| 1 διαθηκην εθεμην τοις οφθαλμοις μου και ου συνησω επι παρθενον | 1 "I have made a covenant with my eyes; how then could I look upon a virgin? |
| 2 και τι εμερισεν ο θεος απανωθεν και κληρονομια ικανου εξ υψιστων | 2 What would be my portion from God above, and my heritage from the Almighty on high? |
| 3 ουχι απωλεια τω αδικω και απαλλοτριωσις τοις ποιουσιν ανομιαν | 3 Does not calamity befall the unrighteous, and disaster the workers of iniquity? |
| 4 ουχι αυτος οψεται οδον μου και παντα τα διαβηματα μου εξαριθμησεται | 4 Does not he see my ways, and number all my steps? |
| 5 ει δε ημην πεπορευμενος μετα γελοιαστων ει δε και εσπουδασεν ο πους μου εις δολον | 5 "If I have walked with falsehood, and my foot has hastened to deceit; |
| 6 ισταιη με αρα εν ζυγω δικαιω οιδεν δε ο κυριος την ακακιαν μου | 6 (Let me be weighed in a just balance, and let God know my integrity!) |
| 7 ει εξεκλινεν ο πους μου εκ της οδου ει δε και τω οφθαλμω επηκολουθησεν η καρδια μου ει δε και ταις χερσιν μου ηψαμην δωρων | 7 if my step has turned aside from the way, and my heart has gone after my eyes, and if any spot has cleaved to my hands; |
| 8 σπειραιμι αρα και αλλοι φαγοισαν αρριζος δε γενοιμην επι γης | 8 then let me sow, and another eat; and let what grows for me be rooted out. |
| 9 ει εξηκολουθησεν η καρδια μου γυναικι ανδρος ετερου ει και εγκαθετος εγενομην επι θυραις αυτης | 9 "If my heart has been enticed to a woman, and I have lain in wait at my neighbor's door; |
| 10 αρεσαι αρα και η γυνη μου ετερω τα δε νηπια μου ταπεινωθειη | 10 then let my wife grind for another, and let others bow down upon her. |
| 11 θυμος γαρ οργης ακατασχετος το μιαναι ανδρος γυναικα | 11 For that would be a heinous crime; that would be an iniquity to be punished by the judges; |
| 12 πυρ γαρ εστιν καιομενον επι παντων των μερων ου δ' αν επελθη εκ ριζων απωλεσεν | 12 for that would be a fire which consumes unto Abaddon, and it would burn to the root all my increase. |
| 13 ει δε και εφαυλισα κριμα θεραποντος μου η θεραπαινης κρινομενων αυτων προς με | 13 "If I have rejected the cause of my manservant or my maidservant, when they brought a complaint against me; |
| 14 τι γαρ ποιησω εαν ετασιν μου ποιησηται ο κυριος εαν δε και επισκοπην τινα αποκρισιν ποιησομαι | 14 what then shall I do when God rises up? When he makes inquiry, what shall I answer him? |
| 15 ποτερον ουχ ως και εγω εγενομην εν γαστρι και εκεινοι γεγονασιν γεγοναμεν δε εν τη αυτη κοιλια | 15 Did not he who made me in the womb make him? And did not one fashion us in the womb? |
| 16 αδυνατοι δε χρειαν ην ποτ' ειχον ουκ απετυχον χηρας δε τον οφθαλμον ουκ εξετηξα | 16 "If I have withheld anything that the poor desired, or have caused the eyes of the widow to fail, |
| 17 ει δε και τον ψωμον μου εφαγον μονος και ουχι ορφανω μετεδωκα | 17 or have eaten my morsel alone, and the fatherless has not eaten of it |
| 18 οτι εκ νεοτητος μου εξετρεφον ως πατηρ και εκ γαστρος μητρος μου ωδηγησα | 18 (for from his youth I reared him as a father, and from his mother's womb I guided him); |
| 19 ει δε και υπερειδον γυμνον απολλυμενον και ουκ ημφιασα | 19 if I have seen any one perish for lack of clothing, or a poor man without covering; |
| 20 αδυνατοι δε ει μη ευλογησαν με απο δε κουρας αμνων μου εθερμανθησαν οι ωμοι αυτων | 20 if his loins have not blessed me, and if he was not warmed with the fleece of my sheep; |
| 21 ει επηρα ορφανω χειρα πεποιθως οτι πολλη μοι βοηθεια περιεστιν | 21 if I have raised my hand against the fatherless, because I saw help in the gate; |
