| 1 Και οτε ηκουσεν ο βασιλευς Εζεκιας, διεσχισε τα ιματια αυτου και εσκεπασθη με σακκον και εισηλθεν εις τον οικον του Κυριου. | 1 Cuando el rey Ezequías lo escuchó, rasgó sus vestiduras, se cubrió de sayal y fue al templo del Señor. |
| 2 Και απεστειλεν Ελιακειμ τον οικονομον και Σομναν τον γραμματεα και τους πρεσβυτερους των ιερεων, εσκεπασμενους με σακκους, προς τον προφητην Ησαιαν, τον υιον του Αμως. | 2 Envió a Eliaquín, mayordomo de palacio, a Sobná, el secretario, y a los más ancianos de los sacerdotes, todos cubiertos de sayal, donde estaba el profeta Isaías, hijo de Amós, |
| 3 Και ειπον προς αυτον, Ουτω λεγει ο Εζεκιας? Ημερα θλιψεως και ονειδισμου και βλασφημιας η ημερα αυτη? διοτι τα τεκνα ηλθον εις την ακμην της γεννας, πλην δυναμις δεν ειναι εις την τικτουσαν? | 3 para decirle: «Así habla Ezequías: ¡Día de angustia, de castigo y de vergüenza es este día! Los hijos han llegado al momento del parto y la parturienta no tiene fuerzas para alumbrarlos. |
| 4 ειθε να ηκουσε Κυριος ο Θεος σου παντας τους λογους του Ραβ-σακη, τον οποιον ο βασιλευς της Ασσυριας ο κυριος αυτου απεστειλε δια να ονειδιση τον ζωντα θεον, και να υβριση δια των λογων, τους οποιους ηκουσε Κυριος ο Θεος σου? δια τουτο υψωσον δεησιν υπερ του υπολοιπου του σωζομενου. | 4 ¿Tomará nota, tal vez, tu Dios de todas las palabras del copero mayor, enviado por el rey de Asiria, su señor, para insultar al Dios vivo, y castigará el Señor tu Dios las palabras que ha oído? ¡Eleva una plegaria en favor del resto que aún queda!». |
| 5 Και ηλθον προς τον Ησαιαν οι δουλοι του βασιλεως Εζεκιου. | 5 Cuando los servidores del rey Ezequías llegaron adonde estaba Isaías, |
| 6 Και ειπε προς αυτους ο Ησαιας, Ουτω θελετε ειπει προς τον κυριον σας? Ουτω λεγει Κυριος? Μη φοβου απο των λογων τους οποιους ηκουσας, δια των οποιων οι δουλοι του βασιλεως της Ασσυριας με ωνειδισαν? | 6 este les comunicó: «Hablad a vuestro señor: Esto dice el Señor: “No tengas miedo por las palabras que hayas oído, con las que me insultaron los criados del rey de Asiria, |
| 7 ιδου, εγω θελω βαλει εις αυτον τοιουτον πνευμα, ωστε, ακουσας θορυβον, θελει επιστρεψει εις την γην αυτου? και θελω καμει αυτον να πεση δια μαχαιρας εν τη γη αυτου. | 7 porque le infundiré un espíritu y, cuando oiga una noticia, volverá a su tierra. Luego haré que caiga a espada en su país”». |
| 8 Ο Ραβ-σακης λοιπον επεστρεψε και ευρηκε τον βασιλεα της Ασσυριας πολεμουντα εναντιον της Λιβνα? διοτι ηκουσεν οτι εφυγεν απο Λαχεις. | 8 El copero mayor, tras conocer que el rey de Asiria se había retirado de Laquis, dio la vuelta para encontrar al rey que estaba atacando Libná. |
| 9 Και ο βασιλευς, οτε ηκουσε να λεγωσι περι Θιρακα του βασιλεως της Αιθιοπιας, Ιδου, εξηλθε να σε πολεμηση, απεστειλε παλιν πρεσβεις προς τον Εζεκιαν, λεγων, | 9 Pero (el rey asirio) recibió esta noticia: «Tiracá, rey de Cus, ha partido en campaña contra ti». Entonces envió de nuevo mensajeros a Ezequías a decirle: |
