SCRUTATIO

Sabato, 25 luglio 2026 - San Charbel (Giuseppe) Makhluf ( Letture di oggi)

ΓΕΝΕΣΙΣ - Genesi - Genesis 29


font
LXXSacra Bibbia Garofalo
1 και εξαρας ιακωβ τους ποδας επορευθη εις γην ανατολων προς λαβαν τον υιον βαθουηλ του συρου αδελφον δε ρεβεκκας μητρος ιακωβ και ησαυ1 Poi Giacobbe si mise in cammino e andò nella terra dei figli d’Oriente.
2 και ορα και ιδου φρεαρ εν τω πεδιω ησαν δε εκει τρια ποιμνια προβατων αναπαυομενα επ' αυτου εκ γαρ του φρεατος εκεινου εποτιζον τα ποιμνια λιθος δε ην μεγας επι τω στοματι του φρεατος2 Vide che c’era un pozzo nella steppa e c’erano là tre greggi di bestiame minuto accovacciato accanto perché a quel pozzo dovevano abbeverarsi i greggi, ma la pietra sulla bocca del pozzo era troppo grande.
3 και συνηγοντο εκει παντα τα ποιμνια και απεκυλιον τον λιθον απο του στοματος του φρεατος και εποτιζον τα προβατα και απεκαθιστων τον λιθον επι το στομα του φρεατος εις τον τοπον αυτου3 Si solevano radunare là tutti i greggi; allora i pastori facevano rotolare via la pietra dalla bocca del pozzo e così abbeveravano il bestiame minuto, poi rimettevano la pietra al posto, sulla bocca del pozzo.
4 ειπεν δε αυτοις ιακωβ αδελφοι ποθεν εστε υμεις οι δε ειπαν εκ χαρραν εσμεν4 Giacobbe dunque disse loro: «Miei fratelli, di dove siete?» Risposero: «Siamo di Kharran».
5 ειπεν δε αυτοις γινωσκετε λαβαν τον υιον ναχωρ οι δε ειπαν γινωσκομεν5 Disse loro: «Conoscete Labano, figlio di Nakhor?» Risposero: «Lo conosciamo».
6 ειπεν δε αυτοις υγιαινει οι δε ειπαν υγιαινει και ιδου ραχηλ η θυγατηρ αυτου ηρχετο μετα των προβατων6 Disse loro: «Sta bene?» Risposero: «Bene; ed ecco sua figlia Rachele che viene con il bestiame minuto».
7 και ειπεν ιακωβ ετι εστιν ημερα πολλη ουπω ωρα συναχθηναι τα κτηνη ποτισαντες τα προβατα απελθοντες βοσκετε7 Giacobbe disse: «Eccoci ancora in pieno giorno: non è il momento di raccogliere il bestiame. Abbeverate il bestiame minuto e andate a pascolare!»
8 οι δε ειπαν ου δυνησομεθα εως του συναχθηναι παντας τους ποιμενας και αποκυλισωσιν τον λιθον απο του στοματος του φρεατος και ποτιουμεν τα προβατα8 Risposero: «Non possiamo farlo, finché non si siano radunati tutti i pastori: allora essi faranno rotolare via la pietra dalla bocca del pozzo e noi faremo bere il bestiame minuto».
9 ετι αυτου λαλουντος αυτοις και ραχηλ η θυγατηρ λαβαν ηρχετο μετα των προβατων του πατρος αυτης αυτη γαρ εβοσκεν τα προβατα του πατρος αυτης9 Egli stava ancora parlando con loro, quando arrivò Rachele con il bestiame minuto di suo padre, perché era una pastora.
10 εγενετο δε ως ειδεν ιακωβ την ραχηλ θυγατερα λαβαν αδελφου της μητρος αυτου και τα προβατα λαβαν αδελφου της μητρος αυτου και προσελθων ιακωβ απεκυλισεν τον λιθον απο του στοματος του φρεατος και εποτισεν τα προβατα λαβαν του αδελφου της μητρος αυτου10 Quando Giacobbe vide Rachele figlia di Labano, fratello di sua madre, insieme con il gregge di Labano, fratello di sua madre, allora Giacobbe si avvicinò, fece rotolare via la pietra dalla bocca del pozzo e abbeverò il bestiame minuto di Labano, fratello di sua madre.
