| 1 δικαίων δὲ ψυχαὶ ἐν χειρὶ θεοῦ καὶ οὐ μὴ ἅψηται αὐτῶν βάσανος | 1 Le anime dei giusti, invece, sono nelle mani di Dio e il tormento non le tocca; |
| 2 ἔδοξαν ἐν ὀφθαλμοῖς ἀφρόνων τεθνάναι καὶ ἐλογίσθη κάκωσις ἡ ἔξοδος αὐτῶν | 2 agli occhi degli insensati sembra che muoiano e la loro uscita da questo mondo è giudicata un travaglio |
| 3 καὶ ἡ ἀφ’ ἡμῶν πορεία σύντριμμα οἱ δέ εἰσιν ἐν εἰρήνῃ | 3 e fine sciagurata la loro partenza da noi. Invece essi sono nella pace! |
| 4 καὶ γὰρ ἐν ὄψει ἀνθρώπων ἐὰν κολασθῶσιν ἡ ἐλπὶς αὐτῶν ἀθανασίας πλήρης | 4 Così, sebbene castigati agli occhi degli uomini, la loro speranza è tutta immortalità; |
| 5 καὶ ὀλίγα παιδευθέντες μεγάλα εὐεργετηθήσονται ὅτι ὁ θεὸς ἐπείρασεν αὐτοὺς καὶ εὗρεν αὐτοὺς ἀξίους ἑαυτοῦ | 5 e mortificati con poco, ne avranno gran beneficio. È Dio che li ha provati, li ha trovati degni di sé, |
| 6 ὡς χρυσὸν ἐν χωνευτηρίῳ ἐδοκίμασεν αὐτοὺς καὶ ὡς ὁλοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο αὐτούς | 6 li ha passati nel crogiuolo come l’oro e li ha accettati come l’olocausto della vittima. |
| 7 καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀναλάμψουσιν καὶ ὡς σπινθῆρες ἐν καλάμῃ διαδραμοῦνται 8κρινοῦσιν ἔθνη καὶ κρατήσουσιν λαῶν καὶ βασιλεύσει αὐτῶν κύριος εἰς τοὺς αἰῶνας | 7 Al tempo della loro ricompensa, splenderanno e scorreranno come scintille nella stoppa; |
| 8 εν εργω και λογω τιμα τον πατερα σου ινα επελθη σοι ευλογια παρ' αυτου | 8 giudicheranno le nazioni e domineranno i popoli e Dio sarà Signore per essi, per sempre. |
| 9 οἱ πεποιθότες ἐπ’ αὐτῷ συνήσουσιν ἀλήθειαν καὶ οἱ πιστοὶ ἐν ἀγάπῃ προσμενοῦσιν αὐτῷ ὅτι χάρις καὶ ἔλεος τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ | 9 Chi si fonda su di lui comprende la verità, chi gli crede rimane presso di lui nell’amore: grazia e misericordia per i suoi eletti. |
| 10 οἱ δὲ ἀσεβεῖς καθὰ ἐλογίσαντο ἕξουσιν ἐπιτιμίαν οἱ ἀμελήσαντες τοῦ δικαίου καὶ τοῦ κυρίου ἀποστάντες | 10 Ma avranno il castigo per i loro piani gli empi che disprezzarono il giusto e apostatarono dal Signore. |
| 11 σοφίαν γὰρ καὶ παιδείαν ὁ ἐξουθενῶν ταλαίπωρος καὶ κενὴ ἡ ἐλπὶς αὐτῶν καὶ οἱ κόποι ἀνόνητοι καὶ ἄχρηστα τὰ ἔργα αὐτῶν | 11 Infelice, certo, chi disprezza la sapienza e la correzione! Le loro speranze sono vuote, gli sforzi non giovano, inutili le loro opere; |
| 12 αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἄφρονες καὶ πονηρὰ τὰ τέκνα αὐτῶν ἐπικατάρατος ἡ γένεσις αὐτῶν | 12 le loro mogli sono insensate, i loro figli perversi, la loro progenie maledetta. |
