| 1 και εγενετο εν τω ετει τω εβδομω εν τω πεμπτω μηνι δεκατη του μηνος ηλθον ανδρες εκ των πρεσβυτερων οικου ισραηλ επερωτησαι τον κυριον και εκαθισαν προ προσωπου μου | 1 No ano sétimo, no quinto mês, aos dez dias do mês, vieram alguns dos anciães de Israel consultar, o Senhor e sentaram-se diante de mim. |
| 2 και εγενετο λογος κυριου προς με λεγων | 2 Foi-me dirigida a palavra do Senhor, nos termos seguintes: |
| 3 υιε ανθρωπου λαλησον προς τους πρεσβυτερους του ισραηλ και ερεις προς αυτους ταδε λεγει κυριος ει επερωτησαι με υμεις ερχεσθε ζω εγω ει αποκριθησομαι υμιν λεγει κυριος | 3 Filho de homem, fala assim aos anciães de Israel: Isto diz o Senhor Deus: Porventura viestes vós a consultar-me? (Juro) pela minha vida, que não vos responderei, diz o Senhor Deus. |
| 4 ει εκδικησω αυτους εκδικησει υιε ανθρωπου τας ανομιας των πατερων αυτων διαμαρτυραι αυτοις | 4 Se tu os julgas, filho de homem, se tu os julgas, põe-lhes diante dos olhos as abominações de seus pais. |
| 5 και ερεις προς αυτους ταδε λεγει κυριος αφ' ης ημερας ηρετισα τον οικον ισραηλ και εγνωρισθην τω σπερματι οικου ιακωβ και εγνωσθην αυτοις εν γη αιγυπτου και αντελαβομην τη χειρι μου αυτων λεγων εγω κυριος ο θεος υμων | 5 Dir-lhes-ás; Isto diz o Senhor Deus : No dia em que escolhi Israel, em que levantei a minha mão em favor da casa de Jacob e me dei a conhecer na terra do Egipto, em que levantei a minha mão a favor deles, dizendo: Eu sou o Senhor vosso Deus |
| 6 εν εκεινη τη ημερα αντελαβομην τη χειρι μου αυτων του εξαγαγειν αυτους εκ γης αιγυπτου εις την γην ην ητοιμασα αυτοις γην ρεουσαν γαλα και μελι κηριον εστιν παρα πασαν την γην | 6 nesse dia levantei a minha mão em seu favor, jurando transferi-los da terra do Egipto para a terra que lhes tinha preparado, a qual mana leite e mel, a mais excelente de todas as terras. |
| 7 και ειπα προς αυτους εκαστος τα βδελυγματα των οφθαλμων αυτου απορριψατω και εν τοις επιτηδευμασιν αιγυπτου μη μιαινεσθε εγω κυριος ο θεος υμων | 7 Disse-lhes então: Cada um afaste de si os ídolos sedutores dos seus olhos; não vos mancheis com os ídolos do Egipto; eu sou o Senhor vosso Deus. |
| 8 και απεστησαν απ' εμου και ουκ ηθελησαν εισακουσαι μου τα βδελυγματα των οφθαλμων αυτων ουκ απερριψαν και τα επιτηδευματα αιγυπτου ουκ εγκατελιπον και ειπα του εκχεαι τον θυμον μου επ' αυτους του συντελεσαι την οργην μου εν αυτοις εν μεσω γης αιγυπτου | 8 Eles, porém, revoltaram-se contra mim, não me quiseram ouvir; nenhum lançou fora os abomináveis ídolos sedutores. dos seus olhos; não abandonaram os ídolos do Egipto. Pensei derramar a minha indignação sobre eles, saciar neles a minha ira no meio da terra do Egipto; |
| 9 και εποιησα οπως το ονομα μου το παραπαν μη βεβηλωθη ενωπιον των εθνων ων αυτοι εισιν εν μεσω αυτων εν οις εγνωσθην προς αυτους ενωπιον αυτων του εξαγαγειν αυτους εκ γης αιγυπτου | 9 porém procedi (de outra forma) por amor do meu nome, para que ele não ficasse desacreditado diante das gentes, no melo das quais estavam, entre as quais me tinha dado a conhecer, para os tirar da terra do Egipto. |
