| 1 Και ηκουσεν ο Ιακωβ τους λογους των υιων του Λαβαν, λεγοντων, Ο Ιακωβ ελαβε παντα τα υπαρχοντα του πατρος ημων, και εκ των υπαρχοντων του πατρος ημων απεκτησε πασαν την δοξαν ταυτην. | 1 Après cela, Jacob entendit les enfants de Laban qui s'entredisaient : Jacob a enlevé tout ce qui était à notre père, et il est devenu puissant en s'enrichissant de son bien. |
| 2 Και ειδεν ο Ιακωβ το προσωπον του Λαβαν, και ιδου, δεν ητο προς αυτον ως χθες και προχθες. | 2 Il remarqua aussi que Laban ne le regardait pas du même œil qu'auparavant ; |
| 3 Ειπε δε ο Κυριος προς τον Ιακωβ, Επιστρεψον εις την γην των πατερων σου, και εις την συγγενειαν σου, και θελω εισθαι μετα σου. | 3 et de plus (surtout), le Seigneur même lui dit : Retourne au pays de tes pères et vers ta famille, et je serai avec toi. |
| 4 Τοτε εστειλεν ο Ιακωβ και εκαλεσε την Ραχηλ και την Λειαν εις την πεδιαδα προς το ποιμνιον αυτου? | 4 Il envoya donc chercher Rachel et Lia, et les fit venir dans le champ où il faisait paître ses troupeaux ; |
| 5 και ειπε προς αυτας, Βλεπω το προσωπον του πατρος σας, οτι δεν ειναι προς εμε ως χθες και προχθες? ο Θεος ομως του πατρος μου εσταθη μετ' εμου? | 5 et il leur dit : Je vois que votre père ne me regarde plus du même œil qu'autrefois ; cependant le Dieu de mon père a été avec moi. |
| 6 και σεις εξευρετε οτι εν ολη τη δυναμει μου εδουλευσα τον πατερα σας? | 6 Et vous savez vous-mêmes que j'ai servi votre père de toutes mes forces. |
| 7 αλλ' ο πατηρ σας με ηπατησε και ηλλαξε τους μισθους μου δεκακις? πλην ο Θεος δεν αφηκεν αυτον να με κακοποιηση? | 7 (Mais) Il a même usé envers moi de tromperie, en changeant dix fois ce que je devais avoir pour récompense, quoique Dieu ne lui ait pas permis de me faire tort. |
| 8 οτε ελεγεν ουτω, τα ποικιλα θελουσιν εισθαι ο μισθος σου, τοτε απαν το ποιμνιον εγεννα ποικιλα? και οτε ελεγεν ουτω, τα παρδαλα θελουσιν εισθαι ο μισθος σου, τοτε απαν το ποιμνιον εγεννα παρδαλα. | 8 Lorsqu'il a dit : Les agneaux tachetés seront ton salaire, toutes les brebis ont eu des agneaux tachetés. Et lorsqu'il a dit, au contraire : Tout ce qui sera blanc sera ton salaire, tout ce qui est né des troupeaux a été blanc. |
| 9 Ουτως αφηρεσεν ο Θεος το ποιμνιον του πατρος σας και εδωκεν εις εμε. | 9 (C'est) Ainsi (que) Dieu a ôté le bien de votre père pour me le donner. |
| 10 Και καθ' ον καιρον συνελαμβανε το ποιμνιον, υψωσα τους οφθαλμους μου και ειδον κατ' οναρ, και ιδου, οι τραγοι και οι κριοι, οι αναβαινοντες επι τα προβατα και τας αιγας, ησαν παρδαλοι, ποικιλοι και στικτοι. | 10 Car le temps où les brebis devaient concevoir étant venu, j'ai levé les yeux et j'ai vu en songe que les mâles qui couvraient les femelles étaient marquetés (mouchetés) et tachetés de diverses couleurs. |
| 11 Και μοι ειπεν ο αγγελος του Θεου κατ' οναρ, Ιακωβ? και ειπα, Ιδου, εγω. | 11 Et l'ange de Dieu m'a dit en songe : Jacob. Me voici, ai-je répondu. |
| 12 Και ειπεν, Υψωσον τωρα τους οφθαλμους σου, και ιδε παντας τους τραγους και τους κριους, τους αναβαινοντας επι τα προβατα και τας αιγας, οτι ειναι παρδαλοι, ποικιλοι και στικτοι? διοτι ειδον παντα οσα καμνει εις σε ο Λαβαν? | 12 Et il a ajouté : Lève tes yeux, et vois que tous les mâles qui couvrent les femelles sont marquetés, (mouchetés) tachetés et de couleurs différentes. Car j'ai vu tout ce que Laban t'a fait. |
