| 1 ειπεν δε κυριος προς μωυσην και ααρων εν γη αιγυπτου λεγων | 1 O Senhor disse também a Moisés e a Aarão na terra do Egipto: |
| 2 ο μην ουτος υμιν αρχη μηνων πρωτος εστιν υμιν εν τοις μησιν του ενιαυτου | 2 Este mês será para vós o princípio dos meses, será o primeiro dos meses do ano. |
| 3 λαλησον προς πασαν συναγωγην υιων ισραηλ λεγων τη δεκατη του μηνος τουτου λαβετωσαν εκαστος προβατον κατ' οικους πατριων εκαστος προβατον κατ' οικιαν | 3 Falai a todo o ajuntamento dos filhos de Israel e dizei-lhes: No décimo dia deste mês cada um tome um cordeiro por família e por casa. |
| 4 εαν δε ολιγοστοι ωσιν οι εν τη οικια ωστε μη ικανους ειναι εις προβατον συλλημψεται μεθ' εαυτου τον γειτονα τον πλησιον αυτου κατα αριθμον ψυχων εκαστος το αρκουν αυτω συναριθμησεται εις προβατον | 4 Se, porém, o número (de pessoas) for menor que o que pode bastar para comer o cordeiro, tomará o seu vizinho que estiver próximo da sua casa, segundo o número de almas que podem bastar para comer o cordeiro. |
| 5 προβατον τελειον αρσεν ενιαυσιον εσται υμιν απο των αρνων και των εριφων λημψεσθε | 5 Ora o cordeiro será, sem defeito, macho, de um ano. Em lugar do cordeiro, podeis tomar (nas mesmas condições) um cabrito. |
| 6 και εσται υμιν διατετηρημενον εως της τεσσαρεσκαιδεκατης του μηνος τουτου και σφαξουσιν αυτο παν το πληθος συναγωγης υιων ισραηλ προς εσπεραν | 6 Vós o guardareis até ao dia catorze deste mês, e toda a multidão dos filhos de Israel o imolará à tarde. |
| 7 και λημψονται απο του αιματος και θησουσιν επι των δυο σταθμων και επι την φλιαν εν τοις οικοις εν οις εαν φαγωσιν αυτα εν αυτοις | 7 Tomarão do seu sangue, pô-lo-ão sobre as duas ombreiras e sobre a verga da porta das casas, em que eles o hão-de comer. |
| 8 και φαγονται τα κρεα τη νυκτι ταυτη οπτα πυρι και αζυμα επι πικριδων εδονται | 8 Nessa mesma noite comerão as carnes (do cordeiro) assadas no fogo, com pães ázimos e ervas amargas. |
| 9 ουκ εδεσθε απ' αυτων ωμον ουδε ηψημενον εν υδατι αλλ' η οπτα πυρι κεφαλην συν τοις ποσιν και τοις ενδοσθιοις | 9 Não comereis dele nada cru, nem cozido em água, mas sòmente assado ao fogo, com a cabeça, os pés e as entranhas. |
| 10 ουκ απολειψετε απ' αυτου εως πρωι και οστουν ου συντριψετε απ' αυτου τα δε καταλειπομενα απ' αυτου εως πρωι εν πυρι κατακαυσετε | 10 Nada ficará dele para o dia seguinte; se restar alguma coisa, queimá-la-eis no fogo. |
| 11 ουτως δε φαγεσθε αυτο αι οσφυες υμων περιεζωσμεναι και τα υποδηματα εν τοις ποσιν υμων και αι βακτηριαι εν ταις χερσιν υμων και εδεσθε αυτο μετα σπουδης πασχα εστιν κυριω | 11 Comê-lo-eis deste modo: Cingireis os vossos rins, tereis as sandálias nos pés e os bordões na mão, e comereis à pressa, porque é a Páscoa (isto é a passagem)do Senhor. |
| 12 και διελευσομαι εν γη αιγυπτω εν τη νυκτι ταυτη και παταξω παν πρωτοτοκον εν γη αιγυπτω απο ανθρωπου εως κτηνους και εν πασι τοις θεοις των αιγυπτιων ποιησω την εκδικησιν εγω κυριος | 12 Nessa noite eu passarei pela terra do Egipto, e ferirei (de morte) todo o primogênito na terra do Egipto, desde os homens até aos animais, e exercerei a minha justiça contra todos os deuses do Egipto, eu que sou o Senhor. |
| 13 και εσται το αιμα υμιν εν σημειω επι των οικιων εν αις υμεις εστε εκει και οψομαι το αιμα και σκεπασω υμας και ουκ εσται εν υμιν πληγη του εκτριβηναι οταν παιω εν γη αιγυπτω | 13 O sangue, porém, será para vós um sinal (em vosso favor) nas casas em que morardes, pois eu verei o sangue e passarei adiante, e não haverá para vós a praga destruidora, quando eu ferir a terra do Egipto. |