| 10 και εξηγαγον αυτους εκ γης αιγυπτου και ηγαγον αυτους εις την ερημον | 10 Tirei-os, pois, da terra do Egipto e conduzi-os ao deserto. |
| 11 και εδωκα αυτοις τα προσταγματα μου και τα δικαιωματα μου εγνωρισα αυτοις οσα ποιησει αυτα ανθρωπος και ζησεται εν αυτοις | 11 Dei-lhes os meus preceitos, ensinei-lhes as minhas leis, em cuja observância o homem encontrará a vida. |
| 12 και τα σαββατα μου εδωκα αυτοις του ειναι εις σημειον ανα μεσον εμου και ανα μεσον αυτων του γνωναι αυτους διοτι εγω κυριος ο αγιαζων αυτους | 12 Além disto, dei-lhes os meus sábados, para que fossem um sinal entre mim e eles e para que soubessem que eu sou o Senhor que os santifico. |
| 13 και ειπα προς τον οικον του ισραηλ εν τη ερημω εν τοις προσταγμασιν μου πορευεσθε και ουκ επορευθησαν και τα δικαιωματα μου απωσαντο α ποιησει αυτα ανθρωπος και ζησεται εν αυτοις και τα σαββατα μου εβεβηλωσαν σφοδρα και ειπα του εκχεαι τον θυμον μου επ' αυτους εν τη ερημω του εξαναλωσαι αυτους | 13 Mas, (depois de tudo isto) os filhos da casa de Israel irritaram-me no deserto, não andaram nos meus preceitos, rejeitaram as minhas leis, que dão vida ao que as observa, e profanaram inteiramente os meus sábados. Resolvi, pois, derramar o meu furor sobre eles no deserto e exterminá-los. |
| 14 και εποιησα οπως το ονομα μου το παραπαν μη βεβηλωθη ενωπιον των εθνων ων εξηγαγον αυτους κατ' οφθαλμους αυτων | 14 Mas, por amor do meu nome, procedi (de outra forma) de modo que ele não ficasse desacreditado diante das gentes, aos olhos das, quais eu os tinha feito sair, |
| 15 και εγω εξηρα την χειρα μου επ' αυτους εν τη ερημω το παραπαν του μη εισαγαγειν αυτους εις την γην ην εδωκα αυτοις γην ρεουσαν γαλα και μελι κηριον εστιν παρα πασαν την γην | 15 Também levantei a minha mão contra eles no deserto, jurando não os introduzir na terra que lhes dei, a qual mana leite e mel, á melhor de todas as terras |
| 16 ανθ' ων τα δικαιωματα μου απωσαντο και εν τοις προσταγμασιν μου ουκ επορευθησαν εν αυτοις και τα σαββατα μου εβεβηλουν και οπισω των ενθυμηματων των καρδιων αυτων επορευοντο | 16 porque eles rejeitaram as minhas leis. não andaram nos meus preceitos, profanaram os meus sábados, pois o seu coração ia após os ídolos. |
| 17 και εφεισατο ο οφθαλμος μου επ' αυτους του εξαλειψαι αυτους και ουκ εποιησα αυτους εις συντελειαν εν τη ερημω | 17 Todavia olhei para eles com olhos de misericórdia, para os não matar, e (de facto) não os exterminei no deserto. |
| 18 και ειπα προς τα τεκνα αυτων εν τη ερημω εν τοις νομιμοις των πατερων υμων μη πορευεσθε και τα δικαιωματα αυτων μη φυλασσεσθε και εν τοις επιτηδευμασιν αυτων μη συναναμισγεσθε και μη μιαινεσθε | 18 Disse a seus filhos no deserto: Não sigais os exemplos de vossos pais, não Imiteis os seus costumes, não vos mancheis com os seus ídolos. |
| 19 εγω κυριος ο θεος υμων εν τοις προσταγμασιν μου πορευεσθε και τα δικαιωματα μου φυλασσεσθε και ποιειτε αυτα | 19 Eu sou o Senhor vosso Deus; andai nos meus preceitos, guardai as minhas leis e praticai-as. |
