| 1 Ακουσατε μου, αι νησοι? και προσεξατε, λαοι μακρυνοι? Ο Κυριος με εκαλεσεν εκ κοιλιας? εκ των σπλαγχνων της μητρος μου ανεφερε το ονομα μου. | 1 Ecoutez, îles, et vous, peuples lointains, soyez attentifs. Le Seigneur m'a appelé dès le sein de ma mère ; lorsque j'étais encore dans ses entrailles, il s'est souvenu de mon nom. |
| 2 Και εκαμε το στομα μου ως μαχαιραν οξειαν? υπο την σκιαν της χειρος αυτου με εκρυψε, και με εκαμεν ως βελος εκλεκτον, και εν τη φαρετρα αυτου με εκρυψε, | 2 Il a rendu ma bouche semblable à un glaive acéré, il m'a protégé à l'ombre de sa main ; il a fait de moi comme une flèche choisie, il m'a caché dans son carquois. |
| 3 και ειπε προς εμε, Συ εισαι ο δουλος μου, Ισραηλ, εις τον οποιον θελω δοξασθη. | 3 Et il m'a dit : Tu es mon serviteur, Israël, et (parce que) je me glorifierai en toi. |
| 4 Και εγω ειπα, Ματαιως εκοπιασα? εις ουδεν και εις ματην κατηναλωσα την δυναμιν μου? πλην η κρισις μου ειναι μετα του Κυριου και το εργον μου μετα του Θεου μου. | 4 Et moi j'ai dit : C'est en vain que j'ai travaillé, c'est inutilement et sans fruit que j'ai consumé ma force ; mais mon droit (jugement) est auprès du Seigneur, et ma récompense auprès (travail au pouvoir) de mon Dieu. |
| 5 Τωρα λοιπον λεγει Κυριος, ο πλασας με εκ κοιλιας δουλον αυτου, δια να επαναφερω τον Ιακωβ προς αυτον και δια να συναχθη προς αυτον ο Ισραηλ, και θελω δοξασθη εις τους οφθαλμους του Κυριου, και ο Θεος μου θελει εισθαι η δυναμις μου? | 5 Et maintenant le Seigneur dit, lui qui m'a formé dès le sein de ma mère pour être son serviteur, pour ramener à lui Jacob, et (quoique) Israël ne se réunisse pas à lui (ne sera pas rassemblé), je serai (j'ai été) glorifié aux yeux du Seigneur, et mon Dieu deviendra ma force. |
| 6 και ειπε, Μικρον ειναι το να ησαι δουλος μου δια να ανορθωσης τας φυλας του Ιακωβ και να επαναφερης το υπολοιπον του Ισραηλ? θελω προσετι σε δωσει φως εις τα εθνη, δια να ησαι η σωτηρια μου εως εσχατου της γης. | 6 Il (a donc) dit : C'est peu que tu sois mon serviteur pour relever les tribus de Jacob, et pour convertir les restes d'Israël ; je t'ai établi pour être la lumière des nations, et mon salut jusqu'à l'extrémité de la terre. |
| 7 Ουτω λεγει Κυριος, ο Λυτρωτης του Ισραηλ, ο Αγιος αυτου, προς εκεινον τον οποιον καταφρονει ανθρωπος, προς εκεινον τον οποιον βδελυττεται εθνος, προς τον δουλον των εξουσιαστων? Βασιλεις θελουσι σε ιδει και σηκωθη, ηγεμονες και θελουσι σε προσκυνησει, ενεκεν του Κυριου, οστις ειναι πιστος, του Αγιου του Ισραηλ, οστις σε εξελεξεν | 7 Voici ce que dit le Seigneur, le rédempteur, le saint d'Israël, à (une) l'âme méprisée (méprisable), à la (une) nation détestée, à l'esclave des puissants : Les rois verront et les princes se lèveront, et ils (l') adoreront, à cause du Seigneur qui a été (est) fidèle, et du saint d'Israël qui t'a choisi. |
| 8 Ουτω λεγει Κυριος? Εν καιρω δεκτω επηκουσα σου και εν ημερα σωτηριας σε εβοηθησα? και θελω σε διαφυλαξει και θελω σε δωσει εις διαθηκην των λαων, δια να ανορθωσης την γην, να κληροδοτησης κληρονομιας ηρημωμενας? | 8 Voici ce que dit le Seigneur : Au (En) temps favorable je t'ai exaucé, et au jour du salut je t'ai secouru ; je t'ai conservé, et je t'ai établi pour (faire) (l')alliance du (avec un) peuple, pour relever le pays, pour posséder les héritages dissipés ; |