| 14 και εσται η ημερα υμιν αυτη μνημοσυνον και εορτασετε αυτην εορτην κυριω εις πασας τας γενεας υμων νομιμον αιωνιον εορτασετε αυτην | 14 Este dia será para vós um dia memorável, e vós o celebrareis nas vossas gerações com um culto perpétuo como dia solene do Senhor. |
| 15 επτα ημερας αζυμα εδεσθε απο δε της ημερας της πρωτης αφανιειτε ζυμην εκ των οικιων υμων πας ος αν φαγη ζυμην εξολεθρευθησεται η ψυχη εκεινη εξ ισραηλ απο της ημερας της πρωτης εως της ημερας της εβδομης | 15 Comereis pães ázimos durante sete dias; desde o primeiro dia não se achará fermento em vossas casas: todo o que comer (pão) fermentado, desde o primeiro dia até ao sétimo, será eliminado de Israel. |
| 16 και η ημερα η πρωτη κληθησεται αγια και η ημερα η εβδομη κλητη αγια εσται υμιν παν εργον λατρευτον ου ποιησετε εν αυταις πλην οσα ποιηθησεται παση ψυχη τουτο μονον ποιηθησεται υμιν | 16 O primeiro dia será santo e solene, e o dia sétimo será festa igualmente venerável. Neles não fareis obra alguma servil, excepto aqueles que pertencem ao comer. |
| 17 και φυλαξεσθε την εντολην ταυτην εν γαρ τη ημερα ταυτη εξαξω την δυναμιν υμων εκ γης αιγυπτου και ποιησετε την ημεραν ταυτην εις γενεας υμων νομιμον αιωνιον | 17 Observareis, pois, a festa dos ázimos, porque nesse mesmo dia farei sair o vosso exército da terra do Egipto, e vós observareis este dia com culto perpétuo, de geração em geração. |
| 18 εναρχομενου τη τεσσαρεσκαιδεκατη ημερα του μηνος του πρωτου αφ' εσπερας εδεσθε αζυμα εως ημερας μιας και εικαδος του μηνος εως εσπερας | 18 No primeiro mês, no dia catorze do mês, à tarde, comereis os ázimos até à tarde do dia vinte e um do mesmo mês. |
| 19 επτα ημερας ζυμη ουχ ευρεθησεται εν ταις οικιαις υμων πας ος αν φαγη ζυμωτον εξολεθρευθησεται η ψυχη εκεινη εκ συναγωγης ισραηλ εν τε τοις γειωραις και αυτοχθοσιν της γης | 19 Durante sete dias não se achará fermento em vossas casas: todo o que comer pão fermentado será eliminado do meio do ajuntamento de Israel, quer ele seja estrangeiro quer natural do país. |
| 20 παν ζυμωτον ουκ εδεσθε εν παντι δε κατοικητηριω υμων εδεσθε αζυμα | 20 Não comereis nada fermentado: comereis ázimos em todas as vossas casas. |
| 21 εκαλεσεν δε μωυσης πασαν γερουσιαν υιων ισραηλ και ειπεν προς αυτους απελθοντες λαβετε υμιν εαυτοις προβατον κατα συγγενειας υμων και θυσατε το πασχα | 21 Moisés, pois, convocou todos os anciães de Israel e disse-lhes: Ide, tomai um animal para cada uma das vossas famílias, e imolai a Páscoa. |
| 22 λημψεσθε δε δεσμην υσσωπου και βαψαντες απο του αιματος του παρα την θυραν καθιξετε της φλιας και επ' αμφοτερων των σταθμων απο του αιματος ο εστιν παρα την θυραν υμεις δε ουκ εξελευσεσθε εκαστος την θυραν του οικου αυτου εως πρωι | 22 Banhai um molhinho de hissopo no sangue, contido numa bacia, e aspergi com ele a verga e as duas ombreiras da porta: nenhum de vós saia da porta da sua casa até pela manhã, |
| 23 και παρελευσεται κυριος παταξαι τους αιγυπτιους και οψεται το αιμα επι της φλιας και επ' αμφοτερων των σταθμων και παρελευσεται κυριος την θυραν και ουκ αφησει τον ολεθρευοντα εισελθειν εις τας οικιας υμων παταξαι | 23 porque o Senhor passará ferindo os Egípcios, e, quando vir o sangue sobre a verga e sobre as duas ombreiras da porta, passará a porta da casa, e não permitirá que o exterminador entre em vossas casas e faça dano. |