| 20 και τα σαββατα μου αγιαζετε και εστω εις σημειον ανα μεσον εμου και υμων του γινωσκειν διοτι εγω κυριος ο θεος υμων | 20 Santificai os meus sábados, para que eles sejam um sinal entre mim e vós, e para que se saiba que eu sou o Senhor vosso Deus. |
| 21 και παρεπικραναν με και τα τεκνα αυτων εν τοις προσταγμασιν μου ουκ επορευθησαν και τα δικαιωματα μου ουκ εφυλαξαντο του ποιειν αυτα α ποιησει ανθρωπος και ζησεται εν αυτοις και τα σαββατα μου εβεβηλουν και ειπα του εκχεαι τον θυμον μου επ' αυτους εν τη ερημω του συντελεσαι την οργην μου επ' αυτους | 21 Porém os filhos revoltaram-se contra mim. não andaram segundo os meus preceitos, não guardaram nem puseram em prática as minhas leis, que o homem deve cumprir para viver, e profanaram os meus sábados. Planeei derramar o meu furor sobre eles, satisfazer a minha ira contra eles no deserto. |
| 22 και εποιησα οπως το ονομα μου το παραπαν μη βεβηλωθη ενωπιον των εθνων ων εξηγαγον αυτους κατ' οφθαλμους αυτων | 22 Mas desviei a minha mão, o que fiz por causa do meu nome, para que ele não fosse profanado diante das gentes, aos olhos das quais eu os tinha feito sair. |
| 23 και εξηρα την χειρα μου επ' αυτους εν τη ερημω του διασκορπισαι αυτους εν τοις εθνεσιν και διασπειραι αυτους εν ταις χωραις | 23 Tornei outra vez a levantar a minha mão contra eles no deserto, jurando espalhá-los por entre as nações, disseminá-los por países estrangeiros, |
| 24 ανθ' ων τα δικαιωματα μου ουκ εποιησαν και τα προσταγματα μου απωσαντο και τα σαββατα μου εβεβηλουν και οπισω των ενθυμηματων των πατερων αυτων ησαν οι οφθαλμοι αυτων | 24 visto não terem observado as minhas leis, haverem rejeitado os meus preceitos, profanado os meus sábados, e terem-se-lhes ido os olhos após os ídolos de seus pais. |
| 25 και εγω εδωκα αυτοις προσταγματα ου καλα και δικαιωματα εν οις ου ζησονται εν αυτοις | 25 Por isso cheguei mesmo a dar-lhes preceitos não bons, leis nas quais não podiam achar a vida. |
| 26 και μιανω αυτους εν τοις δομασιν αυτων εν τω διαπορευεσθαι με παν διανοιγον μητραν οπως αφανισω αυτους | 26 Tornei-os impuros pelas suas oblações, quando faziam sacrificar os seus primogênitos (a Moloch) para os punir, a fim de que soubessem que eu sou o Senhor. |
| 27 δια τουτο λαλησον προς τον οικον του ισραηλ υιε ανθρωπου και ερεις προς αυτους ταδε λεγει κυριος εως τουτου παρωργισαν με οι πατερες υμων εν τοις παραπτωμασιν αυτων εν οις παρεπεσον εις εμε | 27 Portanto fala à casa de Israel, filho de homem, desta maneira: Isto diz o Senhor Deus: Ainda depois disto me ultrajaram vossos pais, sendo-me infiéis. |
| 28 και εισηγαγον αυτους εις την γην ην ηρα την χειρα μου του δουναι αυτοις και ειδον παν βουνον υψηλον και παν ξυλον κατασκιον και εθυσαν εκει τοις θεοις αυτων και εταξαν εκει οσμην ευωδιας και εσπεισαν εκει σπονδας αυτων | 28 Quando os introduzi na terra, que com juramento tinha prometido dar-lhes, olharam para todos os outeiros elevados e para todas as árvores frondosas, e ali fizeram os seus sacrifícios, apresentaram as suas oferendas que me irritavam, ali trouxeram os seus agradáveis perfumes e ofereceram as suas libações. |
