| 1 Ειδον τον Κυριον ισταμενον επι του θυσιαστηριου, και ειπε, Παταξον το ανωφλιον της πυλης, δια να σεισθωσι τα προπυλαια, και συντριψον αυτα κατα της κεφαλης παντων τουτων? τους δε υπολοιπους αυτων θελω θανατωσει εν ρομφαια? ουδεις εξ αυτων φευγων θελει διαφυγει και ουδεις εξ αυτων σωζομενος θελει διασωθη. | 1 Vi o Senhor, em pé, sobre o altar (idolátrico de Betel). Disse: Fere o capitel, e abalem-se os umbrais da porta! Parte-os sobre a cabeça de todos! Matarei à espada o que restar. Nenhum escapará, nenhum se salvará. |
| 2 Εαν σκαψωσιν εως αδου, εκειθεν η χειρ μου θελει ανασπασει αυτους? και εαν αναβωσιν εις τον ουρανον, εκειθεν θελω καταξει αυτους. | 2 Ainda que eles desçam até à morada dos mortos, a minha mão os tirará de lá; ainda que subam até ao céu, de lá os farei descer; |
| 3 Και εαν κρυφθωσιν εν τη κορυφη του Καρμηλου, εκειθεν θελω εξερευνησει και συλλαβει αυτους? και εαν κρυφθωσιν απο των οφθαλμων μου εις τα βαθη της θαλασσης, εκει θελω προσταξει τον δρακοντα και θελει δαγκασει αυτους. | 3 se se esconderem no cume do Carmelo, eu os irei buscar e de lá os tirarei; se se esconderem de meus olhos no profundo do mar, ordenarei à serpente que os morda; |
| 4 Και εαν υπαγωσιν εις αιχμαλωσιαν εμπροσθεν των εχθρων αυτων, εκειθεν θελω προσταξει την μαχαιραν και θελει θανατωσει αυτους? και θελω στησει τους οφθαλμους μου επ' αυτους δια κακον και ουχι δια καλον. | 4 se forem para o cativeiro diante dos seus inimigos, aí ordenarei à espada que os mate. Terei os meus olhos sobre eles para seu mal, não para seu bem. |
| 5 Διοτι Κυριος ο Θεος των δυναμεων ειναι, οστις εγγιζει την γην και τηκεται, και παντες οι κατοικουντες εν αυτη θελουσι πενθησει? και θελει υπερεκχειλισει ολη ως ποταμος και θελει καταποντισθη ως υπο του ποταμου της Αιγυπτου. | 5 (Assim falou) o Senhor Deus dos exércitos, (esse que) ao tocar a terra, ela se funde e todos os seus habitantes ficam de luto; todo o solo aumenta de volume, como o Nilo, e decresce como o rio do Egito (ao chegar ao mar). |
| 6 Αυτος ειναι ο οικοδομων τα υπερωα αυτου εν τω ουρανω και θεμελιων τον θολον αυτου επι της γης, ο προσκαλων τα υδατα της θαλασσης και εκχεων αυτα επι το προσωπον της γης? Κυριος το ονομα αυτου. | 6 Construiu a morada no céu, e fundou a sua abóbada sobre a terra; chama as águas do mar e derrama-as sobre a face da terra. O seu nome é: O Senhor. |
| 7 δεν εισθε εις εμε ως υιοι Αιθιοπων, σεις υιοι Ισραηλ; λεγει Κυριος? δεν ανεβιβασα τον Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου και τους Φιλισταιους απο Καφθορ και τους Συριους απο Κιρ; | 7 Porventura vós, ó filhos de Israel, diz o Senhor, não sois para comigo como os filhos dos Etíopes? Porventura não fiz sair Israel da terra do Egito, como os Filisteus de Caftor, e os Sírios de Quir? |
| 8 Ιδου, οι οφθαλμοι Κυριου του Θεου ειναι επι το βασιλειον το αμαρτωλον, και θελω αφανισει αυτο απο προσωπου της γης? πλην οτι δεν θελω αφανισει ολοτελως τον οικον Ιακωβ, λεγει Κυριος. | 8 Eis que os olhos do Senhor Deus estão abertos sobre este reino que peca; exterminá-lo-ei da face da terra; todavia não destruirei inteiramente a casa de Jacob, diz o Senhor. |
| 9 Διοτι ιδου, εγω θελω προσταξει και θελω λικμησει τον οικον Ισραηλ μεταξυ παντων των εθνων, καθως λικμαται ο σιτος εν τω κοσκινω, και δεν θελει πεσει κοκκος επι την γην. | 9 Porque vou dar ordens, vou fazer que a casa de Israel seja agitada entre as nações, como o trigo se sacode no crivo, mas sem cair por terra um só grão. |
| 10 Υπο ρομφαιας θελουσιν αποθανει παντες οι αμαρτωλοι του λαου μου, οι λεγοντες, Δεν θελει μας εγγισει ουδε μας καταφθασει το κακον. | 10 Todos os pecadores do meu povo morrerão à espada, eles que dizem: Não nos atingirá, não virá sobre nós o mal. |
| 11 Εν τη ημερα εκεινη θελω αναστησει την σκηνην του Δαβιδ την πεπτωκυιαν, και θελω φραξει τας χαλαστρας αυτης, και θελω ανεγειρει τα ερειπια αυτης, και θελω ανοικοδομησει αυτην ως εν ταις αρχαιαις ημεραις? | 11 Naquele dia levantarei a cabana (ou reino) de Davide, que havia caído, repararei as brechas dos seus muros, restaurarei o que se tinha arruinado, e reedificá-la-ei como nos dias antigos, |
| 12 δια να κληρονομησωσι το υπολοιπον του Εδωμ και παντα τα εθνη, επι τα οποια καλειται το ονομα μου, λεγει Κυριος, ο ποιων ταυτα. | 12 para que possuam os restos da Idumeia e todas as nações, sobre que o meu nome foi invocado, diz o Senhor, que é o que faz estas coisas. |
| 13 Ιδου, ερχονται ημεραι, λεγει Κυριος, και ο αροτρευς θελει φθασει τον θεριστην και ο ληνοβατης τον σπειροντα τον σπορον, και τα ορη θελουσι σταλαξει γλευκος και παντες οι βουνοι θελουσι ρεει αγαθα. | 13 Eis que vêm dias, diz o Senhor, em que o ceifeiro seguirá de perto o que lavra, e o que pisa as uvas (seguirá de perto) o semeador; os montes destilarão mosto, todos os outeiros se derreterão em sumo de uva. |
| 14 Και θελω επιστρεψει τους αιχμαλωτους του λαου μου Ισραηλ, και θελουσιν ανοικοδομησει τας πολεις τας ηρημωμενας και κατοικησει? και θελουσι φυτευσει αμπελωνας και πιει τον οινον αυτων, και θελουσι καμει κηπους και φαγει τον καρπον αυτων. | 14 Restaurarei o meu povo de Israel; reedificarão as cidades desertas e habitá-las-ão; plantarão vinhas e beberão o seu vinho; cultivarão jardins e comer-lhes-ão os frutos. |
| 15 Και θελω φυτευσει αυτους επι την γην αυτων, και δεν θελουσιν εκσπασθη πλεον απο της γης αυτων, την οποιαν εδωκα εις αυτους, λεγει Κυριος ο Θεος σου. | 15 Plantá-los-ei no seu país e não os tornarei mais a arrancar da terra que lhes dei, diz o Senhor teu Deus. |
