| 1 Την δε πρωτην ημεραν της εβδομαδος, ενω ητο ορθρος βαθυς, ηλθον εις το μνημα φερουσαι τα οποια ητοιμασαν αρωματα, και αλλαι τινες μετ' αυτων. | 1 But on the first day of the week, at early dawn, they went to the tomb, taking the spices which they had prepared. |
| 2 Ευρον δε τον λιθον αποκεκυλισμενον απο του μνημειου, | 2 And they found the stone rolled away from the tomb, |
| 3 και εισελθουσαι δεν ευρον το σωμα του Κυριου Ιησου. | 3 but when they went in they did not find the body. |
| 4 Και ενω ησαν εν απορια περι τουτου, ιδου, δυο ανδρες εσταθησαν εμπροσθεν αυτων με ιματια αστραπτοντα. | 4 While they were perplexed about this, behold, two men stood by them in dazzling apparel; |
| 5 Καθως δε αυται εφοβηθησαν και εκλινον το προσωπον εις την γην, ειπον προς αυτας? Τι ζητειτε τον ζωντα μετα των νεκρων; | 5 and as they were frightened and bowed their faces to the ground, the men said to them, "Why do you seek the living among the dead? He is not here, but has risen." |
| 6 δεν ειναι εδω, αλλ' ανεστη? ενθυμηθητε πως ελαλησε προς εσας, ενω ητο ετι εν τη Γαλιλαια, | 6 "Remember how he told you, while he was still in Galilee, |
| 7 λεγων οτι πρεπει ο Υιος του ανθρωπου να παραδοθη εις χειρας ανθρωπων αμαρτωλων και να σταυρωθη και την τριτην ημεραν να αναστηθη. | 7 that the Son of man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and on the third day rise." |
| 8 Και ενεθυμηθησαν τους λογους αυτου. | 8 And they remembered his words, |
| 9 Και αφου υπεστρεψαν απο του μνημειου, απηγγειλαν ταυτα παντα προς τους ενδεκα και παντας τους λοιπους. | 9 and returning from the tomb they told all this to the eleven and to all the rest. |
| 10 Ησαν δε η Μαγδαληνη Μαρια και Ιωαννα και Μαρια η μητηρ του Ιακωβου και αι λοιπαι μετ' αυτων, αιτινες ελεγον ταυτα προς τους αποστολους. | 10 Now it was Mary Magdalene and Jo-anna and Mary the mother of James and the other women with them who told this to the apostles; |
| 11 Και οι λογοι αυτων εφανησαν ενωπιον αυτων ως φλυαρια, και δεν επιστευον εις αυτας. | 11 but these words seemed to them an idle tale, and they did not believe them. |
| 12 Ο δε Πετρος σηκωθεις εδραμεν εις το μνημειον, και παρακυψας βλεπει τα σαβανα κειμενα μονα, και ανεχωρησε, θαυμαζων καθ' εαυτον το γεγονος. | 12 But Peter rose and ran to the tomb; stooping and looking in, he saw the linen clothes by themselves; and he went home wondering at what had happened" |
| 13 Και ιδου, δυο εξ αυτων επορευοντο εν αυτη τη ημερα εις κωμην ονομαζομενην Εμμαους, απεχουσαν εξηκοντα σταδια απο Ιερουσαλημ. | 13 That very day two of them were going to a village named Emmaus, about seven miles from Jerusalem, |
| 14 Και αυτοι ωμιλουν προς αλληλους περι παντων των συμβεβηκοτων τουτων. | 14 and talking with each other about all these things that had happened. |
| 15 Και ενω ωμιλουν και συνδιελεγοντο, πλησιασας και αυτος ο Ιησους επορευετο μετ' αυτων? | 15 While they were talking and discussing together, Jesus himself drew near and went with them. |
| 16 αλλ' οι οφθαλμοι αυτων εκρατουντο δια να μη γνωρισωσιν αυτον. | 16 But their eyes were kept from recognizing him. |
| 17 Ειπε δε προς αυτους? Τινες ειναι οι λογοι ουτοι, τους οποιους συνομιλειτε προς αλληλους περιπατουντες, και εισθε σκυθρωποι; | 17 And he said to them, "What is this conversation which you are holding with each other as you walk?" And they stood still, looking sad. |
| 18 Αποκριθεις δε ο εις, ονομαζομενος Κλεοπας, ειπε προς αυτον? Συ μονος παροικεις εν Ιερουσαλημ και δεν εμαθες τα γενομενα εν αυτη εν ταις ημεραις ταυταις; | 18 Then one of them, named Cleopas, answered him, "Are you the only visitor to Jerusalem who does not know the things that have happened there in these days?" |