| 29 και ειπον προς αυτους τι εστιν αβαμα οτι υμεις εισπορευεσθε εκει και επεκαλεσαν το ονομα αυτου αβαμα εως της σημερον ημερας | 29 Disse-lhes então: Que lugar alto é este aonde vós Ides? E até ao dia de hoje lhe ficou o nome de lugar alto. |
| 30 δια τουτο ειπον προς τον οικον του ισραηλ ταδε λεγει κυριος ει εν ταις ανομιαις των πατερων υμων υμεις μιαινεσθε και οπισω των βδελυγματων αυτων υμεις εκπορνευετε | 30 Portanto dize à casa de Israel: Assim fala o Senhor Deus: É verdade que vos tornais imundos, segundo os caminhos de vossos pais, e vos entregais à mesma prostituição com os seus ídolos (ou idolatria). |
| 31 και εν ταις απαρχαις των δοματων υμων εν τοις αφορισμοις υμεις μιαινεσθε εν πασιν τοις ενθυμημασιν υμων εως της σημερον ημερας και εγω αποκριθω υμιν οικος του ισραηλ ζω εγω λεγει κυριος ει αποκριθησομαι υμιν και ει αναβησεται επι το πνευμα υμων τουτο | 31 Na oblação dos vossos dons (a Moloch), quando fazeis passar o.s vossos filhos pelo fogo. vós vos contaminais com todos os vossos ídolos até hoje. E (depois disto) deixar-me-ei ainda consultar por vós, casa de Israel? (Juro) pela minha vida, diz o Senhor Deus. que o não farei. |
| 32 και ουκ εσται ον τροπον υμεις λεγετε εσομεθα ως τα εθνη και ως αι φυλαι της γης του λατρευειν ξυλοις και λιθοις | 32 Nem se efectuará o que pensais no vosso espirito quando dizeis: Seremos (felizes) como as nações e como os povos da terra, adorando os paus e as pedras. |
| 33 δια τουτο ζω εγω λεγει κυριος εν χειρι κραταια και εν βραχιονι υψηλω και εν θυμω κεχυμενω βασιλευσω εφ' υμας | 33 Juro pela minha vida. diz o Senhor Deus, que reinarei sobre vós com mão forte, com braço estendido, na efusão do meu furor. |
| 34 και εξαξω υμας εκ των λαων και εισδεξομαι υμας εκ των χωρων ου διεσκορπισθητε εν αυταις εν χειρι κραταια και εν βραχιονι υψηλω και εν θυμω κεχυμενω | 34 Tirar-vos-ei do meio dos povos e vos juntarei dos países, para onde tínheis sido dispersos, com mão forte, com braço estendido, com efusão do meu furor, |
| 35 και αξω υμας εις την ερημον των λαων και διακριθησομαι προς υμας εκει προσωπον κατα προσωπον | 35 e vos levarei ao deserto dos povos e lá entrarei em juízo convosco, cara a cara. |
| 36 ον τροπον διεκριθην προς τους πατερας υμων εν τη ερημω γης αιγυπτου ουτως κρινω υμας λεγει κυριος | 36 Assim como entrei em juízo com vossos pais no deserto da terra do Egipto, assim vos julgarei a vós. diz o Senhor Deus. |
| 37 και διαξω υμας υπο την ραβδον μου και εισαξω υμας εν αριθμω | 37 E vos submeterei ao meu ceptro, e vos farei entrar nos laços da minha aliança. |
| 38 και εκλεξω εξ υμων τους ασεβεις και τους αφεστηκοτας διοτι εκ της παροικεσιας αυτων εξαξω αυτους και εις την γην του ισραηλ ουκ εισελευσονται και επιγνωσεσθε διοτι εγω κυριος | 38 E separarei dentre vós os rebeldes, os que se revoltaram contra mim, e os farei sair da terra em que habitam como estrangeiros; porém não entrarão na terra de Israel, e vós sabereis que eu é que sou o Senhor. |
