SCRUTATIO

Venerdi, 10 luglio 2026 - Santa Vittoria ( Letture di oggi)

ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ - Siracide - Sirach 10


font
LXXBiblia Matos Soares
1 κριτης σοφος παιδευσει τον λαον αυτου και ηγεμονια συνετου τεταγμενη εσται1 O juiz sábio fará justiça ao seu povo, e o governo do homem sensato será estável.
2 κατα τον κριτην του λαου ουτως και οι λειτουργοι αυτου και κατα τον ηγουμενον της πολεως παντες οι κατοικουντες αυτην2 Qual o juiz do povo, tais os seus ministros; qual o governador da cidade, tais os seus habitantes.
3 βασιλευς απαιδευτος απολει τον λαον αυτου και πολις οικισθησεται εν συνεσει δυναστων3 O rei pouco sensato perderá o seu povo, e as cidades povoar-se-ão pelo bom senso dos governantes.
4 εν χειρι κυριου η εξουσια της γης και τον χρησιμον εγερει εις καιρον επ' αυτης4 O domínio sobre um pais está na mão de Deus, e ele é que, a seu tempo, suscitará um governador útil.
5 εν χειρι κυριου ευοδια ανδρος και προσωπω γραμματεως επιθησει δοξαν αυτου5 A prosperidade do homem está na mão de Deus, e é ele que põe o sinal da sua honra sobre a fronte do escriba.
6 επι παντι αδικηματι μη μηνιασης τω πλησιον και μη πρασσε μηδεν εν εργοις υβρεως6 Esquece-te de todas as injúrias que recebeste do teu próximo, e não faças nada por via de violência. A soberba é aborrecida por Deus e pelos homens, e toda a iniquidade das nações é execrável.
7 μισητη εναντι κυριου και ανθρωπων υπερηφανια και εξ αμφοτερων πλημμελης η αδικια
8 βασιλεια απο εθνους εις εθνος μεταγεται δια αδικιας και υβρεις και χρηματα8 Um reino é transferido dum povo para outro, por causa das injustiças, das violências, dos ultrajes e de diversos enganos.
9 τι υπερηφανευεται γη και σποδος οτι εν ζωη ερριψα τα ενδοσθια αυτου9 Não há coisa mais criminosa do que o avarento. Por que se ensoberbece a terra e a cinza?
10 μακρον αρρωστημα σκωπτει ιατρος και βασιλευς σημερον και αυριον τελευτησει10 Não há coisa mais iníqua do que amar o dinheiro; o que o ama venderia até a sua alma, visto que se despojou, em vida, das próprias entranhas.
11 εν γαρ τω αποθανειν ανθρωπον κληρονομησει ερπετα και θηρια και σκωληκας11 A vida de todo o potentado é breve. A doença prolongada fatiga o médico.
12 αρχη υπερηφανιας ανθρωπου αφιστασθαι απο κυριου και απο του ποιησαντος αυτον απεστη η καρδια αυτου12 O médico atalha a doença de pouca dura; assim um que hoje é rei, amanhã morrerá.
13 οτι αρχη υπερηφανιας αμαρτια και ο κρατων αυτης εξομβρησει βδελυγμα δια τουτο παρεδοξασεν κυριος τας επαγωγας και κατεστρεψεν εις τελος αυτους13 Quando morrer o homem, terá por herança as serpentes, os bichos, os vermes.
14 θρονους αρχοντων καθειλεν ο κυριος και εκαθισεν πραεις αντ' αυτων14 O princípio da soberba do homem é renegar a Deus,
15 ριζας εθνων εξετιλεν ο κυριος και εφυτευσεν ταπεινους αντ' αυτων15 porque o seu coração afasta-se daquele que o criou, porque o princípio de todo o pecado é a soberba. Aquele que se entrega a ela, será cheio de maldições, e ela por fim será a sua ruína.
