| 1 Και εν τω εννατω ετει, τω δεκατω μηνι, τη δεκατη του μηνος, εγεινε λογος Κυριου προς εμε, λεγων, | 1 Dans la neuvième année, le dixième mois, le dixième jour, la parole du Seigneur me fut adressée, en ces termes : |
| 2 Υιε ανθρωπου, γραψον εις σεαυτον το ονομα της ημερας, αυτης ταυτης της ημερας? διοτι ο βασιλευς της Βαβυλωνος παρεταχθη κατα της Ιερουσαλημ εν αυτη ταυτη τη ημερα. | 2 Fils de (d'un) l'homme, écris (pour toi) la date de ce jour, car c'est aujourd'hui que le roi de Babylone a rassemblé ses troupes devant Jérusalem. |
| 3 Και προφερε παραβολην προς τον αποστατην οικον? και ειπε προς αυτους, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Στησον τον λεβητα; στησον, και ετι χυσον υδωρ εις αυτον? | 3 Tu diras sous forme de proverbe cette parabole à la maison d'Israël qui m'irrite, et tu leur diras : Ainsi parle le Seigneur Dieu : Place une chaudière ; place-la, dis-je, et mets-y de l'eau. |
| 4 συναγαγε εις αυτον τα τμηματα αυτου, παν τμημα καλον, τον μηρον και τον ωμον? γεμισον αυτον απο των εκλεκτων οστεων. | 4 Remplis-la de morceaux, de tous les bons morceaux : la cuisse, l'épaule, les morceaux de choix et pleins d'os. |
| 5 Λαβε εκ των εκλεκτων του ποιμνιου και στιβασον ετι τα οστα κατω αυτου? βρασον αυτα καλως και ας εψηθωσι και αυτα τα οστα αυτου εν αυτω. | 5 Prends les (la) bête(s) les (la) plus grasse(s), mets au-dessous un monceau (de ses) d'os ; elle bout (a bouilli) à gros bouillons, les os mêmes sont cuits au milieu d'elle. |
| 6 Διοτι ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ουαι εις την πολιν των αιματων, εις τον λεβητα, του οποιου η σκωρια ειναι εν αυτω και του οποιου η σκωρια δεν εξηλθεν απ' αυτου. Εκβαλε κατα σειραν τα τμηματα αυτης? κληρος ας μη πεση επ' αυτην. | 6 C'est pourquoi ainsi parle le Seigneur Dieu : Malheur à la ville de sang, à la chaudière rouillée, dont la rouille n'est pas sortie ! Tires-en les morceaux les uns après les autres ; que le sort ne tombe pas (on n'a pas jeté le sort) sur elle. |
| 7 Διοτι το αιμα αυτης ειναι εν μεσω αυτης? επι λειοπετραν εξεθεσεν αυτο? δεν εχυσεν αυτο επι την γην, ωστε να σκεπασθη με χωμα. | 7 Car son sang est au milieu d'elle, elle l'a répandu sur la pierre la plus polie ; elle ne l'a pas répandu sur la terre, pour qu'il pût (parce qu'il aurait pu) être couvert de poussière. |
| 8 Δια να καμω να αναβη θυμος εις εκτελεσιν εκδικησεως, θελω εκθεσει το αιμα αυτης επι λειοπετραν, δια να μη σκεπασθη. | 8 Pour montrer mon (Afin d'amener une) indignation et pour me venger (de tirer une vengeance complète), j'ai répandu son sang sur la pierre la plus polie, pour qu'il ne fût pas couvert. |
| 9 Δια τουτο ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ουαι εις την πολιν των αιματων? και εγω θελω μεγαλυνει την πυραν. | 9 C'est pourquoi ainsi parle le Seigneur Dieu : Malheur à la ville de sang, dont je ferai un grand bûcher ! (.) |