| 22 αποσταιη αρα ο ωμος μου απο της κλειδος ο δε βραχιων μου απο του αγκωνος μου συντριβειη | 22 then let my shoulder blade fall from my shoulder, and let my arm be broken from its socket. |
| 23 φοβος γαρ κυριου συνεσχεν με και απο του λημματος αυτου ουχ υποισω | 23 For I was in terror of calamity from God, and I could not have faced his majesty. |
| 24 ει εταξα χρυσιον ισχυν μου ει δε και λιθω πολυτελει επεποιθησα | 24 "If I have made gold my trust, or called fine gold my confidence; |
| 25 ει δε και ευφρανθην πολλου πλουτου μοι γενομενου ει δε και επ' αναριθμητοις εθεμην χειρα μου | 25 if I have rejoiced because my wealth was great, or because my hand had gotten much; |
| 26 η ουχ ορω μεν ηλιον τον επιφαυσκοντα εκλειποντα σεληνην δε φθινουσαν ου γαρ επ' αυτοις εστιν | 26 if I have looked at the sun when it shone, or the moon moving in splendor, |
| 27 και ει ηπατηθη λαθρα η καρδια μου ει δε και χειρα μου επιθεις επι στοματι μου εφιλησα | 27 and my heart has been secretly enticed, and my mouth has kissed my hand; |
| 28 και τουτο μοι αρα ανομια η μεγιστη λογισθειη οτι εψευσαμην εναντιον κυριου του υψιστου | 28 this also would be an iniquity to be punished by the judges, for I should have been false to God above. |
| 29 ει δε και επιχαρης εγενομην πτωματι εχθρων μου και ειπεν η καρδια μου ευγε | 29 "If I have rejoiced at the ruin of him that hated me, or exulted when evil overtook him |
| 30 ακουσαι αρα το ους μου την καταραν μου θρυληθειην δε αρα υπο λαου μου κακουμενος | 30 (I have not let my mouth sin by asking for his life with a curse); |
| 31 ει δε και πολλακις ειπον αι θεραπαιναι μου τις αν δωη ημιν των σαρκων αυτου πλησθηναι λιαν μου χρηστου οντος | 31 if the men of my tent have not said, 'Who is there that has not been filled with his meat?' |
| 32 εξω δε ουκ ηυλιζετο ξενος η δε θυρα μου παντι ελθοντι ανεωκτο | 32 (the sojourner has not lodged in the street; I have opened my doors to the wayfarer); |
| 33 ει δε και αμαρτων ακουσιως εκρυψα την αμαρτιαν μου | 33 if I have concealed my transgressions from men, by hiding my iniquity in my bosom, |
| 34 ου γαρ διετραπην πολυοχλιαν πληθους του μη εξαγορευσαι ενωπιον αυτων ει δε και ειασα αδυνατον εξελθειν θυραν μου κολπω κενω | 34 because I stood in great fear of the multitude, and the contempt of families terrified me, so that I kept silence, and did not go out of doors-- |
| 35 τις δωη ακουοντα μου χειρα δε κυριου ει μη εδεδοικειν συγγραφην δε ην ειχον κατα τινος | 35 Oh, that I had one to hear me! (Here is my signature! let the Almighty answer me!) Oh, that I had the indictment written by my adversary! |
| 36 επ' ωμοις αν περιθεμενος στεφανον ανεγινωσκον | 36 Surely I would carry it on my shoulder; I would bind it on me as a crown; |
| 37 και ει μη ρηξας αυτην απεδωκα ουθεν λαβων παρα χρεοφειλετου | 37 I would give him an account of all my steps; like a prince I would approach him. |
| 38 ει επ' εμοι ποτε η γη εστεναξεν ει δε και οι αυλακες αυτης εκλαυσαν ομοθυμαδον | 38 "If my land has cried out against me, and its furrows have wept together; |
| 39 ει δε και την ισχυν αυτης εφαγον μονος ανευ τιμης ει δε και ψυχην κυριου της γης εκβαλων ελυπησα | 39 if I have eaten its yield without payment, and caused the death of its owners; |
| 40 αντι πυρου αρα εξελθοι μοι κνιδη αντι δε κριθης βατος και επαυσατο ιωβ ρημασιν | 40 let thorns grow instead of wheat, and foul weeds instead of barley." The words of Job are ended. |