| 13 εγω ειμαι ο Θεος της Βαιθηλ, οπου εχρισας την στηλην και οπου ευχηθης ευχην προς εμε? σηκωθητι τωρα, εξελθε εκ της γης ταυτης και επιστρεψον εις την γην της συγγενειας σου. | 13 Je suis le Dieu de Béthel, où tu as oint la pierre et où tu m'as fait un vœu. Sors donc (promptement) de cette terre, et retourne au pays de votre naissance. |
| 14 Και απεκριθησαν η Ραχηλ και η Λεια και ειπον προς αυτον, Εχομεν ημεις πλεον μεριδιον η κληρονομιαν εν τω οικω του πατρος ημων; | 14 Rachel et Lia lui répondirent : Nous reste-t-il quelque chose du bien et de la part que nous devons avoir dans la maison de notre père ? |
| 15 δεν εθεωρηθημεν υπ' αυτου ως ξεναι; διοτι επωλησεν ημας και ακομη ολοκληρως κατεφαγε το αργυριον ημων. | 15 Ne nous a-t-il pas traitées comme des étrangères ? Ne nous a-t-il point vendues, et n'a-t-il pas mangé ce qui nous était dû (le prix de vente) ? |
| 16 Οθεν παντα τα πλουτη, τα οποια αφηρεσεν ο Θεος απο του πατρος ημων, ειναι ημων και των τεκνων ημων? τωρα λοιπον καμε οσα σοι ειπεν ο Θεος. | 16 Mais Dieu a pris les richesses de notre père, et nous les a données et à nos enfants ; c'est pourquoi fais tout ce que Dieu t'a commandé. |
| 17 Τοτε σηκωθεις ο Ιακωβ, εβαλε τα παιδια αυτου και τας γυναικας αυτου επι τας καμηλους? | 17 Jacob fit donc monter (aussitôt) ses femmes et ses enfants sur des chameaux. |
| 18 και απηγαγε παντα τα κτηνη αυτου, και παντα τα αγαθα αυτου τα οποια απεκτησε, το ποιμνιον της αποκτησεως αυτου, το οποιον απεκτησεν εις Παδαν-αραμ, δια να απελθη προς Ισαακ τον πατερα αυτου εις γην Χανααν. | 18 Et emmenant avec lui tout ce qu'il avait, ses troupeaux et tout ce qu'il avait acquis en Mésopotamie, il se mit en chemin pour aller auprès de (Isaac) son père, au pays de Chanaan. |
| 19 Ο δε Λαβαν ειχεν υπαγει δια να κουρευση τα προβατα αυτου και η Ραχηλ εκλεψε τα ειδωλα του πατρος αυτης. | 19 Or Laban étant allé en ce temps-là faire tondre ses brebis, Rachel déroba les idoles de son père. |
| 20 Εκρυψε δε ο Ιακωβ την φυγην αυτου εις τον Λαβαν τον Συρον, μη αναγγειλας προς αυτον οτι αναχωρει? | 20 Et Jacob ne voulut point découvrir son projet de fuite à son beau-père. |
| 21 και εφυγεν αυτος μετα παντων των υπαρχοντων αυτου και εσηκωθη και διεβη τον ποταμον και διευθυνθη προς το ορος Γαλααδ. | 21 Lors donc qu'il s'en fut allé avec tout ce qui était à lui, comme il avait déjà passé le fleuve et qu'il marchait vers la montagne de Galaad, |
| 22 Και την τριτην ημεραν ανηγγελθη προς τον Λαβαν, οτι εφυγεν ο Ιακωβ? | 22 Laban fut averti, le troisième jour, que Jacob s'enfuyait. |
| 23 και παραλαβων τους αδελφους αυτου μεθ' εαυτου, κατεδιωξεν οπισω αυτου οδον επτα ημερων? και επροφθασεν αυτον εν τω ορει Γαλααδ. | 23 Et aussitôt, ayant pris avec lui ses frères, il le poursuivit durant sept jours et le (re)joignit à la montagne de Galaad. |
| 24 Ηλθε δε ο Θεος προς Λαβαν τον Συρον κατ' οναρ την νυκτα, και ειπε προς αυτον, Φυλαχθητι, μη λαλησης σκληρα προς τον Ιακωβ. | 24 Mais Dieu lui apparut en songe et lui dit : Prends garde de ne rien dire d'offensant à Jacob. |