| 10 Επισωρευσον τα ξυλα, αναψον το πυρ, καταναλωσον τα κρεατα και διαλυσον αυτα, ας καωσι και τα οστα. | 10 Entasse les os, que je ferai brûler dans le feu ; les chairs seront consumées, tout ce qu'il y a sera cuit, et les os seront brûlés (se fondront). |
| 11 Τοτε στησον αυτον κενον επι τους ανθρακας αυτον, δια να πυρωθη ο χαλκος αυτου και να καη και να λυωση εν αυτω η ακαθαρσια αυτου, να καταναλωθη η σκωρια αυτου. | 11 Mets aussi la chaudière vide sur les (des) charbons (ardents), afin qu'elle s'échauffe, que son airain soit brûlant (se liquéfie), et que son ordure se fonde au-dedans, et que sa rouille se consume. |
| 12 Ματαιως εδοκιμασθη με κοπους, και η μεγαλη αυτης σκωρια δεν εξηλθεν απ' αυτης, η σκωρια αυτης εν τω πυρι. | 12 On y a beaucoup travaillé, on y a sué (pour la nettoyer) ; mais sa rouille trop considérable n'en a pu sortir, même par le feu. |
| 13 Εν τη ακαθαρσια σου υπαρχει μιαροτης? επειδη εγω σε εκαθαρισα και δεν εκαθαρισθης, δεν θελεις πλεον καθαρισθη απο της ακαθαρσιας σου, εωσου αναπαυσω τον θυμον μου επι σε. | 13 Ta souillure (Ton impureté) est exécrable, parce que j'ai voulu te purifier, et que tu n'as pas été purifiée de tes ordures ; mais tu ne seras plus purifiée, jusqu'à ce que j'aie satisfait mon indignation contre toi. |
| 14 Εγω ο Κυριος ελαλησα? θελει γεινει και θελω εκτελεσει αυτο? δεν θελω στραφη οπισω και δεν θελω φεισθη και δεν θελω μεταμεληθη? κατα τας οδους σου και κατα τας πραξεις σου θελουσι σε κρινει, λεγει Κυριος ο Θεος. | 14 Moi, le Seigneur, j'ai parlé ; cela arrivera, et je l'exécuterai ; je ne passerai pas sans punir, je ne pardonnerai (n'épargnerai) pas, et je ne m'apaiserai pas ; je te jugerai selon tes voies et selon tesœuvres (inventions, note), dit le Seigneur. |
| 15 Και εγεινε λογος Κυριου προς εμε, λεγων, | 15 La parole du Seigneur me fut adressée en ces termes : |
| 16 Υιε ανθρωπου, ιδου, εγω θελω αφαιρεσει απο σου δια μιας πληγης το επιθυμημα των οφθαλμων σου? και μη πενθησης και μη κλαυσης και ας μη ρευσωσι τα δακρυα σου? | 16 Fils de (d'un) l'homme, voici, je vais t'enlever par un coup soudain (en le frappant d'une plaie) les délices de tes yeux ; et tu ne te lamenteras pas, tu ne pleureras pas, et tes larmes ne couleront pas. |
| 17 κρατηθητι απο στεναγμων, μη καμης πενθος νεκρων, δεσον την τιαραν σου επι την κεφαλην σου, και βαλε εις τους ποδας σου τα υποδηματα σου, και μη καλυψης τα χειλη σου, και αρτον ανδρων μη φαγης. | 17 Gémis en silence, mais ne prends pas le deuil des morts ; que ta couronne reste liée sur ta tête, et que tes chaussures soient à tes pieds ; tu ne te couvriras pas le visage d'un voile, et tu ne mangeras pas les mets de ceux qui sont en deuil. |
| 18 Και ελαλησα προς τον λαον το πρωι, και το εσπερας απεθανεν η γυνη μου? και εκαμον το πρωι ως προσεταχθην. | 18 Je parlai donc le matin au peuple, et ma femme mourut le soir ; et le lendemain matin je fis ce que Dieu m'avait ordonné. |