| 10 Ουτω θελετε ειπει προς Εζεκιαν, τον βασιλεα του Ιουδα, λεγοντες, Ο Θεος σου, επι τον οποιον θαρρεις, ας μη σε απατα, λεγων, Η Ιερουσαλημ δεν θελει παραδοθη εις την χειρα του βασιλεως της Ασσυριας? | 10 «Así hablaréis a Ezequías, rey de Judá: “Que tu Dios, en el que confías, no te engañe diciendo: ‘Jerusalén no será entregada en manos del rey de Asiria’. |
| 11 ιδου, συ ηκουσας τι εκαμον οι βασιλεις της Ασσυριας εις παντας τους τοπους, καταστρεφοντες αυτους? και συ θελεις λυτρωθη; | 11 Tú mismo has oído cómo han tratado los reyes de Asiria a todos los países entregándolos al anatema, ¿y vas a librarte tú solo? |
| 12 μηπως οι θεοι των εθνων ελυτρωσαν εκεινους, τους οποιους οι πατερες μου κατεστρεψαν, την Γωζαν και την Χαρραν και Ρεσεφ και τους υιους του Εδεν τους εν Τελασσαρ; | 12 ¿Salvaron acaso los dioses de las naciones a Gozán, a Jarán, a Résef y a los habitantes de Eden en Tel Basar, que mis padres aniquilaron? |
| 13 που ο βασιλευς της Αιμαθ, και ο βασιλευς της Αρφαδ, και ο βασιλευς της πολεως Σεφαρουιμ, Ενα και Αυα; | 13 ¿Dónde está el rey de Jamat?, ¿y el de Arpad?, ¿y los reyes de Laír, de Sefarvaín, de Hená y de Ivá?”». |
| 14 Και λαβων ο Εζεκιας την επιστολην εκ της χειρος των πρεσβεων, ανεγνωσεν αυτην? και ανεβη ο Εζεκιας εις τον οικον του Κυριου και εξετυλιξεν αυτην ενωπιον του Κυριου. | 14 Ezequías tomó la carta de manos de los mensajeros y la leyó. Subió al templo del Señor y abrió la carta ante el Señor. |
| 15 Και προσηυχηθη ενωπιον του Κυριου ο Εζεκιας, λεγων, Κυριε Θεε του Ισραηλ, ο καθημενος επι των χερουβειμ, συ αυτος εισαι ο Θεος, ο μονος, παντων των βασιλειων της γης? συ εκαμες τον ουρανον και την γην? | 15 Y elevó esta plegaria ante él:«Señor, Dios de Israel, entronizado sobre los querubines: | Tú solo eres el Dios para todos los reinos de la tierra. | Tú formaste los cielos y la tierra. |
| 16 κλινον, Κυριε, το ους σου και ακουσον? ανοιξον, Κυριε, τους οφθαλμους σου και ιδε? και ακουσον τους λογους του Σενναχειρειμ, οστις απεστειλε τουτον δια να ονειδιση τον ζωντα Θεον? | 16 ¡Inclina tu oído, Señor, y escucha! | ¡Abre tus ojos, Señor, y mira! | Escucha las palabras de Senaquerib enviadas | para insulto del Dios vivo. |
| 17 αληθως, Κυριε, οι βασιλεις της Ασσυριας ηρημωσαν τα εθνη και τους τοπους αυτων, | 17 Es verdad, Señor, los reyes asirios han exterminado las naciones, |
| 18 και ερριψαν εις το πυρ, τους θεους αυτων? διοτι δεν ησαν θεοι, αλλ' εργον χειρων ανθρωπων, ξυλα και λιθοι? δια τουτο κατεστρεψαν αυτους? | 18 han arrojado sus dioses al fuego y los han destruido. | Pero no eran dioses, sino hechura de mano humana, | de piedra, de madera. |
| 19 τωρα λοιπον, Κυριε Θεε ημων, σωσον ημας, δεομαι, εκ της χειρος αυτου? δια να γνωρισωσι παντα τα βασιλεια της γης, οτι συ εισαι Κυριος ο Θεος, ο μονος. | 19 Pero ahora, Señor, Dios nuestro, líbranos de sus manos | y sepan todos los reinos de la tierra | que solo tú eres Señor Dios». |
