| 1 ειπεν δε κυριος προς μωυσην λεγων εισελθε προς φαραω εγω γαρ εσκληρυνα αυτου την καρδιαν και των θεραποντων αυτου ινα εξης επελθη τα σημεια ταυτα επ' αυτους | 1 Then the LORD said to Moses, "Go in to Pharaoh; for I have hardened his heart and the heart of his servants, that I may show these signs of mine among them, |
| 2 οπως διηγησησθε εις τα ωτα των τεκνων υμων και τοις τεκνοις των τεκνων υμων οσα εμπεπαιχα τοις αιγυπτιοις και τα σημεια μου α εποιησα εν αυτοις και γνωσεσθε οτι εγω κυριος | 2 and that you may tell in the hearing of your son and of your son's son how I have made sport of the Egyptians and what signs I have done among them; that you may know that I am the LORD." |
| 3 εισηλθεν δε μωυσης και ααρων εναντιον φαραω και ειπαν αυτω ταδε λεγει κυριος ο θεος των εβραιων εως τινος ου βουλει εντραπηναι με εξαποστειλον τον λαον μου ινα λατρευσωσιν μοι | 3 So Moses and Aaron went in to Pharaoh, and said to him, "Thus says the LORD, the God of the Hebrews, 'How long will you refuse to humble yourself before me? Let my people go, that they may serve me. |
| 4 εαν δε μη θελης συ εξαποστειλαι τον λαον μου ιδου εγω επαγω ταυτην την ωραν αυριον ακριδα πολλην επι παντα τα ορια σου | 4 For if you refuse to let my people go, behold, tomorrow I will bring locusts into your country, |
| 5 και καλυψει την οψιν της γης και ου δυνηση κατιδειν την γην και κατεδεται παν το περισσον της γης το καταλειφθεν ο κατελιπεν υμιν η χαλαζα και κατεδεται παν ξυλον το φυομενον υμιν επι της γης | 5 and they shall cover the face of the land, so that no one can see the land; and they shall eat what is left to you after the hail, and they shall eat every tree of yours which grows in the field, |
| 6 και πλησθησονται σου αι οικιαι και αι οικιαι των θεραποντων σου και πασαι αι οικιαι εν παση γη των αιγυπτιων α ουδεποτε εωρακασιν οι πατερες σου ουδε οι προπαπποι αυτων αφ' ης ημερας γεγονασιν επι της γης εως της ημερας ταυτης και εκκλινας μωυσης εξηλθεν απο φαραω | 6 and they shall fill your houses, and the houses of all your servants and of all the Egyptians; as neither your fathers nor your grandfathers have seen, from the day they came on earth to this day.'" Then he turned and went out from Pharaoh. |
| 7 και λεγουσιν οι θεραποντες φαραω προς αυτον εως τινος εσται τουτο ημιν σκωλον εξαποστειλον τους ανθρωπους οπως λατρευσωσιν τω θεω αυτων η ειδεναι βουλει οτι απολωλεν αιγυπτος | 7 And Pharaoh's servants said to him, "How long shall this man be a snare to us? Let the men go, that they may serve the LORD their God; do you not yet understand that Egypt is ruined?" |
| 8 και απεστρεψαν τον τε μωυσην και ααρων προς φαραω και ειπεν αυτοις πορευεσθε και λατρευσατε τω θεω υμων τινες δε και τινες εισιν οι πορευομενοι | 8 So Moses and Aaron were brought back to Pharaoh; and he said to them, "Go, serve the LORD your God; but who are to go?" |
| 9 και λεγει μωυσης συν τοις νεανισκοις και πρεσβυτεροις πορευσομεθα συν τοις υιοις και θυγατρασιν και προβατοις και βουσιν ημων εστιν γαρ εορτη κυριου του θεου ημων | 9 And Moses said, "We will go with our young and our old; we will go with our sons and daughters and with our flocks and herds, for we must hold a feast to the LORD." |
| 10 και ειπεν προς αυτους εστω ουτως κυριος μεθ' υμων καθοτι αποστελλω υμας μη και την αποσκευην υμων ιδετε οτι πονηρια προκειται υμιν | 10 And he said to them, "The LORD be with you, if ever I let you and your little ones go! Look, you have some evil purpose in mind. |
| 11 μη ουτως πορευεσθωσαν δε οι ανδρες και λατρευσατε τω θεω τουτο γαρ αυτοι ζητειτε εξεβαλον δε αυτους απο προσωπου φαραω | 11 No! Go, the men among you, and serve the LORD, for that is what you desire." And they were driven out from Pharaoh's presence. |
| 12 ειπεν δε κυριος προς μωυσην εκτεινον την χειρα επι γην αιγυπτου και αναβητω ακρις επι την γην και κατεδεται πασαν βοτανην της γης και παντα τον καρπον των ξυλων ον υπελιπετο η χαλαζα | 12 Then the LORD said to Moses, "Stretch out your hand over the land of Egypt for the locusts, that they may come upon the land of Egypt, and eat every plant in the land, all that the hail has left." |
| 13 και επηρεν μωυσης την ραβδον εις τον ουρανον και κυριος επηγαγεν ανεμον νοτον επι την γην ολην την ημεραν εκεινην και ολην την νυκτα το πρωι εγενηθη και ο ανεμος ο νοτος ανελαβεν την ακριδα | 13 So Moses stretched forth his rod over the land of Egypt, and the LORD brought an east wind upon the land all that day and all that night; and when it was morning the east wind had brought the locusts. |
