| 1 και ανεστη ηλιας προφητης ως πυρ και ο λογος αυτου ως λαμπας εκαιετο | 1 Surgiu depois o profeta Elias, como um fogo. As suas palavras ardiam como um facho. Fez vir sobre eles a fome. Os que o irritavam pela sua inveja foram reduzidos a um pequeno número, porque não podiam suportar os preceitos do Senhor. |
| 2 ος επηγαγεν επ' αυτους λιμον και τω ζηλω αυτου ωλιγοποιησεν αυτους | |
| 3 εν λογω κυριου ανεσχεν ουρανον κατηγαγεν ουτως τρις πυρ | 3 Com a palavra do Senhor fechou o céu, e fez cair fogo do mesmo céu por três vezes. |
| 4 ως εδοξασθης ηλια εν θαυμασιοις σου και τις ομοιος σοι καυχασθαι | 4 Quão glorioso te tornaste, Elias, pelos teus prodígios! Quem pode gloriar-se de ser como tu? |
| 5 ο εγειρας νεκρον εκ θανατου και εξ αδου εν λογω υψιστου | 5 Tu que fizeste sair um morto do sepulcro, arrancando-o à morte, em virtude da palavra do Senhor Deus; |
| 6 ο καταγαγων βασιλεις εις απωλειαν και δεδοξασμενους απο κλινης αυτων | 6 que precipitaste os reis na desgraça, que desfizeste sem trabalho o seu poder, e, no meio da sua glória, os fizeste cair do leito (na sepultura); que ouviste sobre o Sinai o juízo do Senhor, e sobre o Horeb os decretos da sua vingança; |
| 7 ακουων εν σινα ελεγμον και εν χωρηβ κριματα εκδικησεως | |
| 8 ο χριων βασιλεις εις ανταποδομα και προφητας διαδοχους μετ' αυτον | 8 que sagraste reis para vingar crimes, e estabeleceste profetas para teus sucessores; |
| 9 ο αναλημφθεις εν λαιλαπι πυρος εν αρματι ιππων πυρινων | 9 que foste arrebatado (ao céu) num redemoinho de fogo, num carro tirado por cavalos ardentes; |
| 10 ο καταγραφεις εν ελεγμοις εις καιρους κοπασαι οργην προ θυμου επιστρεψαι καρδιαν πατρος προς υιον και καταστησαι φυλας ιακωβ | 10 tu, que foste designado nos decretos dos tempos para abrandar a ira do Senhor, para reconciliar o coração dos pais com os filhos, e para restabelecer as tribos de Jacob. |
| 11 μακαριοι οι ιδοντες σε και οι εν αγαπησει κεκοιμημενοι και γαρ ημεις ζωη ζησομεθα | 11 Bem-aventurados os que te viram, e que foram honrados com a tua amizade! |
| 12 ηλιας ος εν λαιλαπι εσκεπασθη και ελισαιε ενεπλησθη πνευματος αυτου και εν ημεραις αυτου ουκ εσαλευθη υπο αρχοντος και ου κατεδυναστευσεν αυτον ουδεις | 12 Quanto a nos, vivemos só durante esta vida, e depois da morte não teremos um nome como o teu. |
| 13 πας λογος ουχ υπερηρεν αυτον και εν κοιμησει επροφητευσεν το σωμα αυτου | 13 Elias foi envolto num redemoinho, mas o seu espírito ficou em Eliseu, o qual não temeu príncipe algum em seus dias, e, em poder, não foi vencido por ninguém. |
| 14 και εν ζωη αυτου εποιησεν τερατα και εν τελευτη θαυμασια τα εργα αυτου | 14 Nada houve que o pudesse dominar, e, ainda depois de morto, o seu corpo profetizou. |
| 15 εν πασιν τουτοις ου μετενοησεν ο λαος και ουκ απεστησαν απο των αμαρτιων αυτων εως επρονομευθησαν απο γης αυτων και διεσκορπισθησαν εν παση τη γη | 15 Em sua vida fez prodígios, e na morte operou maravilhas. |
| 16 και κατελειφθη ο λαος ολιγοστος και αρχων εν τω οικω δαυιδ τινες μεν αυτων εποιησαν το αρεστον τινες δε επληθυναν αμαρτιας | 16 Com todas estas maravilhas o povo não fez penitência, não se afastou dos seus pecados, até que foi expulso da sua terra, e espalhado por todo o mundo. |
| 17 εζεκιας ωχυρωσεν την πολιν αυτου και εισηγαγεν εις μεσον αυτης υδωρ ωρυξεν σιδηρω ακροτομον και ωκοδομησεν κρηνας εις υδατα | 17 Ficou muito pouca gente (na Palestina), e (somente) um príncipe da casa de Davide. |
| 18 εν ημεραις αυτου ανεβη σενναχηριμ και απεστειλεν ραψακην και απηρεν και επηρεν χειρα αυτου επι σιων και εμεγαλαυχησεν εν υπερηφανια αυτου | 18 Alguns deles fizeram o que era do agrado de Deus, outros cometeram muitos pecados. |
| 19 τοτε εσαλευθησαν καρδιαι και χειρες αυτων και ωδινησαν ως αι τικτουσαι | 19 Ezequias fortificou a sua cidade, conduziu água para o centro dela, abriu com ferro um rochedo, e fez reservatórios para água. |
| 20 και επεκαλεσαντο τον κυριον τον ελεημονα εκπετασαντες τας χειρας αυτων προς αυτον και ο αγιος εξ ουρανου ταχυ επηκουσεν αυτων και ελυτρωσατο αυτους εν χειρι ησαιου | 20 Durante o seu reinado veio Senaquerib. que enviou Rabsaces, o qual levantou a sua mão contra eles. estendeu a sua mão contra Sião, ensoberbecendo-se com o seu poder. |
| 21 επαταξεν την παρεμβολην των ασσυριων και εξετριψεν αυτους ο αγγελος αυτου | 21 Então (os Israelitas) ficaram sobressaltados nos seus corações e nas suas mãos sentiram dores como as mulheres que estão de parto. |
| 22 εποιησεν γαρ εζεκιας το αρεστον κυριω και ενισχυσεν εν οδοις δαυιδ του πατρος αυτου ας ενετειλατο ησαιας ο προφητης ο μεγας και πιστος εν ορασει αυτου | 22 Invocaram o Senhor misericordioso, levantando ao céu as suas mãos estendidas, e o Santo, o Senhor Deus, ouviu logo a sua voz. |
| 23 εν ταις ημεραις αυτου ανεποδισεν ο ηλιος και προσεθηκεν ζωην βασιλει | 23 Não mais se lembrou dos seus pecados, não os entregou aos seus inimigos, mas purificou-os por mão do santo profeta Isaías. |
| 24 πνευματι μεγαλω ειδεν τα εσχατα και παρεκαλεσεν τους πενθουντας εν σιων | 24 Dissipou o Acampamento dos Assírios, e o anjo do Senhor os exterminou. Porque Ezequias fez o que era do agrado de Deus, andou com fortaleza pelo caminho de Davide seu Pai, como lhe tinha recomendado Isaías, profeta grande e fiel diante de Deus. |
| 25 εως του αιωνος υπεδειξεν τα εσομενα και τα αποκρυφα πριν η παραγενεσθαι αυτα | |