| 1 Δεν κραζει η σοφια; και δεν εκπεμπει την φωνην αυτης η συνεσις; | 1 הֲלֹֽא־חׇכְמָה תִקְרָאוּתְבוּנָה תִּתֵּן קוֹלָֽהּ׃ |
| 2 Ισταται επι της κορυφης των υψηλων τοπων, υπερ την οδον, εν τω μεσω των τριοδων. | 2 בְּרֹאשׁ־מְרֹמִים עֲלֵי־דָרֶךְבֵּית נְתִיבוֹת נִצָּֽבָה׃ |
| 3 Κραζει πλησιον των πυλων, εν τη εισοδω της πολεως, εν τη εισοδω των θυρων? | 3 לְיַד־שְׁעָרִים לְפִי־קָרֶתמְבוֹא פְתָחִים תָּרֹֽנָּה׃ |
| 4 προς εσας, ανθρωποι, κραζω? και η φωνη μου εκπεμπεται προς τους υιους των ανθρωπων. | 4 אֲלֵיכֶם אִישִׁים אֶקְרָאוְקוֹלִי אֶל־בְּנֵי אָדָֽם׃ |
| 5 Απλοι, νοησατε φρονησιν? και αφρονες, αποκτησατε νοημονα καρδιαν. | 5 הָבִינוּ פְתָאיִם עׇרְמָהוּכְסִילִים הָבִינוּ לֵֽב׃ |
| 6 Ακουσατε? διοτι θελω λαλησει πραγματα εξοχα, και τα χειλη μου θελουσι προφερει ορθα. | 6 שִׁמְעוּ כִּֽי־נְגִידִים אֲדַבֵּרוּמִפְתַּח שְׂפָתַי מֵישָׁרִֽים׃ |
| 7 Διοτι αληθειαν θελει λαλησει ο λαρυγξ μου? τα δε χειλη μου βδελυττονται την ασεβειαν. | 7 כִּֽי־אֱמֶת יֶהְגֶּה חִכִּיוְתוֹעֲבַת שְׂפָתַי רֶֽשַׁע׃ |
| 8 Παντες οι λογοι του στοματος μου ειναι μετα δικαιοσυνης? δεν υπαρχει εν αυτοις δολιον διεστραμμενον? | 8 בְּצֶדֶק כׇּל־אִמְרֵי־פִיאֵין בָּהֶם נִפְתָּל וְעִקֵּֽשׁ׃ |
| 9 Παντες ειναι σαφεις εις τον νοουντα και ορθοι εις τους ευρισκοντας γνωσιν. | 9 כֻּלָּם נְכֹחִים לַמֵּבִיןוִישָׁרִים לְמֹצְאֵי דָֽעַת׃ |
| 10 Λαβετε την παιδειαν μου, και μη αργυριον? και γνωσιν, μαλλον παρα χρυσιον εκλεκτον. | 10 קְחֽוּ־מוּסָרִי וְאַל־כָּסֶףוְדַעַת מֵחָרוּץ נִבְחָֽר׃ |
| 11 Διοτι η σοφια ειναι καλητερα λιθων πολυτιμων? και παντα τα επιθυμητα πραγματα δεν ειναι ανταξια αυτης. | 11 כִּֽי־טוֹבָה חׇכְמָה מִפְּנִינִיםוְכׇל־חֲפָצִים לֹא יִֽשְׁווּ־בָֽהּ׃ |
| 12 Εγω η σοφια κατοικω μετα της φρονησεως, και εφευρισκω γνωσιν συνετων βουλευματων. | 12 אֲֽנִי־חָכְמָה שָׁכַנְתִּי עׇרְמָהוְדַעַת מְזִמּוֹת אֶמְצָֽא׃ |
