| 1 Εις τον πρωτον μουσικον. Ψαλμος του Δαβιδ.>> Επι τον Κυριον πεποιθα? πως λεγετε εις την ψυχην μου, Φευγε εις το ορος σας, ως πτηνον; | 1 Ao mestre de canto. De Davi. É junto do Senhor que procuro refúgio. Por que dizer-me: Foge, velozmente, para a montanha, como um pássaro; |
| 2 Διοτι, ιδου, οι ασεβεις ενετειναν τοξον? ητοιμασαν τα βελη αυτων επι την χορδην, δια να τοξευσωσιν εν σκοτει τους ευθεις την καρδιαν. | 2 eis que os maus entesam seu arco, ajustam a flecha na corda, para ferir, de noite, os que têm o coração reto. |
| 3 Εαν τα θεμελια καταστραφωσιν, ο δικαιος τι δυναται να καμη; | 3 Quando os próprios fundamentos se abalam, que pode fazer ainda o justo? |
| 4 Ο Κυριος ειναι εν τω ναω τω αγιω αυτου? ο Κυριος εν τω ουρανω εχει τον θρονον αυτου? οι οφθαλμοι αυτου βλεπουσι, τα βλεφαρα αυτου εξεταζουσι, τους υιους των ανθρωπων. | 4 Entretanto, o Senhor habita em seu templo, o Senhor tem seu trono no céu. Sua vista está atenta, seus olhares observam os filhos dos homens. |
| 5 Ο Κυριος εξεταζει τον δικαιον? τον δε ασεβη και τον αγαπωντα την αδικιαν μισει η ψυχη αυτου. | 5 O Senhor sonda o justo como o ímpio, mas aquele que ama a injustiça, ele o aborrece. |
| 6 Θελει βρεξει επι τους ασεβεις παγιδας? πυρ και θειον και ανεμοζαλη ειναι η μερις του ποτηριου αυτων. | 6 Sobre os ímpios ele fará cair uma chuva de fogo e de enxofre; um vento abrasador de procela será o seu quinhão. |
| 7 Διοτι δικαιος ων ο Κυριος, αγαπα δικαιοσυνην? το προσωπον αυτου βλεπει ευθυτητα. | 7 Porque o Senhor é justo, ele ama a justiça; e os homens retos contemplarão a sua face. |