| 1 Ουαι εις τα αποστατησαντα τεκνα, λεγει Κυριος, τα οποια λαμβανουσι βουλην, πλην ουχι παρ' εμου? και τα οποια καμνουσι συνθηκας, πλην ουχι δια του πνευματος μου, δια να προσθεσωσιν αμαρτιαν εις αμαρτιαν? | 1 Ai de vós, filhos rebeldes, diz o Senhor, que formais projetos sem contar comigo, que estabeleceis alianças sem o meu espírito, acumulando assim pecados sobre pecados; |
| 2 τα οποια υπαγουσι δια να καταβωσιν εις Αιγυπτον, και δεν ερωτωσι το στομα μου, δια να ενδυναμωθωσι με την δυναμιν του Φαραω και να εμπιστευθωσιν εις την σκιαν της Αιγυπτου. | 2 que estais postos a caminho para descer ao Egito, e não consultastes a minha vontade, esperando encontrar refúgio na proteção de Faraó, abrigo na sombra (ou proteção) do Egito! |
| 3 Η δε δυναμις του Φαραω θελει εισθαι αισχυνη σας και η πεποιθησις επι την σκιαν της Αιγυπτου ονειδος. | 3 Porém a proteção de Faraó será a vossa vergonha, e o refúgio na sombra do Egito a vossa ignomínia. |
| 4 Διοτι οι αρχηγοι αυτου εσταθησαν εν Τανει και οι πρεσβεις αυτου ηλθον εις Χανες. | 4 Os teus príncipes foram até Tanis, e os teus embaixadores chegaram até Hanes. |
| 5 Παντες ησχυνθησαν δια λαον, οστις δεν ηδυνηθη να ωφεληση αυτους ουδε να σταθη βοηθεια η οφελος αλλα καταισχυνη και μαλιστα ονειδος. | 5 Todos ficaram confundidos à vista dum povo, que lhes não pode ser útil para nada, e que, longe de os socorrer e de lhes prestar qualquer serviço, apenas serve para sua vergonha e opróbrio. |
| 6 Η κατα των ζωων της Μεσημβριας ορασις. Εν τη γη της θλιψεως και της στενοχωριας, οπου ευρισκονται ο δυνατος λεων και ο λεων ο γηραλεος, η εχιδνα και ο φλογερος πτερωτος οφις, εκει θελουσι φερει τα πλουτη αυτων επι ωμων οναριων και τους θησαυρους αυτων επι του κυρτωματος των καμηλων, προς λαον οστις δεν θελει ωφελησει αυτους. | 6 Oráculo contra os animais do meio-dia. Por uma terra de tribulação e angústia, donde saem o leão e a leoa, a víbora e o dragão voador, levam sobre o dorso dos jumentos as suas riquezas, sobre o dorso dos camelos os seus tesouros, a um povo que lhes não pode prestar para coisa alguma. |
| 7 Διοτι οι Αιγυπτιοι εις ματην και ανωφελως θελουσι βοηθησει? οθεν εβοησα περι τουτου, Η δυναμις αυτων ειναι να καθηνται ησυχοι. | 7 Porque o Egito debalde e em vão dará socorro; por isso lhe dei o nome de Rahab inerte. |
| 8 Τωρα υπαγε, γραψον τουτο εμπροσθεν αυτων επι πινακιδιου, και σημειωσον αυτο εν βιβλιω, δια να σωζηται εις τον μελλοντα καιρον εως αιωνος? | 8 Agora, pois, vai gravar isto (esta profecia) sobre uma tàbuazinha, em sua presença, regista-o com cuidado num livro para que seja no futuro um testemunho eterno. |
| 9 οτι ουτος ειναι λαος απειθης, ψευδεις υιοι, υιοι μη θελοντες να ακουσωσι τον νομον του Κυριου? | 9 Porque este povo é rebelde: são filhos mentirosos, filhos que não querem ouvir a lei de Deus. |
