| 1 Εν δε τω δεκατω πεμπτω ετει της ηγεμονιας Τιβεριου Καισαρος, οτε ο Ποντιος Πιλατος ηγεμονευε της Ιουδαιας, και τετραρχης της Γαλιλαιας ητο ο Ηρωδης, Φιλιππος δε ο αδελφος αυτου τετραρχης της Ιτουραιας και της Τραχωνιτιδος χωρας, και ο Λυσανιας τετραρχης της Αβιληνης, | 1 Im fünfzehnten Regierungsjahre des Kaisers Tiberius, als Pontius Pilatus Statthalter von Judäa war und Herodes Vierfürst (oder: Kleinfürst; vgl. Mt 14,1) von Galiläa, sein Bruder Philippus Vierfürst von Ituräa und der Landschaft Trachonitis und Lysanias Vierfürst von Abilene, |
| 2 επι αρχιερεων Αννα και Καιαφα, εγεινε λογος Θεου προς Ιωαννην, τον υιον του Ζαχαριου, εν τη ερημω, | 2 zur Zeit des Hohenpriesters Hannas und Kaiphas: da erging das Wort Gottes an Johannes, den Sohn des Zacharias, in der Wüste. |
| 3 και ηλθεν εις πασαν την περιχωρον του Ιορδανου, κηρυττων βαπτισμα μετανοιας εις αφεσιν αμαρτιων, | 3 Er durchzog also die ganze Gegend am Jordan und verkündigte eine Taufe der Buße (oder: Bekehrung; vgl. Mt 3,2) zur Vergebung der Sünden, |
| 4 ως ειναι γεγραμμενον εν τω βιβλιω των λογων Ησαιου του προφητου, λεγοντος? Φωνη βοωντος εν τη ερημω, ετοιμασατε την οδον του Κυριου, ευθειας καμετε τας τριβους αυτου. | 4 wie im Buche der Aussprüche des Propheten Jesaja geschrieben steht (Jes 40,3-5): »Eine Stimme ruft laut in der Wüste: ›Bereitet dem Herrn den Weg, ebnet ihm seine Pfade! |
| 5 πασα φαραγξ θελει γεμισθη και παν ορος και βουνος θελει ταπεινωθη, και τα σκολια θελουσι γεινει ευθεα και αι τραχειαι οδοι ομαλαι, | 5 Alle Vertiefungen (oder: Schluchten) sollen ausgefüllt und alle Berge und Hügel geebnet werden! Was krumm ist, soll gerade und was uneben ist, soll zu glattem Wege werden, |
| 6 και πασα σαρξ θελει ιδει το σωτηριον του Θεου. | 6 und die gesamte Menschheit soll das Heil Gottes sehen!‹« |
| 7 Ελεγε δε προς τους οχλους τους εξερχομενους δια να βαπτισθωσιν υπ' αυτου? Γεννηματα εχιδνων, τις εδειξεν εις εσας να φυγητε απο της μελλουσης οργης; | 7 So sprach Johannes denn zu den Volksscharen, die zu ihm hinauszogen, um sich von ihm taufen zu lassen: »Ihr Schlangenbrut! Wer hat euch darauf gebracht, dem drohenden Zorngericht entfliehen zu wollen? |
| 8 Καμετε λοιπον καρπους αξιους της μετανοιας, και μη αρχισητε να λεγητε καθ' εαυτους, Πατερα εχομεν τον Αβρααμ? διοτι σας λεγω οτι δυναται ο Θεος εκ των λιθων τουτων να αναστηση τεκνα εις τον Αβρααμ. | 8 So bringet denn Früchte, die der Buße würdig sind (= entsprechen), und laßt euch nicht in den Sinn kommen, bei euch zu sagen (oder: zu denken): ›Wir haben ja doch Abraham zum Vater!‹, denn ich sage euch: Gott vermag dem Abraham aus den Steinen hier Kinder zu erwecken. |
| 9 Ηδη δε και η αξινη κειται προς την ριζαν των δενδρων? παν λοιπον δενδρον μη καμνον καρπον καλον εκκοπτεται και εις πυρ βαλλεται. | 9 Schon ist aber auch die Axt den Bäumen an die Wurzel gelegt, und jeder Baum, der nicht gute Früchte bringt, wird abgehauen und ins Feuer geworfen.« |
