| 1 Οτε δε εμελλεν ο Κυριος να αναβιβαση τον Ηλιαν εις τον ουρανον με ανεμοστροβιλον, ανεχωρησεν ο Ηλιας μετα του Ελισσαιε απο Γαλγαλων. | 1 Lorsque le Seigneur voulut enlever Elie au ciel au moyen d'un tourbillon, il arriva qu'Elie et Elisée venaient de Galgala. |
| 2 Και ειπεν ο Ηλιας προς τον Ελισσαιε, Καθου ενταυθα, παρακαλω? διοτι ο Κυριος με απεστειλεν εως Βαιθηλ. Και ειπεν ο Ελισσαιε, Ζη Κυριος και ζη η ψυχη σου, δεν θελω σε αφησει. Και κατεβησαν εις Βαιθηλ. | 2 Et Elie dit à Elisée : Reste ici, car le Seigneur m'a envoyé jusqu'à Béthel. Elisée lui répondit : Vive le Seigneur (vit), et vive votre âme (vit), je ne vous abandonnerai pas. Ils allèrent donc à Béthel, |
| 3 Και εξηλθον οι υιοι των προφητων οι εν Βαιθηλ προς τον Ελισσαιε και ειπον προς αυτον, Εξευρεις οτι ο Κυριος σημερον λαμβανει τον κυριον σου επανωθεν της κεφαλης σου; Και ειπε, Και εγω εξευρω τουτο? σιωπατε. | 3 et les fils (enfants) des prophètes qui étaient à Béthel vinrent auprès d'Elisée et lui dirent : Sais-tu que le Seigneur t'enlèvera aujourd'hui ton maître ? Elisée leur répondit : Je le sais aussi ; taisez-vous. |
| 4 Και ειπεν ο Ηλιας προς αυτον, Ελισσαιε, καθου ενταυθα, παρακαλω? διοτι ο Κυριος με απεστειλεν εις Ιεριχω. Ο δε ειπε, Ζη Κυριος και ζη η ψυχη σου, δεν θελω σε αφησει. Και ηλθον εις Ιεριχω. | 4 Elie dit encore à Elisée : Reste ici, car le Seigneur m'a envoyé à Jéricho. Elisée lui répondit : Vive le Seigneur (vit), et vive votre âme (vit), je ne vous abandonnerai pas. Et lorsqu'ils furent arrivés à Jéricho, |
| 5 Και προσηλθον οι υιοι των προφητων οι εν Ιεριχω προς τον Ελισσαιε και ειπον προς αυτον, Εξευρεις οτι ο Κυριος σημερον λαμβανει τον κυριον σου επανωθεν της κεφαλης σου; Και ειπε, Και εγω εξευρω τουτο? σιωπατε. | 5 les fils des prophètes qui étaient à Jéricho s'approchèrent d'Elisée et lui dirent : Sais-tu que le Seigneur t'enlèvera aujourd'hui ton maître ? Il leur répondit : Je le sais aussi ; taisez-vous. |
| 6 Και ειπεν ο Ηλιας προς αυτον, Καθου ενταυθα, παρακαλω? διοτι ο Κυριος με απεστειλεν εις τον Ιορδανην. Ο δε ειπε, Ζη Κυριος και ζη η ψυχη σου, δεν θελω σε αφησει. Και υπηγαν αμφοτεροι. | 6 Elie dit encore à Elisée : Reste ici, car le Seigneur m'a envoyé jusqu'au Jourdain. Elisée lui répondit : Vive le Seigneur (vit), et vive votre âme (vit), je ne vous abandonnerai pas. Ils allèrent donc tous deux ensemble, |
| 7 Και υπηγαν πεντηκοντα ανδρες εκ των υιων των προφητων, και εσταθησαν απεναντι μακροθεν? εκεινοι δε οι δυο εσταθησαν επι του Ιορδανου. | 7 et cinquante des fils des prophètes les suivirent et s'arrêtèrent à distance, vis-à vis. Et ils s'arrêtèrent tous deux au bord du Jourdain. |
| 8 Και ελαβεν ο Ηλιας την μηλωτην αυτου και εδιπλωσεν αυτην και εκτυπησε τα υδατα, και διηρεθησαν ενθεν και ενθεν, και διεβησαν αμφοτεροι δια ξηρας. | 8 Alors Elie prit son manteau, le roula et en frappa les eaux, qui se divisèrent des deux côtés ; et ils passèrent tous deux à pied sec. |