| 14 και ανηγαγεν αυτην επι πασαν γην αιγυπτου και κατεπαυσεν επι παντα τα ορια αιγυπτου πολλη σφοδρα προτερα αυτης ου γεγονεν τοιαυτη ακρις και μετα ταυτα ουκ εσται ουτως | 14 And the locusts came up over all the land of Egypt, and settled on the whole country of Egypt, such a dense swarm of locusts as had never been before, nor ever shall be again. |
| 15 και εκαλυψεν την οψιν της γης και εφθαρη η γη και κατεφαγεν πασαν βοτανην της γης και παντα τον καρπον των ξυλων ος υπελειφθη απο της χαλαζης ουχ υπελειφθη χλωρον ουδεν εν τοις ξυλοις και εν παση βοτανη του πεδιου εν παση γη αιγυπτου | 15 For they covered the face of the whole land, so that the land was darkened, and they ate all the plants in the land and all the fruit of the trees which the hail had left; not a green thing remained, neither tree nor plant of the field, through all the land of Egypt. |
| 16 κατεσπευδεν δε φαραω καλεσαι μωυσην και ααρων λεγων ημαρτηκα εναντιον κυριου του θεου υμων και εις υμας | 16 Then Pharaoh called Moses and Aaron in haste, and said, "I have sinned against the LORD your God, and against you. |
| 17 προσδεξασθε ουν μου την αμαρτιαν ετι νυν και προσευξασθε προς κυριον τον θεον υμων και περιελετω απ' εμου τον θανατον τουτον | 17 Now therefore, forgive my sin, I pray you, only this once, and entreat the LORD your God only to remove this death from me." |
| 18 εξηλθεν δε μωυσης απο φαραω και ηυξατο προς τον θεον | 18 So he went out from Pharaoh, and entreated the LORD. |
| 19 και μετεβαλεν κυριος ανεμον απο θαλασσης σφοδρον και ανελαβεν την ακριδα και ενεβαλεν αυτην εις την ερυθραν θαλασσαν και ουχ υπελειφθη ακρις μια εν παση γη αιγυπτου | 19 And the LORD turned a very strong west wind, which lifted the locusts and drove them into the Red Sea; not a single locust was left in all the country of Egypt. |
| 20 και εσκληρυνεν κυριος την καρδιαν φαραω και ουκ εξαπεστειλεν τους υιους ισραηλ | 20 But the LORD hardened Pharaoh's heart, and he did not let the children of Israel go. |
| 21 ειπεν δε κυριος προς μωυσην εκτεινον την χειρα σου εις τον ουρανον και γενηθητω σκοτος επι γην αιγυπτου ψηλαφητον σκοτος | 21 Then the LORD said to Moses, "Stretch out your hand toward heaven that there may be darkness over the land of Egypt, a darkness to be felt." |
| 22 εξετεινεν δε μωυσης την χειρα εις τον ουρανον και εγενετο σκοτος γνοφος θυελλα επι πασαν γην αιγυπτου τρεις ημερας | 22 So Moses stretched out his hand toward heaven, and there was thick darkness in all the land of Egypt three days; |
| 23 και ουκ ειδεν ουδεις τον αδελφον αυτου τρεις ημερας και ουκ εξανεστη ουδεις εκ της κοιτης αυτου τρεις ημερας πασι δε τοις υιοις ισραηλ ην φως εν πασιν οις κατεγινοντο | 23 they did not see one another, nor did any rise from his place for three days; but all the people of Israel had light where they dwelt. |
| 24 και εκαλεσεν φαραω μωυσην και ααρων λεγων βαδιζετε λατρευσατε κυριω τω θεω υμων πλην των προβατων και των βοων υπολιπεσθε και η αποσκευη υμων αποτρεχετω μεθ' υμων | 24 Then Pharaoh called Moses, and said, "Go, serve the LORD; your children also may go with you; only let your flocks and your herds remain behind." |
| 25 και ειπεν μωυσης αλλα και συ δωσεις ημιν ολοκαυτωματα και θυσιας α ποιησομεν κυριω τω θεω ημων | 25 But Moses said, "You must also let us have sacrifices and burnt offerings, that we may sacrifice to the LORD our God. |
| 26 και τα κτηνη ημων πορευσεται μεθ' ημων και ουχ υπολειψομεθα οπλην απ' αυτων γαρ λημψομεθα λατρευσαι κυριω τω θεω ημων ημεις δε ουκ οιδαμεν τι λατρευσωμεν κυριω τω θεω ημων εως του ελθειν ημας εκει | 26 Our cattle also must go with us; not a hoof shall be left behind, for we must take of them to serve the LORD our God, and we do not know with what we must serve the LORD until we arrive there." |
| 27 εσκληρυνεν δε κυριος την καρδιαν φαραω και ουκ εβουληθη εξαποστειλαι αυτους | 27 But the LORD hardened Pharaoh's heart, and he would not let them go. |
| 28 και λεγει φαραω απελθε απ' εμου προσεχε σεαυτω ετι προσθειναι ιδειν μου το προσωπον η δ' αν ημερα οφθης μοι αποθανη | 28 Then Pharaoh said to him, "Get away from me; take heed to yourself; never see my face again; for in the day you see my face you shall die." |
| 29 λεγει δε μωυσης ειρηκας ουκετι οφθησομαι σοι εις προσωπον | 29 Moses said, "As you say! I will not see your face again." |