| 1 και ουτοι οι αρχοντες πατριων αυτων οι οδηγοι αναβαινοντες μετ' εμου εν βασιλεια αρθασασθα του βασιλεως βαβυλωνος | 1 Als nun der siebte Monat herankam, während die Israeliten sich in ihren Ortschaften befanden, da versammelte sich das ganze Volk bis auf den letzten Mann auf dem Platze vor dem Wassertor und richtete an Esra, den Schriftgelehrten, die Bitte, er möchte das Buch des mosaischen Gesetzes herbringen (oder: holen), das der HERR den Israeliten geboten hatte. |
| 2 απο υιων φινεες γηρσωμ απο υιων ιθαμαρ δανιηλ απο υιων δαυιδ ατους | 2 Da brachte denn der Priester Esra das Gesetz vor die Versammlung (oder: Gemeinde) sowohl der Männer als der Frauen, vor alle, die befähigt waren, es zu verstehen, am ersten Tage des siebten Monats, |
| 3 απο υιων σαχανια απο υιων φορος ζαχαριας και μετ' αυτου το συστρεμμα εκατον και πεντηκοντα | 3 und er las auf dem freien Platze vor dem Wassertor von Tagesanbruch bis Mittag den Männern und Frauen, überhaupt allen, die ein Verständnis dafür hatten, daraus vor; und das ganze Volk schenkte der Vorlesung aus dem Gesetzbuch aufmerksames Gehör. |
| 4 απο υιων φααθμωαβ ελιανα υιος ζαραια και μετ' αυτου διακοσιοι τα αρσενικα | 4 Esra, der Schriftgelehrte, stand dabei auf einem hölzernen Gerüst, das man zu diesem Zweck hergestellt hatte, und neben ihm standen auf seiner rechten Seite Matthithja, Sema, Anaja, Urija, Hilkija und Maaseja, zu seiner Linken dagegen Pedaja, Misael, Malkija, Hasum, Hasbaddana, Sacharja und Mesullam. |
| 5 απο υιων ζαθοης σεχενιας υιος αζιηλ και μετ' αυτου τριακοσιοι τα αρσενικα | 5 Esra schlug dann das Buch vor den Augen des ganzen Volkes auf – er stand nämlich höher als das ganze Volk –; und als er es aufschlug, erhob sich die ganze Versammlung. |
| 6 και απο υιων αδιν ωβηθ υιος ιωναθαν και μετ' αυτου πεντηκοντα τα αρσενικα | 6 Danach pries Esra den HERRN, den großen Gott, und das ganze Volk antwortete: »Amen, Amen!« unter Emporheben der Hände; dann verneigten sie sich und warfen sich vor dem HERRN nieder, das Angesicht zur Erde gewandt. |
| 7 και απο υιων ηλαμ ιεσια υιος αθελια και μετ' αυτου εβδομηκοντα τα αρσενικα | 7 Darauf erteilten die Leviten Jesua, Bani, Serebja, Jamin, Akkub, Sabbethai, Hodija, Maaseja, Kelita, Asarja, Josabad, Hanan und Pelaja dem Volke Belehrung über das Gesetz, während das Volk auf seiner Stelle stehen blieb. |
| 8 και απο υιων σαφατια ζαβδια υιος μιχαηλ και μετ' αυτου ογδοηκοντα τα αρσενικα | 8 So lasen sie denn aus dem Buche, dem Gesetz Gottes, abschnittweise vor und machten den Sinn klar, so daß sie (die Zuhörenden) das Verständnis des Vorgelesenen gewannen. |
| 9 και απο υιων ιωαβ αβαδια υιος ιιηλ και μετ' αυτου διακοσιοι δεκα οκτω τα αρσενικα | 9 Hierauf sagte Nehemia – dieser war nämlich Statthalter – und der Priester Esra, der Schriftgelehrte, nebst den Leviten, die das Volk unterwiesen, folgendes zu dem ganzen Volke: »Dieser Tag ist dem HERRN, eurem Gott, heilig; seid nicht traurig und weint nicht!« Das ganze Volk hatte nämlich beim Anhören der Worte des Gesetzes zu weinen begonnen. |