| 24 και φυλαξεσθε το ρημα τουτο νομιμον σεαυτω και τοις υιοις σου εως αιωνος | 24 Guarda este (preceito) como uma lei para ti e teus filhos perpètuamente. |
| 25 εαν δε εισελθητε εις την γην ην αν δω κυριος υμιν καθοτι ελαλησεν φυλαξεσθε την λατρειαν ταυτην | 25 Depois que tiverdes entrado na terra que o Senhor vos há-de dar, como prometeu, observareis estas cerimônias. |
| 26 και εσται εαν λεγωσιν προς υμας οι υιοι υμων τις η λατρεια αυτη | 26 Quando os vossos filhos vos disserem: Que rito sagrado é este? |
| 27 και ερειτε αυτοις θυσια το πασχα τουτο κυριω ως εσκεπασεν τους οικους των υιων ισραηλ εν αιγυπτω ηνικα επαταξεν τους αιγυπτιους τους δε οικους ημων ερρυσατο και κυψας ο λαος προσεκυνησεν | 27 respondereis: É o sacrifício da Páscoa do Senhor, quando ele passou adiante as casas dos filhos de Israel no Egipto, ferindo os Egípcios e livrando as nossas casas. Então o povo, ao ouvir isto, prostrando-se adorou (o Senhor). |
| 28 και απελθοντες εποιησαν οι υιοι ισραηλ καθα ενετειλατο κυριος τω μωυση και ααρων ουτως εποιησαν | 28 Os filhos de Israel, tendo saído dali, fizeram como o Senhor tinha ordenado a Moisés e a Aarão. |
| 29 εγενηθη δε μεσουσης της νυκτος και κυριος επαταξεν παν πρωτοτοκον εν γη αιγυπτω απο πρωτοτοκου φαραω του καθημενου επι του θρονου εως πρωτοτοκου της αιχμαλωτιδος της εν τω λακκω και εως πρωτοτοκου παντος κτηνους | 29 Aconteceu, pois, que, à meia-noite, o Senhor feriu todos os primogênitos na terra do Egipto, desde o primogênito de Faraó, que se assentava sobre o seu trono, até ao primogênito do escravo, que estava no cárcere e a todo o primogênito dos animais. |
| 30 και αναστας φαραω νυκτος και παντες οι θεραποντες αυτου και παντες οι αιγυπτιοι και εγενηθη κραυγη μεγαλη εν παση γη αιγυπτω ου γαρ ην οικια εν η ουκ ην εν αυτη τεθνηκως | 30 Faraó levantou-se de noite, assim como todos os seus servos, todos os Egípcios, e houve um grande clamor no Egipto, porque não havia casa onde não houvesse um morto. |
| 31 και εκαλεσεν φαραω μωυσην και ααρων νυκτος και ειπεν αυτοις αναστητε και εξελθατε εκ του λαου μου και υμεις και οι υιοι ισραηλ βαδιζετε και λατρευσατε κυριω τω θεω υμων καθα λεγετε | 31 Faraó, chamando Moisés e Aarão naquela mesma noite, disse: Levantai-vos e sai do meio do meu povo, vós e os filhos de Israel: ide, oferecei sacrifícios ao Senhor, a partir, como dizeis. |
| 32 και τα προβατα και τους βοας υμων αναλαβοντες πορευεσθε ευλογησατε δε καμε | 32 Tomai as vossas ovelhas e os vossos rebanhos, como pedistes, e, ao partir, abençoai-me. |
| 33 και κατεβιαζοντο οι αιγυπτιοι τον λαον σπουδη εκβαλειν αυτους εκ της γης ειπαν γαρ οτι παντες ημεις αποθνησκομεν | 33 Os Egípcios também apertavam com o povo para que saísse depressa do país, dizendo: Morreremos todos. |
| 34 ανελαβεν δε ο λαος το σταις προ του ζυμωθηναι τα φυραματα αυτων ενδεδεμενα εν τοις ιματιοις αυτων επι των ωμων | 34 O povo tomou, pois, a farinha amassada, antes que levedasse, levando cada um aos ombros a cesta envolvida no seu manto. |
| 35 οι δε υιοι ισραηλ εποιησαν καθα συνεταξεν αυτοις μωυσης και ητησαν παρα των αιγυπτιων σκευη αργυρα και χρυσα και ιματισμον | 35 Os filhos de Israel fizeram como Moisés tinha ordenado, e pediram aos Egípcios vasos de prata e de ouro, e grande quantidade de roupas. |
| 36 και κυριος εδωκεν την χαριν τω λαω αυτου εναντιον των αιγυπτιων και εχρησαν αυτοις και εσκυλευσαν τους αιγυπτιους | 36 O Senhor fez com que o seu povo encontrasse graça diante dos Egípcios, para que estes lhe emprestassem: e (assim, os Israelitas) despojaram os Egípcios. |
