| 1 Ο δε Σαυλος ητο συμφωνος εις τον φονον αυτου. Και εγεινεν εν εκεινη τη ημερα διωγμος μεγας κατα της εκκλησιας της εν Ιεροσολυμοις και παντες διεσπαρησαν εις τους τοπους της Ιουδαιας και Σαμαρειας, πλην των αποστολων. | 1 En ce même jour, il s'éleva une grande persécution contre l'église qui était à Jérusalem; et tous se dispersèrent dans les régions de la Judée et de la Samarie, excepté les Apôtres. |
| 2 Εφεραν δε τον Στεφανον εις τον ταφον ανδρες ευλαβεις και εκαμον θρηνον μεγαν επ' αυτον. | 2 Cependant des hommes craignant Dieu prirent soin du corps d'Etienne, et firent un grand deuil sur lui. |
| 3 Ο δε Σαυλος εκακοποιει την εκκλησιαν, εμβαινων εις πασαν οικιαν και συρων ανδρας και γυναικας, παρεδιδεν εις την φυλακην. | 3 Mais Saul dévastait l'êglise; entrant dans les maisons, il en arrachait hommes et femmes, et les faisait mettre en prison. |
| 4 Οι μεν λοιπον διασπαρεντες διηλθον ευαγγελιζομενοι τον λογον. | 4 Cependant ceux qui avaient été dispersés allaient de lieu en lieu, annonçant la parole de Dieu. |
| 5 Ο δε Φιλιππος, καταβας εις την πολιν της Σαμαρειας, εκηρυττεν εις αυτους τον Χριστον. | 5 Or Philippe, étant descendu dans la ville de Samarie, leur prêchait le Christ. |
| 6 Και οι οχλοι προσειχον ομοθυμαδον εις τα λεγομενα υπο του Φιλιππου, ακουοντες και βλεποντες τα θαυματα, τα οποια εκαμνε. | 6 Et les foules étaient attentives aux choses que Philippe disait, écoutant d'un commun accord, et voyant les miracles qu'il faisait. |
| 7 Διοτι εκ πολλων εχοντων πνευματα ακαθαρτα εξηρχοντο αυτα φωναζοντα μετα μεγαλης φωνης, και πολλοι παραλυτικοι και χωλοι εθεραπευθησαν, | 7 Car beaucoup d'esprits impurs sortaient de ceux qu'ils possédaient, en poussant de grands cris. Beaucoup de paralytiques et de boiteux furent aussi guéris. |
| 8 και εγεινε χαρα μεγαλη εν εκεινη τη πολει. | 8 Il y eut donc une grande joie dans cette ville. |
| 9 Ανθρωπος δε τις Σιμων ονομαζομενος προυπηρχεν εν τη πολει, καμνων μαγειας και εκπληττων τον λαον της Σαμαρειας, λεγων εαυτον οτι ειναι μεγας τις? | 9 Or il y avait dans la ville un homme du nom de Simon, qui y avait exercé la magie auparavant, séduisant le peuple de Samarie, disant qu'il était quelqu'un de grand. |
| 10 εις τον οποιον εδιδον προσοχην παντες απο μικρου εως μεγαλου, λεγοντες? Ουτος ειναι η δυναμις του Θεου η μεγαλη. | 10 Tous l'écoutaient, depuis le plus petit jusqu'au plus grand, et disaient: C'est lui qui est la vertu de Dieu, celle qu'on appelle la grande. |
| 11 Εδιδον δε προσοχην εις αυτον, διοτι ειχεν εκπληξει αυτους πολυν καιρον με τας μαγειας. | 11 Et ils l'écoutaient, parce qu'il leur avait depuis longtemps troublé l'esprit par ses sorcelleries. |
| 12 Οτε ομως επιστευσαν εις τον Φιλιππον ευαγγελιζομενον τα περι της βασιλειας του Θεου και του ονοματος του Ιησου Χριστου, εβαπτιζοντο ανδρες τε και γυναικες. | 12 Mais lorsqu'ils eurent cru à Philippe, qui leur annonçait le royaume de Dieu, ils étaient baptisés, hommes et femmes, au nom de Jésus-Christ. |
| 13 Ο δε Σιμων και αυτος επιστευσε, και βαπτισθεις εμενε παντοτε μετα του Φιλιππου, και θεωρων σημεια και θαυματα μεγαλα γινομενα εξεπληττετο. | 13 Alors Simon lui-même crut aussi: et après qu'il eut été baptisé, il s'attacha à Philippe; et voyant les prodiges et les grands miracles qui se faisaient, il était dans la stupeur et l'admiration. |