| 10 και απο υιων βαανι σαλιμουθ υιος ιωσεφια και μετ' αυτου εκατον εξηκοντα τα αρσενικα | 10 Dann fuhr er fort: »Geht hin, eßt fette Speisen und trinkt süße Getränke und laßt auch denen, für die nichts zubereitet (oder: vorrätig) ist, Anteile (oder: Portionen) zukommen, denn der Tag ist unserm Herrn heilig! Darum seid nicht niedergeschlagen, denn die Freude am HERRN ist eure Stärke.« |
| 11 και απο υιων βαβι ζαχαρια υιος βαβι και μετ' αυτου εβδομηκοντα οκτω τα αρσενικα | 11 So beruhigten denn die Leviten das ganze Volk, indem sie sagten: »Seid still, denn der Tag ist heilig, und seid nicht niedergeschlagen!« |
| 12 και απο υιων ασγαδ ιωαναν υιος ακαταν και μετ' αυτου εκατον δεκα τα αρσενικα | 12 Da ging das ganze Volk hin, um zu essen und zu trinken und (den Dürftigen) Anteile zukommen zu lassen und ein großes Freudenfest zu feiern; denn sie hatten die Worte verstanden, die man ihnen kundgetan hatte. |
| 13 και απο υιων αδωνικαμ εσχατοι και ταυτα τα ονοματα αυτων αλιφαλατ ιιηλ και σαμαια και μετ' αυτων εξηκοντα τα αρσενικα | 13 Am zweiten Tage aber versammelten sich die Familienhäupter des ganzen Volkes sowie die Priester und die Leviten bei Esra, dem Schriftgelehrten, und zwar um Kenntnis vom Wortlaut (oder: Inhalt) des Gesetzes zu erhalten. |
| 14 και απο υιων βαγο ουθι και μετ' αυτου εβδομηκοντα τα αρσενικα | 14 Da fanden sie im Gesetz, das der HERR durch Mose geboten hatte, geschrieben (3.Mose 23,40-42), die Israeliten sollten während des Festes im siebten Monat in Laubhütten wohnen |
| 15 και συνηξα αυτους προς τον ποταμον τον ερχομενον προς τον ευι και παρενεβαλομεν εκει ημερας τρεις και συνηκα εν τω λαω και εν τοις ιερευσιν και απο υιων λευι ουχ ευρον εκει | 15 und sollten in allen ihren Ortschaften und in Jerusalem ausrufen und laut verkündigen lassen: »Zieht auf die Berge hinaus und holt Zweige vom edlen und vom wilden Ölbaum, Zweige von Myrten, Palmen und anderen dichtbelaubten Bäumen, um Laubhütten daraus zu bauen, wie geschrieben steht!« |
| 16 και απεστειλα τω ελεαζαρ τω αριηλ τω σαμαια και τω αλωναμ και τω ιαριβ και τω ελναθαν και τω ναθαν και τω ζαχαρια και τω μεσουλαμ ανδρας και τω ιωαριβ και τω ελναθαν συνιοντας | 16 Da zog das Volk hinaus, holte (solche Laubzweige) und machte sich Hütten (oder: Lauben) daraus, ein jeder auf seinem Dache oder in ihren Höfen sowie in den Höfen (= Vorhöfen) des Hauses Gottes und auf dem Platze am Wassertor und auf dem Platze am Ephraimtor. |
| 17 και εξηνεγκα αυτους επι αρχοντος εν αργυριω του τοπου και εθηκα εν στοματι αυτων λογους λαλησαι προς τους αδελφους αυτων τους ναθινιμ εν αργυριω του τοπου του ενεγκαι ημιν αδοντας εις οικον θεου ημων | 17 So baute sich denn die ganze Gemeinde, alle, die aus der Gefangenschaft zurückgekehrt waren, solche Laubhütten und wohnten in den Hütten. Seit den Tagen Josuas, des Sohnes Nuns, nämlich bis auf jenen Tag hatten die Israeliten (das Fest) nicht in dieser Weise gefeiert; und es herrschte sehr große Freude. |