| 10 Και ηρωτων αυτον οι οχλοι, λεγοντες? Τι λοιπον θελομεν καμει; | 10 Da fragte ihn die Volksmenge: »Was sollen wir denn tun?« |
| 11 Αποκριθεις δε λεγει προς αυτους. Ο εχων δυο χιτωνας ας μεταδωση εις τον μη εχοντα, και ο εχων τροφας ας καμη ομοιως. | 11 Er gab ihnen zur Antwort: »Wer zwei Röcke (oder: Anzüge) hat, der gebe einen davon dem ab, der keinen hat, und wer zu essen hat, mache es ebenso!« |
| 12 Ηλθον δε και τελωναι δια να βαπτισθωσι, και ειπον προς αυτον? Διδασκαλε, τι θελομεν καμει; | 12 Es kamen auch Zöllner, um sich taufen zu lassen, und fragten ihn: »Meister, was sollen wir tun?« |
| 13 Ο δε ειπε προς αυτους? Μη εισπραττετε μηδεν περισσοτερον παρα το διατεταγμενον εις εσας. | 13 Er antwortete ihnen: »Fordert nicht mehr (Geld von den Leuten), als euch vorgeschrieben ist!« |
| 14 Ηρωτων δε αυτον και στρατιωτικοι, λεγοντες? Και ημεις τι θελομεν καμει; Και ειπε προς αυτους? Μη βιασητε μηδενα μηδε συκοφαντησητε, και αρκεισθε εις τα σιτηρεσια σας. | 14 Es fragten ihn auch Kriegsleute: »Was sollen wir tun?« Er antwortete ihnen: »Tut niemand Gewald an, verübt keine Erpressungen und begnügt euch mit eurer Löhnung!« |
| 15 Ενω δε επροσμενεν ο λαος, και διελογιζοντο παντες εν ταις καρδιαις αυτων περι του Ιωαννου, μηποτε αυτος ειναι ο Χριστος, | 15 Als nun das Volk in gespannter Erwartung war und alle sich in ihren Herzen Gedanken über Johannes machten, ob er nicht vielleicht selbst der Christus (= der Gesalbte, der Messias) sei, |
| 16 απεκριθη ο Ιωαννης προς παντας, λεγων? Εγω μεν σας βαπτιζω εν υδατι? ερχεται ομως ο ισχυροτερος μου, του οποιου δεν ειμαι αξιος να λυσω το λωριον των υποδηματων αυτου? αυτος θελει σας βαπτισει εν Πνευματι Αγιω και πυρι. | 16 antwortete Johannes allen mit den Worten: »Ich taufe euch (nur) mit Wasser; es kommt aber der, welcher stärker ist als ich und für den ich nicht gut genug bin, ihm die Riemen seiner Schuhe aufzubinden: der wird euch mit heiligem Geist und mit Feuer taufen. |
| 17 Του οποιου το πτυαριον ειναι εν τη χειρι αυτου και θελει διακαθαρισει το αλωνιον αυτου, και θελει συναξει τον σιτον εις την αποθηκην αυτου, το δε αχυρον θελει κατακαυσει εν πυρι ασβεστω. | 17 Er hat seine Worfschaufel in der Hand, um seine Tenne gründlich zu reinigen, und er wird den Weizen in seine Scheuer sammeln, die Spreu aber mit unauslöschlichem Feuer verbrennen.« |
| 18 Και αλλα πολλα προτρεπων ευηγγελιζετο τον λαον. | 18 Auch noch viele andere Ermahnungen richtete er an das Volk und verkündigte ihm die Heilsbotschaft. |
| 19 Ο δε Ηρωδης ο τετραρχης, ελεγχομενος υπ' αυτου περι της Ηρωδιαδος, της γυναικος Φιλιππου του αδελφου αυτου, και περι παντων των κακων οσα επραξεν ο Ηρωδης, | 19 Der Vierfürst Herodes (V.1) aber, dem er wegen Herodias, der Frau seines Bruders, und wegen alles Bösen, das Herodes verübt hatte, Vorhaltungen gemacht hatte, |
