ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 74

GREEK BIBLE	Sacra Bibbia Garofalo
1 Μασχιλ του Ασαφ.>> Δια τι, Θεε, απερριψας ημας διαπαντος; δια τι καπνιζει η οργη σου εναντιον των προβατων της βοσκης σου;	1 Istruttivo. Di Asaf. Perché, Dio, ci respingi ostinato; la tua ira fuma contro il gregge del tuo pascolo?
2 Μνησθητι της συναγωγης σου, την οποιαν απεκτησας απ' αρχης? την ραβδον της κληρονομιας σου, την οποιαν ελυτρωσας? τουτο το ορος Σιων, εν ω κατωκησας.	2 Ricorda la tua comunità che acquistasti in antico, che hai redento a tribù della tua eredità, il monte Sion sul quale ti posasti.
3 Κινησον τα βηματα σου προς τας παντοτεινας ερημωσεις, προς παν κακον, το οποιον επραξεν ο εχθρος εν τω αγιαστηριω.	3 Alza i tuoi passi alle rovine sempiterne; tutto guastò il nemico nel santuario.
4 Οι εχθροι σου βρυχωνται εν τω μεσω των συναγωγων σου? εθεσαν σημαιας τας σημαιας αυτων.	4 Ruggirono i tuoi avversari nel mezzo della tua assemblea, issarono le loro insegne come uniche insegne.
5 Γνωστον εγεινεν? ως εαν τις σηκονων πελεκυν καταφερη επι πυκνα δενδρα,	5 Ora è come se levassero in alto, nel fitto della selva le scuri.
6 ουτω τωρα αυτοι συνετριψαν δια μιας με πελεκεις και σφυρια, τα πελεκητα εργα αυτου.	6 Mettono a nudo le sue porte, con la scure e con l’ascia abbattono.
7 Κατεκαυσαν εν πυρι το αγιαστηριον σου εως εδαφους? εβεβηλωσαν το κατοικητηριον του ονοματος σου.	7 Misero a fuoco il tuo santuario, a terra profanarono la sede del tuo nome.
8 Ειπον εν τη καρδια αυτων, Ας εξολοθρευσωμεν αυτους ομου? κατεκαυσαν πασας τας συναγωγας του Θεου εν τη γη.	8 Dissero in cuor loro: «Distruggiamo ogni cosa»; incendiarono tutti i luoghi di culto nel paese.
9 Τα σημεια ημων δεν βλεπομεν? δεν υπαρχει πλεον προφητης ουδε γνωριζων μεταξυ ημων το εως ποτε.	9 I nostri segni più non vediamo, non c’è più profeta né presso di noi chi sappia «fino a quando».
10 Εως ποτε, Θεε, θελει ονειδιζει ο εναντιος; θελει βλασφημει ο εχθρος το ονομα σου διαπαντος;	10 Fino a quando insulterà l’avversario, disprezzerà il nemico il tuo nome con ostinazione?
11 Δια τι αποστρεφεις την χειρα σου, και την δεξιαν σου; εκβαλε αυτην εκ μεσου του κολπου σου και αφανισον αυτους.	11 Perché ritiri la tua mano e la tua destra nel ripostiglio del tuo seno sta inoperosa?
12 Αλλ' ο Θεος ειναι εξ αρχης Βασιλευς μου, εργαζομενος σωτηριαν εν μεσω της γης.	12 Eppure Dio è mio re fin dai tempi antichi, operatore di vittoria nel mezzo della terra.
13 Συ διεχωρισας δια της δυναμεως σου την θαλασσαν? συ συνετριψας τας κεφαλας των δρακοντων εν τοις υδασι.	13 Tu hai diviso con la tua forza il mare, hai rotto le teste del serpente sulle acque.
14 Συ συνετριψας τας κεφαλας τον Λευιαθαν? εδωκας αυτον βρωσιν εις τον λαον, τον κατοικουντα εν ερημοις.	14 Tu hai spaccato le teste del Leviatan, lo fai cibo agli squali.
15 Συ ηνοιξας πηγας και χειμαρρους? εξηρανας ποταμους δυνατους.	15 Tu hai aperto la fonte e il torrente, tu hai seccato i rivi perenni.
16 Σου ειναι η ημερα και σου η νυξ? συ ητοιμασας το φως και τον ηλιον.	16 A te appartiene il giorno e anche la notte, tu hai apprestato i luminari e il sole.
17 Συ εθεσας παντα τα ορια της γης? συ εκαμες το θερος και τον χειμωνα.	17 Tu hai fissato tutti i confini della terra, estate e inverno tu hai plasmato.
18 Μνησθητι τουτου, οτι ο εχθρος ωνειδισε τον Κυριον? και λαος αφρων εβλασφημησε το ονομα σου.	18 Ricorda questo: il nemico insultò Jahvè e un popolo imprudente disprezzò il tuo nome.
19 Μη παραδωσης εις τα θηρια την ψυχην της τρυγονος σου? την συναξιν των πενητων σου μη λησμονησης διαπαντος.	19 Non abbandonare all’oltraggio l’anima che ti loda, la vita dei tuoi miseri non dimenticare per sempre.
20 Επιβλεψον επι την διαθηκην σου? διοτι επλησθησαν οι σκοτεινοι της γης τοποι απο οικων καταδυναστειας.	20 Riguarda l’alleanza poiché è piena la terra di tenebre e violenza.
21 Ας μη στραφη ο ταλαιπωρος εις τα οπισω κατησχυμμενος? ο πτωχος και ο πενης ας επαινωσι το ονομα σου.	21 Non se ne torni l’oppresso confuso; il misero e povero possano lodare il tuo nome.
22 Αναστα, Θεε? δικασον την δικην σου? μνησθητι του ονειδισμου, τον οποιον εις σε καμνει ο αφρων ολην την ημεραν.	22 Sorgi, o Dio, difendi la tua causa, poni mente al continuo insulto dell’impudente.
23 Μη λησμονησης την φωνην των εχθρων σου? ο θορυβος των επανισταμενων κατα σου αυξανει διαπαντος.	23 Non dimenticare le grida dei tuoi avversari, il ruggito dei nemici ognora crescente.