| 20 Τοτε απεστειλεν Ησαιας ο υιος του Αμως προς τον Εζεκιαν, λεγων, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος του Ισραηλ? Ηκουσα οσα προσηυχηθης εις εμε κατα του Σενναχειρειμ βασιλεως της Ασσυριας. | 20 Entonces Isaías, hijo de Amós, envió a Ezequías este mensaje: «Así dice el Señor, Dios de Israel: “He escuchado tu plegaria acerca de Senaquerib, rey de Asiria”. |
| 21 Ουτος ειναι ο λογος τον οποιον ο Κυριος ελαλησε περι αυτου? Σε κατεφρονησε, σε ενεπαιξεν παρθενος, η θυγατηρ της Σιων? οπισω σου εσεισε κεφαλην η θυγατηρ της Ιερουσαλημ. | 21 Esta es la palabra que el Señor pronuncia contra él:“Te desprecia, se burla de ti la doncella, hija de Sión, | menea la cabeza a tu espalda la hija de Jerusalén. |
| 22 Τινα ωνειδισας και εβλασφημησας; και κατα τινος υψωσας φωνην και εσηκωσας υψηλα τους οφθαλμους σου; Κατα του Αγιου του Ισραηλ. | 22 ¿A quién has injuriado y ultrajado? | ¿Contra quién alzaste la voz lanzando miradas altivas? | Contra el Santo de Israel. |
| 23 Τον Κυριον ωνειδισας δια των πρεσβεων σου και ειπας, Με το πληθος των αμαξων μου ανεβην εγω εις το υψος των ορεων, εις τα πλευρα του Λιβανου? και θελω κοψει τας υψηλας κεδρους αυτου, τας εκλεκτας ελατους αυτου? και θελω εισελθει εις τα εσχατα οικηματα αυτου, εις το δασος του Καρμηλου αυτου? | 23 Injuriaste a mi Señor con tus mensajeros, | pensando: ‘Con mis muchos carros | he subido hasta la cumbre de los montes, | hasta los extremos recónditos del Líbano. | He talado las cimas de los cedros, | los cipreses escogidos. | He alcanzado las alturas más lejanas, | la más densa espesura. |
| 24 εγω ανεσκαψα και επιον υδατα ξενα? και με το ιχνος των ποδων μου εξηρανα παντας τους ποταμους των πολιορκουμενων. | 24 Cavé pozos, bebí agua extranjera. | Bajo las plantas de mis pies se secaron | los canales de Egipto’. |
| 25 Μη δεν ηκουσας οτι εγω εκαμον τουτο παλαιοθεν, και απο ημερων αρχαιων εβουλευθην αυτο; τωρα δε εξετελεσα τουτο, ωστε συ να ησαι δια να καταστρεφης πολεις ωχυρωμενας εις ερειπιων σωρους. | 25 ¿No lo has oído? Desde antiguo lo estoy realizando. | En tiempos remotos había planeado | —y ahora lo ejecuto— | que reduzcas a montones de escombros | las ciudades amuralladas. |
| 26 Δια τουτο οι κατοικοι αυτων ησαν μικρας δυναμεως, ετρομαξαν και κατησχυνθησαν? ησαν ως ο χορτος του αγρου και ως η χλοη, ως ο χορτος των δωματων και ως ο σιτος ο καιομενος πριν καλαμωση. | 26 Sus habitantes, impotentes, aterrados y confusos, | son como hierba silvestre, | pasto de los prados, musgo de terrado, | campo sembrado que no produjo espigas, | abrasado por el viento del Este. |
| 27 Πλην εγω εξευρω την κατοικιαν σου και την εξοδον σου και την εισοδον σου και την κατ' εμου λυσσαν σου. | 27 Sé muy bien cuando te sientas, | cuando sales o cuando entras; | conozco tu estallido de rabia contra mí. |
| 28 Επειδη η κατ' εμου λυσσα σου και η αλαζονεια σου ανεβησαν εις τα ωτα μου, δια τουτο θελω βαλει τον κρικον μου εις τους μυκτηρας σου και τον χαλινον μου εις τα χειλη σου, και θελω σε επιστρεψει δια της οδου δι' ης ηλθες. | 28 Contra mí estalló tu rabia | y tu insolencia llegó hasta mis oídos. | Por eso te pongo ahora mi gancho en la nariz, | mi freno en el hocico, | para hacerte volver por el camino por donde has venido. |