| 13 Ο φοβος του Κυριου ειναι να μιση τις το κακον? αλαζονειαν και αυθαδειαν και πονηραν οδον και διεστραμμενον στομα εγω μισω. | 13 יִרְאַת יְהֹוָה שְֽׂנֹאת רָעגֵּאָה וְגָאוֹן ׀ וְדֶרֶךְ רָעוּפִי תַהְפֻּכוֹת שָׂנֵֽאתִי׃ |
| 14 Εμου ειναι η βουλη και η ασφαλεια? εγω ειμαι η συνεσις? εμου η δυναμις. | 14 לִֽי־עֵצָה וְתוּשִׁיָּהאֲנִי בִינָה לִי גְבוּרָֽה׃ |
| 15 Δι' εμου οι βασιλεις βασιλευουσι, και οι αρχοντες θεσπιζουσι δικαιοσυνην. | 15 בִּי מְלָכִים יִמְלֹכוּוְרֹזְנִים יְחֹקְקוּ צֶֽדֶק׃ |
| 16 Δι' εμου οι ηγεμονες ηγεμονευουσι, και οι μεγιστανες, παντες οι κριται της γης? | 16 בִּי שָׂרִים יָשֹׂרוּוּנְדִיבִים כׇּל־שֹׁפְטֵי צֶֽדֶק׃ |
| 17 Εγω τους εμε αγαπωντας αγαπω? και οι ζητουντες με θελουσι με ευρει. | 17 אֲנִי אהביה אֹהֲבַי אֵהָבוּמְשַׁחֲרַי יִמְצָאֻֽנְנִי׃ |
| 18 Πλουτος και δοξα ειναι μετ' εμου, αγαθα διαμενοντα και δικαιοσυνη. | 18 עֹֽשֶׁר־וְכָבוֹד אִתִּיהוֹן עָתֵק וּצְדָקָֽה׃ |
| 19 Οι καρποι μου ειναι καλητεροι χρυσιου και χρυσιου καθαρου? και τα γεννηματα μου, εκλεκτου αργυριου. | 19 טוֹב פִּרְיִי מֵחָרוּץ וּמִפָּזוּתְבוּאָתִי מִכֶּסֶף נִבְחָֽר׃ |
| 20 Περιπατω εν οδω δικαιοσυνης, αναμεσον των τριβων της κρισεως, | 20 בְּאֹֽרַח־צְדָקָה אֲהַלֵּךְבְּתוֹךְ נְתִיבוֹת מִשְׁפָּֽט׃ |
| 21 δια να καμω τους αγαπωντας με να κληρονομησωσιν αγαθα, και να γεμισω τους θησαυρους αυτων. | 21 לְהַנְחִיל אֹהֲבַי ׀ יֵשׁוְאֹצְרֹתֵיהֶם אֲמַלֵּֽא׃ |
| 22 Ο Κυριος με ειχεν εν τη αρχη των οδων αυτου, προ των εργων αυτου, απ' αιωνος. | 22 יְֽהֹוָה קָנָנִי רֵאשִׁית דַּרְכּוֹקֶדֶם מִפְעָלָיו מֵאָֽז׃ |
| 23 Προ του αιωνος με εχρισεν, απ' αρχης, πριν υπαρξη η γη. | 23 מֵעוֹלָם נִסַּכְתִּי מֵרֹאשׁמִקַּדְמֵי־אָֽרֶץ׃ |
| 24 Εγεννηθην οτε δεν ησαν αι αβυσσοι, οτε δεν υπηρχον αι πηγαι αι αναβρυουσαι υδατα? | 24 בְּאֵין־תְּהֹמוֹת חוֹלָלְתִּיבְּאֵין מַעְיָנוֹת נִכְבַּדֵּי־מָֽיִם׃ |
| 25 Πριν τα ορη θεμελιωθωσι, προ των λοφων, εγω εγεννηθην? | 25 בְּטֶרֶם הָרִים הׇטְבָּעוּלִפְנֵי גְבָעוֹת חוֹלָֽלְתִּי׃ |