| 20 προσεθεσε και τουτο επι πασι και κατεκλεισε τον Ιωαννην εν τη φυλακη. | 20 fügte zu allen Übeltaten auch noch die hinzu, daß er Johannes ins Gefängnis werfen ließ. |
| 21 Αφου δε εβαπτισθη πας ο λαος, βαπτισθεντος και του Ιησου και προσευχομενου, ηνοιχθη ο ουρανος | 21 Es begab sich aber, als das gesamte Volk sich taufen ließ und auch Jesus getauft worden war und betete, daß der Himmel sich auftat |
| 22 και κατεβη το Πνευμα το Αγιον εν σωματικη μορφη ως περιστερα επ' αυτον, και εγεινε φωνη εκ του ουρανου, λεγουσα? Συ εισαι ο Υιος μου ο αγαπητος, εις σε ευηρεστηθην. | 22 und der heilige Geist in leiblicher Gestalt wie eine Taube auf ihn herabschwebte und eine Stimme aus dem Himmel erscholl: »Du bist mein geliebter Sohn, an dir habe ich Wohlgefallen gefunden!« |
| 23 Και αυτος ο Ιησους ηρχιζε να ηναι ως τριακοντα ετων, ων καθως ενομιζετο, υιος Ιωσηφ, του Ηλι, | 23 Und er, Jesus, war bei seinem Auftreten etwa dreißig Jahre alt und war, wie man meinte, der Sohn Josephs, |
| 24 του Ματθατ, του Λευι, του Μελχι, του Ιαννα, του Ιωσηφ, | 24 des Sohnes des Eli, des Matthat, des Levi, des Melchi, des Jannai, des Joseph, |
| 25 του Ματταθιου, του Αμως, του Ναουμ, του Εσλι, του Ναγγαι, | 25 des Mattathias, des Amos, des Nahum, |
| 26 του Μααθ, του Ματταθιου, του Σεμει, του Ιωσηφ, του Ιουδα, | 26 des Esli, des Naggai, des Maath, des Mattathias, des Semein, des Jose, des Joda, |
| 27 του Ιωαννα, του Ρησα, του Ζοροβαβελ, του Σαλαθιηλ, του Νηρι, | 27 des Johanan, des Resa, des Serubbabel, des Salathiel, des Neri, |
| 28 του Μελχι, του Αδδι, του Κωσαμ, του Ελμωδαμ, του Ηρ, | 28 des Melchi, des Addi, des Kosam, des Elmadam, des Er, |
| 29 του Ιωση, του Ελιεζερ, του Ιωρειμ, του Ματθατ, του Λευι, | 29 des Josua, des Elieser, des Jorim, des Matthath, des Levi, |
| 30 του Συμεων, του Ιουδα, του Ιωσηφ, του Ιωναν, του Ελιακειμ, | 30 des Simeon, des Juda, des Joseph, des Jona, des Eljakim, |
| 31 του Μελεα, του Μαιναν, του Ματταθα, του Ναθαν, του Δαβιδ, | 31 des Melea, des Menna, des Matthatha, des Nathan, des David, |
| 32 του Ιεσσαι, του Ωβηδ, του Βοοζ, του Σαλμων, του Ναασσων, | 32 des Jesse (oder: Isai), des Jobed, des Boas, des Sala, des Nahason, |
| 33 του Αμιναδαβ, του Αραμ, του Εσρωμ, του Φαρες, του Ιουδα, | 33 des Amminadab, des Admin, des Arni, des Hezron, des Phares, des Juda, |
| 34 του Ιακωβ, του Ισαακ, του Αβρααμ, του Θαρα, του Ναχωρ, | 34 des Jakob, des Isaak, des Abraham, des Tharah, des Nahor, |
| 35 του Σερουχ, του Ραγαυ, του Φαλεκ, του Εβερ, του Σαλα, | 35 des Serug, des Regu, des Peleg, des Eber, des Selah, |
| 36 του Καιναν, του Αρφαξαδ, του Σημ, του Νωε, του Λαμεχ, | 36 des Kainan, des Arphachsad, des Sem, des Noah, des Lamech, |
| 37 του Μαθουσαλα, του Ενωχ, του Ιαρεδ, του Μαλελεηλ, του Καιναν, | 37 des Methusalah, des Henoch, des Jared, des Mahalaleel, des Kenan, |
| 38 του Ενως, του Σηθ, του Αδαμ, του Θεου. | 38 des Enos, des Seth, des Adam, – Gottes. |
