| 1 και μετα ταυτα ηλθον οι υιοι μωαβ και οι υιοι αμμων και μετ' αυτων εκ των μιναιων προς ιωσαφατ εις πολεμον | 1 In seguito i figli di Moab, i figli di Ammon e, con loro, parte dei Meuniti scesero in campo contro Joshafat. |
| 2 και ηλθον και υπεδειξαν τω ιωσαφατ λεγοντες ηκει επι σε πληθος πολυ εκ περαν της θαλασσης απο συριας και ιδου εισιν εν ασασανθαμαρ αυτη εστιν ενγαδδι | 2 Fu annunciato a Joshafat: «Un grande esercito muove contro di te dal di là del mare, da Edom, e ora si trova a Khazazon-Tamar», cioè a Engaddi. |
| 3 και εφοβηθη και εδωκεν ιωσαφατ το προσωπον αυτου εκζητησαι τον κυριον και εκηρυξεν νηστειαν εν παντι ιουδα | 3 Joshafat spaventato si diede a cercare Jahvè e bandì un digiuno per tutto Giuda. |
| 4 και συνηχθη ιουδας εκζητησαι τον κυριον και απο πασων των πολεων ιουδα ηλθον ζητησαι τον κυριον | 4 Giuda si raccolse per implorare aiuto da Jahvè e da tutte le città di Giuda la gente venne per supplicare Jahvè. |
| 5 και ανεστη ιωσαφατ εν εκκλησια ιουδα εν ιερουσαλημ εν οικω κυριου κατα προσωπον της αυλης της καινης | 5 Joshafat si presentò all’assemblea di Giuda e di Gerusalemme, nel tempio di Jahvè, di fronte al cortile nuovo, |
| 6 και ειπεν κυριε ο θεος των πατερων ημων ουχι συ ει θεος εν ουρανω και συ κυριευεις πασων των βασιλειων των εθνων και εν τη χειρι σου ισχυς δυναστειας και ουκ εστιν προς σε αντιστηναι | 6 e disse: «Jahvè Dio dei nostri padri non sei tu il Dio che sta nei cieli? e non domini tu su tutti i regni delle genti? Nella tua mano ci sono forza e potenza tali che nessuno può misurarsi con te. |
| 7 ουχι συ ει ο κυριος ο εξολεθρευσας τους κατοικουντας την γην ταυτην απο προσωπου του λαου σου ισραηλ και εδωκας αυτην σπερματι αβρααμ τω ηγαπημενω σου εις τον αιωνα | 7 Non sei tu nostro Dio, che hai cacciato innanzi al tuo popolo Israele gli abitanti di questo paese e lo hai concesso per sempre alla discendenza di Abramo tuo amico? |
| 8 και κατωκησαν εν αυτη και ωκοδομησαν εν αυτη αγιασμα τω ονοματι σου λεγοντες | 8 Essi vi hanno abitato e vi hanno costruito un santuario al tuo nome, con questa preghiera: |
| 9 εαν επελθη εφ' ημας κακα ρομφαια κρισις θανατος λιμος στησομεθα εναντιον του οικου τουτου και εναντιον σου οτι το ονομα σου επι τω οικω τουτω και βοησομεθα προς σε απο της θλιψεως και ακουση και σωσεις | 9 “Quando piomberanno su di noi la sventura, ja spada, l’inondazione, la peste e la carestia, ci presenteremo dinanzi a questo tempio e dinanzi a te, perché il tuo nome dimora in questa casa, Così noi grideremo a te dalla nostra tribolazione e tu, udendo, verrai in aiuto. |
| 10 και νυν ιδου υιοι αμμων και μωαβ και ορος σηιρ εις ους ουκ εδωκας τω ισραηλ διελθειν δι' αυτων εξελθοντων αυτων εκ γης αιγυπτου οτι εξεκλιναν απ' αυτων και ουκ εξωλεθρευσαν αυτους | 10 Ebbene, ecco i figli di Ammon e di: Moab'e della montagna di Seir, in mezzo ai quali tu non hai concesso Israele di passare, quando uscì dalla terra di Egitto, e perciò esso si tenne lontano da loro e non li distrusse, |