| 10 οιτινες λεγουσι προς τους βλεποντας, Μη βλεπετε? και προς τους προφητας, Μη προφητευετε εις ημας τα ορθα, λαλειτε προς ημας κολακευτικα, προφητευετε απατηλα? | 10 Dizem aos videntes: Não vejais; e aos profetas: Não nos anuncieis a verdade, falai-nos de coisas agradáveis, profetizai ilusões. |
| 11 αποσυρθητε απο της οδου, εκκλινατε απο της τριβου, σηκωσατε απ' εμπροσθεν ημων τον Αγιον του Ισραηλ. | 11 Afastai-vos do caminho (da lei); afastai-vos de tal vereda; tirai de diante da nossa face o Santo de Israel. |
| 12 Οθεν ουτω λεγει ο Αγιος του Ισραηλ? Επειδη καταφρονειτε τον λογον τουτον και ελπιζετε επι την απατην και πονηριαν και επιστηριζεσθε επι ταυτα? | 12 Por este motivo diz o Santo de Israel: Visto que vós rejeitais esta palavra, e pondes a vossa confiança na calúnia e na perversidade, e nestas coisas vos apoiais, |
| 13 δια τουτο η ανομια αυτη θελει εισθαι εις εσας ως χαλασμα ετοιμορροπον, ως κοιλια εις υψηλον τοιχον, του οποιου ο συντριμμος ερχεται εξαιφνης εν μια στιγμη. | 13 por isso esta iniquidade será para vós como uma fenda ameaçadora de ruína, que produz uma gibosidade sobre uma elevada muralha, que subitamente se desmorona, quando menos se espera. |
| 14 Και θελει συντριψει αυτο ως συντριμμα αγγειου οστρακινου, κατασυντριβομενου ανηλεως, ωστε να μη ευρισκηται εν τοις θρυμμασιν αυτου οστρακον, δια να λαβη τις πυρ απο της εστιας η να λαβη υδωρ εκ του λακκου. | 14 Faz-se em pedaços, como se quebra com uma fortíssima pancada uma vasilha de barro, sem se achar entre os seus fragmentos um caco, em que se leve uma brasa da lareira, ou se tire um pouco de água da cisterna. |
| 15 Διοτι ουτω λεγει Κυριος ο Θεος, ο Αγιος του Ισραηλ? Εν τη επιστροφη και αναπαυσει θελετε σωθη? εν τη ησυχια και πεποιθησει θελει εισθαι η δυναμις σας? αλλα δεν ηθελησατε? | 15 Porque o Senhor Deus, o Santo de Israel, diz assim: Se vos converterdes e vos deixardes estar em calma, sereis salvos; a vossa fortaleza estará no repouso e na confiança. Mas vós não quisestes, |
| 16 και ειπετε, Ουχι? αλλα θελομεν φευγει εφιπποι? δια τουτο θελετε φευγει? και, Θελομεν ιππευσει επι ταχυποδας? δια τουτο οι διωκοντες σας θελουσιν εισθαι ταχυποδες. | 16 antes dissestes : De nenhuma sorte, mas fugiremos sobre cavalos! Pois bem, (digo eu) vós fugireis (dos vossos inimigos). - Montaremos em cavalos ligeiros! - Pois bem, (digo eu) serão mais ligeiros aqueles que vos hão-de perseguir. |
| 17 Θελετε φευγει χιλιοι εν τη απειλη ενος, και παντες εν τη απειλη πεντε, εωσου μεινητε ως στυλος επι κορυφης ορους και ως σημαια επι λοφου. | 17 Mil (dos vossos) homens fugirão da vista do terror de um só; à vista da ameaça de cinco, deitareis a fugir, até que vos reduzais a um destroço, até que fiqueis como um mastro no cume de um monte, como um sinal sobre um outeiro. |
