| 1 εστιν ελεγχος ος ουκ εστιν ωραιος και εστιν σιωπων και αυτος φρονιμος | 1 Comme il vaut mieux reprendre que de s'irriter, et ne pas empêcher de parler celui qui avoue sa faute! |
| 2 ως καλον ελεγξαι η θυμουσθαι | 2 La convoitise de l'eunuque fait violence à la jeune vierge: |
| 3 και ο ανθομολογουμενος απο ελαττωσεως κωλυθησεται | 3 tel est celui qui viole la justice par un jugement injuste. |
| 4 επιθυμια ευνουχου αποπαρθενωσαι νεανιδα ουτως ο ποιων εν βια κριματα | 4 Qu'il est bon, lorsqu'on est repris, de témoigner du repentir! Car c'est ainsi que tu éviteras le péché volontaire. |
| 5 εστιν σιωπων ευρισκομενος σοφος και εστιν μισητος απο πολλης λαλιας | 5 Tel se tait, et est reconnu comme sage; et tel se rend odieux par son intempérance de langage. |
| 6 εστιν σιωπων ου γαρ εχει αποκρισιν και εστιν σιωπων ειδως καιρον | 6 Tel se tait, parce qu'il n'a pas assez de sens pour parler; et tel se tait, parce qu'il discerne le temps convenable. |
| 7 ανθρωπος σοφος σιγησει εως καιρου ο δε λαπιστης και αφρων υπερβησεται καιρον | 7 L'homme sage se tait jusqu'à un certain temps; mais l'homme léger et l'imprudent n'observent aucun temps. |
| 8 ο πλεοναζων λογω βδελυχθησεται και ο ενεξουσιαζομενος μισηθησεται | 8 Celui qui se répand en paroles blessera son âme, et celui qui s'attribue un pouvoir injuste sera détesté. |
| 9 εστιν ευοδια εν κακοις ανδρι και εστιν ευρεμα εις ελαττωσιν | 9 L'homme sans conscience réussit dans le mal, et ce qu'il invente tourne à sa ruine. |
| 10 εστιν δοσις η ου λυσιτελησει σοι και εστιν δοσις ης το ανταποδομα διπλουν | 10 Il y a un don qui n'est pas utile, et il y a un don qui est doublement récompensé. |
| 11 εστιν ελαττωσις ενεκεν δοξης και εστιν ος απο ταπεινωσεως ηρεν κεφαλην | 11 Il est une gloire qui amoindrit, et une humiliation qui fait lever la tête. |
| 12 εστιν αγοραζων πολλα ολιγου και αποτιννυων αυτα επταπλασιον | 12 Tel achète beaucoup de choses à vil prix, qui les payera sept fois leur valeur. |
| 13 ο σοφος εν λογοις εαυτον προσφιλη ποιησει χαριτες δε μωρων εκχυθησονται | 13 Le sage se rend aimable dans ses paroles; mais les charmes des insensés s'écouleront comme l'eau. |
| 14 δοσις αφρονος ου λυσιτελησει σοι οι γαρ οφθαλμοι αυτου ανθ' ενος πολλοι | 14 Le don de l'insensé ne te sera point utile; car il a sept yeux pour te regarder. |
| 15 ολιγα δωσει και πολλα ονειδισει και ανοιξει το στομα αυτου ως κηρυξ σημερον δανιει και αυριον απαιτησει μισητος ανθρωπος ο τοιουτος | 15 Il donnera peu, et il le reprochera souvent; et quand il ouvre la bouche, c'est comme un incendie. |
| 16 μωρος ερει ουχ υπαρχει μοι φιλος και ουκ εστιν χαρις τοις αγαθοις μου | 16 Tel prête aujourd'hui, qui redemandera demain; cet homme-là se rend odieux. |
| 17 οι εσθοντες τον αρτον αυτου φαυλοι γλωσση ποσακις και οσοι καταγελασονται αυτου | 17 L'insensé n'aura pas d'ami, et on ne lui saura aucun gré de ses bienfaits; |
