| 1 αποστελω ως ερπετα επι την γην μη πετρα ερημος εστιν το ορος σιων | 1 ܫܕܪ ܠܒܪ ܫܠܝܛܐ ܕܐܪܥܐ ܡܢ ܟܐܦܐ ܕܡܕܒܪܐ ܠܛܘܪܐ ܕܒܪܬ ܨܗܝܘܢ |
| 2 εση γαρ ως πετεινου ανιπταμενου νεοσσος αφηρημενος θυγατερ μωαβ επειτα δε αρνων | 2 ܘܢܗܘܐ ܐܝܟ ܦܪܚܬܐ ܕܡܫܢܝܐ ܩܢܗ̇ ܘܒܢ̈ܬ ܡܘܐܒ ܫܒܝ̈ܩܬܐ ܢܗ̈ܘܝܢ ܒܡܥܒܪܬܐ ܕܐܪܢܘܢ |
| 3 πλειονα βουλευου ποιειτε σκεπην πενθους αυτη δια παντος εν μεσημβρινη σκοτια φευγουσιν εξεστησαν μη απαχθης | 3 ܐܝܬܝ ܬܪܥܝܬܐ ܘܥܒܕܝ ܬܘܓܢܐ ܣܝܡܝ ܐܝܟ ܠܠܝܐ ܛܠܠܟܝ ܡܨܥܬ ܛܗܪܐ ܛܫܝ ܠܕܛܥ̇ܝܢ ܘܠܕܡܒܕܪܝܢ ܠܐ ܬܓܠܝܢ |
| 4 παροικησουσιν σοι οι φυγαδες μωαβ εσονται σκεπη υμιν απο προσωπου διωκοντος οτι ηρθη η συμμαχια σου και ο αρχων απωλετο ο καταπατων επι της γης | 4 ܢܥܡܪܘܢ ܒܟܝ ܡܒܕܪ̈ܐ ܕܡܘܐܒ ܗܘܝ ܠܗܘܢ ܣܬܪܐ ܡܢ ܩܕܡ ܒܙܘܙܐ ܡܛܠ ܕܓܡܪ ܕܚܝܚܐ ܘܣܦ ܒܙܘܙܐ ܘܓܡܪ ܕܝܘܫܐ ܡܢ ܐܪܥܐ |
| 5 και διορθωθησεται μετ' ελεους θρονος και καθιεται επ' αυτου μετα αληθειας εν σκηνη δαυιδ κρινων και εκζητων κριμα και σπευδων δικαιοσυνην | 5 ܘܢܬܩܢ ܟܘܪܣܝܐ ܒܛܝܒܘܬܐ ܘܢܬܒ ܥܠܘܗܝ ܒܩܘܫܬܐ ܒܡܫܟܢܗ ܕܕܘܝܕ ܕܝ̇ܢܐ ܘܡܥܩܒ ܕܝ̣ܢܐ ܘܡܣܪܗܒ ܙܕܝܩܘܬܐ |
| 6 ηκουσαμεν την υβριν μωαβ υβριστης σφοδρα την υπερηφανιαν εξηρας ουχ ουτως η μαντεια σου | 6 ܫܡܥܢ ܓܐܝܘܬܗ ܕܡܘܐܒ ܕܛܒ ܐܬܓܐܝ ܓܐܝܘܬܗ ܘܪܡܘܬܗ ܘܐܠܡܗ ܠܐ ܗܘܐ ܗܟܢܐ ܒܕܩܘ ܥܠܘܗܝ ܩܨܘ̈ܡܘܗܝ |
| 7 ουχ ουτως ολολυξει μωαβ εν γαρ τη μωαβιτιδι παντες ολολυξουσιν τοις κατοικουσιν δεσεθ μελετησεις και ουκ εντραπηση | 7 ܡܛܠ ܗܢܐ ܢܝܠܠ ܡܘܐܒ ܘܥܠ ܡܘܐܒ ܟܠܗ ܢܝܠܠ ܥܠ ܐ̈ܫܝܬܐ ܕܫܘܪ̈ܐ ܕܡܬܗ̈ܓܡܢ ܬܢܗܡܘܢ ܐܝܟ ܟܪ̈ܝܗܐ |
| 8 τα πεδια εσεβων πενθησει αμπελος σεβαμα καταπινοντες τα εθνη καταπατησατε τας αμπελους αυτης εως ιαζηρ ου μη συναψητε πλανηθητε την ερημον οι απεσταλμενοι εγκατελειφθησαν διεβησαν γαρ την ερημον | 8 ܡܛܠ ܕܚ̈ܩܠܬܐ ܕܚܫܒܘܢ ܚܪܒ ܓܦܬܐ ܕܣܒܡܐ ܓܢܒܪ̈ܐ ܕܥܡ̈ܡܐ ܓܡܘ ܫܒ̈ܘܩܝܗ̇ ܘܥܕܡܐ ܠܝܥܙܝܪ ܡܛܘ ܘܛܥܘ ܒܡܕܒܪܐ ܥܢܩ̈ܝܗ̇ ܢܓܕܘ ܘܥܒܪܘ ܝܡܐ |