16 χωρας εθνων κατεστρεψεν ο κυριος και απωλεσεν αυτας εως θεμελιων γης16 Por isso é que o Senhor cobriu de opróbrios as assembleias dos maus, e as destruiu para sempre.
17 εξηρεν εξ αυτων και απωλεσεν αυτους και κατεπαυσεν απο γης το μνημοσυνον αυτων17 Deus destruiu os tronos dos chefes soberbos, e em seu lugar colocou os mansos.
18 ουκ εκτισται ανθρωποις υπερηφανια ουδε οργη θυμου γεννημασιν γυναικων18 Deus fez secar as raízes das nações soberbas, e plantou os que eram humildes dentre as mesmas nações.
19 σπερμα εντιμον ποιον σπερμα ανθρωπου σπερμα εντιμον ποιον οι φοβουμενοι τον κυριον σπερμα ατιμον ποιον σπερμα ανθρωπου σπερμα ατιμον ποιον οι παραβαινοντες εντολας19 O Senhor destruiu as terras das nações, e as arruinou até aos alicerces.
20 εν μεσω αδελφων ο ηγουμενος αυτων εντιμος και οι φοβουμενοι κυριον εν οφθαλμοις αυτου20 Mirrou muitas delas e destruiu-as, e fez apagar a sua memória de cima da terra.
21 -21 Deus aboliu a memória dos soberbos, e conservou a dos humildes de coração. A soberba não foi criada com o homem, nem a ira com os nascidos das mulheres.
22 πλουσιος και ενδοξος και πτωχος το καυχημα αυτων φοβος κυριου
23 ου δικαιον ατιμασαι πτωχον συνετον και ου καθηκει δοξασαι ανδρα αμαρτωλον23 A descendência do homem, que teme a Deus, será honrada, porém aquela que transgride os mandamentos do Senhor, será desonrada.
24 μεγισταν και κριτης και δυναστης δοξασθησεται και ουκ εστιν αυτων τις μειζων του φοβουμενου τον κυριον24 Entre os irmãos, a honra é para o que governa; na presença do Senhor, serão honrados aqueles que o temem.
25 οικετη σοφω ελευθεροι λειτουργησουσιν και ανηρ επιστημων ου γογγυσει25 A glória dos ricos, dos nobres e dos pobres, é o temor de Deus.
26 μη σοφιζου ποιησαι το εργον σου και μη δοξαζου εν καιρω στενοχωριας σου26 Não desprezes o homem justo, ainda que pobre, e não glorifiques o pecador, ainda que rico.
27 κρεισσων εργαζομενος και περισσευων εν πασιν η περιπατων δοξαζομενος και απορων αρτων27 O grande, o juiz e o poderoso gozam de honra; porém ninguém é tão grande como aquele que teme a Deus.
28 τεκνον εν πραυτητι δοξασον την ψυχην σου και δος αυτη τιμην κατα την αξιαν αυτης28 Os homens livres sujeitar-se-ão a um servo prudente; o homem prudente e educado não murmurará quando for repreendido, e o ignorante não será honrado.
29 τον αμαρτανοντα εις την ψυχην αυτου τις δικαιωσει και τις δοξασει τον ατιμαζοντα την ζωην αυτου29 Não te orgulhes do trabalho que fazes, e não te abandones à preguiça no tempo da adversidade.
30 πτωχος δοξαζεται δι' επιστημην αυτου και πλουσιος δοξαζεται δια τον πλουτον αυτου30 Vale mais o que trabalha e que tudo tem em abundância, do que o jactancioso que não tem pão.
31 ο δεδοξασμενος εν πτωχεια και εν πλουτω ποσαχως και ο αδοξος εν πλουτω και εν πτωχεια ποσαχως31 Filho, conserva a tua alma na mansidão, e dá-lhe a honra que ela merece.
32 Quem justificará o que peca contra a sua alma? E quem honrará o que desonra a sua vida?