| 1 και εγενετο λογος κυριου προς με λεγων | 1 Mi fu rivolta la parola di Jahvè: |
| 2 υιε ανθρωπου διηγησαι διηγημα και ειπον παραβολην προς τον οικον του ισραηλ | 2 «Figlio dell’uomo, proponi un apologo e narra una parabola alla casa di Israele. |
| 3 και ερεις ταδε λεγει κυριος ο αετος ο μεγας ο μεγαλοπτερυγος ο μακρος τη εκτασει πληρης ονυχων ος εχει το ηγημα εισελθειν εις τον λιβανον και ελαβε τα επιλεκτα της κεδρου | 3 Parla, dunque: “Così dice il Signore Jahvè: La grande aquila dalle grandi ali, dalle lunghe penne, dalle folte piume, adorna di vari colori, venne al Libano. Spiccò la cima del cedro, |
| 4 τα ακρα της απαλοτητος απεκνισεν και ηνεγκεν αυτα εις γην χανααν εις πολιν τετειχισμενην εθετο αυτα | 4 scelse la cima dei suoi germogli e la portò nel paese di Canaan, la pose in una città di mercanti. |
| 5 και ελαβεν απο του σπερματος της γης και εδωκεν αυτο εις το πεδιον φυτον εφ' υδατι πολλω επιβλεπομενον εταξεν αυτο | 5 Prese quindi uno dei ragipoli del paese e lo pose in un campo da semina, presso acque abbondanti lo piantò come un salice, |
| 6 και ανετειλεν και εγενετο εις αμπελον ασθενουσαν και μικραν τω μεγεθει του επιφαινεσθαι αυτην τα κληματα αυτης επ' αυτην και αι ριζαι αυτης υποκατω αυτης ησαν και εγενετο εις αμπελον και εποιησεν απωρυγας και εξετεινεν την αναδενδραδα αυτης | 6 perché crescesse e diventasse una vite estesa, di umile altezza, che dirigesse i tralci verso di essa mentre le radici le stessero sotto. E divenne una vite, produsse rami e germinò fronde. |
| 7 και εγενετο αετος ετερος μεγας μεγαλοπτερυγος πολυς ονυξιν και ιδου η αμπελος αυτη περιπεπλεγμενη προς αυτον και αι ριζαι αυτης προς αυτον και τα κληματα αυτης εξαπεστειλεν αυτω του ποτισαι αυτην συν τω βωλω της φυτειας αυτης | 7 C'era, intanto, un’altra grande aquila, dalle grandi ali, ricca di piume; ed ecco questa vite allungò avidamente le radici verso di essa e distese i tralci verso di essa perché la irrigasse, dall’aiuola dove era piantata. |
| 8 εις πεδιον καλον εφ' υδατι πολλω αυτη πιαινεται του ποιειν βλαστους και φερειν καρπον του ειναι εις αμπελον μεγαλην | 8 Era piantata in ottimo terreno, presso acque abbondanti, così da mettere rami e portare frutti e diventare una vite maestosa”». |
| 9 δια τουτο ειπον ταδε λεγει κυριος ει κατευθυνει ουχι αι ριζαι της απαλοτητος αυτης και ο καρπος σαπησεται και ξηρανθησεται παντα τα προανατελλοντα αυτης και ουκ εν βραχιονι μεγαλω ουδ' εν λαω πολλω του εκσπασαι αυτην εκ ριζων αυτης | 9 Parla: «Così dice il Signore Jahvè: “Potrà prosperare? Non svellerà le sue radici e reciderà i suoi frutti? Tutti i polloni dei suoi germogli seccheranno né occorrerà molta forza e gente numerosa per svellerla dalle radici. |
| 10 και ιδου πιαινεται μη κατευθυνει ουχ αμα τω αψασθαι αυτης ανεμον τον καυσωνα ξηρανθησεται ξηρασια συν τω βωλω ανατολης αυτης ξηρανθησεται | 10 Eccola piantata: prospererà? Non seccherà del tutto appena l’avrà investita il vento d’oriente; seccherà sull’aiuola dove crebbe?”». |
| 11 και εγενετο λογος κυριου προς με λεγων | 11 Allora mi fu rivolta la parola di Jahvè: |
| 12 υιε ανθρωπου ειπον δη προς τον οικον τον παραπικραινοντα ουκ επιστασθε τι ην ταυτα ειπον οταν ελθη βασιλευς βαβυλωνος επι ιερουσαλημ και λημψεται τον βασιλεα αυτης και τους αρχοντας αυτης και αξει αυτους προς εαυτον εις βαβυλωνα | 12 «Di’ a questa casa ribelle: “Non capite che cosa significa questo?”. Di’: Ecco venne il re di Babilonia a Gerusalemme, ne prese il re e i capi e li condusse presso di sé a Babilonia. |
| 13 και λημψεται εκ του σπερματος της βασιλειας και διαθησεται προς αυτον διαθηκην και εισαξει αυτον εν αρα και τους ηγουμενους της γης λημψεται | 13 Scelse quindi uno di stirpe reale, strinse un patto con lui e gli fece prestare giuramento; aveva portato via i potenti del paese, |