| 9 δια τουτο κλαυσομαι ως τον κλαυθμον ιαζηρ αμπελον σεβαμα τα δενδρα σου κατεβαλεν εσεβων και ελεαλη οτι επι τω θερισμω και επι τω τρυγητω σου καταπατησω και παντα πεσουνται | 9 ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܒܟܝܟܝ ܒܒܟܬܐ ܕܝܥܙܝܪ ܓܦܬܐ̈ ܕܣܒܡܐ ܐܪܘܝܟܝ ܡܢ ܕܡܥܬܟܝ ܚܫܒܘܢ ܘܐܠܥܠܐ ܡܛܠ ܕܥܠ ܚܨܕܟܝ ܘܥܠ ܩܛܦܟܝ ܕܝܘܫܐ ܢܦܠ |
| 10 και αρθησεται ευφροσυνη και αγαλλιαμα εκ των αμπελωνων σου και εν τοις αμπελωσιν σου ου μη ευφρανθησονται και ου μη πατησουσιν οινον εις τα υποληνια πεπαυται γαρ | 10 ܘܬܥܒܪ ܚܕܘܬܐ ܘܕܝܨܐ ܡܢ ܟܪܡܠܐ ܘܒܟܪܡܠܐ ܠܐ ܢܚܕܘܢ ܘܠܐ ܢܥܨܪܘܢ ܚܡܪܐ ܒܡܥܨܪܬܐ ܘܠܐ ܢܕܘܫ ܕܝܘܫܐ ܡܛܠ ܕܠܕܝܘܫܐ ܐܒܛܠ |
| 11 δια τουτο η κοιλια μου επι μωαβ ως κιθαρα ηχησει και τα εντος μου ωσει τειχος ο ενεκαινισας | 11 ܡܛܠ ܗܢܐ ܟܪܣܝ ܥܠ ܡܘܐܒ ܐܝܟ ܟܢܪܐ ܬܡܠܠ ܘܓܘܝ ܥܠ ܫܘܪܐ ܕܡܬܗܓܡ |
| 12 και εσται εις το εντραπηναι σε οτι εκοπιασεν μωαβ επι τοις βωμοις και εισελευσεται εις τα χειροποιητα αυτης ωστε προσευξασθαι και ου μη δυνηται εξελεσθαι αυτον | 12 ܘܡܐ ܕܚܙܐ ܕܠܐܝ ܡܘܐܒ ܥܠ ܥ̈ܠܘܬܐ ܢܐܬܐ ܠܡܩܕܫܐ ܠܡܨܠܝܘ ܘܠܐ ܢܫܟܚ |
| 13 τουτο το ρημα ο ελαλησεν κυριος επι μωαβ οποτε και ελαλησεν | 13 ܗܢܐ ܦܬܓܡܐ ܡܠܠ ܡܪܝܐ ܥܠ ܡܘܐܒ ܡܢ ܗܝܕܝܢ |
| 14 και νυν λεγω εν τρισιν ετεσιν ετων μισθωτου ατιμασθησεται η δοξα μωαβ εν παντι τω πλουτω τω πολλω και καταλειφθησεται ολιγοστος και ουκ εντιμος | 14 ܘܗܫܐ ܡܠܠ ܡܪܝܐ ܘܐܡܪ ܒܬܠܬ ܫ̈ܢܝܢ ܐܝܟ ܫ̈ܢܝܐ ܕܐܓܝܪܐ ܢܨܛܥܪ ܐܝܩܪܗ ܕܡܘܐܒ ܥܠ ܣܘܓܐܐ ܕܥܡܗ ܘܢܫܬܚܪ ܩܠܝܠ ܙܥܘܪ ܘܠܐ ܣܓܝ |