| 19 Και ειπε προς αυτους? Ποια; Οι δε ειπον προς αυτον? Τα περι Ιησου του Ναζωραιου, οστις εσταθη ανηρ προφητης δυνατος εν εργω και λογω ενωπιον του Θεου και παντος του λαου, | 19 And he said to them, "What things?" And they said to him, "Concerning Jesus of Nazareth, who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people, |
| 20 και πως παρεδωκαν αυτον οι αρχιερεις και οι αρχοντες ημων εις καταδικην θανατου και εσταυρωσαν αυτον. | 20 and how our chief priests and rulers delivered him up to be condemned to death, and crucified him. |
| 21 ημεις δε ηλπιζομεν οτι αυτος ειναι ο μελλων να λυτρωση τον Ισραηλ? αλλα και προς τουτοις πασι τριτη ημερα ειναι σημερον αυτη, αφου εγειναν ταυτα. | 21 But we had hoped that he was the one to redeem Israel. Yes, and besides all this, it is now the third day since this happened. |
| 22 Αλλα και γυναικες τινες εξ ημων εξεπληξαν ημας, αιτινες υπηγον την αυγην εις το μνημειον, | 22 Moreover, some women of our company amazed us. They were at the tomb early in the morning |
| 23 και μη ευρουσαι το σωμα αυτου, ηλθον λεγουσαι οτι ειδον και οπτασιαν αγγελων, οιτινες λεγουσιν οτι αυτος ζη. | 23 and did not find his body; and they came back saying that they had even seen a vision of angels, who said that he was alive. |
| 24 Και τινες των υμετερων υπηγον εις το μνημειον και ευρον ουτω, καθως και αι γυναικες ειπον, αυτον ομως δεν ειδον. | 24 Some of those who were with us went to the tomb, and found it just as the women had said; but him they did not see." |
| 25 Και αυτος ειπε προς αυτους? Ω ανοητοι και βραδεις την καρδιαν εις το να πιστευητε εις παντα οσα ελαλησαν οι προφηται? | 25 And he said to them, "O foolish men, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken! |
| 26 δεν επρεπε να παθη ταυτα ο Χριστος και να εισελθη εις την δοξαν αυτου; | 26 Was it not necessary that the Christ should suffer these things and enter into his glory?" |
| 27 Και αρχισας απο Μωυσεως και απο παντων των προφητων, διηρμηνευεν εις αυτους τα περι εαυτου γεγραμμενα εν πασαις ταις γραφαις. | 27 And beginning with Moses and all the prophets, he interpreted to them in all the scriptures the things concerning himself. |
| 28 Και επλησιασαν εις την κωμην οπου επορευοντο, και αυτος προσεποιειτο οτι υπαγει μακροτερα? | 28 So they drew near to the village to which they were going. He appeared to be going further, |
| 29 και παρεβιασαν αυτον, λεγοντες? Μεινον μεθ' ημων, διοτι πλησιαζει η εσπερα και εκλινεν η ημερα. Και εισηλθε δια να μεινη μετ' αυτων. | 29 but they constrained him, saying, "Stay with us, for it is toward evening and the day is now far spent." So he went in to stay with them. |
| 30 Και αφου εκαθησε μετ' αυτων εις την τραπεζαν, λαβων τον αρτον ευλογησε και κοψας εδιδεν εις αυτους. | 30 When he was at table with them, he took the bread and blessed, and broke it, and gave it to them. |
| 31 Αυτων δε διηνοιχθησαν οι οφθαλμοι, και εγνωρισαν αυτον. Και αυτος εγεινεν αφαντος απ' αυτων. | 31 And their eyes were opened and they recognized him; and he vanished out of their sight. |
| 32 Και ειπον προς αλληλους? Δεν εκαιετο εν υμιν η καρδια ημων, οτε ελαλει προς ημας καθ' οδον και μας εξηγει τας γραφας; | 32 They said to each other, "Did not our hearts burn within us while he talked to us on the road, while he opened to us the scriptures?" |
| 33 Και σηκωθεντες τη αυτη ωρα υπεστρεψαν εις Ιερουσαλημ, και ευρον συνηθροισμενους τους ενδεκα και τους μετ' αυτων, | 33 And they rose that same hour and returned to Jerusalem; and they found the eleven gathered together and those who were with them, |
| 34 οιτινες ελεγον οτι οντως ανεστη ο Κυριος και εφανη εις τον Σιμωνα. | 34 who said, "The Lord has risen indeed, and has appeared to Simon!" |