11 και εφιλησεν ιακωβ την ραχηλ και βοησας τη φωνη αυτου εκλαυσεν11 Poi Giacobbe baciò Rachele, alzò la voce e pianse.
12 και ανηγγειλεν τη ραχηλ οτι αδελφος του πατρος αυτης εστιν και οτι υιος ρεβεκκας εστιν και δραμουσα απηγγειλεν τω πατρι αυτης κατα τα ρηματα ταυτα12 Giacobbe fece sapere a Rachele che egli era fratello del padre i lei e che era figlio di Rebecca. Allora essa corse a riferirlo al padre.
13 εγενετο δε ως ηκουσεν λαβαν το ονομα ιακωβ του υιου της αδελφης αυτου εδραμεν εις συναντησιν αυτω και περιλαβων αυτον εφιλησεν και εισηγαγεν αυτον εις τον οικον αυτου και διηγησατο τω λαβαν παντας τους λογους τουτους13 Quando Labano udì che si trattava di Giacobbe, figlio di sua sorella, gli corse incontro, lo abbracciò, lo baciò e lo condusse nella sua casa. Ed egli raccontò a Labano tutte queste vicende.
14 και ειπεν αυτω λαβαν εκ των οστων μου και εκ της σαρκος μου ει συ και ην μετ' αυτου μηνα ημερων14 Allora Labano gli disse: «Davvero tu sei mio osso e mia carne!» Ed egli abitò presso di lui per un mese.
15 ειπεν δε λαβαν τω ιακωβ οτι γαρ αδελφος μου ει ου δουλευσεις μοι δωρεαν απαγγειλον μοι τις ο μισθος σου εστιν15 Poi Labano disse a Giacobbe: «Perché sei mio fratello mi dovrai forse servire gratuitamente? Indicami quale deve essere il tuo salario».
16 τω δε λαβαν δυο θυγατερες ονομα τη μειζονι λεια και ονομα τη νεωτερα ραχηλ16 Ora, Labano aveva due figlie. La maggiore si chiamava Lia e la minore si chiamava Rachele.
17 οι δε οφθαλμοι λειας ασθενεις ραχηλ δε καλη τω ειδει και ωραια τη οψει17 Ma Lia aveva gli occhi smorti, mentre Rachele era bella di forme e bella di aspetto,
18 ηγαπησεν δε ιακωβ την ραχηλ και ειπεν δουλευσω σοι επτα ετη περι ραχηλ της θυγατρος σου της νεωτερας18 onde Giacobbe amava Rachele. Disse dunque: «Io ti servirò sette anni per Rachele tua figlia minore».
19 ειπεν δε αυτω λαβαν βελτιον δουναι με αυτην σοι η δουναι με αυτην ανδρι ετερω οικησον μετ' εμου19 Rispose Labano: «È meglio che la dia a te piuttosto che a un estraneo. Rimani con me».
20 και εδουλευσεν ιακωβ περι ραχηλ ετη επτα και ησαν εναντιον αυτου ως ημεραι ολιγαι παρα το αγαπαν αυτον αυτην20 Così Giacobbe servì sette anni per Rachele, e questi gli sembrarono pochi giorni per l’amore che aveva per lei.
21 ειπεν δε ιακωβ προς λαβαν αποδος την γυναικα μου πεπληρωνται γαρ αι ημεραι μου οπως εισελθω προς αυτην21 Poi Giacobbe disse a Labano: «Dammi mia moglie, perché è compiuto il tempo che io ho fissato, e lascia che io mi unisca a lei».
22 συνηγαγεν δε λαβαν παντας τους ανδρας του τοπου και εποιησεν γαμον22 Allora Labano radunò tutti gli uomini del luogo e preparò un convito.