| 14 του γενεσθαι εις βασιλειαν ασθενη το καθολου μη επαιρεσθαι του φυλασσειν την διαθηκην αυτου και ιστανειν αυτην | 14 affinché il regno fosse piccolo così da non insuperbire ed egli osservasse il patto che aveva stretto con lui in modo da poter sussistere. |
| 15 και αποστησεται απ' αυτου του εξαποστελλειν αγγελους εαυτου εις αιγυπτον του δουναι αυτω ιππους και λαον πολυν ει κατευθυνει ει διασωθησεται ο ποιων εναντια και παραβαινων διαθηκην ει σωθησεται | 15 Egli, invece, gli si ribellò inviando i suoi messaggeri in Egitto, perché questo mettesse a sua disposizione cavalli e forze ingenti. Potrà prosperare, potrà salvarsi chi ha agito così? Ha infranto il patto e troverà scampo? |
| 16 ζω εγω λεγει κυριος εαν μη εν ω τοπω ο βασιλευς ο βασιλευσας αυτον ος ητιμωσεν την αραν μου και ος παρεβη την διαθηκην μου μετ' αυτου εν μεσω βαβυλωνος τελευτησει | 16 Per la mia vita — oracolo del Signore Jahvè — colui che prestò il giuramento al re e infranse l’alleanza che aveva stretto con lui, morirà a Babilonia, nella residenza del re che lo aveva posto sul trono. |
| 17 και ουκ εν δυναμει μεγαλη ουδ' εν οχλω πολλω ποιησει προς αυτον φαραω πολεμον εν χαρακοβολια και εν οικοδομη βελοστασεων του εξαραι ψυχας | 17 Il Faraone, infatti, non lo aiuterà combattendo con un valido esercito e una truppa ingente, quando si eleveranno bastioni e saranno costruite torri mobili per lo sterminio di moltissima gente. |
| 18 και ητιμωσεν ορκωμοσιαν του παραβηναι διαθηκην και ιδου δεδωκεν την χειρα αυτου και παντα ταυτα εποιησεν αυτω μη σωθησεται | 18 Ha disprezzato il giuramento infrangendo l’alleanza: ed ecco, colui che, dopo aver dato la mano, ha compiuto tutto ciò, non troverà scampo». |
| 19 δια τουτο ειπον ταδε λεγει κυριος ζω εγω εαν μη την διαθηκην μου ην παρεβη και την ορκωμοσιαν μου ην ητιμωσεν και δωσω αυτα εις κεφαλην αυτου | 19 Perciò, così dice il Signore Jahvè: «Per la mia vita! farò ricadere sul suo capo il mio giuramento che ha disprezzato e la mia alleanza che ha infranto. |
| 20 και εκπετασω επ' αυτον το δικτυον μου και αλωσεται εν τη περιοχη αυτου | 20 Tenderò su di lui la mia rete ed egli rimarrà preso nel mio laccio; lo condurrò, quindi, a Babilonia e là intenterò il processo per la sua ribellione contro di me. |
| 21 εν παση παραταξει αυτου εν ρομφαια πεσουνται και τους καταλοιπους εις παντα ανεμον διασπερω και επιγνωσεσθε διοτι εγω κυριος λελαληκα | 21 L’eletta di tutte le sue schiere cadrà di spada e i rimanenti saranno dispersi a tutti i venti; allora saprete che io, Jahvè, ho parlato». |
| 22 διοτι ταδε λεγει κυριος και λημψομαι εγω εκ των επιλεκτων της κεδρου εκ κορυφης καρδιας αυτων αποκνιω και καταφυτευσω εγω επ' ορος υψηλον και κρεμασω αυτον | 22 Così dice il Signore Jahvè: «Io, a mia volta, prenderò dalle cime del cedro, svellerò dai suoi germogli più alti un tenero ramoscello e lo pianterò io stesso su un monte alto ed elevato; |
| 23 εν ορει μετεωρω του ισραηλ και καταφυτευσω και εξοισει βλαστον και ποιησει καρπον και εσται εις κεδρον μεγαλην και αναπαυσεται υποκατω αυτου παν θηριον και παν πετεινον υπο την σκιαν αυτου αναπαυσεται τα κληματα αυτου αποκατασταθησεται | 23 sull’eccelso monte di Israele alzerà rami, metterà fronde e diventerà un cedro maestoso. Vi dimorerà ogni uccello alato, vi dimorerà all’ombra dei suoi rami. |
| 24 και γνωσονται παντα τα ξυλα του πεδιου διοτι εγω κυριος ο ταπεινων ξυλον υψηλον και υψων ξυλον ταπεινον και ξηραινων ξυλον χλωρον και αναθαλλων ξυλον ξηρον εγω κυριος λελαληκα και ποιησω | 24 Tutti gli alberi della campagna sapranno allora che io sono Jahvè che abbasso l’albero alto e innalzo l’umile pianta; faccio seccare la pianta verde e germogliare l’albero inaridito. Io sono Jahvè: l’ho detto e lo farò». |