| 35 Και αυτοι διηγουντο τα εν τη οδω και πως εγνωρισθη εις αυτους, ενω εκοπτε τον αρτον. | 35 Then they told what had happened on the road, and how he was known to them in the breaking of the bread. |
| 36 Ενω δε ελαλουν ταυτα, αυτος ο Ιησους εσταθη εν μεσω αυτων και λεγει προς αυτους? Ειρηνη υμιν. | 36 As they were saying this, Jesus himself stood among them, and said to them, "Peace to you." |
| 37 Εκεινοι δε εκπλαγεντες και εμφοβοι γενομενοι ενομιζον οτι εβλεπον πνευμα. | 37 But they were startled and frightened, and supposed that they saw a spirit. |
| 38 Και ειπε προς αυτους? Δια τι εισθε τεταραγμενοι; και δια τι αναβαινουσιν εις τας καρδιας σας διαλογισμοι; | 38 And he said to them, "Why are you troubled, and why do questionings rise in your hearts? |
| 39 ιδετε τας χειρας μου και τους ποδας μου, οτι αυτος εγω ειμαι? ψηλαφησατε με και ιδετε, διοτι πνευμα σαρκα και οστεα δεν εχει, καθως εμε θεωρειτε εχοντα. | 39 See my hands and my feet, that it is I myself; handle me, and see; for a spirit has not flesh and bones as you see that I have." |
| 40 Και τουτο ειπων, εδειξεν εις αυτους τας χειρας και τους ποδας. | 40 And when he had said this, he showed them his hands and his feet. |
| 41 Ενω δε αυτοι ηπιστουν ετι απο της χαρας και εθαυμαζον, ειπε προς αυτους? Εχετε τι φαγωσιμον ενταυθα; | 41 And while they still disbelieved for joy, and wondered, he said to them, "Have you anything here to eat?" |
| 42 Οι δε εδωκαν εις αυτον μερος οπτου ιχθυος και απο κηρηθραν μελιτος. | 42 They gave him a piece of broiled fish, |
| 43 Και λαβων ενωπιον αυτων εφαγεν. | 43 and he took it and ate before them. |
| 44 Ειπε δε προς αυτους? Ουτοι ειναι οι λογοι, τους οποιους ελαλησα προς υμας οτε ημην ετι μεθ' υμων, οτι πρεπει να πληρωθωσι παντα τα γεγραμμενα εν τω νομω του Μωυσεως και προφηταις και ψαλμοις περι εμου. | 44 Then he said to them, "These are my words which I spoke to you, while I was still with you, that everything written about me in the law of Moses and the prophets and the psalms must be fulfilled." |
| 45 Τοτε διηνοιξεν αυτων τον νουν, δια να καταλαβωσι τας γραφας? | 45 Then he opened their minds to understand the scriptures, |
| 46 και ειπε προς αυτους οτι ουτως ειναι γεγραμμενον και ουτως επρεπε να παθη ο Χριστος και να αναστηθη εκ νεκρων τη τριτη ημερα, | 46 and said to them, "Thus it is written, that the Christ should suffer and on the third day rise from the dead, |
| 47 και να κηρυχθη εν τω ονοματι αυτου μετανοια και αφεσις αμαρτιων εις παντα τα εθνη, γινομενης αρχης απο Ιερουσαλημ. | 47 and that repentance and forgiveness of sins should be preached in his name to all nations, beginning from Jerusalem. |
| 48 Σεις δε εισθε μαρτυρες τουτων. | 48 You are witnesses of these things. |
| 49 Και ιδου, εγω αποστελλω την επαγγελιαν του Πατρος μου εφ' υμας? σεις δε καθησατε εν τη πολει Ιερουσαλημ εωσου ενδυθητε δυναμιν εξ υψους. | 49 And behold, I send the promise of my Father upon you; but stay in the city, until you are clothed with power from on high." |
| 50 Και εφερεν αυτους εξω εως εις Βηθανιαν, και υψωσας τας χειρας αυτου ευλογησεν αυτους. | 50 Then he led them out as far as Bethany, and lifting up his hands he blessed them. |
| 51 Και ενω ευλογει αυτους, απεχωρισθη απ' αυτων και ανεφερετο εις τον ουρανον. | 51 While he blessed them, he parted from them, and was carried up into heaven. |
| 52 Και αυτοι προσκυνησαντες αυτον, υπεστρεψαν εις Ιερουσαλημ μετα χαρας μεγαλης, | 52 And they worshipped him, and returned to Jerusalem with great joy, |
| 53 και ησαν διαπαντος εν τω ιερω, αινουντες και ευλογουντες τον Θεον. Αμην. | 53 and were continually in the temple blessing God. |