| 18 ολισθημα απο εδαφους μαλλον η απο γλωσσης ουτως πτωσις κακων κατα σπουδην ηξει | 18 car ceux qui mangent son pain ont la langue fausse. Combien de fois et combien d'hommes se moqueront de lui! |
| 19 ανθρωπος αχαρις μυθος ακαιρος εν στοματι απαιδευτων ενδελεχισθησεται | 19 Car il ne distribue avec sagesse ni ce qu'il devait réserver, ni ce qu'il ne devait pas garder. |
| 20 απο στοματος μωρου αποδοκιμασθησεται παραβολη ου γαρ μη ειπη αυτην εν καιρω αυτης | 20 La faute d'une langue trompeuse est comme une chute sur le pavé; c'est ainsi que la ruine des méchants viendra tout à coup. |
| 21 εστιν κωλυομενος αμαρτανειν απο ενδειας και εν τη αναπαυσει αυτου ου κατανυγησεται | 21 L'homme qui ne se rend point aimable est comme un conte frivole, qui est perpétuellement à la bouche des gens mal élevés. |
| 22 εστιν απολλυων την ψυχην αυτου δι' αισχυνην και απο αφρονος προσωπου απολει αυτην | 22 On ne reçoit pas la parabole de la bouche de l'insensé, parce qu'il la dit à contretemps. |
| 23 εστιν χαριν αισχυνης επαγγελλομενος φιλω και εκτησατο αυτον εχθρον δωρεαν | 23 Tel s'abstient de pécher parce qu'il n'en a pas le moyen, et il en ressent le désir lorsqu'il est dans le repos. |
| 24 μωμος πονηρος εν ανθρωπω ψευδος εν στοματι απαιδευτων ενδελεχισθησεται | 24 Tel perd son âme par respect humain; il la perdra en cédant à une personne imprudente, et il se perdra lui-même pour avoir trop tenu compte d'une autre personne. |
| 25 αιρετον κλεπτης η ο ενδελεχιζων ψευδει αμφοτεροι δε απωλειαν κληρονομησουσιν | 25 Tel promet par honte à son ami, et s'en fait gratuitement un ennemi. |
| 26 ηθος ανθρωπου ψευδους ατιμια και η αισχυνη αυτου μετ' αυτου ενδελεχως | 26 Le mensonge est dans un homme une tache honteuse, et il est habituellement dans la bouche des gens mal élevés. |
| 27 ο σοφος εν λογοις προαξει εαυτον και ανθρωπος φρονιμος αρεσει μεγιστασιν | 27 Mieux vaut un voleur qu'un homme qui ment sans cesse; tous deux auront la perdition en partage. |
| 28 ο εργαζομενος γην ανυψωσει θιμωνιαν αυτου και ο αρεσκων μεγιστασιν εξιλασεται αδικιαν | 28 Le caractère des menteurs est sans honneur, et leur confusion les accompagne sans fin. |
| 29 ξενια και δωρα αποτυφλοι οφθαλμους σοφων και ως φιμος εν στοματι αποτρεπει ελεγμους | 29 Le sage s'attire l'estime par ses paroles, et l'homme discret plaira aux grands. |
| 30 σοφια κεκρυμμενη και θησαυρος αφανης τις ωφελεια εν αμφοτεροις | 30 Celui qui cultive sa terre amassera des monceaux de blé, et celui qui pratique la justice sera élevé, et celui qui plaît aux grands fuira l'iniquité. |
| 31 κρεισσων ανθρωπος αποκρυπτων την μωριαν αυτου η ανθρωπος αποκρυπτων την σοφιαν αυτου | 31 Les présents et les dons aveuglent les yeux des juges, et comme pour un muet, ils détournent de leur bouche les condamnations. |
| 32 La sagesse cachée, et le trésor invisible, à quoi sont-ils utiles l'un et l'autre? |
| 33 Mieux vaut celui qui cache sa sottise que celui qui cache sa sagesse. |
