ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ - Proverbi - Proverbs 9

Septuaginta - Nestle-Aland	Le Sainte Bible Vigouroux
¹ η σοφια ωκοδομησεν εαυτη οικον και υπηρεισεν στυλους επτα	¹ La sagesse s'est bâtie une maison ; elle a taillé sept colonnes.
² εσφαξεν τα εαυτης θυματα εκερασεν εις κρατηρα τον εαυτης οινον και ητοιμασατο την εαυτης τραπεζαν	² Elle a immolé ses victimes, mêlé son (le) vin, et disposé sa table.
³ απεστειλεν τους εαυτης δουλους συγκαλουσα μετα υψηλου κηρυγματος επι κρατηρα λεγουσα	³ Elle a envoyé ses servantes pour appeler à la citadelle et aux remparts de la ville:
⁴ ος εστιν αφρων εκκλινατω προς με και τοις ενδεεσι φρενων ειπεν	⁴ Que quiconque est petit vienne à moi. Et elle a dit aux insensés:
⁵ ελθατε φαγετε των εμων αρτων και πιετε οινον ον εκερασα υμιν	⁵ Venez, mangez mon pain, et buvez le vin que je vous ai préparé (mêlé).
⁶ απολειπετε αφροσυνην και ζησεσθε και ζητησατε φρονησιν ινα βιωσητε και κατορθωσατε εν γνωσει συνεσιν	⁶ Quittez l'enfance, et vivez, et marchez par les voies de la prudence.
⁷ ο παιδευων κακους λημψεται εαυτω ατιμιαν ελεγχων δε τον ασεβη μωμησεται εαυτον	⁷ Celui qui instruit le moqueur (railleur, note) se fait injure à lui-même, et celui qui reprend l'impie s'attire l'outrage (se créé une tache).
⁸ μη ελεγχε κακους ινα μη μισωσιν σε ελεγχε σοφον και αγαπησει σε	⁸ Ne reprends pas le moqueur (railleur), de peur qu'il ne te haïsse ; reprends le sage, et il t'aimera.
⁹ διδου σοφω αφορμην και σοφωτερος εσται γνωριζε δικαιω και προσθησει του δεχεσθαι	⁹ Donne une occasion au sage, et il deviendra encore plus sage ; enseigne le juste, et il recevra l'instruction avec empressement.
¹⁰ αρχη σοφιας φοβος κυριου και βουλη αγιων συνεσις [10α] το γαρ γνωναι νομον διανοιας εστιν αγαθης	¹⁰ La crainte du Seigneur est le commencement (principe) de la sagesse, et la science des saints est la prudence.
¹¹ τουτω γαρ τω τροπω πολυν ζησεις χρονον και προστεθησεται σοι ετη ζωης σου	¹¹ Car par moi se multiplieront tes jours, et les années de ta vie seront augmentées.
¹² υιε εαν σοφος γενη σεαυτω σοφος εση και τοις πλησιον εαν δε κακος αποβης μονος αναντλησεις κακα [12α] ος ερειδεται επι ψευδεσιν ουτος ποιμανει ανεμους ο δ' αυτος διωξεται ορνεα πετομενα [12β] απελιπεν γαρ οδους του εαυτου αμπελωνος τους δε αξονας του ιδιου γεωργιου πεπλανηται [12χ] διαπορευεται δε δι' ανυδρου ερημου και γην διατεταγμενην εν διψωδεσιν συναγει δε χερσιν ακαρπιαν	¹² Si tu es sage, c'est pour toi-même que tu le seras, et si tu es un moqueur, seul tu en porteras la peine.
¹³ γυνη αφρων και θρασεια ενδεης ψωμου γινεται η ουκ επισταται αισχυνην	¹³ La (Une) femme insensée et bruyante, pleine d'attraits, et ne sachant absolument rien,
¹⁴ εκαθισεν επι θυραις του εαυτης οικου επι διφρου εμφανως εν πλατειαις	¹⁴ s'est assise à la porte de sa maison, sur un siège, dans un lieu élevé de la ville,
¹⁵ προσκαλουμενη τους παριοντας και κατευθυνοντας εν ταις οδοις αυτων	¹⁵ pour appeler ceux qui pass(ai)ent par le chemin et qui poursuiv(ai)ent leur route :
¹⁶ ος εστιν υμων αφρονεστατος εκκλινατω προς με ενδεεσι δε φρονησεως παρακελευομαι λεγουσα	¹⁶ Que celui qui est petit se détourne (et vienne) vers moi. Et elle a dit à l'insensé (un jeune homme sans cœur) :
¹⁷ αρτων κρυφιων ηδεως αψασθε και υδατος κλοπης γλυκερου	¹⁷ Les (Des) eaux dérobées sont plus douces, et le pain pris en cachette (caché) est plus agréable (sauve).
¹⁸ ο δε ουκ οιδεν οτι γηγενεις παρ' αυτη ολλυνται και επι πετευρον αδου συναντα [18α] αλλα αποπηδησον μη εγχρονισης εν τω τοπω μηδε επιστησης το σον ομμα προς αυτην [18β] ουτως γαρ διαβηση υδωρ αλλοτριον και υπερβηση ποταμον αλλοτριον [18χ] απο δε υδατος αλλοτριου αποσχου και απο πηγης αλλοτριας μη πιης [18δ] ινα πολυν ζησης χρονον προστεθη δε σοι ετη ζωης	¹⁸ Mais (Et) il ignore que les (des) géants sont avec elle, et que ses convives sont au fond de l'enfer.