| 37 απαραντες δε οι υιοι ισραηλ εκ ραμεσση εις σοκχωθα εις εξακοσιας χιλιαδας πεζων οι ανδρες πλην της αποσκευης | 37 Os filhos de Israel partiram de Ramessés por Socoth, sendo perto de seiscentos mil homens de pé, fora os meninos. |
| 38 και επιμικτος πολυς συνανεβη αυτοις και προβατα και βοες και κτηνη πολλα σφοδρα | 38 Partiu, também com eles uma inumerável multidão de toda a sorte de gentes, ovelhas, gados, animais de diversos gêneros em muito grande quantidade. |
| 39 και επεψαν το σταις ο εξηνεγκαν εξ αιγυπτου εγκρυφιας αζυμους ου γαρ εζυμωθη εξεβαλον γαρ αυτους οι αιγυπτιοι και ουκ ηδυνηθησαν επιμειναι ουδε επισιτισμον εποιησαν εαυτοις εις την οδον | 39 Cozeram a farinha, que tinham levado do Egipto já amassada, e fizeram dela pães ázimos, cozidos no borralho, pois não puderam fazê-la levedar, visto que foram obrigados a partir muito apressadamente, sem haverem podido preparar nada de comer. |
| 40 η δε κατοικησις των υιων ισραηλ ην κατωκησαν εν γη αιγυπτω και εν γη χανααν ετη τετρακοσια τριακοντα | 40 A duração do tempo que os filhos de Israel moraram no Egipto, foi de quatrocentos e trinta anos, |
| 41 και εγενετο μετα τα τετρακοσια τριακοντα ετη εξηλθεν πασα η δυναμις κυριου εκ γης αιγυπτου | 41 completos os quais, todo o exército do Senhor saiu no mesmo dia da terra do Egipto. |
| 42 νυκτος προφυλακη εστιν τω κυριω ωστε εξαγαγειν αυτους εκ γης αιγυπτου εκεινη η νυξ αυτη προφυλακη κυριω ωστε πασι τοις υιοις ισραηλ ειναι εις γενεας αυτων | 42 Esta noite, em que os tirou da terra do Egipto, deve ser consagrada ao Senhor; todos os filhos de Israel a devem celebrar nas suas gerações. |
| 43 ειπεν δε κυριος προς μωυσην και ααρων λεγων ουτος ο νομος του πασχα πας αλλογενης ουκ εδεται απ' αυτου | 43 O Senhor disse a Moisés e a Aarão: Eis um preceito sobre a Páscoa: Nenhum estrangeiro comerá dela. |
| 44 και παν οικετην τινος η αργυρωνητον περιτεμεις αυτον και τοτε φαγεται απ' αυτου | 44 Todo o escravo comprado será circuncidado, e então comerá. |
| 45 παροικος η μισθωτος ουκ εδεται απ' αυτου | 45 O adventício e o mercenário não comerão dela. |
| 46 εν οικια μια βρωθησεται και ουκ εξοισετε εκ της οικιας των κρεων εξω και οστουν ου συντριψετε απ' αυτου | 46 (O cordeiro) há-de comer-se (todo) em cada casa, e das suas carnes não levareis nada para fora (de casa), nem lhe quebrareis osso algum. |
| 47 πασα συναγωγη υιων ισραηλ ποιησει αυτο | 47 Toda a multidão dos filhos de Israel celebrará a Páscoa; |
| 48 εαν δε τις προσελθη προς υμας προσηλυτος ποιησαι το πασχα κυριω περιτεμεις αυτου παν αρσενικον και τοτε προσελευσεται ποιησαι αυτο και εσται ωσπερ και ο αυτοχθων της γης πας απεριτμητος ουκ εδεται απ' αυτου | 48 porém, se algum estrangeiro, que habitar convosco, quiser celebrar a Páscoa do Senhor, circundem-se primeiro todos os seus varões, todos os varões da sua casa, e então a celebrará e será como natural do país: Se algum, porém, não for circuncidado, não comerá dela. |
| 49 νομος εις εσται τω εγχωριω και τω προσελθοντι προσηλυτω εν υμιν | 49 A mesma lei será para o natural e para o estrangeiro que vive convosco. |
| 50 και εποιησαν οι υιοι ισραηλ καθα ενετειλατο κυριος τω μωυση και ααρων προς αυτους ουτως εποιησαν | 50 Todos os filhos de Israel fizeram como o Senhor tinha ordenado a Moisés e Aarão. |
| 51 και εγενετο εν τη ημερα εκεινη εξηγαγεν κυριος τους υιους ισραηλ εκ γης αιγυπτου συν δυναμει αυτων | 51 Naquele mesmo dia, o Senhor tirou da terra do Egipto os filhos de Israel, repartidos nas suas turmas. |