23 και εγενετο εσπερα και λαβων λαβαν λειαν την θυγατερα αυτου εισηγαγεν αυτην προς ιακωβ και εισηλθεν προς αυτην ιακωβ23 Ma quando fu sera, egli prese Lia sua figlia e la condusse da Giacobbe, che si unì a lei,
24 εδωκεν δε λαβαν λεια τη θυγατρι αυτου ζελφαν την παιδισκην αυτου αυτη παιδισκην24 E Labano diede Zilpa sua schiava come schiava a Lia sua figlia.
25 εγενετο δε πρωι και ιδου ην λεια ειπεν δε ιακωβ τω λαβαν τι τουτο εποιησας μοι ου περι ραχηλ εδουλευσα παρα σοι και ινα τι παρελογισω με25 E quando fu mattina... Ecco, era Lia! Allora Giacobbe disse a Labano: «Che cosa mi hai fatto? Non è forse per Rachele che sono stato al tuo servizio? Perché mi hai ingannato?»
26 ειπεν δε λαβαν ουκ εστιν ουτως εν τω τοπω ημων δουναι την νεωτεραν πριν η την πρεσβυτεραν26 Rispose Labano: «Nel nostro paese non si usa dare la minore prima della maggiore.
27 συντελεσον ουν τα εβδομα ταυτης και δωσω σοι και ταυτην αντι της εργασιας ης εργα παρ' εμοι ετι επτα ετη ετερα27 Finisci questa settimana nuziale, poi ti darò anche l’altra per il servizio che presterai ancora presso di me per altri Sette anni».
28 εποιησεν δε ιακωβ ουτως και ανεπληρωσεν τα εβδομα ταυτης και εδωκεν αυτω λαβαν ραχηλ την θυγατερα αυτου αυτω γυναικα28 Giacobbe fece così: terminò la settimana nuziale e allora Labano gli diede inmoglie Rachele sua figlia.
29 εδωκεν δε λαβαν ραχηλ τη θυγατρι αυτου βαλλαν την παιδισκην αυτου αυτη παιδισκην29 Labano diede a Rachele sua figlia come schiava la propria schiava Bilha.
30 και εισηλθεν προς ραχηλ ηγαπησεν δε ραχηλ μαλλον η λειαν και εδουλευσεν αυτω επτα ετη ετερα30 Giacobbe si unì anche a Rachele e amò Rachele più di Lia, e fu ancora al servizio di Labano per altri sette anni.
31 ιδων δε κυριος οτι μισειται λεια ηνοιξεν την μητραν αυτης ραχηλ δε ην στειρα31 Ora, Jahvè vide che Lia era trascurata e la rese feconda, mentre Rachele era sterile.
32 και συνελαβεν λεια και ετεκεν υιον τω ιακωβ εκαλεσεν δε το ονομα αυτου ρουβην λεγουσα διοτι ειδεν μου κυριος την ταπεινωσιν νυν με αγαπησει ο ανηρ μου32 Così Lia concepì, partorì un figlio e lo chiamò Ruben, perché disse: «Jahvè ha visto la mia afflizione; ma ora mio marito mi amerà».
33 και συνελαβεν παλιν λεια και ετεκεν υιον δευτερον τω ιακωβ και ειπεν οτι ηκουσεν κυριος οτι μισουμαι και προσεδωκεν μοι και τουτον εκαλεσεν δε το ονομα αυτου συμεων33 Poi concepì un altro figlio e disse: «Jahvè ha udito che io ero trascurata e mi ha dato anche questo». E lo chiamò Simeone.
34 και συνελαβεν ετι και ετεκεν υιον και ειπεν εν τω νυν καιρω προς εμου εσται ο ανηρ μου ετεκον γαρ αυτω τρεις υιους δια τουτο εκαλεσεν το ονομα αυτου λευι34 Poi concepì ancora, partorì un figlio e disse: «Questa volta mio marito mi si affezionerà, perché gli ho partorito tre figli». Per questo lo chiamò Levi.
35 και συλλαβουσα ετι ετεκεν υιον και ειπεν νυν ετι τουτο εξομολογησομαι κυριω δια τουτο εκαλεσεν το ονομα αυτου ιουδα και εστη του τικτειν35 Concepì ancora, partorì un figlio e disse: «Questa volta celebrerò Jahvè». Per questo lo chiamò Giuda. Poi cessò di partorire.