| 1 Αι σοφαι γυναικες οικοδομουσι τον οικον αυτων? η δε αφρων κατασκαπτει αυτον δια των χειρων αυτης. | 1 La femme sage bâtit sa maison; l'insensée détruit de ses propres mains celle qui est déjà bâtie. |
| 2 Ο περιπατων εν τη ευθυτητι αυτου φοβειται τον Κυριον? ο δε σκολιος τας οδους αυτου καταφρονει αυτον. | 2 Celui qui marche par le droit chemin et qui craint Dieu, est méprisé par celui qui marche dans une voie infâme. |
| 3 Εν στοματι αφρονος ειναι η ραβδος της υπερηφανιας? τα δε χειλη των σοφων θελουσι φυλαττει αυτους. | 3 Dans la bouche de l'insensé est une verge d'orgueil; mais les lèvres des sages les conservent. |
| 4 Οπου δεν ειναι βοες, η αποθηκη ειναι κενη? η δε αφθονια των γεννηματων ειναι εκ της δυναμεως του βοος. | 4 Où il n'y a point de boeufs, la grange est vide; mais les récoltes abondantes manifestent la force du boeuf. |
| 5 Ο αληθης μαρτυς δεν θελει ψευδεσθαι? ο δε ψευδης μαρτυς εκχεει ψευδη. | 5 Le témoin fidèle ne ment pas; mais le faux témoin profère le mensonge. |
| 6 Ο χλευαστης ζητει σοφιαν και δεν ευρισκει? εις δε τον συνετον ειναι ευκολος η μαθησις. | 6 Le moqueur cherche la sagesse, et il ne la trouve pas; pour les hommes prudents, la science est chose facile. |
| 7 Υπαγε κατεναντι του αφρονος ανθρωπου και δεν θελεις ευρει χειλη συνεσεως. | 7 Marche à l'opposé de l'homme insensé, car il ne connaît pas les paroles de prudence. |
| 8 Η σοφια του φρονιμου ειναι να γνωριζη την οδον αυτου? η δε μωρια των αφρονων αποπλανησις. | 8 La sagesse de l'homme habile est de comprendre sa voie, et l'imprudence des insensés s'égare. |
| 9 Οι αφρονες γελωσιν εις την ανομιαν? εν μεσω δε των ευθεων ειναι χαρις. | 9 L'insensé se fait un jeu du péché, et la grâce demeurera parmi les justes. |
| 10 Η καρδια του ανθρωπου γνωριζει την πικριαν της ψυχης αυτου? και ξενος δεν συμμετεχει της χαρας αυτης. | 10 Le coeur connaît l'amertume de son âme; l'étranger ne se mêlera point à sa joie. |
| 11 Η οικια των ασεβων θελει αφανισθη? η δε σκηνη των ευθεων θελει ανθει. | 11 La maison des méchants sera détruite; mais les tentes des justes seront florissantes. |
| 12 Υπαρχει οδος, ητις φαινεται ορθη εις τον ανθρωπον, αλλα τα τελη αυτης φερουσιν εις θανατον. | 12 Il est une voie qui paraît juste à l'homme; mais ses issues conduisent à la mort. |
| 13 Ετι και εις τον γελωτα πονει η καρδια? και το τελος της χαρας ειναι λυπη. | 13 Le rire sera mêlé de douleur, et la tristesse prend la place de la joie. |
| 14 Ο διεφθαρμενος την καρδιαν θελει εμπλησθη απο των οδων αυτου? ο δε αγαθος ανθρωπος αφ' εαυτου. | 14 L'insensé sera rassasié de ses voies, et l'homme de bien sera au-dessus de lui. |
| 15 Ο απλους πιστευει εις παντα λογον? ο δε φρονιμος προσεχει εις τα βηματα αυτου. | 15 L'imprudent croit tout ce qu'on lui dit; l'homme habile considère ses pas. Il n'arrive rien de bon au fils trompeur; mais le serviteur sage prospérera dans ses actes, et réussira dans sa voie. |
| 16 Ο σοφος φοβειται και φευγει απο του κακου? αλλ' ο αφρων προχωρει και θρασυνεται. | 16 Le sage craint, et se détourne du mal; l'insensé passe outre, et se croit en sûreté. |
| 17 Ο οξυθυμος πραττει αστοχαστως? και ο κακοβουλος ανθρωπος ειναι μισητος. | 17 L'impatient fera des actions de folie, et l'homme dissimulé se rend odieux. |