| 29 Και τουτο θελει εισθαι εις σε το σημειον? Το ετος τουτο θελετε φαγει ο, τι ειναι αυτοφυες? και το δευτερον ετος, ο, τι εκφυεται απο του αυτου? το δε τριτον ετος, σπειρατε και θερισατε και φυτευσατε αμπελωνας και φαγετε τον καρπον αυτων. | 29 Y esta será la señal para ti: | Comed este año el fruto del grano caído, | el segundo lo que brota por sí mismo | y, al tercer año, sembrad y segad, | plantad viñas y comed sus frutos. |
| 30 Και το υπολοιπον εκ του οικου Ιουδα, το διασωθεν, θελει ριζωσει παλιν υποκατωθεν και θελει δωσει επανω καρπους. | 30 Pues los supervivientes de la casa de Judá | que hayan quedado | echarán raíces en lo hondo | y darán fruto por arriba, |
| 31 Διοτι εξ Ιερουσαλημ θελει εξελθει το υπολοιπον και εκ του ορους Σιων το διασωθεν? ο ζηλος του Κυριου των δυναμεων θελει εκτελεσει τουτο. | 31 porque ha de brotar de Jerusalén un resto, | y supervivientes del monte Sión. | El celo del Señor del universo lo realizará. |
| 32 Οθεν ουτω λεγει Κυριος περι του βασιλεως της Ασσυριας? Δεν θελει εισελθει εις την πολιν ταυτην ουδε θελει τοξευσει εκει βελος ουδε θελει προβαλει κατ' αυτης ασπιδα ουδε θελει υψωσει εναντιον αυτης προχωμα. | 32 Por eso, esto dice el Señor acerca del rey de Asiria: | ‘No entrará en esta ciudad, | no disparará contra ella ni una flecha, | no avanzará contra ella con escudos, | ni levantará una rampa contra ella. |
| 33 Δια της οδου δι' ης ηλθε, δι' αυτης θελει επιστρεψει, και εις την πολιν ταυτην δεν θελει εισελθει, λεγει Κυριος. | 33 Regresará por el camino por donde vino | y no entrará en esta ciudad —palabra del Señor—. |
| 34 Διοτι θελω υπερασπισθη την πολιν ταυτην, ωστε να σωσω αυτην, ενεκεν εμου και ενεκεν του δουλου μου Δαβιδ. | 34 Yo haré de escudo a esta ciudad para salvarla, | por mi honor y el de David, mi siervo’”». |
| 35 Και την νυκτα εκεινην εξηλθεν ο αγγελος του Κυριου και επαταξεν εν τω στρατοπεδω των Ασσυριων εκατον ογδοηκοντα πεντε χιλιαδας? και οτε εξηγερθησαν το πρωι, ιδου, ησαν παντες σωματα νεκρα. | 35 Aquella misma noche el ángel del Señor avanzó y golpeó en el campamento asirio a ciento ochenta y cinco mil hombres. Todos eran cadáveres al amanecer. |
| 36 Και εσηκωθη Σενναχειρειμ, ο βασιλευς της Ασσυριας, και εφυγε και επεστρεψε και κατωκησεν εν Νινευη. | 36 Senaquerib, rey de Asiria, levantó el campamento y regresó a Nínive, quedándose allí. |
| 37 Και ενω προσεκυνει εν τω οικω Νισρωκ του θεου αυτου, Αδραμμελεχ και Σαρασαρ οι υιοι αυτου επαταξαν αυτον εν μαχαιρα. αυτοι δε εφυγον εις γην Αραρατ? εβασιλευσε δε αντ' αυτου Εσαραδδων ο υιος αυτου. | 37 Luego, mientras celebraba el culto en el templo de su dios Nisroc, sus hijos Adramélec y Saréser lo mataron a espada. Huyeron a la tierra de Ararat y le sucedió en el trono su hijo Asaradón. |