| 26 ενω δεν ειχεν ετι καμει την γην ουτε πεδιαδας, ουτε κορυφας χωματων της οικουμενης. | 26 עַד־לֹא עָשָׂה אֶרֶץ וְחוּצוֹתוְרֹאשׁ עַפְרוֹת תֵּבֵֽל׃ |
| 27 Οτε ητοιμαζε τους ουρανους, εγω ημην εκει? οτε περιεγραφε καμαραν υπερανω του προσωπου της αβυσσου? | 27 בַּהֲכִינוֹ שָׁמַיִם שָׁם אָנִיבְּחֻקוֹ חוּג עַל־פְּנֵי תְהֽוֹם׃ |
| 28 οτε εστερεονε τον αιθερα επανω? οτε ωχυρονε τας πηγας της αβυσσου? | 28 בְּאַמְּצוֹ שְׁחָקִים מִמָּעַלבַּעֲזוֹז עִינוֹת תְּהֽוֹם׃ |
| 29 οτε επεβαλλε τον νομον αυτου εις την θαλασσαν, να μη παραβωσι τα υδατα το προσταγμα αυτου? οτε διεταττε τα θεμελια της γης? | 29 בְּשׂוּמוֹ לַיָּם ׀ חֻקּוֹוּמַיִם לֹא יַֽעַבְרוּ־פִיובְּחוּקוֹ מוֹסְדֵי אָֽרֶץ׃ |
| 30 τοτε ημην πλησιον αυτου δημιουργουσα? και εγω ημην καθ' ημεραν η τρυφη αυτου, ευφραινομενη παντοτε ενωπιον αυτου, | 30 וָאֶהְיֶה אֶצְלוֹ אָמוֹןוָאֶהְיֶה שַׁעֲשׁוּעִים יוֹם ׀ יוֹםמְשַׂחֶקֶת לְפָנָיו בְּכׇל־עֵֽת׃ |
| 31 ευφραινομενη εν τη οικουμενη της γης αυτου? και η τρυφη μου ητο μετα των υιων των ανθρωπων. | 31 מְשַׂחֶקֶת בְּתֵבֵל אַרְצוֹוְשַׁעֲשֻׁעַי אֶת־בְּנֵי אָדָֽם׃ |
| 32 Τωρα λοιπον ακουσατε μου, ω τεκνα? διοτι μακαριοι οι φυλαττοντες τας οδους μου. | 32 וְעַתָּה בָנִים שִׁמְעוּ־לִיוְאַשְׁרֵי דְּרָכַי יִשְׁמֹֽרוּ׃ |
| 33 Ακουσατε παιδειαν και γενεσθε σοφοι, και μη αποδοκιμαζετε αυτην. | 33 שִׁמְעוּ מוּסָר וַחֲכָמוּוְאַל־תִּפְרָֽעוּ׃ |
| 34 Μακαριος ο ανθρωπος, οστις μου ακουση, αγρυπνων καθ' ημεραν εν ταις πυλαις μου, περιμενων εις τους παραστατας των θυρων μου? | 34 אַשְֽׁרֵי אָדָם שֹׁמֵעַֽ לִילִשְׁקֹד עַל־דַּלְתֹתַי יוֹם ׀ יוֹםלִשְׁמֹר מְזוּזֹת פְּתָחָֽי׃ |
| 35 διοτι οστις ευρη εμε, θελει ευρει ζωην, και θελει λαβει χαριν παρα Κυριου. | 35 כִּי מֹצְאִי מצאי מָצָא חַיִּיםוַיָּפֶק רָצוֹן מֵיְהֹוָֽה׃ |
| 36 Οστις ομως αμαρτηση εις εμε, την εαυτου ψυχην αδικει? παντες οι μισουντες με αγαπωσι θανατον. | 36 וְֽחֹטְאִי חֹמֵס נַפְשׁוֹכׇּל־מְשַׂנְאַי אָהֲבוּ מָֽוֶת׃ |