| 18 Και ουτω θελει προσμεινει ο Κυριος δια να σας ελεηση, και ουτω θελει υψωθη δια να σας οικτειρηση? διοτι ο Κυριος ειναι Θεος κρισεως? μακαριοι παντες οι προσμενοντες αυτον. | 18 Por isso o Senhor espera o momento em que vos fará mercê, por isso se levantará, para usar de misericórdia convosco, por que o Senhor é um Deus justo. Ditosos todos os que esperam nele. |
| 19 Διοτι ο λαος θελει κατοικησει εν Σιων εν Ιερουσαλημ? δεν θελεις κλαυσει πλεον? θελει βεβαιως σε ελεησει εν τη φωνη της κραυγης σου? οταν ακουση αυτην, θελει σοι αποκριθη. | 19 Ó povo de Sião, que habitas em Jerusalém, tu (ó povo fiel) deixarás de chorar. Ao gritares, suplicante, usará contigo de misericórdia; logo que ouvir a voz do teu clamor, te responderá (benignamente). |
| 20 Και αν ο Κυριος σας διδη αρτον θλιψεως και υδωρ στενοχωριας, οι διδασκαλοι σου ομως δεν θελουσιν αφαιρεθη πλεον, αλλ' οι οφθαλμοι σου θελουσι βλεπει τους διδασκαλους σου? | 20 (Antes desse tempo feliz) o Senhor vos dará o pão da angústia e a água da tribulação; porém (depois) não se esconderão mais os teus mestres, e os teus olhos estarão vendo sempre os que te ensinam. |
| 21 και τα ωτα σου θελουσιν ακουει λογον οπισθεν σου, λεγοντα, Αυτη ειναι η οδος, περιπατειτε εν αυτη? οταν στρεφησθε επι τα δεξια και οταν στρεφησθε επι τα αριστερα. | 21 Os teus ouvidos escutarão ressoar, atrás de ti, esta voz: Eis o caminho, anda por ele! - quando te desviares, quer para a direita, quer para a esquerda. |
| 22 Και θελετε αποστραφη ως μεμιασμενα το επικαλυμμα των αργυρων γλυπτων σας και τον στολισμον των χρυσων χωνευτων σας? θελεις απορριψει αυτα ως ρακος ακαθαρτον? θελεις ειπει προς αυτα, Φευγετε απο εδω. | 22 Então considerarás impura a prata que cobre os teus ídolos, e o ouro que reveste as tuas estátuas, e arrojá-los-ás para longe de ti como coisa imunda. Fora daqui, lhes dirás tu. |
| 23 Τοτε θελει δωσει βροχην δια τον σπορον σου, τον οποιον ηθελες σπειρει εν τω αγρω? και αρτον του γεννηματος της γης, οστις θελει εισθαι παχυς και αφθονος? εν εκεινη τη ημερα τα κτηνη σου θελουσι βοσκεσθαι εν ευρυχωροις νομαις. | 23 Então será dada chuva para o grão que semeares na terra, e o pão que a terra produzir será abundantíssimo e excelente; naquele dia será o teu gado apascentado em espaçosas pastagens; |
| 24 Και οι βοες και αι νεαι ονοι, τα οποια εργαζονται την γην, θελουσι τρωγει καθαρον αχυρον λελικμημενον δια του πτυαριου και ανεμιστηριου. | 24 os bois e jumentos, que lavram a terra, comerão uma forragem apetitosa, limpa com a pá e o crivo. |
| 25 Και θελουσιν εισθαι επι παντος υψηλου ορους και επι παντος υψηλου λοφου, ποταμοι και ρευματα υδατων, εν τη ημερα της μεγαλης σφαγης, οταν οι πυργοι καταπιπτωσι. | 25 Sobre todo o monte alto, sobre todo o outeiro elevado, haverá arroios, correntes de água, no dia da grande mortandade (dos teus inimigos), quando caírem as torres (que os defendiam). |
