SCRUTATIO

Domenica, 20 settembre 2026 - Santi Martiri Coreani ( Letture di oggi)

ΤΩΒΙΤ - Tobia - Tobit 8


font
GREEK BIBLESacra Bibbia Garofalo
1 οτε δε συνετελεσαν δειπνουντες εισηγαγον τωβιαν προς αυτην1 Quando ebbero finito di pranzare, introdussero Tobia da lei.
2 ο δε πορευομενος εμνησθη των λογων ραφαηλ και ελαβεν την τεφραν των θυμιαματων και επεθηκεν την καρδιαν του ιχθυος και το ηπαρ και εκαπνισεν2 Egli, entrando, si ricordò delle parole di Raffaele; allora prese cenere d’incensi, vi pose il cuore del pesce e il fegato e li fece fumigare.
3 οτε δε ωσφρανθη το δαιμονιον της οσμης εφυγεν εις τα ανωτατα αιγυπτου και εδησεν αυτο ο αγγελος3 Appena il demonio fiutò l'odore, fuggì nell’alto Egitto e l’angelo ve lo legò.
4 ως δε συνεκλεισθησαν αμφοτεροι ανεστη τωβιας απο της κλινης και ειπεν αναστηθι αδελφη και προσευξωμεθα ινα ημας ελεηση ο κυριος4 Come poi si chiusero dentro insieme, Tobia si alzò da letto e disse: «Alzati, sorella; preghiamo affinché il Signore abbia compassione di noi».
5 και ηρξατο τωβιας λεγειν ευλογητος ει ο θεος των πατερων ημων και ευλογητον το ονομα σου το αγιον και ενδοξον εις τους αιωνας ευλογησατωσαν σε οι ουρανοι και πασαι αι κτισεις σου5 Allora Tobia cominciò a dire: «Benedetto sei tu, Dio dei nostri padri. E benedetto il tuo nome, santo e glorioso nei secoli. Ti benedicano i cieli e tutte le tue creature.
6 συ εποιησας αδαμ και εδωκας αυτω βοηθον ευαν στηριγμα την γυναικα αυτου εκ τουτων εγενηθη το ανθρωπων σπερμα συ ειπας ου καλον ειναι τον ανθρωπον μονον ποιησωμεν αυτω βοηθον ομοιον αυτω6 Tu hai fatto Adamo e gli hai dato in aiuto Eva, gli hai dato in sostegno sua moglie: da loro è nato il genere umano. Tu hai detto: Non è bene che l’uomo sia solo, facciamogli un aiuto simile a lui.
7 και νυν κυριε ου δια πορνειαν εγω λαμβανω την αδελφην μου ταυτην αλλ' επ' αληθειας επιταξον ελεησαι με και ταυτη συγκαταγηρασαι7 Ora, Signore, non per lussuria io sposo questa mia sorella ma con intenzione retta; abbi dunque compassione di me e fa’ ch'io diventi vecchio con lei».
8 και ειπεν μετ' αυτου αμην8 Essa disse con lui: «Così sia».
9 και εκοιμηθησαν αμφοτεροι την νυκτα9 E dormirono tutti e due quella notte.
10 και αναστας ραγουηλ επορευθη και ωρυξεν ταφον λεγων μη και ουτος αποθανη10 Intanto Raguel si alzò e andò a scavare una fossa, pensando: «Caso mai non sia morto anche lui».
11 και ηλθεν ραγουηλ εις την οικιαν εαυτου11 Poi Raguel tornò a casa
12 και ειπεν εδνα τη γυναικι αυτου αποστειλον μιαν των παιδισκων και ιδετωσαν ει ζη ει δε μη ινα θαψωμεν αυτον και μηδεις γνω12 e disse a Edna sua moglie: «Manda una delle schiave a vedere se colui è vivo. Se è morto, seppelliamolo subito; nessuno lo sappia».
13 και εισηλθεν η παιδισκη ανοιξασα την θυραν και ευρεν τους δυο καθευδοντας13 La schiava aprì la porta, entrò e trovò che dormivano tutti e due.
14 και εξελθουσα απηγγειλεν αυτοις οτι ζη14 Allora tornò a riferire a loro che Tobia era vivo.
15 και ευλογησεν ραγουηλ τον θεον λεγων ευλογητος ει συ ο θεος εν παση ευλογια καθαρα και αγια και ευλογειτωσαν σε οι αγιοι σου και πασαι αι κτισεις σου και παντες οι αγγελοι σου και οι εκλεκτοι σου ευλογειτωσαν σε εις παντας τους αιωνας15 Allora Raguel benedisse Dio: «Benedetto sei tu, Dio, con ogni benedizione. Ti benedicano i tuoi santi e tutte le tue creature, tutti i tuoi angeli e i tuoi eletti ti benedicano nei secoli.
16 ευλογητος ει οτι ηυφρανας με και ουκ εγενετο μοι καθως υπενοουν αλλα κατα το πολυ ελεος σου εποιησας μεθ' ημων16 Benedetto sei tu, perché mi hai rallegrato e non mi è accaduto come io temevo, ma hai agito con noi secondo la tua grande misericordia.
17 ευλογητος ει οτι ηλεησας δυο μονογενεις ποιησον αυτοις δεσποτα ελεος συντελεσον την ζωην αυτων εν υγιεια μετα ευφροσυνης και ελεους17 Benedetto sei tu, perché hai avuto pietà di due figli unici; usa loro misericordia, Signore, e fa’ che terminino la vita nella salute, con felicità e misericordia».
18 εκελευσεν δε τοις οικεταις χωσαι τον ταφον18 Poi comandò ai domestici di riempire la fossa
19 και εποιησεν αυτοις γαμον ημερων δεκα τεσσαρων19 e fece agli sposi un banchetto di nozze per quattordici giorni;
20 και ειπεν αυτω ραγουηλ πριν η συντελεσθηναι τας ημερας του γαμου ενορκως μη εξελθειν αυτον εαν μη πληρωθωσιν αι δεκα τεσσαρες ημεραι του γαμου20 Raguel, prima che terminassero i giorni delle nozze, scongiurò Tobia di non partire prima che finissero i quattordici giorni delle nozze,
21 και τοτε λαβοντα το ημισυ των υπαρχοντων αυτου πορευεσθαι μετα υγιειας προς τον πατερα και τα λοιπα οταν αποθανω και η γυνη μου21 che, allora, presa la metà delle sue sostanze, se ne andasse sano e salvo da suo padre. «E il resto» soggiunse «quando sarò morto io e mia moglie».