| 11 και νυν ιδου αυτοι επιχειρουσιν εφ' ημας εξελθειν εκβαλειν ημας απο της κληρονομιας ημων ης εδωκας ημιν | 11 ecco, Costoro ci ripagano è avanzano per cacciarci dalla eredità:che tu ci hai concesso! |
| 12 κυριε ο θεος ημων ου κρινεις εν αυτοις οτι ουκ εστιν ημιν ισχυς του αντιστηναι προς το πληθος το πολυ τουτο το ελθον εφ' ημας και ουκ οιδαμεν τι ποιησωμεν αυτοις αλλ' η επι σοι οι οφθαλμοι ημων | 12 Nostro Dio, non votrai tu fare giustizia di loro? Noi siamo infatti senza forza dinanzi a questa grande moltitudine che muove contro di noi; e neppure noi sappiamo che. cosa fare, Abbiamo solo i nostri occhi rivolti verso di te!”. |
| 13 και πας ιουδας εστηκως εναντι κυριου και τα παιδια αυτων και αι γυναικες | 13 Mentre tutto Giuda con i bimbi, le donne e i figli stava in piedi dinanzi a Jahvè, |
| 14 και τω οζιηλ τω του ζαχαριου των υιων βαναιου των υιων ελεηλ του μανθανιου του λευιτου απο των υιων ασαφ εγενετο επ' αυτον πνευμα κυριου εν τη εκκλησια | 14 lo spirito di Jahvè in mezzo alla folla fu su Jakhazie figlio di Zaccaria, figlio di Benaia, figlio di Jeiel figlio di Mattania, un Levita dei figli di Asaf |
| 15 και ειπεν ακουσατε πας ιουδα και οι κατοικουντες ιερουσαλημ και ο βασιλευς ιωσαφατ ταδε λεγει κυριος υμιν αυτοις μη φοβεισθε μηδε πτοηθητε απο προσωπου του οχλου του πολλου τουτου οτι ουχ υμιν εστιν η παραταξις αλλ' η τω θεω | 15 Questi allora si mise a gridare: «Voi tutti di Giuda, abitanti di Gerusalemme e tu, re Joshafat, ascoltate! Così vi dice Jahvè: “Non temete e non lasciatevi impaurire dinanzi a questa grande moltitudine; infatti non combatterete voi ma Dio”. |
| 16 αυριον καταβητε επ' αυτους ιδου αναβαινουσιν κατα την αναβασιν ασας και ευρησετε αυτους επ' ακρου ποταμου της ερημου ιεριηλ | 16 Domani scendete loro incontro: ecco, essi saliranno per la salita di Hazziz e voi li incontrerete al termine della valle, di fronte al deserto di Jeruel. |
| 17 ουχ υμιν εστιν πολεμησαι ταυτα συνετε και ιδετε την σωτηριαν κυριου μεθ' υμων ιουδα και ιερουσαλημ μη φοβεισθε μηδε πτοηθητε αυριον εξελθειν εις απαντησιν αυτοις και κυριος μεθ' υμων | 17 Non toccherà però a voi di combattere; solo disponetevi là, rimanete fermi e contemplerete la vittoria che Jahvè procurerà a voi, Giuda e Gerusalemme. Non temete né lasciatevi impaurire; domani muovete loro incontro e Jahvè sarà con voi». |
| 18 και κυψας ιωσαφατ επι προσωπον αυτου και πας ιουδα και οι κατοικουντες ιερουσαλημ επεσαν εναντι κυριου προσκυνησαι κυριω | 18 Allora Joshafat chinò la faccia a terra e così pure tutto Giuda, insieme con gli abitanti di Gerusalemme, si prostrò innanzi a Jahvè per adorarlo. |
| 19 και ανεστησαν οι λευιται απο των υιων κααθ και απο των υιων κορε αινειν κυριω θεω ισραηλ εν φωνη μεγαλη εις υψος | 19 Poi i Leviti dei figli di Khehat e precisamente dei figli di Korakh si alzarono per celebrare a voce altissima Jahvè Dio di Israele. |