| 9 λεγων προς τους δεσμιους, Εξελθετε? προς τους εν τω σκοτει, Ανακαλυφθητε. Θελουσι βοσκηθη πλησιον των οδων, και αι βοσκαι αυτων θελουσιν εισθαι εν πασι τοις υψηλοις τοποις. | 9 pour dire (que tu dises) à ceux qui sont dans les chaînes : Sortez ; et à ceux qui sont dans les ténèbres : paraissez. Ils paîtront sur les chemins, et toutes les plaines leur serviront de pâturages. |
| 10 δεν θελουσι πεινασει ουδε διψησει? δεν θελει προσβαλλει αυτους ουτε καυσων ουτε ηλιος? διοτι ο ελεων αυτους θελει οδηγησει αυτους και δια πηγων υδατων θελει φερει αυτους. | 10 Ils n'auront plus ni faim ni soif ; la chaleur et le soleil ne les frapperont plus, car celui qui a pitié d'eux les conduira et les mènera boire aux (à des) sources des (d') eaux. |
| 11 Και θελω καμει παντα τα ορη μου οδους, και αι τριβοι μου θελουσιν υψωθη. | 11 Alors je changerai toutes mes montagnes en chemin, et mes sentiers seront exhaussés (relevés). |
| 12 Ιδου, ουτοι θελουσιν ελθει μακροθεν? και ιδου, ουτοι απο βορρα και απο νοτου και ουτοι απο της γης του Σινειμ. | 12 Voici, ceux-là viennent de loin, et ceux-ci (viendront) du septentrion et du couchant, et les autres de la terre du midi. |
| 13 Ευφραινεσθε, ουρανοι? και αγαλλου, η γη? αλαλαξατε, τα ορη? διοτι ο Κυριος παρηγορησε τον λαον αυτου και τους τεθλιμμενους αυτου ελεησεν. | 13 Cieux, louez-le ; terre, sois dans l'allégresse ; montagnes, faites retentir sa (la) louange, car le Seigneur consolera son peuple, et il aura pitié de ses pauvres. |
| 14 Αλλ' η Σιων ειπεν, Ο Κυριος με εγκατελιπε και ο Κυριος μου με ελησμονησε. | 14 Cependant Sion a dit : Le Seigneur m'a abandonnée, et le Seigneur m'a oubliée. |
| 15 Δυναται γυνη να λησμονηση το θηλαζον βρεφος αυτης, ωστε να μη ελεηση το τεκνον της κοιλιας αυτης; αλλα και αν αυται λησμονησωσιν, εγω ομως δεν θελω σε λησμονησει. | 15 Une femme (mère) peut-elle oublier son enfant, et n'avoir pas pitié du fils de ses entrailles ? Mais quand (même) elle l'oublierait, moi je ne t'oublierai pas. |
| 16 Ιδου, επι των παλαμων μου σε εζωγραφισα? τα τειχη σου ειναι παντοτε ενωπιον μου. | 16 Voici, je t'ai gravée sur mes mains ; tes murs sont toujours devant mes yeux. |
| 17 Τα τεκνα σου θελουσιν ελθει μετα σπουδης? οι δε καταστρεφοντες σε και ερημονοντες σε θελουσιν εξελθει απο σου. | 17 Ceux qui doivent te rebâtir sont venus ; ceux qui t'ont détruite et dévastée sortiront du milieu de toi. |
| 18 Υψωσον κυκλω τους οφθαλμους σου και ιδε? παντες ουτοι συναθροιζονται ομου, ερχονται προς σε. Ζω εγω, λεγει Κυριος, οτι συ θελεις ενδυθη παντας τουτους ως κοσμημα, και ως νυμφη θελεις στολισθη αυτους. | 18 Lève les yeux tout autour, et vois : tous ceux-ci se sont rassemblés et sont venus pour (à) toi. Par ma vie (Je vis, moi), dit le Seigneur, tu te revêtiras d'eux tous comme d'une parure, et tu t'en ceindras comme une épouse ; |
