| 1 Ιδου, ο Κυριος κενονει την γην και ερημονει αυτην και ανατρεπει αυτην και διασκορπιζει τους κατοικους αυτης. | 1 Voici que le Seigneur dévastera la terre ; il la dépouillera, il en affligera la face, et il en dispersera les habitants. |
| 2 Και θελει εισθαι, ως ο λαος, ουτως ο ιερευς? ως ο θεραπων, ουτως ο κυριος αυτου? ως η θεραπαινα, ουτως η κυρια αυτης? ως ο αγοραστης, ουτως ο πωλητης? ως ο δανειστης, ουτως ο δανειζομενος? ως ο λαμβανων τοκον, ουτως ο πληρονων τοκον εις αυτον. | 2 Alors le prêtre sera comme le peuple, le maître comme son esclave, la maîtresse comme sa servante, celui qui vend comme celui qui achète, celui qui emprunte comme celui qui prête, et celui qui doit comme celui qui redemande ce qu'il a prêté. |
| 3 Ολοκληρως θελει κενωθη η γη και ολοκληρως θελει γυμνωθη? διοτι ο Κυριος ελαλησε τον λογον τουτον. | 3 La terre sera entièrement dévastée (par la dévastation) et livrée au pillage ; car c'est le Seigneur qui l'a décrété. |
| 4 Η γη πενθει, μαραινεται, ο κοσμος ατονει, μαραινεται, οι υψηλοι εκ των λαων της γης ειναι ητονημενοι. | 4 La terre est dans les larmes (a pleuré), elle fond (s'est dissoute), elle tombe en défaillance (s'est affaiblie) ; le monde périt (l'univers s'est dissous), la grandeur (hauteur) du peuple de la terre est abaissée. |
| 5 Και η γη εμολυνθη υποκατω των κατοικων αυτης? διοτι παρεβησαν τους νομους, ηλλαξαν το διαταγμα, ηθετησαν διαθηκην αιωνιον. | 5 La terre a été infectée par ses habitants, car ils ont violé les lois, ils ont changé le droit, ils ont rompu l'alliance éternelle. |
| 6 Δια τουτο η αρα κατεφαγε την γην και οι κατοικουντες εν αυτη ηρημωθησαν? δια τουτο οι κατοικοι της γης κατεκαυθησαν και ολιγοι ανθρωποι εμειναν. | 6 C'est pourquoi la malédiction dévorera la terre, ses habitants s'abandonneront au péché, (et à cause de cela) ceux qui la cultivent seront insensés, et il n'y demeurera que (très) peu d'hommes. |
| 7 Ο νεος οινος πενθει, η αμπελος ειναι εν ατονια, παντες οι ευφραινομενοι την καρδιαν στεναζουσιν. | 7 La vendange (a) pleure(é), la vigne (a) langui(t), tous ceux qui avaient le cœur joyeux sont dans les larmes (ont gémi). |
| 8 Η ευφροσυνη των τυμπανων παυει? ο θορυβος των ευθυμουντων τελειονει? παυει της κιθαρας η ευφροσυνη. | 8 La joie des tambour(in)s a cessé, les cris de réjouissance ont pris fin, la harpe a fait taire ses doux accords. |
| 9 Δεν θελουσι πινει οινον μετα ασματων? το σικερα θελει εισθαι πικρον εις τους πινοντας αυτο. | 9 On ne boira plus le vin en chantant ; les liqueurs seront amères aux buveurs. |
| 10 Η πολις της ερημωσεως ηφανισθη? πασα οικια εκλεισθη, ωστε να μη εισελθη μηδεις. | 10 La ville de vanité est détruite, toutes les maisons sont fermées, personne n'y entre plus (entrant). |
| 11 Κραυγη ειναι εν ταις οδοις δια τον οινον? πασα ευθυμια παρηλθεν? η χαρα του τοπου εφυγεν. | 11 On criera dans les rues (places publiques), parce que le vin manque (au sujet de vin, note) ; toute joie a cessé, l'allégresse de la terre a été bannie. |
| 12 Ερημια εμεινεν εν τη πολει, και η πυλη εκτυπηθη υπο αφανισμου? | 12 La solitude est restée dans la ville et la calamité pressera ses (pèsera sur les) portes. |
| 13 οταν γεινη ουτως εν μεσω της γης μεταξυ των λαων, θελει εισθαι ως τιναγμος ελαιας, ως το σταφυλολογημα αφου παυση ο τρυγητος. | 13 Et il en sera (Car ce qui restera) au milieu de la terre, au milieu des peuples, comme lorsqu'on secoue quelques olives qui sont restées sur un olivier, et comme quelques (grappes de) raisins après qu'on a fini la vendange. |
