ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 73

GREEK BIBLE	Biblia Matos Soares
1 Ψαλμος του Ασαφ.>> Αγαθος τωοντι ειναι ο Θεος εις τον Ισραηλ, εις τους καθαρους την καρδιαν.	1 Maskil. Do Asaf, Por que razão, ó Deus, nos desamparaste para sempre? (Por que razão) se acende a tua ira contra as ovelhas do teu pasto?
2 Εμου δε, οι ποδες μου σχεδον εκλονισθησαν? παρ' ολιγον ωλισθησαν τα βηματα μου.	2 Lembra-te da tua família, que fundaste desde a antiguidade, da tribo que para propriedade tua resgataste, do monte de Sião, em que estabeleceste a tua morada.
3 Διοτι εζηλευσα τους μωρους, βλεπων την ευτυχιαν των ασεβων.	3 Dirige os teus passos para essas ruínas irreparáveis: o inimigo tudo devastou no santuário.
4 Επειδη δεν ειναι λυπαι εις τον θανατον αυτων, αλλ' η δυναμις αυτων ειναι στερεα.	4 Rugiram os teus adversários no lugar da tua assembleia, arvoraram os seus estandartes como troféu.
5 Δεν ειναι εν κοποις, ως οι αλλοι ανθρωποι? ουδε μαστιγονονται μετα των λοιπων ανθρωπων.	5 Pareciam-se cora os que no bosque vibram o machado,
6 δια τουτο περικυκλονει αυτους η υπερηφανια ως περιδεραιον? η αδικια σκεπαζει αυτους ως ιματιον.	6 e com o machado e o martelo igualmente despedaçam as suas portas.
7 Οι οφθαλμοι αυτων εξεχουσιν εκ του παχους? εξεπερασαν τας επιθυμιας της καρδιας αυτων.	7 Puseram fogo ao teu santuário; na terra profanaram o tabernáculo do teu nome.
8 Εμπαιζουσι και λαλουσιν εν πονηρια καταδυναστειαν? λαλουσιν υπερηφανως.	8 Disseram no seu coração: "Destruámo-los todos juntamente; incendiai todos os santuários de Deus na terra."
9 Θετουσιν εις τον ουρανον το στομα αυτων, και η γλωσσα αυτων διατρεχει την γην.	9 Já não vemos os nossos prodígios, já não há um profeta (que nos guie); nem há entre nós quem saiba até quando.
10 Δια τουτο θελει στραφη ενταυθα ο λαος αυτου? και υδατα ποτηριου πληρους εκθλιβονται δι' αυτους.	10 Até quando, ó Deus, nos insultará o inimigo? O adversário há-de blasfemar sempre o teu nome?
11 Και λεγουσι, Πως γνωριζει ταυτα ο Θεος; και υπαρχει γνωσις εν τω Υψιστω;	11 Por que retraia a tua mão? Por que reténs a tua direita no teu seio?
12 Ιδου, ουτοι ειναι ασεβεις και ευτυχουσι διαπαντος? αυξανουσι τα πλουτη αυτων.	12 Deus, todavia, é meu rei desde outrora, ele que opera a salvação no meio da terra.
13 Αρα, ματαιως εκαθαρισα την καρδιαν μου και ενιψα εν αθωοτητι τας χειρας μου.	13 Tu com o teu poder abriste o mar (Vermelho), pisaste as cabeças dos dragões nas águas.
14 Διοτι εμαστιγωθην ολην την ημεραν και ετιμωρηθην πασαν αυγην.	14 Tu quebraste as cabeças do Leviatã, deste-lo por comida aos monstros marinhos.
15 Αν ειπω, Θελω ομιλει ουτως? ιδου, εξυβριζω εις την γενεαν των υιων σου.	15 Tu fizeste brotar fontes e torrentes; tu secaste os rios caudalosos.
16 Και εστοχασθην να εννοησω τουτο, πλην μ' εφανη δυσκολον?	16 Teu é o dia, e tua é a noite; tu fixaste a lua e o sol.
17 εωσου εισελθων εις το αγιαστηριον του Θεου, ενοησα τα τελη αυτων.	17 Tu estabeleceste todos os limites da terra, o estio e o inverno, tu os formaste.
18 Συ βεβαιως εθεσας αυτους εις τοπους ολισθηρους? ερριψας αυτους εις κρημνον.	18 Lembra-te disto: o inimigo ultrajou-te. Senhor, e um povo insensato blasfemou do teu nome.
19 Πως δια μιας κατηντησαν εις ερημωσιν Ηφανισθησαν, απωλεσθησαν υπο αιφνιδιου ολεθρου.	19 Não abandones ao abutre a vida da tua rola, e não esqueças para sempre as vidas dos teus pobres.
20 Ως ονειρον εξεγειρομενου Κυριε, οταν εγερθης, θελεις αφανισει την εικονα αυτων.	20 Olha para a tua aliança, porque todos os esconderijos do país e os campos estão cheios de violência.
21 Ουτως εκαιετο η καρδια μου, και τα νεφρα μου εβασανιζοντο?	21 Não se volte confundido o humilde: o pobre e o desvalido louvam o teu nome.
22 και εγω ημην ανοητος και δεν εγνωριζον? κτηνος ημην ενωπιον σου.	22 Levanta-te, ó Deus, defende a tua causa; lembra-te do ultraje que o néscio te dirige continuamente.
23 Εγω ομως ειμαι παντοτε μετα σου? συ με επιασας απο της δεξιας μου χειρος.	23 Não te esqueças dos gritos dos teus adversários: o tumulto dos que se insurgem contra ti aumenta continuamente.
24 Δια της συμβουλης σου θελεις με οδηγησει και μετα ταυτα θελεις με προσλαβει εν δοξη.
25 Τινα αλλον εχω εν τω ουρανω; και επι της γης δεν θελω αλλον παρα σε.
26 Ητονησεν η σαρξ μου και η καρδια μου? αλλ' ο Θεος ειναι η δυναμις της καρδιας μου και η μερις μου εις τον αιωνα.
27 Διοτι, ιδου, οσοι απομακρυνονται απο σου, θελουσιν απολεσθη? συ εξωλοθρευσας παντας τους εκκλινοντας απο σου.
28 Αλλα δι' εμε, το να προσκολλωμαι εις τον Θεον ειναι το αγαθον μου? εθεσα την ελπιδα μου επι Κυριον τον Θεον, δια να κηρυττω παντα τα εργα σου.