| 26 Το δε φως της σεληνης θελει εισθαι ως το φως του ηλιου, και το φως του ηλιου θελει εισθαι επταπλασιον ως το φως επτα ημερων, εν τη ημερα καθ' ην ο Κυριος επιδενει το συντριμμα του λαου αυτου και θεραπευει την πληγην του τραυματισμου αυτων. | 26 A luz da lua será como a luz do Sol, e a luz do Sol será sete vezes maior, como a luz de sete dias, no dia em que o Senhor ligar a ferida do seu povo, curar as chagas dos golpes recebidos. |
| 27 Ιδου, το ονομα του Κυριου ερχεται μακροθεν? φλογερος ειναι ο θυμος αυτου και το φορτιον βαρυ? τα χειλη αυτου ειναι πληρη αγανακτησεως και η γλωσσα αυτου ως πυρ κατατρωγον? | 27 Eis que o nome do Senhor vem de longe, o seu furor é ardente e difícil de suportar; os seus lábios respiram indignação, e a sua língua é como um fogo devorador. |
| 28 και η πνοη αυτου ως ρευμα πλημμυριζον, φθανον εως μεσου του τραχηλου, δια να κοσκινιση τα εθνη εν τω κοσκινω της ματαιωσεως? και θελει εισθαι εις τας σιαγονας των λαων χαλινος, οστις θελει καμει αυτους να περιπλανωνται. | 28 O seu sopro é como uma torrente trasbordante, que chega até ao pescoço, para crivar as nações com o crivo da destruição, e pôr um freio de descaminho nas mandíbulas dos povos. |
| 29 Εις εσας θελει εισθαι ασμα, καθως εν τη νυκτι πανηγυριζομενης εορτης? και ευφροσυνη καρδιας, καθως οτε υπαγουσι μετα αυλων δια να ελθωσιν εις το ορος του Κυριου, προς τον Ισχυρον του Ισραηλ. | 29 Vós (porém) entoareis um cântico, como na noite em que se celebra a festa, e a alegria do vosso coração será como a do que vai caminhando ao som da flauta, para ir ao monte do Senhor, à rocha de Israel. |
| 30 Και θελει καμει ο Κυριος να ακουσθη η δοξα της φωνης αυτου, και θελει δειξει την καταβασιν του βραχιονος αυτου μετα της αγανακτησεως του θυμου και της φλογος του κατατρωγοντος πυρος, των εκτιναγμων και της ανεμοζαλης και των λιθων της χαλαζης. | 30 O Senhor fará ouvir a sua voz majestosa, mostrará o terror do seu braço nas ameaças da sua cólera, nas chamas de um fogo devorador, na tempestade, no aguaceiro e nas pedras de saraiva. |
| 31 Διοτι ο Ασσυριος δια της φωνης του Κυριου θελει καταβληθη? εν ραβδω θελει κτυπηθη. | 31 A voz do Senhor tremerá Assur, ferido com a sua vara. |
| 32 Και οθεν διαβη η διωρισμενη ραβδος, την οποιαν ο Κυριος θελει καταφερει επ' αυτον, τυμπανα και κιθαραι θελουσιν εισθαι? και δια πολεμων τρομερων θελει πολεμησει κατ' αυτων. | 32 A cada polpe desta vara justiceira, que o Senhor descarregará sobre ele, tocarão tambores e cítaras. Num assinalado combate o atacará. |
| 33 Διοτι ο Τοφεθ ειναι προ καιρου παρεσκευασμενος? ναι, δια τον βασιλεα ητοιμασμενος? αυτος εκαμεν αυτον βαθυν και πλατυν? η πυρα αυτου ειναι πυρ και ξυλα πολλα? η πνοη του Κυριου ως ρευμα θειου θελει εξαψει αυτην. | 33 Há muito tempo está preparado o lugar de Tofet; está pronto também para o rei; (o Senhor) fê-lo profundo e espaçoso. Há palha e muita lenha para a fogueira, que o sopro do Senhor, como uma torrente de enxofre, vai acender. |