| 20 και ωρθρισαν πρωι και εξηλθον εις την ερημον θεκωε και εν τω εξελθειν εστη ιωσαφατ και εβοησεν και ειπεν ακουσατε μου ιουδα και οι κατοικουντες εν ιερουσαλημ εμπιστευσατε εν κυριω θεω υμων και εμπιστευθησεσθε εμπιστευσατε εν προφητη αυτου και ευοδωθησεσθε | 20 Di buon mattino, si misero in viaggio verso il deserto di Tekoa. Alla loro partenza, Joshafat si presentò e parlò: «Voi di Giuda e voi, abitanti di Gerusalemme, ascoltatemi! Abbiate fiducia in Jahvè nostro Dio e potrete sussistere; abbiate fiducia nei suoi profeti e riporterete vittoria!» |
| 21 και εβουλευσατο μετα του λαου και εστησεν ψαλτωδους και αινουντας εξομολογεισθαι και αινειν τα αγια εν τω εξελθειν εμπροσθεν της δυναμεως και ελεγον εξομολογεισθε τω κυριω οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου | 21 Quindi, preso consiglio con il popolo, fissò dei cantori di Jahvè perché lo lodassero, ammantati delle sacre vesti. Precedendo l’esercito, pronto per la battaglia, essi dovevano gridare: «Celebrate Jahvè, perché per sempre dura la sua clemenza!» |
| 22 και εν τω αρξασθαι της αινεσεως αυτου της εξομολογησεως εδωκεν κυριος πολεμειν τους υιους αμμων επι μωαβ και ορος σηιρ τους εξελθοντας επι ιουδαν και ετροπωθησαν | 22 Come ebbero incominciato il giubilo e la lode, Jahvè dispose un agguato contro i figli di Ammon, di Moab e della montagna di Seir, che avevano avanzato contro Giuda: costoro furono battuti. |
| 23 και ανεστησαν οι υιοι αμμων και μωαβ επι τους κατοικουντας ορος σηιρ εξολεθρευσαι και εκτριψαι και ως συνετελεσαν τους κατοικουντας σηιρ ανεστησαν εις αλληλους του εξολεθρευθηναι | 23 I figli di Ammon infatti e di Moab si sollevarono contro gli abitanti della montagna di Seir per distruggerli e sterminarli; quindi, dopo avere finito con questi, si.aiutarono a disfarsi a vicenda. |
| 24 και ιουδας ηλθεν επι την σκοπιαν της ερημου και επεβλεψεν και ειδεν το πληθος και ιδου παντες νεκροι πεπτωκοτες επι της γης ουκ ην σωζομενος | 24 Quando Giuda giunse dove si scorge il deserto, avendo volto lo sguardo verso la moltitudine, ecco null’altro che cadaveri prostrati al suolo. Nessuno era sfuggito! |
| 25 και ηλθεν ιωσαφατ και ο λαος αυτου σκυλευσαι τα σκυλα αυτων και ευρον κτηνη πολλα και αποσκευην και σκυλα και σκευη επιθυμητα και εσκυλευσαν εαυτοις και εγενοντο ημεραι τρεις σκυλευοντων αυτων τα σκυλα οτι πολλα ην | 25 Allora Joshafat con l’esercito sì mosse per depredarne il bottino ed essi Vi trovarono bestiame in abbondanza, averi, indumenti e oggetti preziosi. Presero tanta roba da non poterla trasportare. Essi avevano infatti depredato per tre giorni, così grande era stato il bottino. |
| 26 και τη ημερα τη τεταρτη επισυνηχθησαν εις τον αυλωνα της ευλογιας εκει γαρ ηυλογησαν τον κυριον δια τουτο εκαλεσαν το ονομα του τοπου εκεινου κοιλας ευλογιας εως της ημερας ταυτης | 26 Il quarto giorno si adunarono nella valle di Beracha; qui benedissero appunto Jahvè e perciò quel luogo fu chiamato valle della Benedizione fino a oggi. |
