| 1 Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Υπαγε προς τον Φαραω και ειπε προς αυτον, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος των Εβραιων. Εξαποστειλον τον λαον μου, δια να με λατρευση? | 1 Then the LORD said to Moses, "Go in to Pharaoh, and say to him, 'Thus says the LORD, the God of the Hebrews, "Let my people go, that they may serve me. |
| 2 διοτι, εαν δεν θελης να εξαποστειλης και εαν ετι κρατης αυτους, | 2 For if you refuse to let them go and still hold them, |
| 3 ιδου, η χειρ του Κυριου θελει εισθαι επι τα κτηνη σου τα εν τω αγρω, επι τους ιππους, επι τους ονους, επι τας καμηλους, επι τους βοας, και επι τα προβατα? θανατικον βαρυ σφοδρα? | 3 behold, the hand of the LORD will fall with a very severe plague upon your cattle which are in the field, the horses, the asses, the camels, the herds, and the flocks. |
| 4 και θελει καμει ο Κυριος διακρισιν μεταξυ των κτηνων του Ισραηλ και των κτηνων των Αιγυπτιων? και εκ παντων των ανηκοντων εις τους υιους Ισραηλ δεν θελει αποθανει ουδε εν. | 4 But the LORD will make a distinction between the cattle of Israel and the cattle of Egypt, so that nothing shall die of all that belongs to the people of Israel.'" |
| 5 Και διωρισεν ο Κυριος καιρον, λεγων, Αυριον θελει καμει ο Κυριος το πραγμα τουτο εν τη γη. | 5 And the LORD set a time, saying, "Tomorrow the LORD will do this thing in the land." |
| 6 Και εκαμεν ο Κυριος το πραγμα τουτο την επαυριον, και απεθανον παντα τα κτηνη των Αιγυπτιων? εκ δε των κτηνων των υιων Ισραηλ δεν απεθανεν ουδε εν. | 6 And on the morrow the LORD did this thing; all the cattle of the Egyptians died, but of the cattle of the people of Israel not one died. |
| 7 Και απεστειλεν ο Φαραω να ιδωσι, και ιδου, εκ των κτηνων του Ισραηλ δεν απεθανεν ουδε εν? και εσκληρυνθη η καρδια του Φαραω και δεν εξαπεστειλε τον λαον. | 7 And Pharaoh sent, and behold, not one of the cattle of the Israelites was dead. But the heart of Pharaoh was hardened, and he did not let the people go. |
| 8 Τοτε ειπεν ο Κυριος προς τον Μωυσην και προς τον Ααρων, Γεμισατε τας χειρας σας απο στακτην καμινου και ας σκορπιση αυτην ο Μωυσης προς τον ουρανον εμπροσθεν του Φαραω? | 8 And the LORD said to Moses and Aaron, "Take handfuls of ashes from the kiln, and let Moses throw them toward heaven in the sight of Pharaoh. |
| 9 και θελει γεινει λεπτος κονιορτος εφ' ολην την γην της Αιγυπτου? και θελει γεινει επι τους ανθρωπους και επι τα κτηνη καυσις αναδιδουσα ελκωδη εξανθηματα καθ' ολην την γην της Αιγυπτου. | 9 And it shall become fine dust over all the land of Egypt, and become boils breaking out in sores on man and beast throughout all the land of Egypt." |
| 10 Ελαβον λοιπον την στακτην της καμινου και εσταθησαν ενωπιον του Φαραω? και εσκορπισεν αυτην ο Μωυσης προς τον ουρανον, και εγεινε καυσις αναδιδουσα ελκωδη εξανθηματα επι τους ανθρωπους και επι τα κτηνη? | 10 So they took ashes from the kiln, and stood before Pharaoh, and Moses threw them toward heaven, and it became boils breaking out in sores on man and beast. |
| 11 και δεν ηδυναντο οι μαγοι να σταθωσιν εμπροσθεν του Μωυσεως εξ αιτιας της καυσεως? διοτι η καυσις ητο επι τους μαγους και επι παντας τους Αιγυπτιους. | 11 And the magicians could not stand before Moses because of the boils, for the boils were upon the magicians and upon all the Egyptians. |
| 12 Εσκληρυνε δε Κυριος την καρδιαν του Φαραω, και δεν εισηκουσεν εις αυτους, καθως ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην. | 12 But the LORD hardened the heart of Pharaoh, and he did not listen to them; as the LORD had spoken to Moses. |