| 14 Ακουσαντες δε οι αποστολοι οι εν Ιεροσολυμοις οτι η Σαμαρεια εδεχθη τον λογον του Θεου, απεστειλαν προς αυτους τον Πετρον και Ιωαννην? | 14 Quand les Apôtres, qui étaient à Jérusalem, eurent appris que les habitants de Samarie avaient reçu la parole de Dieu, ils leur envoyèrent Pierre et Jean, |
| 15 Οιτινες καταβαντες προσηυχηθησαν περι αυτων δια να λαβωσι Πνευμα Αγιον? | 15 qui, étant venus, prièrent pour eux, afin qu'ils reçussent l'Esprit-Saint: |
| 16 διοτι δεν ειχεν ετι επιπεσει επ' ουδενα εξ αυτων, αλλα μονον ησαν βεβαπτισμενοι εις το ονομα του Κυριου Ιησου. | 16 car Il n'était encore descendu sur aucun d'eux, mais ils avaient été seulement baptisés au nom du Seigneur Jésus. |
| 17 Τοτε επεθετον τας χειρας επ' αυτους, και ελαμβανον Πνευμα Αγιον. | 17 Alors ils leur imposaient les mains, et ils recevaient l'Esprit-Saint. |
| 18 Ιδων δε ο Σιμων οτι δια της επιθεσεως των χειρων των αποστολων διδεται το Πνευμα το Αγιον, προσεφερεν εις αυτους χρηματα, | 18 Lorsque Simon eut vu que par l'imposition des mains des Apôtres L'Esprit-Saint était donné, il leur offrit de l'argent, |
| 19 λεγων? Δοτε και εις εμε την εξουσιαν ταυτην, ωστε εις οντινα επιθεσω τας χειρας να λαμβανη Πνευμα Αγιον. | 19 en disant: Donnez-moi aussi ce pouvoir, afin que tous ceux à qui j'imposerai les mains reçoivent l'Esprit-Saint. Mais Pierre lui dit: |
| 20 Και ο Πετρος ειπε προς αυτον? το αργυριον σου ας ηναι μετα σου εις απωλειαν, διοτι ενομισας οτι η δωρεα του Θεου αποκταται δια χρηματων. | 20 Que ton argent périsse avec toi, puisque tu as cru que le don de Dieu s'acquiert avec de l'argent! |
| 21 Συ δεν εχεις μεριδα ουδε κληρον εν τω λογω τουτω? διοτι η καρδια σου δεν ειναι ευθεια ενωπιον του Θεου. | 21 Il n'y a pour toi ni part, ni héritage en cette affaire; car ton coeur n'est pas droit devant Dieu. |
| 22 Μετανοησον λοιπον απο της κακιας σου ταυτης και δεηθητι του Θεου, ισως συγχωρηθη εις σε η επινοια της καρδιας σου? | 22 Fais donc pénitence de cette iniquité, et prie Dieu, afin que, s'il est possible, cette pensée de ton coeur te soit pardonnée; |
| 23 επειδη σε βλεπω οτι εισαι εις χολην πικριας και δεσμον αδικιας. | 23 car je vois que tu es rempli d'un fiel amer, et dans les liens de l'iniquité. |
| 24 Αποκριθεις δε ο Σιμων, ειπε? Δεηθητε σεις υπερ εμου προς τον Κυριον, δια να μη ελθη επ' εμε μηδεν εξ οσων ειπετε. | 24 Simon répondit: Priez vous-mêmes le Seigneur pour moi, afin qu'il ne m'arrive rien de ce que vous avez dit. |
| 25 Εκεινοι λοιπον, αφου εμαρτυρησαν και ελαλησαν τον λογον του Κυριου, υπεστρεψαν εις Ιερουσαλημ, κηρυξαντες το ευαγγελιον και εν πολλαις κωμαις των Σαμαρειτων. | 25 Pour eux, après avoir rendu leur témoignage et annoncé la parole du Seigneur, ils retournèrent à Jérusalem, prêchant l'Evangile en de nombreuses régions des Samaritains. |
| 26 Αγγελος δε Κυριου ελαλησε προς τον Φιλιππον, λεγων? Σηκωθητι και υπαγε προς μεσημβριαν εις την οδον την καταβαινουσαν απο Ιερουσαλημ εις Γαζαν? αυτη ειναι ερημος. | 26 Or un Ange du Seigneur parla à Philippe, et lui dit: Lève-toi et va vers le midi, sur la route qui descend de Jérusalem à Gaza; cette route est déserte. |
| 27 Και σηκωθεις υπηγε. Και ιδου, ανθρωπος Αιθιοψ ευνουχος, αρχων της Κανδακης της βασιλισσης των Αιθιοπων, οστις ητο επι παντων των θησαυρων αυτης, ουτος ειχεν ελθει δια να προσκυνηση εις Ιερουσαλημ, | 27 Et se levant, il partit. Et voici qu'un Ethiopien, eunuque, officier de Candace, reine d'Ethiopie, et intendant de tous ses trésors, était venu adorer à Jérusalem. |
