| 1 Και ειπεν ο Δαβιδ, Μενει τις ετι εκ του οικου του Σαουλ, δια να καμω ελεος προς αυτον χαριν του Ιωναθαν; | 1 And David said, "Is there still any one left of the house of Saul, that I may show him kindness for Jonathan's sake?" |
| 2 Ητο δε δουλος τις εκ του οικου του Σαουλ, ονομαζομενος Σιβα. Και εκαλεσαν αυτον προς τον Δαβιδ, και ειπε προς αυτον ο βασιλευς, Συ εισαι ο Σιβα; Ο δε ειπεν, Ο δουλος σου. | 2 Now there was a servant of the house of Saul whose name was Ziba, and they called him to David; and the king said to him, "Are you Ziba?" And he said, "Your servant is he." |
| 3 Και ειπεν ο βασιλευς, Δεν μενει τις ετι εκ του οικου του Σαουλ, δια να καμω προς αυτον ελεος Θεου; Και ειπεν ο Σιβα προς τον βασιλεα, Ετι υπαρχει υιος του Ιωναθαν, βεβλαμμενος τους ποδας. | 3 And the king said, "Is there not still some one of the house of Saul, that I may show the kindness of God to him?" Ziba said to the king, "There is still a son of Jonathan; he is crippled in his feet." |
| 4 Και ειπε προς αυτον ο βασιλευς, Που ειναι ουτος; Ο δε Σιβα ειπε προς τον βασιλεα, Ιδου, ειναι εν τω οικω του Μαχειρ, υιου του Αμμιηλ, εν Λο-δεβαρ. | 4 The king said to him, "Where is he?" And Ziba said to the king, "He is in the house of Machir the son of Ammiel, at Lo-debar." |
| 5 Τοτε εστειλεν ο βασιλευς Δαβιδ και ελαβεν αυτον εκ του οικου του Μαχειρ, υιου του Αμμιηλ, εκ Λο-δεβαρ. | 5 Then King David sent and brought him from the house of Machir the son of Ammiel, at Lo-debar. |
| 6 Και οτε ηλθε προς τον Δαβιδ ο Μεμφιβοσθε, υιος του Ιωναθαν, υιου του Σαουλ, επεσε κατα προσωπον αυτου και προσεκυνησε. Και ειπεν ο Δαβιδ, Μεμφιβοσθε? Ο δε ειπεν, Ιδου, ο δουλος σου. | 6 And Mephibosheth the son of Jonathan, son of Saul, came to David, and fell on his face and did obeisance. And David said, "Mephibosheth!" And he answered, "Behold, your servant." |
| 7 Και ειπεν ο Δαβιδ προς αυτον, Μη φοβου? διοτι βεβαιως θελω καμει προς σε ελεος, χαριν Ιωναθαν του πατρος σου, και θελω αποδωσει εις σε παντα τα κτηματα Σαουλ του πατρος σου? και συ θελεις τρωγει αρτον επι της τραπεζης μου δια παντος. | 7 And David said to him, "Do not fear; for I will show you kindness for the sake of your father Jonathan, and I will restore to you all the land of Saul your father; and you shall eat at my table always." |
| 8 Ο δε προσεκυνησεν αυτον και ειπε, Τις ειναι ο δουλος σου, ωστε να επιβλεψης εις τοιουτον κυνα τεθνηκοτα οποιος εγω; | 8 And he did obeisance, and said, "What is your servant, that you should look upon a dead dog such as I?" |
| 9 Και εκαλεσεν ο βασιλευς τον Σιβα, τον δουλον του Σαουλ, και ειπε προς αυτον, Παντα οσα ειχεν ο Σαουλ και πας ο οικος αυτου εδωκα εις τον υιον του κυριου σου? | 9 Then the king called Ziba, Saul's servant, and said to him, "All that belonged to Saul and to all his house I have given to your master's son. |
| 10 θελεις λοιπον γεωργει την γην δι' αυτον, συ και οι υιοι σου, και οι δουλοι σου, και θελεις φερει τα εισοδηματα, δια να εχη ο υιος του κυριου σου τροφην να τρωγη? πλην ο Μεμφιβοσθε, ο υιος του κυριου σου, θελει τρωγει δια παντος αρτον επι της τραπεζης μου. Ειχε δε ο Σιβα δεκαπεντε υιους και εικοσι δουλους. | 10 And you and your sons and your servants shall till the land for him, and shall bring in the produce, that your master's son may have bread to eat; but Mephibosheth your master's son shall always eat at my table." Now Ziba had fifteen sons and twenty servants. |
| 11 Ο δε Σιβα ειπε προς τον βασιλεα, Κατα παντα οσα προσεταξεν ο κυριος μου ο βασιλευς τον δουλον αυτου, ουτω θελει καμει ο δουλος σου. Ο δε Μεμφιβοσθε, ειπεν ο βασιλευς, θελει τρωγει επι της τραπεζης μου, ως εις των υιων του βασιλεως. | 11 Then Ziba said to the king, "According to all that my lord the king commands his servant, so will your servant do." So Mephibosheth ate at David's table, like one of the king's sons. |
| 12 Ειχε δε ο Μεμφιβοσθε υιον μικρον, ονομαζομενον Μιχα. Παντες δε οι κατοικουντες εν τω οικω του Σιβα ησαν δουλοι του Μεμφιβοσθε. | 12 And Mephibosheth had a young son, whose name was Mica. And all who dwelt in Ziba's house became Mephibosheth's servants. |
| 13 Και ο Μεμφιβοσθε κατωκει εν Ιερουσαλημ? διοτι ετρωγε δια παντος επι της τραπεζης του βασιλεως? ητο δε χωλος αμφοτερους τους ποδας. | 13 So Mephibosheth dwelt in Jerusalem; for he ate always at the king's table. Now he was lame in both his feet. |