| 9 Και οτε διεβησαν, ειπεν ο Ηλιας προς τον Ελισσαιε, Ζητησον τι να σοι καμω, πριν αναληφθω απο σου. Και ειπεν ο Ελισσαιε, Διπλασια μερις του πνευματος σου ας ηναι, παρακαλω, επ' εμε. | 9 Lorsqu'ils furent passés, Elie dit à Elisée : Demande-moi ce que tu veux que je fasse pour toi, avant que je sois enlevé d'avec toi. Elisée lui répondit : Je vous prie, que votre double esprit repose sur moi. |
| 10 Ο δε ειπε, Σκληρον πραγμα εζητησας? πλην εαν με ιδης αναλαμβανομενον απο σου, θελει γεινει εις σε ουτως? ει δε μη, δεν θελει γεινει. | 10 Elie lui dit : Tu me demandes une chose difficile. Néanmoins, si tu me vois lorsque je serai enlevé d'auprès de toi, tu auras ce que tu as demandé ; mais si tu ne me vois pas, tu ne l'auras pas. |
| 11 Και ενω αυτοι περιεπατουν ετι λαλουντες, ιδου, αμαξα πυρος και ιπποι πυρος, και διεχωρισαν αυτους αμφοτερους? και ανεβη ο Ηλιας με ανεμοστροβιλον εις τον ουρανον. | 11 Tandis qu'ils continuaient leur chemin, et qu'ils marchaient en s'entretenant, un char de feu et des chevaux de feu les séparèrent tout à coup l'un de l'autre, et Elie monta au ciel au milieu d'un tourbillon (dans le). |
| 12 Ο δε Ελισσαιε εβλεπε και εβοα, Πατερ μου, πατερ μου, αμαξα του Ισραηλ και ιππικον αυτου. Και δεν ειδεν αυτον πλεον? και επιασε τα ιματια αυτου και διεσχισεν αυτα εις δυο τμηματα. | 12 Et Elisée le voyait, et criait : Mon père, mon père, le char d'Israël et son conducteur. Ensuite il ne le vit plus. Et prenant ses vêtements, il les déchira en deux parts. |
| 13 Και σηκωσας την μηλωτην του Ηλια, ητις επεσεν επανωθεν εκεινου, επεστρεφε και εσταθη επι του χειλους του Ιορδανου. | 13 Puis il leva de terre le manteau qu'Elie avait laissé tomber pour lui. Et Elisée, s'en revenant, s'arrêta sur le bord du Jourdain, |
| 14 Και λαβων την μηλωτην του Ηλια, ητις επεσεν επανωθεν εκεινου, εκτυπησε τα υδατα και ειπε, Που ειναι Κυριος ο Θεος του Ηλια; Και ως εκτυπησε και αυτος τα υδατα, διηρεθησαν ενθεν και ενθεν? και διεβη ο Ελισσαιε. | 14 et prit le manteau qu'Elie avait laissé tomber pour lui ; il en frappa les eaux, et elles ne furent pas divisées. Alors Elisée dit : Où est maintenant le Dieu d'Elie (maintenant) ? Et il frappa les eaux, et elles se partagèrent d'un côté et d'un autre, et il passa. |
| 15 Και ιδοντες αυτον οι υιοι των προφητων, οι εν Ιεριχω εκ του απεναντι, ειπον, Το πνευμα του Ηλια επανεπαυθη επι τον Ελισσαιε. Και ηλθον εις συναντησιν αυτου και προσεκυνησαν αυτον εως εδαφους. | 15 Les fils des prophètes qui étaient à Jéricho, vis-à-vis, ayant vu cela, s'écrièrent : L'esprit d'Elie s'est reposé sur Elisée ; et, venant au-devant de lui, (ils) se prosternèrent contre terre devant lui, |