| 28 και υπεστρεφε και καθημενος επι της αμαξης αυτου, ανεγινωσκε τον προφητην Ησαιαν. | 28 Il s'en retournait, assis sur son char, et lisait le prophète Isaïe. |
| 29 Ειπε δε το Πνευμα προς τον Φιλιππον? Πλησιασον και προσκολληθητι εις την αμαξαν ταυτην. | 29 Alors l'Esprit dit à Philippe: Approche-toi et rejoins ce char. |
| 30 Και ο Φιλιππος εδραμε πλησιον και ηκουσεν αυτον αναγινωσκοντα τον προφητην Ησαιαν και ειπεν? Αρα γε γινωσκεις α αναγινωσκεις; | 30 Et Philippe, accourant, l'entendit lire le prophète Isaïe; et il lui dit: Crois-tu comprendre ce que tu lis? |
| 31 Ο δε ειπε? Και πως ηθελον δυνηθη, εαν δεν με οδηγηση τις; Και παρεκαλεσε τον Φιλιππον να αναβη και να καθηση μετ' αυτου. | 31 Il répondit: Et comment le pourrais-je, si quelqu'un ne me dirige? Et il pria Philippe de monter et de s'asseoir auprès de lui. |
| 32 Το δε χωριον της γραφης, το οποιον ανεγινωσκεν, ητο τουτο. Εφερθη ως προβατον επι σφαγην? και ως αρνιον εμπροσθεν του κειροντος αυτο αφωνον, ουτω δεν ανοιγει το στομα αυτου. | 32 Or le passage de l'Ecriture qu'il lisait était celui-ci: Comme une brebis Il a été mené à la boucherie, et comme un agneau muet devant celui qui le tond, Il n'a point ouvert la bouche. |
| 33 Εν τη ταπεινωσει αυτου αφηρεθη η κρισις αυτου? την δε γενεαν αυτου τις θελει διηγηθη; διοτι σηκονεται απο της γης η ζωη αυτου. | 33 Dans Son abaissement Son jugement a été aboli. Qui racontera Sa génération, car Sa vie sera retranchée de la terre? |
| 34 Αποκριθεις δε ο ευνουχος προς τον Φιλιππον, ειπε? Παρακαλω σε, περι τινος λεγει τουτο ο προφητης; περι εαυτου περι αλλου τινος; | 34 L'eunuque, répondant à Philippe, lui dit: Je t'en prie, de qui le prophète dit-il cela? de lui-même ou de quelque autre? |
| 35 Και ανοιξας ο Φιλιππος το στομα αυτου και αρχισας απο της γραφης ταυτης, ευηγγελισατο εις αυτον τον Ιησουν. | 35 Alors Philippe, ouvrant la bouche et commençant par ce passage de l'Ecriture, lui annonça Jésus. |
| 36 Και καθως εξηκολουθουν την οδον, ηλθον εις το υδωρ, και λεγει ο ευνουχος? Ιδου υδωρ? τι με εμποδιζει να βαπτισθω; | 36 Et chemin faisant, ils rencontrèrent de l'eau; et l'eunuque dit: Voici de l'eau; qu'est-ce qui empêche que je sois baptisé? |
| 37 Και ο Φιλιππος ειπεν? Εαν πιστευης εξ ολης της καρδιας, δυνασαι. Και αποκριθεις ειπε? Πιστευω οτι ο Ιησους Χριστος ειναι ο Υιος του Θεου. | 37 Philippe dit: Si tu crois de tout ton coeur, cela est possible. Il répondit: Je crois que Jésus-Christ est le Fils de Dieu. |
| 38 Και προσεταξε να σταθη η αμαξα, και κατεβησαν αμφοτεροι εις το υδωρ, ο Φιλιππος και ο ευνουχος, και εβαπτισεν αυτον. | 38 Il fit arrêter le char, et ils descendirent tous deux dans l'eau, et Philippe baptisa l'eunuque. |
| 39 Οτε δε ανεβησαν εκ του υδατος, Πνευμα Κυριου ηρπασε τον Φιλιππον, και δεν ειδεν αυτον πλεον ο ευνουχος? αλλ' επορευετο την οδον αυτου χαιρων. | 39 Lorsqu'ils furent remontés hors de l'eau, l'Esprit du Seigneur enleva Philippe, et l'eunuque ne le vit plus; mais il continua son chemin, plein de joie. |
| 40 Ο δε Φιλιππος ευρεθη εις Αζωτον, και διερχομενος εκηρυττεν εις πασας τας πολεις, εωσου ηλθεν εις Καισαρειαν. | 40 Quant à Philippe, il se trouva dans Azot, et il annonçait l'Evangile à toutes les villes par où il passait, jusqu'à ce qu'il fût arrivé à Césarée. |