| 27 και επεστρεψεν πας ανηρ ιουδα εις ιερουσαλημ και ιωσαφατ ηγουμενος αυτων εν ευφροσυνη μεγαλη οτι ευφρανεν αυτους κυριος απο των εχθρων αυτων | 27 Quindi tutti gli uomini di Giuda e di Gerusalemme, con Joshafat alla testa, presero la via del ritorno verso Gerusalemme, pieni di gioia perché Jahvè li aveva fatti gioire dei loro nemici. |
| 28 και εισηλθον εις ιερουσαλημ εν ναβλαις και εν κινυραις και εν σαλπιγξιν εις οικον κυριου | 28 Essi vennero a Gerusalemme nel tempio di Jahvè, al suono delle arpe, delle cetre e delle trombe. |
| 29 και εγενετο εκστασις κυριου επι πασας τας βασιλειας της γης εν τω ακουσαι αυτους οτι επολεμησεν κυριος προς τους υπεναντιους ισραηλ | 29 Frattanto il terrore di Dio assalì tutti i regni delle varie regioni, da quando seppero che Jahvè aveva combattuto contro i nemici di Israele. |
| 30 και ειρηνευσεν η βασιλεια ιωσαφατ και κατεπαυσεν αυτω ο θεος αυτου κυκλοθεν | 30 Così il regno di Joshafat ebbe riposo, poiché il suo Dio gli aveva concesso pace all’intorno. |
| 31 και εβασιλευσεν ιωσαφατ επι τον ιουδαν ετων τριακοντα πεντε εν τω βασιλευσαι αυτον και εικοσι πεντε ετη εβασιλευσεν εν ιερουσαλημ και ονομα τη μητρι αυτου αζουβα θυγατηρ σαλι | 31 Joshafat fu dunque re di Giuda; all’inizio del regno aveva trentacinque anni e regnò venticinque anni a Gerusalemme. Sua madre si chiamava Azuba figlia di Shilkhi. |
| 32 και επορευθη εν ταις οδοις του πατρος αυτου ασα και ουκ εξεκλινεν του ποιησαι το ευθες ενωπιον κυριου | 32 Camminò per la via di suo padre Asa né se ne allontanò; facendo ciò che è retto agli occhi di Jahvè. |
| 33 αλλα τα υψηλα ετι υπηρχεν και ετι ο λαος ου κατευθυνεν την καρδιαν προς κυριον θεον των πατερων αυτων | 33 Le alture tuttavia non scomparvero e il popolo non diresse ancora fermamente il cuore al Dio dei suoi padri. |
| 34 και οι λοιποι λογοι ιωσαφατ οι πρωτοι και οι εσχατοι ιδου γεγραμμενοι εν λογοις ιου του ανανι ος κατεγραψεν βιβλιον βασιλεων ισραηλ | 34 Il resto degli atti di Joshafat, i primi e gli ultimi, sono cose scritte negli Atti di Jehu figlio di Khanani, che sono stati inseriti nel Libro dei Re di Israele. |
| 35 και μετα ταυτα εκοινωνησεν ιωσαφατ βασιλευς ιουδα προς οχοζιαν βασιλεα ισραηλ και ουτος ηνομησεν | 35 Joshafat re di Giuda in seguito si unì con Okhozia re di Israele. Ora costui agiva da empio. |
| 36 εν τω ποιησαι και πορευθηναι προς αυτον του ποιησαι πλοια του πορευθηναι εις θαρσις και εποιησεν πλοια εν γασιωνγαβερ | 36 Egli si associò a lui per costruire navi che dovevano andare a Tarsis; così allestirono navi a Ezion-Gheber. |
| 37 και επροφητευσεν ελιεζερ ο του δωδια απο μαρισης επι ιωσαφατ λεγων ως εφιλιασας τω οχοζια εθραυσεν κυριος το εργον σου και συνετριβη τα πλοια σου και ουκ εδυνασθη του πορευθηναι εις θαρσις | 37 Ma Eliezer figlio di Dodau, da Maresha, profetò contro Joshafat: «Poiché ti sei unito con Okhozia, Jahvè distruggerà: i tuoi lavori». Le navi ii sfracellarono e non poterono andare a Tarsis. |