| 16 Και ειπον προς αυτον, Ιδου τωρα, πεντηκοντα δυνατοι ανδρες ειναι μετα των δουλων σου? ας υπαγωσι, παρακαλουμεν, και ας ζητησωσι τον κυριον σου, μηποτε εσηκωσεν αυτον το πνευμα του Κυριου και ερριψεν αυτον επι τινος ορους η επι τινος κοιλαδος. Και ειπε, Μη αποστειλητε. | 16 et (ils) dirent : Il y a parmi tes serviteurs cinquante hommes robustes, qui peuvent aller chercher ton maître ; car peut-être l'esprit du Seigneur l'aura-t-il jeté sur une montagne où dans une vallée. Elisée leur répondit : Ne les envoyez pas. |
| 17 Αλλ' αφου εβιασαν αυτον τοσον ωστε ησχυνετο, ειπεν, Αποστειλατε. Απεστειλαν λοιπον πεντηκοντα ανδρας και εζητησαν τρεις ημερας, πλην δεν ευρηκαν αυτον. | 17 Mais ils le contraignirent par leurs instances à consentir, et il leur dit : Envoyez-les. Ils envoyèrent donc cinquante hommes, qui, l'ayant cherché pendant trois jours, ne le trouvèrent pas. |
| 18 Και οτε επεστρεψαν προς αυτον, διοτι εμεινεν εν Ιεριχω, ειπε προς αυτους, Δεν σας ειπα, Μη υπαγητε; | 18 Ils revinrent ensuite auprès d'Elisée, qui demeurait à Jéricho ; et il leur dit : Ne vous avais-je pas dit : Ne les envoyez pas ? |
| 19 Και ειπον οι ανδρες της πολεως προς τον Ελισσαιε, Ιδου τωρα, η θεσις της πολεως ταυτης ειναι καλη, καθως ο κυριος μου βλεπει τα υδατα ομως ειναι κακα και η γη αγονος. | 19 Les habitants de la ville dirent aussi à Elisée : Seigneur, le séjour de cette ville est excellent, comme vous le voyez vous-même ; mais les eaux sont très mauvaises, et la terre est stérile. |
| 20 Και ειπε, Φερετε μοι φιαλην καινην και βαλετε αλας εις αυτην. Και εφεραν προς αυτον. | 20 Elisée leur répondit : Apportez-moi un vase neuf, et mettez-y du sel. Lorsqu'ils le lui eurent apporté, |
| 21 Και εξηλθεν εις την πηγην των υδατων και ερριψε το αλας εκει και ειπεν, Ουτω λεγει Κυριος? Υγιανα τα υδατα ταυτα? δεν θελει εισθαι πλεον εκ τουτων θανατος η ακαρπια. | 21 il alla à la fontaine, et ayant jeté le sel dans l'eau, il dit : Voici ce que dit le Seigneur : J'ai rendu ces eaux saines, et elles ne causeront plus à l'avenir ni mort ni stérilité. |
| 22 Και ιαθησαν τα υδατα εως της ημερας ταυτης, κατα τον λογον του Ελισσαιε, τον οποιον ελαλησε. | 22 Ces eaux devinrent donc saines, comme elles le sont encore aujourd'hui, selon la parole qu'Elisée prononça. |
| 23 Και ανεβη εκειθεν εις Βαιθηλ? και ενω αυτος ανεβαινεν εν τη οδω, εξηλθον εκ της πολεως παιδια μικρα και ενεπαιζον αυτον και ελεγον προς αυτον, Αναβαινε, φαλακρε? αναβαινε, φαλακρε? | 23 (Or) Elisée vint de là à Béthel ; et tandis qu'il montait par le chemin, de petits enfants étant sortis de la ville, se moquaient de lui en disant : Monte, chauve ; monte, chauve. |
| 24 ο δε εστραφη οπισω και ιδων αυτα, κατηρασθη αυτα εις το ονομα του Κυριου. Και εξηλθον εκ του δασους δυο αρκτοι και διεσπαραξαν εξ αυτων τεσσαρακοντα δυο παιδια. | 24 Elisée, ayant levé les yeux, les vit et les maudit au nom du Seigneur. Aussitôt (Et) deux ours sortirent de la forêt et déchirèrent quarante-deux de ces enfants. |
| 25 Και υπηγεν εκειθεν εις το ορος τον Καρμηλον? και εκειθεν επεστρεψεν εις Σαμαρειαν. | 25 Elisée alla ensuite sur le mont Carmel d'où il revint à Samarie. |