| 25 Επροφθασε λοιπον ο Λαβαν τον Ιακωβ? ο δε Ιακωβ ειχε στησει την σκηνην αυτου επι του ορους? ο δε Λαβαν μετα των αδελφων αυτου εσκηνωσεν επι του ορους Γαλααδ. | 25 Jacob avait déjà tendu sa tente sur la montagne de Galaad, et Laban, l'y ayant rejoint avec ses frères, y tendit aussi la sienne. |
| 26 Και ειπεν ο Λαβαν προς τον Ιακωβ, Τι εκαμες, και δια τι εκρυψας εις εμε την φυγην σου και απηγαγες τας θυγατερας μου ως αιχμαλωτους μαχαιρας; | 26 Et il dit à Jacob : Pourquoi as-tu agi de la sorte, en m'enlevant ainsi mes filles sans m'en rien dire, comme si c'étaient des prisonnières de guerre ? |
| 27 δια τι εφυγες κρυφιως και εκλεψας σεαυτον απ' εμου και δεν μοι εφανερωσας τουτο; διοτι εγω ηθελον σε εξαποστειλει μετ' ευφροσυνης και μετα ασματων, μετα τυμπανων και κιθαρας? | 27 Pourquoi as-tu pris le dessein de t'enfuir sans que je le susse, et ne m'as-tu point averti ? Je t'aurais reconduit avec des chants de joie, au son des tambourins et des harpes ? |
| 28 και δεν με ηξιωσας μηδε να φιλησω τους υιους μου, και τας θυγατερας μου; τωρα αφρονως επραξας τουτο? | 28 Tu ne m'as pas même permis de donner à mes filles et à mes fils le dernier baiser. Tu n'as pas agi sagement. Et maintenant |
| 29 δυνατη ειναι η χειρ μου να σας κακοποιηση? πλην ο Θεος του πατρος σας χθες την νυκτα ειπε προς εμε, λεγων, Φυλαχθητι, μη λαλησης σκληρα προς τον Ιακωβ? | 29 je (ma main) pourrais bien te rendre le mal pour le mal ; mais le Dieu de ton père m'a dit hier : Prends bien garde de ne rien dire d'offensant à Jacob. |
| 30 τωρα λοιπον εστω, ανεχωρησας, επειδη επεθυμησας πολυ τον οικον του πατρος σου? αλλα δια τι εκλεψας τους Θεους μου; | 30 Tu avais peut-être envie de retourner vers tes proches, et tu souhaitais de revoir la maison de ton père ; mais pourquoi m'as-tu dérobé mes idoles (dieux) ? |
| 31 Και αποκριθεις ο Ιακωβ ειπε προς τον Λαβαν, Εφυγον επειδη εφοβηθην? διοτι ειπον, Μηπως αφαιρεσης τας θυγατερας σου απ' εμου? | 31 Jacob lui répondit : Ce qui m'a fait partir sans t'en avoir averti, c'est que j'ai eu peur que tu ne me voulusses ravir tes filles par violence. |
| 32 εις οντινα ομως ευρης τους θεους σου, ας μη ζηση? εμπροσθεν των αδελφων ημων γνωρισον τι ευρισκεται εις εμε εκ των ιδικων σου, και λαβε. Διοτι δεν ηξευρεν ο Ιακωβ οτι η Ραχηλ ειχε κλεψει αυτους. | 32 Mais pour le larcin dont tu m'accuses, je consens que quiconque sera trouvé avoir pris tes idoles soit puni de mort en présence de nos frères. Cherche partout, et emporte tout ce que tu trouveras à toi ici. En disant cela, il ne savait pas que Rachel avait dérobé ses (les) idoles. |
| 33 Εισηλθε λοιπον ο Λαβαν εις την σκηνην του Ιακωβ, και εις την σκηνην της Λειας, και εις τας σκηνας των δυο θεραπαινων? αλλα δεν ευρηκεν αυτους. Τοτε εξηλθεν εκ της σκηνης της Λειας, και εισηλθεν εις την σκηνην της Ραχηλ. | 33 Laban étant donc entré dans la tente de Jacob, de Lia et des deux servantes, ne trouva point ce qu'il cherchait. Il entra ensuite dans la tente de Rachel ; |
| 34 Η δε Ραχηλ ειχε λαβει τα ειδωλα, και βαλει αυτα εις σαμαριον καμηλου, και εκαθητο επ' αυτα. Και ερευνησας ο Λαβαν ολην την σκηνην, δεν ευρηκεν. | 34 mais elle, ayant caché promptement les idoles sous la litière d'un (de son) chameau, s'assit dessus ; et lorsqu'il cherchait partout dans la tente de Rachel (et qu'il ne trouvait rien) ; |