| 19 Διοτι οι ηφανισμενοι σου και οι ηρημωμενοι σου τοποι και η γη σου η κατεφθαρμενη θελουσιν εισθαι τωρα παραπολυ μαλιστα στενοι δια τους κατοικους σου? εκεινοι δε, οιτινες σε κατετρωγον, θελουσι μακρυνθη απο σου. | 19 car tes déserts, tes solitudes et ton pays ruiné seront désormais trop étroits pour leurs habitants, et ceux qui te dévoraient seront chassés (mis en fuite) loin de toi. |
| 20 Τα τεκνα, τα οποια θελεις αποκτησει μετα την ατεκνιαν σου, θελουσιν ειπει προσετι εις τα ωτα σου, Στενος ειναι ο τοπος δι' εμε? καμε εις εμε τοπον δια να κατοικησω. | 20 Les enfants de ta stérilité diront à tes oreilles : L'espace est trop étroit pour moi ; fais-moi de la place pour que j'y habite. |
| 21 Τοτε θελεις ειπει εν τη καρδια σου, Τις εγεννησεν εις εμε ταυτα, ενω εγω ημην ητεκνωμενη και ερημος, αιχμαλωτος και μεταφερομενη; ταυτα δε τις εξεθρεψεν; ιδου, εγω ειχον εγκαταλειφθη μονη? ταυτα που ησαν; | 21 Et tu diras dans ton cœur : Qui me les a engendrés ? car j'étais stérile et je n'enfantais pas, j'étais exilée et captive. Et qui les a nourris ? car j'étais seule et abandonnée ; et ceux-ci, où étaient-ils ? |
| 22 Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ιδου, θελω υψωσει την χειρα μου προς τα εθνη και στησει την σημαιαν μου προς τους λαους, και θελουσι φερει τους υιους σου εν ταις αγκαλαις και αι θυγατερες σου θελουσι φερθη επ' ωμων? | 22 Voici ce que dit le Seigneur Dieu : Je lèverai la main vers les (des) nations, et je dresserai mon étendard vers les (des) peuples. Et ils ramèneront tes fils entre leurs bras, et ils porteront tes filles sur leurs épaules. |
| 23 και βασιλεις θελουσιν εισθαι οι παιδοτροφοι σου και αι βασιλισσαι αυτων αι τροφοι σου? θελουσι σε προσκυνησει με το προσωπον προς την γην και γλειφει το χωμα των ποδων σου? και θελεις γνωρισει, οτι εγω ειμαι ο Κυριος και οτι οι προσμενοντες με δεν θελουσιν αισχυνθη. | 23 Les rois seront tes nourriciers, et les reines tes nourrices ; ils t'adoreront en baisant le visage contre terre, et ils lécheront la poussière de tes pieds. Et tu sauras que je suis le Seigneur, et que ceux qui m'attendent ne seront pas confondus. |
| 24 Δυναται το λαφυρον να αφαιρεθη απο του ισχυρου η να ελευθερωθωσιν οι δικαιως αιχμαλωτισθεντες; | 24 Peut-on ravir au puissant sa proie, et enlever à un homme robuste ceux qu'il a rendus captifs ? |
| 25 Αλλ' ο Κυριος ουτω λεγει? Και οι αιχμαλωτοι του ισχυρου θελουσιν αφαιρεθη και το λαφυρον του τρομερου θελει αποσπασθη? διοτι εγω θελω δικολογησει προς τους δικολογουντας κατα σου και εγω θελω σωσει τα τεκνα σου. | 25 Mais voici ce que dit le Seigneur : Oui, (Certainement) les captifs du (à un homme) puissant lui seront ravis ; et ceux que l'homme robuste avait pris lui seront enlevés. Je jugerai ceux qui t'avaient jugée, et je sauverai tes fils. |
| 26 Τους δε καταθλιβοντας σε θελω καμει να φαγωσι τας ιδιας αυτων σαρκας? και θελουσι μεθυσθη με το ιδιον αυτων αιμα, ως με νεον οινον? και θελει γνωρισει πασα σαρξ, οτι εγω ο Κυριος ειμαι ο Σωτηρ σου και ο Λυτρωτης σου, ο Ισχυρος του Ιακωβ. | 26 Je ferai manger à tes ennemis leur propre chair ; ils seront enivrés de leur sang comme d'un vin nouveau ; et toute chair saura que je suis (c'est moi) le Seigneur qui te sauve, et que le fort de Jacob est ton rédempteur. |
