| 1 El primer día de la semana, al amanecer, las mujeres fueron al sepulcro con los perfumes que habían preparado. | 1 W pierwszy dzień tygodnia poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. |
| 2 Ellas encontraron removida la piedra del sepulcro | 2 Kamień od grobu zastały odsunięty. |
| 3 y entraron, pero no hallaron el cuerpo del Señor Jesús. | 3 A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. |
| 4 Mientras estaban desconcertadas a causa de esto, se les aparecieron dos hombres con vestiduras deslumbrantes. | 4 Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach. |
| 5 Como las mujeres, llenas de temor, no se atrevían a levantar la vista del suelo, ellos les preguntaron: «¿Por qué buscan entre los muertos al que está vivo? | 5 Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? |
| 6 No está aquí, ha resucitado. Recuerden lo que él les decía cuando aún estaba en Galilea: | 6 Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, będąc jeszcze w Galilei: |
| 7 «Es necesario que el Hijo del Hombre sea entregado en manos de los pecadores, que sea crucificado y que resucite al tercer día». | 7 Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzeszników i ukrzyżowany, lecz trzeciego dnia zmartwychwstanie. |
| 8 Y las mujeres recordaron sus palabras. | 8 Wtedy przypomniały sobie Jego słowa |
| 9 Cuando regresaron del sepulcro, refirieron esto a los Once y a todos los demás. | 9 i wróciły od grobu, oznajmiły to wszystko Jedenastu i wszystkim pozostałym. |
| 10 Eran María Magdalena, Juana y María, la madre de Santiago, y las demás mujeres que las acompañaban. Ellas contaron todo a los Apóstoles, | 10 A były to: Maria Magdalena, Joanna i Maria, matka Jakuba; i inne z nimi opowiadały to Apostołom. |
| 11 pero a ellos les pareció que deliraban y no les creyeron. | 11 Lecz słowa te wydały im się czczą gadaniną i nie dali im wiary. |
| 12 Pedro, sin embargo, se levantó y corrió hacia el sepulcro, y al asomarse, no vio más que las sábanas. Entonces regresó lleno de admiración por lo que había sucedido. | 12 Jednakże Piotr wybrał się i pobiegł do grobu; schyliwszy się, ujrzał same tylko płótna. I wrócił do siebie, dziwiąc się temu, co się stało. |
| 13 Ese mismo día, dos de los discípulos iban a un pequeño pueblo llamado Emaús, situado a unos diez kilómetros de Jerusalén. | 13 Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. |
| 14 En el camino hablaban sobre lo que había ocurrido. | 14 Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. |
| 15 Mientras conversaban y discutían, el mismo Jesús se acercó y siguió caminando con ellos. | 15 Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. |
| 16 Pero algo impedía que sus ojos lo reconocieran. | 16 Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. |
| 17 El les dijo: «¿Qué comentaban por el camino?». Ellos se detuvieron, con el semblante triste, | 17 On zaś ich zapytał: Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze? Zatrzymali się smutni. |
| 18 y uno de ellos, llamado Cleofás, le respondió: «¡Tú eres el único forastero en Jerusalén que ignora lo que pasó en estos días!». | 18 A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało. |
| 19 «¿Qué cosa?», les preguntó. Ellos respondieron: «Lo referente a Jesús, el Nazareno, que fue un profeta poderoso en obras y en palabras delante de Dios y de todo el pueblo, | 19 Zapytał ich: Cóż takiego? Odpowiedzieli Mu: To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; |
| 20 y cómo nuestros sumos sacerdotes y nuestros jefes lo entregaron para ser condenado a muerte y lo crucificaron. | 20 jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. |
| 21 Nosotros esperábamos que fuera él quien librara a Israel. Pero a todo esto ya van tres días que sucedieron estas cosas. | 21 A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. |
| 22 Es verdad que algunas mujeres que están con nosotros nos han desconcertado: ellas fueron de madrugada al sepulcro | 22 Nadto jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, |
| 23 y al no hallar el cuerpo de Jesús, volvieron diciendo que se les había aparecido unos ángeles, asegurándoles que él está vivo. | 23 a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. |
| 24 Algunos de los nuestros fueron al sepulcro y encontraron todo como las mujeres habían dicho. Pero a él no lo vieron». | 24 Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli. |
| 25 Jesús les dijo: «¡Hombres duros de entendimiento, cómo les cuesta creer todo lo que anunciaron los profetas! | 25 Na to On rzekł do nich: O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! |