| 18 Οι αφρονες κληρονομουσι μωριαν? οι δε φρονιμοι στεφανουνται συνεσιν. | 18 Les simples posséderont la folie, et les habiles attendront la science. |
| 19 Οι κακοι υποκλινουσιν εμπροσθεν των αγαθων, και οι ασεβεις εις τας πυλας των δικαιων. | 19 Les méchants seront étendus devant les bons, et les impies devant la porte des justes. |
| 20 Ο πτωχος μισειται και υπο του πλησιον αυτου? του δε πλουσιου οι φιλοι πολλοι. | 20 Le pauvre sera odieux même à ses proches; mais les riches ont des amis nombreux. |
| 21 Ο καταφρονων τον πλησιον αυτου αμαρτανει? ο δε ελεων τους πτωχους ειναι μακαριος. | 21 Celui qui méprise son prochain pèche; mais celui qui a compassion du pauvre sera bienheureux. Celui qui croit au Seigneur aime la miséricorde. |
| 22 Δεν πλανωνται οι βουλευομενοι κακον; ελεος ομως και αληθεια θελει εισθαι εις τους βουλευομενους αγαθον. | 22 Ceux qui font le mal se trompent; c'est la miséricorde et la vérité qui procurent les biens. |
| 23 Εν παντι κοπω υπαρχει κερδος? η δε φλυαρια των χειλεων φερει μονον εις ενδειαν. | 23 Partout où l'on travaille il y a l'abondance; mais où l'on parle beaucoup l'indigence sera fréquemment. |
| 24 Τα πλουτη των σοφων ειναι στεφανος εις αυτους? των δε αφρονων η υπεροχη μωρια. | 24 La couronne des sages, ce sont leurs richesses; la folie des insensés n'est qu'imprudence. |
| 25 Ο αληθης μαρτυς ελευθερονει ψυχας? ο δε δολιος εκχεει ψευδη. | 25 Le témoin fidèle délivre les âmes, et le trompeur profère des mensonges. |
| 26 Εν τω φοβω του Κυριου ειναι ελπις ισχυρα? και εις τα τεκνα αυτου θελει υπαρχει καταφυγιον. | 26 Celui qui craint le Seigneur est dans une confiance pleine de force, et il y a de l'espoir pour ses enfants. |
| 27 Ο φοβος του Κυριου ειναι πηγη ζωης, απομακρυνων απο παγιδων θανατου. | 27 La crainte du Seigneur est une source de vie, pour faire éviter la ruine de la mort. |
| 28 Εν τω πληθει του λαου ειναι η δοξα του βασιλεως? εν δε τη ελλειψει του λαου ο αφανισμος του ηγεμονευοντος. | 28 La multitude du peuple est l'honneur du roi, et le petit nombre des sujets est la honte du prince. |
| 29 Ο μακροθυμος εχει μεγαλην φρονησιν? ο δε οξυθυμος ανεγειρει την αφροσυνην αυτου. | 29 Celui qui est patient se gouverne avec une grande prudence; mais l'impatient signale sa folie. |
| 30 Η υγιαινουσα καρδια ειναι ζωη της σαρκος? ο δε φθονος σαπρια των οστεων. | 30 La vie de la chair, c'est la santé du coeur; l'envie est la pourriture des os. |
| 31 Ο καταθλιβων τον πενητα ονειδιζει τον Ποιητην αυτου? ο δε τιμων αυτον ελεει τον πτωχον. | 31 Celui qui opprime l'indigent fait injure à Celui qui l'a créé; mais celui qui a pitié du pauvre honore Dieu. |
| 32 Ο ασεβης εκτινασσεται εν τη ασεβεια αυτου? ο δε δικαιος και εν τω θανατω αυτου εχει ελπιδα. | 32 L'impie sera renversé par sa malice; mais le juste espère même en sa mort. |
| 33 Εν τη καρδια του συνετου επαναπαυεται σοφια? εν μεσω δε των αφρονων φανερουται. | 33 La sagesse repose dans le coeur de l'homme prudent, et il instruira tous les ignorants. |
| 34 Η δικαιοσυνη υψονει εθνος? η δε αμαρτια ειναι ονειδος λαων. | 34 La justice élève une nation, mais le péché rend les peuples misérables. |
| 35 Ευνοια του βασιλεως ειναι προς φρονιμον δουλον? θυμος δε αυτου προς τον προξενουντα αισχυνην. | 35 Le ministre intelligent est agréable au roi; l'inutile ressentira sa colère. |
