| 1 και τωβιτ εγραψεν προσευχην εις αγαλλιασιν και ειπεν | 1 Alors Tobie l'ancien, ouvrant la bouche, bénit le Seigneur, et il dit: Vous êtes grand, Seigneur, dans l'éternité; et Votre règne s'étend à tous les siècles. |
| 2 ευλογητος ο θεος ο ζων εις τους αιωνας και η βασιλεια αυτου οτι αυτος μαστιγοι και ελεα καταγει εις αδην και αναγει και ουκ εστιν ος εκφευξεται την χειρα αυτου | 2 Car Vous châtiez et Vous sauvez, Vous conduisez jusqu'au tombeau, et Vous en ramenez, et nul ne peut se soustraire à Votre main. |
| 3 εξομολογεισθε αυτω οι υιοι ισραηλ ενωπιον των εθνων οτι αυτος διεσπειρεν ημας εν αυτοις | 3 Rendez grâces au Seugneur, fils d'Israël, et louez-le devant les nations; |
| 4 εκει υποδειξατε την μεγαλωσυνην αυτου υψουτε αυτον ενωπιον παντος ζωντος καθοτι αυτος κυριος ημων και θεος αυτος πατηρ ημων εις παντας τους αιωνας | 4 car Il vous a dispersés parmi les peuples qui L'ignorent, afin que vous publiiez Ses merveilles, et que vous leur appreniez qu'il n'y a pas d'autre Dieu tout-puissant, si ce n'est Lui. |
| 5 και μαστιγωσει ημας εν ταις αδικιαις ημων και παλιν ελεησει και συναξει ημας εκ παντων των εθνων ου εαν σκορπισθητε εν αυτοις | 5 C'est Lui qui nous a châtiés à cause de nos iniquités; et c'est Lui qui nous sauvera à cause de Sa miséricorde. |
| 6 εαν επιστρεψητε προς αυτον εν ολη καρδια υμων και εν ολη τη ψυχη ποιησαι ενωπιον αυτου αληθειαν τοτε επιστρεψει προς υμας και ου μη κρυψη το προσωπον αυτου αφ' υμων | 6 Considérez donc la manière dont Il nous a traités, et bénissez-Le avec crainte et tremblement, et exaltez par Vos oeuvres le Roi des siècles. |
| 7 και θεασασθε α ποιησει μεθ' υμων και εξομολογησασθε αυτω εν ολω τω στοματι υμων και ευλογησατε τον κυριον της δικαιοσυνης και υψωσατε τον βασιλεα των αιωνων | 7 Pour moi je Le bénirai sur cette terre où je suis captif, parce qu'Il a fait éclater Sa majesté sur une nation criminelle. |
| 8 εγω εν τη γη της αιχμαλωσιας μου εξομολογουμαι αυτω και δεικνυω την ισχυν και την μεγαλωσυνην αυτου εθνει αμαρτωλων επιστρεψατε αμαρτωλοι και ποιησατε δικαιοσυνην ενωπιον αυτου τις γινωσκει ει θελησει υμας και ποιησει ελεημοσυνην υμιν | 8 Convertissez-vous donc, pécheurs, et pratiquez la justice devant Dieu, et croyez qu'Il vous fera miséricorde. |
| 9 τον θεον μου υψω και η ψυχη μου τον βασιλεα του ουρανου και αγαλλιασεται την μεγαλωσυνην αυτου | 9 Mais moi et mon âme, nous nous réjouirons en Lui. |
| 10 λεγετωσαν παντες και εξομολογεισθωσαν αυτω εν ιεροσολυμοις ιεροσολυμα πολις αγια μαστιγωσει επι τα εργα των υιων σου και παλιν ελεησει τους υιους των δικαιων | 10 Bénissez le Seigneur, vous tous Ses élus; célébrez des jours de joie, et rendez-Lui des actions de grâces. |
| 11 εξομολογου τω κυριω αγαθως και ευλογει τον βασιλεα των αιωνων ινα παλιν η σκηνη αυτου οικοδομηθη σοι μετα χαρας | 11 Jérusalem, cité de Dieu, le Seigneur t'a châtiée à cause des oeuvres de tes mains. |
| 12 και ευφραναι εν σοι τους αιχμαλωτους και αγαπησαι εν σοι τους ταλαιπωρους εις πασας τας γενεας του αιωνος | 12 Rends grâces au Seigneur pour les biens qu'Il t'a faits, et bénis le Dieu des siècles, afin qu'Il rétablisse en toi Son tabernacle, et qu'Il rappelle à toi tous les captifs, et que tu te réjouisses dans tous les siècles des siècles. |
| 13 εθνη πολλα μακροθεν ηξει προς το ονομα κυριου του θεου δωρα εν χερσιν εχοντες και δωρα τω βασιλει του ουρανου γενεαι γενεων δωσουσιν σοι αγαλλιαμα | 13 Tu brilleras d'une lumière éclatante, et toutes les extrèmités de la terre t'adoreront. |
| 14 επικαταρατοι παντες οι μισουντες σε ευλογημενοι εσονται παντες οι αγαπωντες σε εις τον αιωνα | 14 Les nations viendront à toi des pays lointains, et, t'apportant des présents, elles adoreront en toi le Seigneur, et considéreront ta terre comme un sanctuaire. |
| 15 χαρηθι και αγαλλιασαι επι τοις υιοις των δικαιων οτι συναχθησονται και ευλογησουσιν τον κυριον των δικαιων ω μακαριοι οι αγαπωντες σε χαρησονται επι τη ειρηνη σου | 15 Car elles invoqueront le grand Nom au milieu de toi. |
| 16 μακαριοι οσοι ελυπηθησαν επι πασαις ταις μαστιξιν σου οτι επι σοι χαρησονται θεασαμενοι πασαν την δοξαν σου και ευφρανθησονται εις τον αιωνα η ψυχη μου ευλογειτω τον θεον τον βασιλεα τον μεγαν | 16 Ceux qui te mépriseront seront maudits; ceux qui te blasphémeront seront condamnés, et ceux qui t'édifieront seront bénis. |
| 17 οτι οικοδομηθησεται ιερουσαλημ σαπφειρω και σμαραγδω και λιθω εντιμω τα τειχη σου και οι πυργοι και οι προμαχωνες εν χρυσιω καθαρω και αι πλατειαι ιερουσαλημ βηρυλλω και ανθρακι και λιθω εκ σουφιρ ψηφολογηθησονται | 17 Mais toi, tu te réjouiras dans tes enfants, parce qu'ils seront tous bénis, et réunis près du Seigneur. |
| 18 και ερουσιν πασαι αι ρυμαι αυτης αλληλουια και αινεσουσιν λεγοντες ευλογητος ο θεος ος υψωσεν παντας τους αιωνας | 18 Heureux tous ceux qui t'aiment, et qui se réjouissent de ta paix. |
| 19 Mon âme, bénis le Seigneur, parce qu'Il a délivré Jérusalem, Sa cité, de toutes ses tribulations, Lui le Seigneur notre Dieu. |
| 20 Je serai heureux s'il reste quelqu'un de ma race pour voir la splendeur de Jérusalem. |
| 21 Les portes de Jérusalem seront bâties de saphirs et d'émeraudes, et toute l'enceinte de ses murailles de pierres précieuses. |
| 22 Toutes ses places publiques seront pavées de pierres blanches et pures; et l'on chantera dans ses rues Alléluia. |
| 23 Béni soit le Seigneur qui l'a exaltée, et qu'Il règne sur elle dans les siècles des siècles. Amen. |