| 35 Η δε ειπε προς τον πατερα αυτης, Ας μη φανη βαρυ εις τον κυριον μου, διοτι δεν δυναμαι να σηκωθω εμπροσθεν σου, επειδη εχω τα γυναικεια. Και αυτος ηρευνησεν, αλλα δεν ευρηκε τα ειδωλα. | 35 elle lui dit : Que mon seigneur ne se fâche pas si je ne puis me lever maintenant devant lui, parce que le mal qui est ordinaire aux femmes vient de me prendre. Ainsi Rachel rendit inutile cette recherche qu'il faisait avec tant de soin. |
| 36 Και ωργισθη ο Ιακωβ και επεπληξε τον Λαβαν? και αποκριθεις ο Ιακωβ ειπε προς τον Λαβαν, Τι ειναι το ανομημα μου; τι το αμαρτημα μου, οτι κατεδιωξας οπισω μου; | 36 Alors Jacob, tout ému (s'emportant), fit ce reproche à Laban : Quelle faute avais-je commise, et en quoi (quel péché) t'avais-je offensé, pour t'obliger de courir après moi avec tant de chaleur (ainsi enflammé), |
| 37 αφου ηρευνησας παντα τα σκευη μου, τι ευρηκας εκ παντων των σκευων της οικιας σου; θες αυτο εδω εμπροσθεν των αδελφων μου και αδελφων σου, δια να κρινωσι μεταξυ των δυο ημων? | 37 et de fouiller tout ce qui est à moi ? Qu'as-tu trouvé ici de toutes les choses qui étaient de ta maison ? Fais-le voir devant mes frères et devant les tiens, et qu'ils soient juges entre toi et moi. |
| 38 εικοσι ετη ειναι τωρα, αφ' οτου ειμαι μετα σου? τα προβατα σου και αι αιγες σου δεν ητεκνωθησαν, και τους κριους του ποιμνιου σου δεν εφαγον. | 38 Est-ce donc pour cela que j'ai passé vingt années avec toi ? Tes brebis et tes chèvres n'ont point été stériles ; je n'ai point mangé les moutons (béliers) de ton troupeau ; |
| 39 θηριαλωτον δεν εφερα εις σε? εγω επληρωνον αυτο? απο της χειρος μου εζητεις ο, τι με εκλεπτετο την ημεραν, η ο, τι με εκλεπτετο την νυκτα? | 39 je ne t'ai rien montré de ce qui avait été pris par les bêtes (sauvages) : je prenais sur moi tout ce qui avait été perdu et t'en tenais compte, et tu exigeais de moi tout ce qui avait été dérobé ; |
| 40 την ημεραν εκαιομην υπο του καυματος και την νυκτα υπο του παγετου? και εφευγεν ο υπνος μου απο των οφθαλμων μου? | 40 j'étais brûlé par la chaleur pendant le jour et par le froid pendant la nuit, et le sommeil fuyait de mes yeux. |
| 41 εικοσι ετη ηδη ευρισκομαι εν τη οικια σου? δεκατεσσαρα ετη σε εδουλευσα δια τας δυο σου θυγατερας, και εξ ετη δια τα προβατα σου? και ηλλαξας τον μισθον μου δεκακις? | 41 Je t'ai servi ainsi dans ta maison vingt ans durant, quatorze pour tes filles et six pour tes troupeaux. Tu as changé dix fois ce que je devais avoir pour récompense. |
| 42 εαν ο Θεος του πατρος μου, ο Θεος του Αβρααμ και ο φοβος του Ισαακ, δεν ητο μετ' εμου, βεβαια κενον ηθελες με εξαποστειλει τωρα? ειδεν ο Θεος την ταλαιπωριαν μου και τον κοπον των χειρων μου, και σε ηλεγξεν εχθες την νυκτα. | 42 Si le Dieu de mon père Abraham, et le Dieu que craint Isaac, ne m'eût assisté, tu m'aurais peut-être renvoyé tout nu de chez toi. Mais Dieu a regardé mon affliction et le travail de mes mains, et il t'a arrêté cette nuit par ses menaces (des reproches). |
| 43 Και αποκριθεις ο Λαβαν, ειπε προς τον Ιακωβ, Αι θυγατερες αυται ειναι θυγατερες μου, και οι υιοι ουτοι υιοι μου, και τα προβατα ταυτα προβατα μου, και παντα οσα βλεπεις ειναι ιδικα μου? και τι να καμω σημερον εις τας θυγατερας μου ταυτας, η εις τα τεκνα αυτων, τα οποια εγεννησαν; | 43 Laban lui répondit : Mes filles et mes petits-fils, tes troupeaux et tout ce que tu vois est à moi. Que puis-je faire à mes filles et à mes petits-fils ? |