| 39 και υμεις οικος ισραηλ ταδε λεγει κυριος κυριος εκαστος τα επιτηδευματα αυτου εξαρατε και μετα ταυτα ει μη υμεις εισακουετε μου και το ονομα μου το αγιον ου βεβηλωσετε ουκετι εν τοις δωροις υμων και εν τοις επιτηδευμασιν υμων | 39 A vós, casa de Israel, isto diz o Senhor Deus: Cada um de vós vá servir os seus ídolos. Porém, depois disto, com certeza me ouvireis e não profanareis mais o meu santo nome com as vossas oferendas e com os vosso ídolos. |
| 40 διοτι επι του ορους του αγιου μου επ' ορους υψηλου λεγει κυριος κυριος εκει δουλευσουσιν μοι πας οικος ισραηλ εις τελος και εκει προσδεξομαι και εκει επισκεψομαι τας απαρχας υμων και τας απαρχας των αφορισμων υμων εν πασιν τοις αγιασμασιν υμων | 40 (Eu sei que) sobre o meu santo monte sobre o alto monte de Israel, diz o Senhor Deus, ali me servirá toda a casa de Israel, toda ela estabelecida na terra; ali (os filhos de Israel) me serão agradáveis, ali requererei as vossas oferendas e as primícias dos vossos dons com tudo o que me consagrardes. |
| 41 εν οσμη ευωδιας προσδεξομαι υμας εν τω εξαγαγειν με υμας εκ των λαων και εισδεχεσθαι υμας εκ των χωρων εν αις διεσκορπισθητε εν αυταις και αγιασθησομαι εν υμιν κατ' οφθαλμους των λαων | 41 Então vos receberei como um perfume agradável quando vos tiver tirado do meio dos povos e vos tiver juntado dos países, por onde tínheis sido espalhados; e tornar-se-á manifesta em vós a minha santidade aos olhos das nações. |
| 42 και επιγνωσεσθε διοτι εγω κυριος εν τω εισαγαγειν με υμας εις την γην του ισραηλ εις την γην εις ην ηρα την χειρα μου του δουναι αυτην τοις πατρασιν υμων | 42 E sabereis que eu é que sou o Senhor, quando vos introduzir na terra de Israel, na terra que jurei, de mão levantada, dar a vossos pais. |
| 43 και μνησθησεσθε εκει τας οδους υμων και τα επιτηδευματα υμων εν οις εμιαινεσθε εν αυτοις και κοψεσθε τα προσωπα υμων εν πασαις ταις κακιαις υμων | 43 Ali vos lembrareis dos vossos caminhos e de todas as maldades com as quais vos manchastes, e vos desagradareis de vós mesmos, à vista de todas as maldades que cometestes. |
| 44 και επιγνωσεσθε διοτι εγω κυριος εν τω ποιησαι με ουτως υμιν οπως το ονομα μου μη βεβηλωθη κατα τας οδους υμων τας κακας και κατα τα επιτηδευματα υμων τα διεφθαρμενα λεγει κυριος | 44 Então sabereis, casa de Israel, que eu é que sou o Senhor, quando eu proceder convosco (benignamente) por amor do meu nome, em vez de vos tratar conforme os vossos maus caminhos e os vossos detestáveis pecados, diz o Senhor Deus. |
| 45 Foi-me dirigida a palavra do Senhor, nestes termos: |
| 46 Filho de homem, volta o rosto para meio-dia fala para o sul, profetiza contra a floresta do meio-dia. |
| 47 Dirás à floresta do meio-dia: Ouve a palavra do Senhor: Isto diz o Senhor Deus: Eis que vou acender em ti um fogo que queimará em ti todo o lenho verde e todo o lenho seco; não se apagará a chama deste Incêndio, e queimar-se-á nela todo o rosto, desde o meio-dia até ao aquilão. |
| 48 Toda a carne verá que eu, o Senhor, lancei o fogo. o qual se não apagará. |
| 49 Então eu disse: Ah! Senhor Deus! Eles dizem isto de mim: Este não nos fala, senão por parábolas (obscuras) |