| 19 Και ειπεν ο λαος προς εμε, Δεν θελεις απαγγειλει προς υμας τι δηλουσιν εις υμας ταυτα, τα οποια καμνεις; | 19 Alors le peuple me dit : Pourquoi ne nous indiques-tu (z-vous) pas ce que signifie ce que tu (vous) fai(te)s ? |
| 20 Και απεκριθην προς αυτους, λογος Κυριου εγεινε προς εμε λεγων, | 20 Je leur répondis : La parole du Seigneur m'a été adressée en ces termes : |
| 21 Ειπε προς τον οικον Ισραηλ, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ιδου, θελω βεβηλωσει τα αγια μου, το καυχημα της δυναμεως σας, τα επιθυμηματα των οφθαλμων σας και τα περιποθητα των ψυχων σας? και οι υιοι σας και αι θυγατερες σας, οσους αφηκατε, εν ρομφαια θελουσι πεσει. | 21 Dis à la maison d'Israël : Ainsi parle le Seigneur Dieu : Voici, je vais profaner mon sanctuaire, l'orgueil de votre empire, les délices de vos yeux et l'objet des craintes (de la frayeur) de votre âme ; vos fils et vos filles, que vous avez laissés, tomberont par l'épée. |
| 22 Και θελετε καμει καθως εγω εκαμον? δεν θελετε καλυψει τα χειλη σας και αρτον ανδρων δεν θελετε φαγει. | 22 Et vous ferez comme j'ai fait : vous ne vous couvrirez pas le visage d'un voile, et vous ne mangerez pas les mets de ceux qui sont en deuil ; |
| 23 Και αι τιαραι σας θελουσιν εισθαι επι των κεφαλων σας και τα υποδηματα σας εις τους ποδας σας? δεν θελετε πενθησει ουδε κλαυσει? αλλα θελετε λυωσει δια τας ανομιας σας και θελετε στεναξει ο εις προς τον αλλον. | 23 vous aurez vos (des) couronnes sur vos têtes et des chaussures aux pieds ; vous ne vous lamenterez pas, et vous ne pleurerez pas ; mais vous dessécherez dans vos iniquités, et chacun gémira auprès de (sur) son frère. |
| 24 Και ο Ιεζεκιηλ θελει εισθαι σημειον εις εσας? κατα παντα οσα εκαμε θελετε καμει? οταν τουτο ελθη, τοτε θελετε γνωρισει οτι εγω ειμαι Κυριος ο Θεος. | 24 Ezéchiel sera pour vous un signe : tout ce qu'il a (j'ai) fait, vous le ferez lorsque ces choses seront arrivées, et vous saurez que je suis le Seigneur Dieu. |
| 25 Περι δε σου, υιε ανθρωπου, εν εκεινη τη ημερα, οταν αφαιρεσω απ' αυτων την ισχυν αυτων, την χαραν της δοξης αυτων, τα επιθυμηματα των οφθαλμων αυτων και το θαρρος των ψυχων αυτων, τους υιους αυτων και τας θυγατερας αυτων, | 25 Et toi, fils de (d'un) l'homme, voici, le jour où je leur ôterai leur force, leur joie et (et la gloire de) leur dignité, et le désir de leurs yeux, ce qui fait le repos de leurs âmes, leurs fils et leurs filles, |
| 26 εν τη ημερα εκεινη ο διασωθεις δεν θελει ελθει προς σε, δια να αναγγειλη ταυτα εις τα ωτα σου; | 26 en ce jour-là, lorsqu'un fuyard viendra à toi et te l'annoncera, |
| 27 Εν εκεινη τη ημερα το στομα σου θελει ανοιχθη προς τον διασωθεντα και θελεις λαλησει και δεν θελεις εισθαι πλεον αλαλος? και θελεις εισθαι εις αυτους σημειον? και θελουσι γνωρισει οτι εγω ειμαι ο Κυριος. | 27 en ce jour, dis-je, ta bouche s'ouvrira pour parler avec ce fuyard : tu parleras, et tu ne te tairas plus : tu leur seras un signe, et vous saurez que je suis le Seigneur. |
