SCRUTATIO

Mercoledi, 16 settembre 2026 - Santi Cornelio e Cipriano ( Letture di oggi)

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ - Qoelet - Ecclesiastes 12


font
LXXSacra Bibbia Garofalo
1 και μνησθητι του κτισαντος σε εν ημεραις νεοτητος σου εως οτου μη ελθωσιν ημεραι της κακιας και φθασωσιν ετη εν οις ερεις ουκ εστιν μοι εν αυτοις θελημα1 Ricordati di colui che ti ha creato nei giorni della tua gioventù, prima che vengano i giorni tristi e giungano gli anni di cui dirai: «non mi piacciono».
2 εως ου μη σκοτισθη ο ηλιος και το φως και η σεληνη και οι αστερες και επιστρεψωσιν τα νεφη οπισω του υετου2 Prima che si oscuri il sole e la luce, «la luna e le stelle, e persistano le nubi anche dopo la pioggia;
3 εν ημερα η εαν σαλευθωσιν φυλακες της οικιας και διαστραφωσιν ανδρες της δυναμεως και ηργησαν αι αληθουσαι οτι ωλιγωθησαν και σκοτασουσιν αι βλεπουσαι εν ταις οπαις3 quando tremano i guardiani della casa, quando i robusti si fanno curvi e coloro che macinano stanno in ozio, perché ormai sono pochi, I e si offuscano calato che guardano dalla finestra;
4 και κλεισουσιν θυρας εν αγορα εν ασθενεια φωνης της αληθουσης και αναστησεται εις φωνην του στρουθιου και ταπεινωθησονται πασαι αι θυγατερες του ασματος4 e i battenti all’esterno si chiudono, quando il rumore della macina si affievolisce e il canto degli uccelli dilegua e tutti i canti cessano;
5 και γε απο υψους οψονται και θαμβοι εν τη οδω και ανθηση το αμυγδαλον και παχυνθη η ακρις και διασκεδασθη η καππαρις οτι επορευθη ο ανθρωπος εις οικον αιωνος αυτου και εκυκλωσαν εν αγορα οι κοπτομενοι5 quando ogni salita è un incubo e le vie sono spavento; quando fiorisce il mandorlo e la cavalletta non salta più e il cappero è senza vigore perché l’uomo va nella sua dimora eterna e i piagnoni già si aggirano per la via;
6 εως οτου μη ανατραπη σχοινιον του αργυριου και συνθλιβη ανθεμιον του χρυσιου και συντριβη υδρια επι την πηγην και συντροχαση ο τροχος επι τον λακκον6 prima che la fune d’argento si rompa e la lucerna d’oro si frantumi; l’anfora si frantumi sulla fonte e la carrucola si spezzi nel pozzo
7 και επιστρεψη ο χους επι την γην ως ην και το πνευμα επιστρεψη προς τον θεον ος εδωκεν αυτο7 e la polvere ritorni alla terra donde è venuta, e il soffio vitale ritorni a Dio che l’ha dato.
8 ματαιοτης ματαιοτητων ειπεν ο εκκλησιαστης τα παντα ματαιοτης8 O vanità delle vanità dice Kohelet, tutto è vanità.
9 και περισσον οτι εγενετο εκκλησιαστης σοφος ετι εδιδαξεν γνωσιν συν τον λαον και ους εξιχνιασεται κοσμιον παραβολων9 Kohelet, oltre essere sapiente, insegnò la scienza al popolo, molte cose udì e meditò e compose molti proverbi.
10 πολλα εζητησεν εκκλησιαστης του ευρειν λογους θεληματος και γεγραμμενον ευθυτητος λογους αληθειας10 Kobhelet si sforzò di trovare, detti pregevoli e di scrivere elegantemente cose vere.
11 λογοι σοφων ως τα βουκεντρα και ως ηλοι πεφυτευμενοι οι παρα των συναγματων εδοθησαν εκ ποιμενος ενος και περισσον εξ αυτων11 Le parole dei saggi sono come pungoli e le sentenze raccolte come chiodi ribaditi: sono date da un solo pastore. aditi;
12 υιε μου φυλαξαι ποιησαι βιβλια πολλα ουκ εστιν περασμος και μελετη πολλη κοπωσις σαρκος12 Non cercare oltre questo, figlio mio; a compor libri non si finirebbe e il troppo studiare stanca il corpo.
13 τελος λογου το παν ακουεται τον θεον φοβου και τας εντολας αυτου φυλασσε οτι τουτο πας ο ανθρωπος13 Tirate le somme, ecco la conclusione: temi Dio e osserva i suoi comandi, poiché qui sta tutto l’uomo.
14 οτι συν παν το ποιημα ο θεος αξει εν κρισει εν παντι παρεωραμενω εαν αγαθον και εαν πονηρον .14 Infatti Dio farà un giudizio sopra ogni cosa, su tutto ciò che è nascosto, buono e cattivo.