| 1 Υιε μου, προσεχε εις την σοφιαν μου, κλινον το ωτιον σου εις την συνεσιν μου? | 1 My son, be attentive to my wisdom, incline your ear to my understanding; |
| 2 δια να τηρης φρονησιν και τα χειλη σου να φυλαττωσι γνωσιν. | 2 that you may keep discretion, and your lips may guard knowledge. |
| 3 Διοτι τα χειλη της αλλοτριας γυναικος σταζουσιν ως κηρηθρα μελιτος, και ο ουρανισκος αυτης ειναι μαλακωτερος ελαιου? | 3 For the lips of a loose woman drip honey, and her speech is smoother than oil; |
| 4 το τελος ομως αυτης ειναι πικρον ως αψινθιον, οξυ ως μαχαιρα διστομος. | 4 but in the end she is bitter as wormwood, sharp as a two-edged sword. |
| 5 Οι ποδες αυτης καταβαινουσιν εις θανατον? τα βηματα αυτης καταντωσιν εις τον αδην. | 5 Her feet go down to death; her steps follow the path to Sheol; |
| 6 δια να μη γνωρισης την οδον της ζωης, αι πορειαι αυτης ειναι αστατοι και ουχι ευδιαγνωστοι. | 6 she does not take heed to the path of life; her ways wander, and she does not know it. |
| 7 Ακουσατε μου λοιπον τωρα, τεκνα, και μη αποστραφητε τους λογους του στοματος μου. | 7 And now, O sons, listen to me, and do not depart from the words of my mouth. |
| 8 Απομακρυνον την οδον σου απ' αυτης, και μη πλησιασης εις την θυραν του οικου αυτης, | 8 Keep your way far from her, and do not go near the door of her house; |
| 9 δια να μη δωσης την τιμην σου εις αλλους και τα ετη σου εις τους ανελεημονας? | 9 lest you give your honor to others and your years to the merciless; |
| 10 δια να μη χορτασθωσι ξενοι απο της περιουσιας σου και οι κοποι σου ελθωσιν εις οικον αλλοτριου, | 10 lest strangers take their fill of your strength, and your labors go to the house of an alien; |
| 11 και συ στεναζης εις τα εσχατα σου, οταν η σαρξ σου και το σωμα σου καταναλωθωσι, | 11 and at the end of your life you groan, when your flesh and body are consumed, |
| 12 και λεγης, Πως εμισησα την παιδειαν, και η καρδια μου κατεφρονησε τους ελεγχους, | 12 and you say, "How I hated discipline, and my heart despised reproof! |
| 13 και δεν υπηκουσα εις την φωνην των διδασκοντων με, ουδε εκλινα το ωτιον μου εις τους νουθετουντας με. | 13 I did not listen to the voice of my teachers or incline my ear to my instructors. |
| 14 Παρ' ολιγον επεσον εις παν κακον, εν μεσω της συναξεως και της συναγωγης. | 14 I was at the point of utter ruin in the assembled congregation." |
| 15 Πινε υδατα εκ της δεξαμενης σου και πηγαζοντα εκ του φρεατος σου? | 15 Drink water from your own cistern, flowing water from your own well. |
| 16 Ας εκχεωνται εξω αι πηγαι σου, και τα ρυακια των υδατων σου εις τας πλατειας? | 16 Should your springs be scattered abroad, streams of water in the streets? |
| 17 σου μονου ας ηναι αυτα, και ουχι ξενων μετα σου? | 17 Let them be for yourself alone, and not for strangers with you. |
| 18 η πηγη σου ας ηναι ευλογημενη? και ευφραινου μετα της γυναικος της νεοτητος σου. | 18 Let your fountain be blessed, and rejoice in the wife of your youth, |
| 19 Ας ηναι εις σε ως ελαφος ερασμια και δορκας κεχαριτωμενη? ας σε ποτιζωσιν οι μαστοι αυτης εν παντι καιρω? ευφραινου παντοτε εις την αγαπην αυτης. | 19 a lovely hind, a graceful doe. Let her affection fill you at all times with delight, be infatuated always with her love. |
| 20 Και δια τι, υιε μου, θελεις θελγεσθαι υπο ξενης και θελεις εναγκαλιζεσθαι κολπον αλλοτριας; | 20 Why should you be infatuated, my son, with a loose woman and embrace the bosom of an adventuress? |
| 21 Διοτι του ανθρωπου αι οδοι ειναι ενωπιον των οφθαλμων του Κυριου, και σταθμιζει πασας τας πορειας αυτου. | 21 For a man's ways are before the eyes of the LORD, and he watches all his paths. |
| 22 Αι ιδιαι αυτου ανομιαι θελουσι συλλαβει τον ασεβη, και με τα σχοινια της αμαρτιας αυτου θελει σφιγγεσθαι. | 22 The iniquities of the wicked ensnare him, and he is caught in the toils of his sin. |
| 23 Ουτος θελει αποθανει απαιδευτος και εκ του πληθους της αφροσυνης αυτου θελει περιπλανασθαι. | 23 He dies for lack of discipline, and because of his great folly he is lost. |