| 13 Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Σηκωθητι ενωρις το πρωι και παρασταθητι εμπροσθεν του Φαραω και ειπε προς αυτον, ουτω λεγει Κυριος ο Θεος των Εβραιων? Εξαποστειλον τον λαον μου, δια να με λατρευση? | 13 Then the LORD said to Moses, "Rise up early in the morning and stand before Pharaoh, and say to him, 'Thus says the LORD, the God of the Hebrews, "Let my people go, that they may serve me. |
| 14 διοτι ταυτην την φοραν εγω εξαποστελλω πασας μου τας πληγας επι την καρδιαν σου και επι τους θεραποντας σου και επι τον λαον σου? δια να γνωρισης οτι δεν ειναι ουδεις ομοιος μου εν παση τη γη? | 14 For this time I will send all my plagues upon your heart, and upon your servants and your people, that you may know that there is none like me in all the earth. |
| 15 επειδη τωρα θελω εκτεινει την χειρα μου και θελω παταξει σε και τον λαον σου με θανατικον, και θελεις απολεσθη απο της γης? | 15 For by now I could have put forth my hand and struck you and your people with pestilence, and you would have been cut off from the earth; |
| 16 και δια τουτο βεβαιως σε διετηρησα, δια να δειξω εν σοι την δυναμιν μου και να κηρυχθη το ονομα μου εν παση τη γη? | 16 but for this purpose have I let you live, to show you my power, so that my name may be declared throughout all the earth. |
| 17 οτι επεγειρεσαι κατα του λαου μου, δια να μη εξαποστειλης αυτον; | 17 You are still exalting yourself against my people, and will not let them go. |
| 18 ιδου, αυριον περι την ωραν ταυτην θελω βρεξει χαλαζαν βαρειαν σφοδρα, οποια δεν εγεινε ποτε εν τη Αιγυπτω αφ' ης ημερας εθεμελιωθη μεχρι του νυν? | 18 Behold, tomorrow about this time I will cause very heavy hail to fall, such as never has been in Egypt from the day it was founded until now. |
| 19 τωρα λοιπον αποστειλον να συναξης τα κτηνη σου και παντα οσα εχεις εν τοις αγροις? διοτι πας ανθρωπος και ζωον, το οποιον ευρεθη εν τοις αγροις και δεν φερθη εις οικιαν, και η χαλαζα καταβη επ' αυτα, θελουσιν αποθανει. | 19 Now therefore send, get your cattle and all that you have in the field into safe shelter; for the hail shall come down upon every man and beast that is in the field and is not brought home, and they shall die.'" |
| 20 Οστις εκ των θεραποντων του Φαραω εφοβηθη τον λογον του Κυριου, συνηγαγε ταχεως εις τας οικιας τους δουλους αυτου και τα κτηνη αυτου? | 20 Then he who feared the word of the LORD among the servants of Pharaoh made his slaves and his cattle flee into the houses; |
| 21 οστις ομως δεν επροσεξεν εις τον λογον του Κυριου, αφηκε τους δουλους αυτου και τα κτηνη αυτου εν τοις αγροις. | 21 but he who did not regard the word of the LORD left his slaves and his cattle in the field. |
| 22 Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Εκτεινον την χειρα σου προς τον ουρανον, και θελει γεινει χαλαζα εφ' ολην την γην της Αιγυπτου, επι ανθρωπους και επι κτηνη και επι παντα χορτον του αγρου εν τη γη της Αιγυπτου. | 22 And the LORD said to Moses, "Stretch forth your hand toward heaven, that there may be hail in all the land of Egypt, upon man and beast and every plant of the field, throughout the land of Egypt." |
| 23 Και εξετεινεν ο Μωυσης την ραβδον αυτου προς τον ουρανον, και ο Κυριος επεμψε βροντας και χαλαζαν και διετρεχε το πυρ επι την γην? και ο Κυριος εβρεξε χαλαζαν επι την γην της Αιγυπτου? | 23 Then Moses stretched forth his rod toward heaven; and the LORD sent thunder and hail, and fire ran down to the earth. And the LORD rained hail upon the land of Egypt; |
