| 1 διοτι νηπιος ισραηλ και εγω ηγαπησα αυτον και εξ αιγυπτου μετεκαλεσα τα τεκνα αυτου | 1 When Israel was a child, I loved him, and out of Egypt I called my son. |
| 2 καθως μετεκαλεσα αυτους ουτως απωχοντο εκ προσωπου μου αυτοι τοις βααλιμ εθυον και τοις γλυπτοις εθυμιων | 2 The more I called them, the more they went from me; they kept sacrificing to the Baals, and burning incense to idols. |
| 3 και εγω συνεποδισα τον εφραιμ ανελαβον αυτον επι τον βραχιονα μου και ουκ εγνωσαν οτι ιαμαι αυτους | 3 Yet it was I who taught Ephraim to walk, I took them up in my arms; but they did not know that I healed them. |
| 4 εν διαφθορα ανθρωπων εξετεινα αυτους εν δεσμοις αγαπησεως μου και εσομαι αυτοις ως ραπιζων ανθρωπος επι τας σιαγονας αυτου και επιβλεψομαι προς αυτον δυνησομαι αυτω | 4 I led them with cords of compassion, with the bands of love, and I became to them as one, who eases the yoke on their jaws, and I bent down to them and fed them. |
| 5 κατωκησεν εφραιμ εν αιγυπτω και ασσουρ αυτος βασιλευς αυτου οτι ουκ ηθελησεν επιστρεψαι | 5 They shall return to the land of Egypt, and Assyria shall be their king, because they have refused to return to me. |
| 6 και ησθενησεν ρομφαια εν ταις πολεσιν αυτου και κατεπαυσεν εν ταις χερσιν αυτου και φαγονται εκ των διαβουλιων αυτων | 6 The sword shall rage against their cities, consume the bars of their gates, and devour them in their fortresses. |
| 7 και ο λαος αυτου επικρεμαμενος εκ της κατοικιας αυτου και ο θεος επι τα τιμια αυτου θυμωθησεται και ου μη υψωση αυτον | 7 My people are bent on turning away from me; so they are appointed to the yoke, and none shall remove it. |
| 8 τι σε διαθω εφραιμ υπερασπιω σου ισραηλ τι σε διαθω ως αδαμα θησομαι σε και ως σεβωιμ μετεστραφη η καρδια μου εν τω αυτω συνεταραχθη η μεταμελεια μου | 8 How can I give you up, O Ephraim! How can I hand you over, O Israel! How can I make you like Admah! How can I treat you like Zeboiim! My heart recoils within me, my compassion grows warm and tender. |
| 9 ου μη ποιησω κατα την οργην του θυμου μου ου μη εγκαταλιπω του εξαλειφθηναι τον εφραιμ διοτι θεος εγω ειμι και ουκ ανθρωπος εν σοι αγιος και ουκ εισελευσομαι εις πολιν | 9 I will not execute my fierce anger, I will not again destroy Ephraim; for I am God and not man, the Holy One in your midst, and I will not come to destroy. |
| 10 οπισω κυριου πορευσομαι ως λεων ερευξεται οτι αυτος ωρυσεται και εκστησονται τεκνα υδατων | 10 They shall go after the LORD, he will roar like a lion; yea, he will roar, and his sons shall come trembling from the west; |
| 11 και εκστησονται ως ορνεον εξ αιγυπτου και ως περιστερα εκ γης ασσυριων και αποκαταστησω αυτους εις τους οικους αυτων λεγει κυριος | 11 they shall come trembling like birds from Egypt, and like doves from the land of Assyria; and I will return them to their homes, says the LORD. |
| 12 Ephraim has encompassed me with lies, and the house of Israel with deceit; but Judah is still known by God, and is faithful to the Holy One. |