ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 49

LXX	Revised Standard Version Catholic Edition
1 ψαλμος τω ασαφ θεος θεων κυριος ελαλησεν και εκαλεσεν την γην απο ανατολων ηλιου και μεχρι δυσμων	1 To the choirmaster. A Psalm of the Sons of Korah. Hear this, all peoples! Give ear, all inhabitants of the world,
2 εκ σιων η ευπρεπεια της ωραιοτητος αυτου ο θεος εμφανως ηξει	2 both low and high, rich and poor together!
3 ο θεος ημων και ου παρασιωπησεται πυρ εναντιον αυτου καυθησεται και κυκλω αυτου καταιγις σφοδρα	3 My mouth shall speak wisdom; the meditation of my heart shall be understanding.
4 προσκαλεσεται τον ουρανον ανω και την γην διακριναι τον λαον αυτου	4 I will incline my ear to a proverb; I will solve my riddle to the music of the lyre.
5 συναγαγετε αυτω τους οσιους αυτου τους διατιθεμενους την διαθηκην αυτου επι θυσιαις	5 Why should I fear in times of trouble, when the iniquity of my persecutors surrounds me,
6 και αναγγελουσιν οι ουρανοι την δικαιοσυνην αυτου οτι ο θεος κριτης εστιν διαψαλμα	6 men who trust in their wealth and boast of the abundance of their riches?
7 ακουσον λαος μου και λαλησω σοι ισραηλ και διαμαρτυρομαι σοι ο θεος ο θεος σου ειμι εγω	7 Truly no man can ransom himself, or give to God the price of his life,
8 ουκ επι ταις θυσιαις σου ελεγξω σε τα δε ολοκαυτωματα σου ενωπιον μου εστιν δια παντος	8 for the ransom of his life is costly, and can never suffice,
9 ου δεξομαι εκ του οικου σου μοσχους ουδε εκ των ποιμνιων σου χιμαρους	9 that he should continue to live on for ever, and never see the Pit.
10 οτι εμα εστιν παντα τα θηρια του δρυμου κτηνη εν τοις ορεσιν και βοες	10 Yea, he shall see that even the wise die, the fool and the stupid alike must perish and leave their wealth to others.
11 εγνωκα παντα τα πετεινα του ουρανου και ωραιοτης αγρου μετ' εμου εστιν	11 Their graves are their homes for ever, their dwelling places to all generations, though they named lands their own.
12 εαν πεινασω ου μη σοι ειπω εμη γαρ εστιν η οικουμενη και το πληρωμα αυτης	12 Man cannot abide in his pomp, he is like the beasts that perish.
13 μη φαγομαι κρεα ταυρων η αιμα τραγων πιομαι	13 This is the fate of those who have foolish confidence, the end of those who are pleased with their portion. [Selah]
14 θυσον τω θεω θυσιαν αινεσεως και αποδος τω υψιστω τας ευχας σου	14 Like sheep they are appointed for Sheol; Death shall be their shepherd; straight to the grave they descend, and their form shall waste away; Sheol shall be their home.
15 και επικαλεσαι με εν ημερα θλιψεως και εξελουμαι σε και δοξασεις με διαψαλμα	15 But God will ransom my soul from the power of Sheol, for he will receive me. [Selah]
16 τω δε αμαρτωλω ειπεν ο θεος ινα τι συ διηγη τα δικαιωματα μου και αναλαμβανεις την διαθηκην μου δια στοματος σου	16 Be not afraid when one becomes rich, when the glory of his house increases.
17 συ δε εμισησας παιδειαν και εξεβαλες τους λογους μου εις τα οπισω	17 For when he dies he will carry nothing away; his glory will not go down after him.
18 ει εθεωρεις κλεπτην συνετρεχες αυτω και μετα μοιχων την μεριδα σου ετιθεις	18 Though, while he lives, he counts himself happy, and though a man gets praise when he does well for himself,
19 το στομα σου επλεονασεν κακιαν και η γλωσσα σου περιεπλεκεν δολιοτητα	19 he will go to the generation of his fathers, who will never more see the light.
20 καθημενος κατα του αδελφου σου κατελαλεις και κατα του υιου της μητρος σου ετιθεις σκανδαλον	20 Man cannot abide in his pomp, he is like the beasts that perish.
21 ταυτα εποιησας και εσιγησα υπελαβες ανομιαν οτι εσομαι σοι ομοιος ελεγξω σε και παραστησω κατα προσωπον σου
22 συνετε δη ταυτα οι επιλανθανομενοι του θεου μηποτε αρπαση και μη η ο ρυομενος
23 θυσια αινεσεως δοξασει με και εκει οδος η δειξω αυτω το σωτηριον του θεου