| 14 Ουτοι θελουσιν υψωσει την φωνην αυτων, θελουσι ψαλλει δια την μεγαλειοτητα του Κυριου, θελουσι μεγαλοφωνει απο της θαλασσης. | 14 Ceux-là élèveront leur voix, et ils chanteront des cantiques de louange : lorsque le Seigneur aura été glorifié, ils pousseront des cris du côté de la mer. |
| 15 Δια τουτο δοξασατε τον Κυριον εν ταις κοιλασι, το ονομα Κυριου του Θεου του Ισραηλ εν ταις νησοις της θαλασσης. | 15 C'est pourquoi glorifiez le Seigneur par vos (de bonnes) doctrines ; célébrez le nom du Seigneur, du Dieu d'Israël, dans les îles de la mer. |
| 16 Απ' ακρου της γης ηκουσαμεν ασματα, Δοξα εις τον δικαιον. Αλλ' εγω ειπα, Ταλαιπωρια μου, ταλαιπωρια μου? ουαι εις εμε? οι απιστοι απιστως επραξαν? ναι, οι απιστοι πολλα απιστως επραξαν. | 16 Des extrémités de la terre nous avons entendu des louanges, la gloire du juste. Et j'ai dit : Mon secret est à (pour) moi, mon secret est à (pour) moi. Malheur à moi ! Les prévaricateurs ont prévariqué, ils ont prévariqué comme des transgresseurs. |
| 17 Φοβος και λακκος και παγις ειναι επι σε, κατοικε της γης. | 17 L'effroi, la fosse et le filet sont sur (pour) toi, habitant de la terre. |
| 18 Και ο φευγων απο του ηχου του φοβου θελει πεσει εις τον λακκον? και ο αναβαινων εκ μεσου του λακκου θελει πιασθη εις την παγιδα? διοτι αι θυριδες ανωθεν ειναι ανοικται, και τα θεμελια της γης σειονται. | 18 Et voici, celui qui fuira (aura fui) devant (la voix de) l'effroi tombera dans la fosse, et celui qui (se) sera sauvé de la fosse sera saisi par le filet ; car les cataractes d'en haut s'ouvriront, et les fondements de la terre seront ébranlés. |
| 19 Η γη κατεσυντριφθη, η γη ολοκληρως διελυθη, η γη εκινηθη εις υπερβολην. | 19 La terre sera déchirée par des déchirements, des renversements (brisements) la briseront, des secousses (ébranlements) l'ébranleront ; |
| 20 Η γη θελει κλονισθη εδω και εκει ως ο μεθυων και θελει μετακινηθη ως καλυβη? και η ανομια αυτης θελει βαρυνει επ' αυτην? και θελει πεσει και πλεον δεν θελει σηκωθη. | 20 elle sera agitée et chancellera comme un homme ivre ; elle sera enlevée comme une tente dressée pour une (seule) nuit ; son iniquité l'écrasera (accablera), et elle tombera et ne se relèvera plus. |
| 21 Και εν εκεινη τη ημερα ο Κυριος θελει παιδευσει το στρατευμα των υψηλων εν τω υψει και τους βασιλεις της γης επι της γης. | 21 En ce jour-là le Seigneur visitera l'armée d'en haut qui est dans le ciel, et les rois du monde qui sont sur la terre ; |
| 22 Και θελουσι συναχθη, καθως συναγονται οι αιχμαλωτοι εις τον λακκον, και θελουσι κλεισθη εν τη φυλακη, και μετα πολλας ημερας θελει γεινει επισκεψις εις αυτους. | 22 et ils seront assemblés (dans la fosse) et liés comme un faisceau, (puis jetés dans l'abîme,) où Dieu les tiendra en prison, et il les visitera longtemps après. |
| 23 Τοτε η σεληνη θελει εντραπη και ο ηλιος θελει αισχυνθη, οταν ο Κυριος των δυναμεων βασιλευση εν τω ορει Σιων και εν Ιερουσαλημ και δοξασθη ενωπιον των πρεσβυτερων αυτου. | 23 La lune rougira, et le soleil sera obscurci (confondu), lorsque le Seigneur des armées aura établi son règne sur la montagne de Sion et dans Jérusalem, et qu'il aura signalé sa gloire devant ses anciens. |