| 13 ὅτι μακαρία στεῖρα ἡ ἀμίαντος ἥτις οὐκ ἔγνω κοίτην ἐν παραπτώματι ἕξει καρπὸν ἐν ἐπισκοπῇ ψυχῶν | 13 Beata, invece, la sterile che non è stata contaminata, che non ha conosciuto unione delittuosa! Essa ne avrà frutto nella visita delle anime. |
| 14 καὶ εὐνοῦχος ὁ μὴ ἐργασάμενος ἐν χειρὶ ἀνόμημα μηδὲ ἐνθυμηθεὶς κατὰ τοῦ κυρίου πονηρά δοθήσεται γὰρ αὐτῷ τῆς πίστεως χάρις ἐκλεκτὴ καὶ κλῆρος ἐν ναῷ κυρίου θυμηρέστερος | 14 All’eunuco, ancora, che non ha dato mano a opere inique né ha desiderato nell’anima pravità contro Dio, viene assegnato il premio ambito della fedeltà e una parte ben desiderabile nel tempio del Signore. |
| 15 ἀγαθῶν γὰρ πόνων καρπὸς εὐκλεής καὶ ἀδιάπτωτος ἡ ῥίζα τῆς φρονήσεως | 15 Frutto glorioso quello delle fatiche nobili, imperitura è la radice della saggezza! |
| 16 τέκνα δὲ μοιχῶν ἀτέλεστα ἔσται καὶ ἐκ παρανόμου κοίτης σπέρμα ἀφανισθήσεται | 16 Ma i figli degli adulteri restano immaturi e il seme dell’unione illegale viene spazzato via. |
| 17 ἐάν τε γὰρ μακρόβιοι γένωνται εἰς οὐθὲν λογισθήσονται καὶ ἄτιμον ἐπ’ ἐσχάτων τὸ γῆρας αὐτῶν | 17 Anche se vivono a lungo, sono stimati un nulla e l’ultima loro vecchiaia è disonorata; |
| 18 ἐάν τε ὀξέως τελευτήσωσιν οὐχ ἕξουσιν ἐλπίδα οὐδὲ ἐν ἡμέρᾳ διαγνώσεως παραμύθιον | 18 se muoiono presto, non hanno speranza né sollievo nel giorno del giudizio. |
| 19 γενεᾶς γὰρ ἀδίκου χαλεπὰ τὰ τέλη | 19 Poiché è penosa la fine di una generazione iniqua! |
| 20 οτι μεγαλη η δυναστεια του κυριου και υπο των ταπεινων δοξαζεται | |
| 21 χαλεπωτερα σου μη ζητει και ισχυροτερα σου μη εξεταζε | |
| 22 α προσεταγη σοι ταυτα διανοου ου γαρ εστιν σοι χρεια των κρυπτων | |
| 23 εν τοις περισσοις των εργων σου μη περιεργαζου πλειονα γαρ συνεσεως ανθρωπων υπεδειχθη σοι | |
| 24 πολλους γαρ επλανησεν η υπολημψις αυτων και υπονοια πονηρα ωλισθησεν διανοιας αυτων | |
| 25 - | |
| 26 καρδια σκληρα κακωθησεται επ' εσχατων και ο αγαπων κινδυνον εν αυτω απολειται | |
| 27 καρδια σκληρα βαρυνθησεται πονοις και ο αμαρτωλος προσθησει αμαρτιαν εφ' αμαρτιαις | |
| 28 επαγωγη υπερηφανου ουκ εστιν ιασις φυτον γαρ πονηριας ερριζωκεν εν αυτω | |
| 29 καρδια συνετου διανοηθησεται παραβολην και ους ακροατου επιθυμια σοφου | |
| 30 πυρ φλογιζομενον αποσβεσει υδωρ και ελεημοσυνη εξιλασεται αμαρτιας | |
| 31 ο ανταποδιδους χαριτας μεμνηται εις τα μετα ταυτα και εν καιρω πτωσεως αυτου ευρησει στηριγμα | |