτο αρχοντες εξελατομησαν αυτο βασιλεις εθνων εν τη βασιλεια αυτων εν τω κυριευσαι αυτων και απο φρεατος εις μανθαναιν | 18 C'est le puits que les princes ont creusé, que les chefs du peuple ont préparé, par l'ordre de Celui qui a donné la loi, et avec leurs bâtons. De ce désert le peuple vint à Matthana; |
| 19 και απο μανθαναιν εις νααλιηλ και απο νααλιηλ εις βαμωθ | 19 de Matthana à Nahaliel, de Nahaliel à Bamoth. |
| 20 και απο βαμωθ εις ναπην η εστιν εν τω πεδιω μωαβ απο κορυφης του λελαξευμενου το βλεπον κατα προσωπον της ερημου | 20 De Bamoth, on vint à une vallée dans le pays de Moab, près de la montagne de Phasga, qui regarde le désert. |
| 21 και απεστειλεν μωυσης πρεσβεις προς σηων βασιλεα αμορραιων λογοις ειρηνικοις λεγων | 21 Israël envoya de là des embassadeurs à Séhon, roi des Amorrhéens, pour lui dire: |
| 22 παρελευσομεθα δια της γης σου τη οδω πορευσομεθα ουκ εκκλινουμεν ουτε εις αγρον ουτε εις αμπελωνα ου πιομεθα υδωρ εκ φρεατος σου οδω βασιλικη πορευσομεθα εως παρελθωμεν τα ορια σου | 22 Nous vous supplions de nous permettre de passer par votre pays. Nous ne nous détournerons point ni dans les champs mi dans les vignes; nous ne boirons point des eaux de vos puits; mais nous marcherons par la voie publique, jusqu'à ce que nous soyons passés hors de vos terres. |
| 23 και ουκ εδωκεν σηων τω ισραηλ παρελθειν δια των οριων αυτου και συνηγαγεν σηων παντα τον λαον αυτου και εξηλθεν παραταξασθαι τω ισραηλ εις την ερημον και ηλθεν εις ιασσα και παρεταξατο τω ισραηλ | 23 Séhon ne voulut point permettre qu'Israël passât par son pays; et ayant même assemblé son armée, il marcha au-devant de lui dans le désert, vint à Jasa, et lui donna la bataille. |
| 24 και επαταξεν αυτον ισραηλ φονω μαχαιρης και κατεκυριευσαν της γης αυτου απο αρνων εως ιαβοκ εως υιων αμμαν οτι ιαζηρ ορια υιων αμμων εστιν | 24 Mais il fut taillé en pièces par Israël, qui se rendit maître de son royaume, depuis l'Arnon jusqu'au Jéboc, et jusqu'aux enfants d'Ammon; car la frontière des Ammonites étaient défendue par de fortes garnisons. |
| 25 και ελαβεν ισραηλ πασας τας πολεις ταυτας και κατωκησεν ισραηλ εν πασαις ταις πολεσιν των αμορραιων εν εσεβων και εν πασαις ταις συγκυρουσαις αυτη | 25 Israël prit donc toutes les villes de ce prince; et il habita dans les villes des Amorrhéens, c'est-à-dire dans Hésébon et dans les bourgs de son territoire. |
| 26 εστιν γαρ εσεβων πολις σηων του βασιλεως των αμορραιων και ουτος επολεμησεν βασιλεα μωαβ το προτερον και ελαβον πασαν την γην αυτου απο αροηρ εως αρνων | 26 Car la ville d'Hésébon appartenait à Séhon, roi des Amorrhéens, qui avait combattu contre le roi de Moab, et lui avait pris toutes les terres qu'il possédait jusqu'à l'Arnon. |
| 27 δια τουτο ερουσιν οι αινιγματισται ελθετε εις εσεβων ινα οικοδομηθη και κατασκευασθη πολις σηων | 27 C'est pourquoi on dit en proverbe: Venez à Hésébon; que la ville de Séhon s'élève et se rebâtisse. |
| 28 οτι πυρ εξηλθεν εξ εσεβων φλοξ εκ πολεως σηων και κατεφαγεν εως μωαβ και κατεπιεν στηλας αρνων | 28 Le feu est sorti d'Hésébon, la flamme est sortie d'Séhon, et elle a dévoré Ar des Moabites, et les habitants des hauts lieux de l'Arnon. |
| 29 ουαι σοι μωαβ απωλου λαος χαμως απεδοθησαν οι υιοι αυτων διασωζεσθαι και αι θυγατερες αυτων αιχμαλωτοι τω βασιλει των αμορραιων σηων | 29 Malheur à toi, Moab! tu es perdu, peuple de Chamos. Chamos a laissé fuir ses enfants, et a livré ses filles captives à Séhon, roi des Amorrhéens. |
| 30 και το σπερμα αυτων απολειται εσεβων εως δαιβων και αι γυναικες ετι προσεξεκαυσαν πυρ επι μωαβ | 30 Le joug dont ils opprimaient Hésébon a été brisé jusqu'à Dibon. Ils sont venus, tout lassés de leur fuite, à Nophé, et jusqu'à Médaba. |
| 31 κατωκησεν δε ισραηλ εν πασαις ταις πολεσιν των αμορραιων | 31 Israël habita donc dans le pays des Amorrhéens. |
| 32 και απεστειλεν μωυσης κατασκεψασθαι την ιαζηρ και κατελαβοντο αυτην και τας κωμας αυτης και εξεβαλον τον αμορραιον τον κατοικουντα εκει | 32 Moïse envoya ensuite reconnaître Jazer, et ils prirent les villages qui en dépendaient, et se rendirent maîtres des habitants. |
| 33 και επιστρεψαντες ανεβησαν οδον την εις βασαν και εξηλθεν ωγ βασιλευς της βασαν εις συναντησιν αυτοις και πας ο λαος αυτου εις πολεμον εις εδραιν | 33 Ils changèrent ensuite de direction, et montèrent par le chemin de Basan. Og, roi de Basan, vint au devant d'eux avec tout son peuple, pour les combattre à Edraï. |
| 34 και ειπεν κυριος προς μωυσην μη φοβηθης αυτον οτι εις τας χειρας σου παραδεδωκα αυτον και παντα τον λαον αυτου και πασαν την γην αυτου και ποιησεις αυτω καθως εποιησας τω σηων βασιλει των αμορραιων ος κατωκει εν εσεβων | 34 Et le Seigneur dit à Moïse: Ne le craignez point, parce que je l'ai livré entre vos mains avec tout son peuple et son pays; et vous le traiterez comme vous avez traité Séhon, roi des Amorrhéens, qui habitait à Hésébon. |
| 35 και επαταξεν αυτον και τους υιους αυτου και παντα τον λαον αυτου εως του μη καταλιπειν αυτου ζωγρειαν και εκληρονομησαν την γην αυτων | 35 Ils taillèrent donc en pièces ce roi, avec ses enfants et tout son peuple, sans qu'il en restât un seul, et ils se rendirent maîtres de son pays. |