| 26 ¿No será necesario que el Mesías soportara esos sufrimientos para entrar en su gloria?» | 26 Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały? |
| 27 Y comenzando por Moisés y continuando en todas las Escrituras lo que se refería a él. | 27 I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. |
| 28 Cuando llegaron cerca del pueblo adonde iban, Jesús hizo ademán de seguir adelante. | 28 Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. |
| 29 Pero ellos le insistieron: «Quédate con nosotros, porque ya es tarde y el día se acaba». El entró y se quedó con ellos. | 29 Lecz przymusili Go, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił. Wszedł więc, aby zostać z nimi. |
| 30 Y estando a la mesa, tomó el pan y pronunció la bendición; luego lo partió y se lo dio. | 30 Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. |
| 31 Entonces los ojos de los discípulos se abrieron y lo reconocieron, pero él había desaparecido de su vista. | 31 Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. |
| 32 Y se decían: «¿No ardía acaso nuestro corazón, mientras nos hablaba en el camino y nos explicaba las Escrituras?». | 32 I mówili nawzajem do siebie: Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał? |
| 33 En ese mismo momento, se pusieron en camino y regresaron a Jerusalén. Allí encontraron reunidos a los Once y a los demás que estaban con ellos, | 33 W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, |
| 34 y estos les dijeron: «Es verdad, ¡el Señor ha resucitado y se apareció a Simón!». | 34 którzy im oznajmili: Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi. |
| 35 Ellos, por su parte, contaron lo que les había pasado en el camino y cómo lo habían reconocido al partir el pan. | 35 Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba. |
| 36 Todavía estaban hablando de esto, cuando Jesús se apareció en medio de ellos y les dijo: «La paz esté con ustedes». | 36 A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: Pokój wam! |
| 37 Atónitos y llenos de temor, creían ver un espíritu, | 37 Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. |
| 38 pero Jesús les preguntó: «¿Por qué están turbados y se les presentan esas dudas? | 38 Lecz On rzekł do nich: Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? |
| 39 Miren mis manos y mis pies, soy yo mismo. Tóquenme y vean. Un espíritu no tiene carne ni huesos, como ven que yo tengo». | 39 Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. |
| 40 Y diciendo esto, les mostró sus manos y sus pies. | 40 Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. |
| 41 Era tal la alegría y la admiración de los discípulos, que se resistían a creer. Pero Jesús les preguntó: «¿Tienen aquí algo para comer?». | 41 Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: Macie tu coś do jedzenia? |
| 42 Ellos le presentaron un trozo de pescado asado; | 42 Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. |
| 43 él lo tomó y lo comió delante de todos. | 43 Wziął i jadł wobec nich. |
| 44 Después les dijo: «Cuando todavía estaba con ustedes, yo les decía: Es necesario que se cumpla todo lo que está escrito de mí en la Ley de Moisés, en los Profetas y en los Salmos». | 44 Potem rzekł do nich: To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. |
| 45 Entonces les abrió la inteligencia para que pudieran comprender las Escrituras, | 45 Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma, |
| 46 y añadió: «Así esta escrito: el Mesías debía sufrir y resucitar de entre los muertos al tercer día, | 46 i rzekł do nich: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, |
| 47 y comenzando por Jerusalén, en su Nombre debía predicarse a todas las naciones la conversión para el perdón de los pecados. | 47 w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. |
| 48 Ustedes son testigos de todo esto. | 48 Wy jesteście świadkami tego. |
| 49 Y yo les enviaré lo que mi Padre les ha prometido. Permanezcan en la ciudad, hasta que sean revestidos con la fuerza que viene de lo alto». | 49 Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka. |
| 50 Después Jesús los llevó hasta las proximidades de Betania y, elevando sus manos, los bendijo. | 50 Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce błogosławił ich. |
| 51 Mientras los bendecía, se separó de ellos y fue llevado al cielo. | 51 A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. |
| 52 Los discípulos, que se habían postrado delante de él, volvieron a Jerusalén con gran alegría, | 52 Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy, |
| 53 y permanecían continuamente en el Templo alabando a Dios. | 53 gdzie stale przebywali w świątyni, "wielbiąc i" błogosławiąc Boga. |