| 18 και ηλθοσαν ημιν ως χειρ θεου ημων αγαθη εφ' ημας ανηρ σαχωλ απο υιων μοολι υιου λευι υιου ισραηλ και αρχην ηλθοσαν υιοι αυτου και αδελφοι αυτου οκτωκαιδεκα | 18 Man (oder: Esra) las dann aber aus dem Gesetzbuche Gottes Tag für Tag vor, vom ersten bis zum letzten Tage; und sie feierten das Fest sieben Tage lang, und am achten Tage fand vorschriftgemäß eine Festversammlung statt. |
| 19 και τον ασεβια και τον ωσαιαν απο υιων μεραρι αδελφοι αυτου και υιοι αυτων εικοσι | |
| 20 και απο των ναθινιμ ων εδωκεν δαυιδ και οι αρχοντες εις δουλειαν των λευιτων ναθινιμ διακοσιοι και εικοσι παντες συνηχθησαν εν ονομασιν | |
| 21 και εκαλεσα εκει νηστειαν επι τον ποταμον αουε του ταπεινωθηναι ενωπιον θεου ημων ζητησαι παρ' αυτου οδον ευθειαν ημιν και τοις τεκνοις ημων και παση τη κτησει ημων | |
| 22 οτι ησχυνθην αιτησασθαι παρα του βασιλεως δυναμιν και ιππεις σωσαι ημας απο εχθρου εν τη οδω οτι ειπαμεν τω βασιλει λεγοντες χειρ του θεου ημων επι παντας τους ζητουντας αυτον εις αγαθον και κρατος αυτου και θυμος αυτου επι παντας εγκαταλειποντας αυτον | |
| 23 και ενηστευσαμεν και εζητησαμεν παρα του θεου ημων περι τουτου και επηκουσεν ημιν | |
| 24 και διεστειλα απο αρχοντων των ιερεων δωδεκα τω σαραια ασαβια και μετ' αυτων απο αδελφων αυτων δεκα | |
| 25 και εστησα αυτοις το αργυριον και το χρυσιον και τα σκευη απαρχης οικου θεου ημων α υψωσεν ο βασιλευς και οι συμβουλοι αυτου και οι αρχοντες αυτου και πας ισραηλ οι ευρισκομενοι | |
| 26 και εστησα επι χειρας αυτων αργυριου ταλαντα εξακοσια και πεντηκοντα και σκευη αργυρα εκατον και ταλαντα χρυσιου εκατον | |
| 27 και καφουρη χρυσοι εικοσι εις την οδον χαμανιμ χιλιοι και σκευη χαλκου στιλβοντος αγαθου διαφορα επιθυμητα εν χρυσιω | |
| 28 και ειπα προς αυτους υμεις αγιοι τω κυριω και τα σκευη αγια και το αργυριον και το χρυσιον εκουσια τω κυριω θεω πατερων υμων | |
| 29 αγρυπνειτε και τηρειτε εως στητε ενωπιον αρχοντων των ιερεων και των λευιτων και των αρχοντων των πατριων εν ιερουσαλημ εις σκηνας οικου κυριου | |
| 30 και εδεξαντο οι ιερεις και οι λευιται σταθμον του αργυριου και του χρυσιου και των σκευων ενεγκειν εις ιερουσαλημ εις οικον θεου ημων | |
| 31 και εξηραμεν απο του ποταμου αουε εν τη δωδεκατη του μηνος του πρωτου του ελθειν εις ιερουσαλημ και χειρ θεου ημων ην εφ' ημιν και ερρυσατο ημας απο χειρος εχθρου και πολεμιου εν τη οδω | |
| 32 και ηλθομεν εις ιερουσαλημ και εκαθισαμεν εκει ημερας τρεις | |
| 33 και εγενηθη τη ημερα τη τεταρτη εστησαμεν το αργυριον και το χρυσιον και τα σκευη εν οικω θεου ημων επι χειρα μεριμωθ υιου ουρια του ιερεως και μετ' αυτου ελεαζαρ υιος φινεες και μετ' αυτων ιωζαβαδ υιος ιησου και νωαδια υιος βαναια οι λευιται | |
| 34 εν αριθμω και εν σταθμω τα παντα και εγραφη πας ο σταθμος εν τω καιρω εκεινω | |
| 35 οι ελθοντες απο της αιχμαλωσιας υιοι της παροικιας προσηνεγκαν ολοκαυτωσεις τω θεω ισραηλ μοσχους δωδεκα περι παντος ισραηλ κριους ενενηκοντα εξ αμνους εβδομηκοντα και επτα χιμαρους περι αμαρτιας δωδεκα τα παντα ολοκαυτωματα τω κυριω | |
| 36 και εδωκαν το νομισμα του βασιλεως τοις διοικηταις του βασιλεως και επαρχοις περαν του ποταμου και εδοξασαν τον λαον και τον οικον του θεου | |
