| 1 ασμα ασματων ο εστιν τω σαλωμων | 1 Pieśń nad Pieśniami Salomona. |
| 2 φιλησατω με απο φιληματων στοματος αυτου οτι αγαθοι μαστοι σου υπερ οινον | 2 Niech mnie ucałuje pocałunkami swych ust! Bo miłość twa przedniejsza od wina. |
| 3 και οσμη μυρων σου υπερ παντα τα αρωματα μυρον εκκενωθεν ονομα σου δια τουτο νεανιδες ηγαπησαν σε | 3 Woń twych pachnideł słodka, olejek rozlany - imię twe, dlatego miłują cię dziewczęta. |
| 4 ειλκυσαν σε οπισω σου εις οσμην μυρων σου δραμουμεν εισηνεγκεν με ο βασιλευς εις το ταμιειον αυτου αγαλλιασωμεθα και ευφρανθωμεν εν σοι αγαπησομεν μαστους σου υπερ οινον ευθυτης ηγαπησεν σε | 4 Pociągnij mnie za sobą! Pobiegnijmy! Wprowadź mnie, królu, w twe komnaty! Cieszyć się będziemy i weselić tobą, i sławić twą miłość nad wino; [jakże] słusznie cię miłują! |
| 5 μελαινα ειμι και καλη θυγατερες ιερουσαλημ ως σκηνωματα κηδαρ ως δερρεις σαλωμων | 5 Śniada jestem, lecz piękna, córki jerozolimskie, jak namioty Kedaru, jak zasłony Szalma. |
| 6 μη βλεψητε με οτι εγω ειμι μεμελανωμενη οτι παρεβλεψεν με ο ηλιος υιοι μητρος μου εμαχεσαντο εν εμοι εθεντο με φυλακισσαν εν αμπελωσιν αμπελωνα εμον ουκ εφυλαξα | 6 Nie patrzcie na mnie, żem śniada, że mnie spaliło słońce. Synowie mej matki rozgniewali się na mnie, postawili mnie na straży winnic: a ja mej własnej winnicy nie ustrzegłam. |
| 7 απαγγειλον μοι ον ηγαπησεν η ψυχη μου που ποιμαινεις που κοιταζεις εν μεσημβρια μηποτε γενωμαι ως περιβαλλομενη επ' αγελαις εταιρων σου | 7 O ty, którego miłuje dusza moja, wskaż mi, gdzie pasiesz swe stada, gdzie dajesz im spocząć w południe, abym się nie błąkała wśród stad twych towarzyszy. |
| 8 εαν μη γνως σεαυτην η καλη εν γυναιξιν εξελθε συ εν πτερναις των ποιμνιων και ποιμαινε τας εριφους σου επι σκηνωμασιν των ποιμενων | 8 Jeśli nie wiesz, o najpiękniejsza z niewiast, pójdź za śladami trzód i paś koźlęta twe przy szałasach pasterzy. |
| 9 τη ιππω μου εν αρμασιν φαραω ωμοιωσα σε η πλησιον μου | 9 Do zaprzęgu faraona przyrównam cię, przyjaciółko moja. |
| 10 τι ωραιωθησαν σιαγονες σου ως τρυγονες τραχηλος σου ως ορμισκοι | 10 Śliczne są lica twe wśród wisiorków, szyja twa wśród korali. |
| 11 ομοιωματα χρυσιου ποιησομεν σοι μετα στιγματων του αργυριου | 11 Wisiorki zrobimy ci złote z kuleczkami ze srebra. |
| 12 εως ου ο βασιλευς εν ανακλισει αυτου ναρδος μου εδωκεν οσμην αυτου | 12 Gdy król wśród biesiadników przebywa, nard mój rozsiewa woń swoją. |
| 13 αποδεσμος της στακτης αδελφιδος μου εμοι ανα μεσον των μαστων μου αυλισθησεται | 13 Mój miły jest mi woreczkiem mirry wśród piersi mych położonym. |
| 14 βοτρυς της κυπρου αδελφιδος μου εμοι εν αμπελωσιν εγγαδδι | 14 Gronem henny jest mi umiłowany mój w winnicach Engaddi. |
| 15 ιδου ει καλη η πλησιον μου ιδου ει καλη οφθαλμοι σου περιστεραι | 15 O jak piękna jesteś, przyjaciółko moja, jak piękna, oczy twe jak gołębice! |
| 16 ιδου ει καλος ο αδελφιδος μου και γε ωραιος προς κλινη ημων συσκιος | 16 Zaiste piękny jesteś, miły mój, o jakże uroczy! Łoże nasze z zieleni. |
| 17 δοκοι οικων ημων κεδροι φατνωματα ημων κυπαρισσοι | 17 Belkami domu naszego są cedry, a cyprysy ścianami. |