| 44 ελθε λοιπον τωρα, ας καμωμεν συνθηκην, εγω και συ? δια να ηναι εις μαρτυριον μεταξυ εμου και σου. | 44 Viens donc, et faisons une alliance qui serve de témoignage entre toi et moi. |
| 45 Και ελαβεν ο Ιακωβ λιθον και εστησεν αυτον στηλην. | 45 Alors (C'est pourquoi) Jacob prit une pierre, et, en ayant dressé un monument, |
| 46 Και ειπεν ο Ιακωβ προς τους αδελφους αυτου, Συναξατε λιθους? και ελαβον λιθους, και εκαμον σωρον? και εφαγον εκει επι του σωρου. | 46 il dit a ses frères : Apportez des pierres ; et en ayant ramassé plusieurs ensemble, ils en firent un lieu élevé et mangèrent dessus. |
| 47 Και ο μεν Λαβαν εκαλεσεν αυτον Ιεγαρ-σαχαδουθα? ο δε Ιακωβ εκαλεσεν αυτον Γαλεεδ. | 47 Laban le nomma le Monceau du témoin, et Jacob le Monceau du témoignage, chacun selon la propriété de sa langue. |
| 48 Και ειπεν ο Λαβαν, Ο σωρος ουτος ειναι σημερον μαρτυριον μεταξυ εμου και σου? δια τουτο εκαλεσθη το ονομα αυτου Γαλεεδ, | 48 Et Laban dit : Ce monument sera témoin aujourd'hui entre toi et moi ; c'est pourquoi il a été nommé Galaad, c'est-à-dire le Monceau du témoin. |
| 49 και Μισπα, διοτι ειπεν, Ας επιβλεψη ο Κυριος αναμεσον εμου και σου, οταν αποχωρισθωμεν ο εις απο του αλλου? | 49 Que le Seigneur nous regarde et nous juge, lorsque nous nous serons retirés l'un de l'autre. |
| 50 εαν ταλαιπωρησης τας θυγατερας μου, η εαν λαβης αλλας γυναικας εκτος των θυγατερων μου, δεν ειναι ουδεις μεθ' ημων? βλεπε, ο Θεος ειναι μαρτυς μεταξυ εμου και σου. | 50 Si tu maltraites (affliges) mes filles, et si tu prends encore d'autres femmes qu'elles, nul n'est témoin de nos paroles que Dieu, qui est présent et qui nous regarde. |
| 51 Και ειπεν ο Λαβαν προς τον Ιακωβ, Ιδου, ο σωρος ουτος, και ιδου, η στηλη αυτη, την οποιαν εστησα μεταξυ εμου και σου? | 51 Il dit encore à Jacob : Ce monument, et cette pierre que j'ai dressée entre toi et moi |
| 52 ο σωρος ουτος ειναι μαρτυριον, και η στηλη μαρτυριον, οτι εγω δεν θελω διαβη τον σωρον τουτον προς σε, ουτε συ θελεις διαβη τον σωρον τουτον και την στηλην ταυτην, προς εμε, δια κακον? | 52 nous serviront de témoin ; ce monument (que ce monceau), dis-je, et cette pierre porteront témoignage si je passe au delà pour aller à toi, ou si tu passes toi-même dans le dessein de venir me faire quelque mal. |
| 53 ο Θεος του Αβρααμ και ο Θεος του Ναχωρ, ο Θεος του πατρος αυτων, ας κρινη αναμεσον ημων. Ο δε Ιακωβ ωμοσεν εις τον φοβον του πατρος αυτου Ισαακ. | 53 Que le Dieu d'Abraham, le Dieu de Nachor et le Dieu de leur père soit notre juge. Jacob jura donc par le Dieu que craignait (la crainte de son père) Isaac ; |
| 54 Τοτε εθυσεν ο Ιακωβ θυσιαν επι του ορους και προσεκαλεσε τους αδελφους αυτου δια να φαγωσιν αρτον? και εφαγον αρτον και διενυκτερευσαν επι του ορους. | 54 et après avoir immolé des victimes sur la montagne, il invita ses parents (frères) pour manger ensemble ; et, ayant mangé, ils demeurèrent là pour y passer la nuit. |
| 55 Και σηκωθεις ο Λαβαν ενωρις το πρωι, εφιλησε τους υιους αυτου και τας θυγατερας αυτου, και ευλογησεν αυτους? και ανεχωρησεν ο Λαβαν και επεστρεψεν εις τον τοπον αυτου. | 55 Mais Laban, se levant avant qu'il fît jour, embrassa ses fils et ses filles, les bénit et s'en retourna chez lui. |