| 24 ωστε ητο χαλαζα και πυρ φλογιζον εν τη χαλαζη, χαλαζα βαρεια, οποια δεν εγεινε ποτε εφ' ολην την γην της Αιγυπτου, αφου κατεσταθη εθνος. | 24 there was hail, and fire flashing continually in the midst of the hail, very heavy hail, such as had never been in all the land of Egypt since it became a nation. |
| 25 Και επαταξεν η χαλαζα εν παση τη γη της ιγυπτου παν το εν τοις αγροις, απο ανθρωπου εως κτηνους? και παντα τον χορτον του αγρου επαταξεν η χαλαζα και παντα τα δενδρα του αγρου συνετριψε. | 25 The hail struck down everything that was in the field throughout all the land of Egypt, both man and beast; and the hail struck down every plant of the field, and shattered every tree of the field. |
| 26 Μονον εν τη γη Γεσεν, οπου ησαν οι υιοι Ισραηλ, δεν εγεινε χαλαζα. | 26 Only in the land of Goshen, where the people of Israel were, there was no hail. |
| 27 Τοτε ο Φαραω αποστειλας εκαλεσε τον Μωυσην και τον Ααρων και ειπε προς αυτους, Ταυτην την φοραν ημαρτησα? ο Κυριος ειναι δικαιος? εγω δε και ο λαος μου ειμεθα ασεβεις? | 27 Then Pharaoh sent, and called Moses and Aaron, and said to them, "I have sinned this time; the LORD is in the right, and I and my people are in the wrong. |
| 28 δεηθητε του Κυριου, ωστε να παυσωσι του να γινωνται βρονται Θεου και χαλαζα? και εγω θελω σας εξαποστειλει, και δεν θελετε μεινει πλεον. | 28 Entreat the LORD; for there has been enough of this thunder and hail; I will let you go, and you shall stay no longer." |
| 29 Και ειπεν ο Μωυσης προς αυτον, καθως εξελθω εκ της πολεως, θελω εκτεινει τας χειρας μου προς τον Κυριον? αι βρονται θελουσι παυσει και χαλαζα δεν θελει εισθαι πλεον? δια να γνωρισης οτι του Κυριου ειναι η γη? | 29 Moses said to him, "As soon as I have gone out of the city, I will stretch out my hands to the LORD; the thunder will cease, and there will be no more hail, that you may know that the earth is the LORDs. |
| 30 πλην συ και οι θεραποντες σου, εξευρω οτι ακομη δεν θελετε φοβηθη απο προσωπου Κυριου του Θεου. | 30 But as for you and your servants, I know that you do not yet fear the LORD God." |
| 31 Εκτυπηθησαν δε το λιναριον και η κριθη? διοτι η κριθη ητο σταχυωμενη και το λιναριον καλαμωμενον? | 31 (The flax and the barley were ruined, for the barley was in the ear and the flax was in bud. |
| 32 ο σιτος ομως και η ζεα δεν εκτυπηθησαν, διοτι ησαν οψιμα. | 32 But the wheat and the spelt were not ruined, for they are late in coming up.) |
| 33 Και εξηλθεν ο Μωυσης εξω της πολεως απο του Φαραω και εξετεινε τας χειρας αυτου προς τον Κυριον? και αι βρονται και η χαλαζα επαυσαν και βροχη δεν εσταξε πλεον επι της γης. | 33 So Moses went out of the city from Pharaoh, and stretched out his hands to the LORD; and the thunder and the hail ceased, and the rain no longer poured upon the earth. |
| 34 Και οτε ειδεν ο Φαραω οτι επαυσεν η βροχη και η χαλαζα και αι βρονται, εξηκολουθησε να αμαρτανη και εσκληρυνε την καρδιαν αυτου, αυτος και οι θεραποντες αυτου. | 34 But when Pharaoh saw that the rain and the hail and the thunder had ceased, he sinned yet again, and hardened his heart, he and his servants. |
| 35 Και εσκληρυνθη η καρδια του Φαραω και δεν εξαπεστειλε τους υιους Ισραηλ, καθως ελαλησε Κυριος δια του Μωυσεως. | 35 So the heart of Pharaoh was hardened, and he did not let the people of Israel go; as the LORD had spoken through Moses. |
