| 1 Ó morte, como tua lembrança é amarga para o homem que vive em paz no meio de seus bens, | 1 O, śmierci, jakże przykra jest pamięć o tobie dla człowieka żyjącego spokojnie wśród swoich bogactw; dla męża, który jest beztroski i ma we wszystkim powodzenie i który może jeszcze smakować przyjemności. |
| 2 para o homem tranqüilo e afortunado em tudo, e que ainda se encontra em condição de saborear o alimento! | 2 O, śmierci, dobry jest twój wyrok dla człowieka biednego i pozbawionego siły, dla starca zgrzybiałego, nękanego troskami o wszystko, zbuntowanego, i tego, co stracił cierpliwość. |
| 3 Ó morte, tua sentença é suave para o indigente, cujas forças se esgotam, | 3 Nie bój się wyroku śmierci, pamiętaj o tych, co przed tobą byli i będą po tobie. |
| 4 para quem está no declínio da idade, carregado de cuidados, para quem não tem mais confiança e perde a paciência. | 4 Taki jest wyrok wydany przez Pana na wszelkie ciało: i po co odrzucać to, co się podoba Najwyższemu? Dziesięć, sto czy tysiąc lat żyć będziesz, w Szeolu nie czyni się wyrzutów z powodu [długości] życia. |
| 5 Não temas a sentença da morte; lembra-te dos que te precederam, e de todos os que virão depois de ti: é a sentença pronunciada pelo Senhor sobre todo ser vivo. | 5 Potomstwo grzeszników jest potomstwem obmierzłym, i to, co żyje razem w domach bezbożników. |
| 6 Que te sobrevirá por vontade do Altíssimo? Dez anos, cem anos, mil anos... | 6 Dziedzictwo dzieci grzeszników pójdzie na zatracenie, a hańba stale idzie razem z ich nasieniem. |
| 7 Na habitação dos mortos não se tomam em consideração os anos de vida. | 7 Dzieci czynić będą zarzuty bezbożnemu ojcu, że przez niego są w pogardzie. |
| 8 Os filhos dos pecadores tornam-se objeto de abominação, assim como os que freqüentam as casas dos ímpios. | 8 Biada wam, ludzie bezbożni, że porzuciliście prawo Boga Najwyższego. |
| 9 A herança dos filhos dos pecadores perecerá. O opróbrio prende-se à sua posteridade. | 9 Jeżeli zostaliście zrodzeni, narodziliście się na przekleństwo, a jeżeli pomrzecie, przekleństwo jako swój dział weźmiecie. |
| 10 Os filhos de um homem ímpio queixam-se de seu pai porque é por sua culpa que estão envergonhados. | 10 Jak wszystko, co jest z ziemi, powróci do ziemi, tak bezbożni z przekleństwa - do zguby. |
| 11 Desgraçados de vós, homens ímpios, que abandonastes a lei do Senhor, o Altíssimo! | 11 Żałoba u ludzi dotyczy ich zwłok, imię zaś grzeszników, jako niedobre, będzie wymazane. |
| 12 Se nasceis, é na maldição, e quando morrerdes, tereis a maldição como herança. | 12 Zatroszcz się o imię, albowiem ono ci zostanie, gdyż więcej znaczy niż tysiąc wielkich skarbów złota. |
| 13 Tudo o que vem da terra voltará à terra. Assim os ímpios passam da maldição à ruína. | 13 Dostatnie życie jest liczbą dni ograniczone, a dobre imię trwa na wieki. |
| 14 Os homens se entristecem com (a perda) de seu corpo; porém, até o nome dos ímpios será aniquilado. | 14 Dzieci, zachowujcie w pokoju moją naukę! Mądrość zakryta i skarb niewidzialny - jakiż pożytek z obojga? |
| 15 Cuida em procurar para ti uma boa reputação, pois esse bem ser-te-á mais estável que mil tesouros grandes e preciosos. | 15 Lepszy jest człowiek ukrywający swoją głupotę, niż człowiek ukrywający swą mądrość. |
| 16 A vida honesta só tem um número de dias; a boa fama, porém, permanece para sempre. | 16 Dlatego wstydźcie się tego, co powiem, bo nie jest dobrze każdy wstyd zachowywać i nie wszystko przez wszystkich będzie wiernie ocenione. |
| 17 Meus filhos, guardai em paz meu ensinamento: pois uma sabedoria oculta e um tesouro invisível, para que servem essas duas coisas? | 17 Wstydźcie się przed ojcem i matką - nierządu, przed księciem i władcą - kłamstwa, |
| 18 Mais vale um homem que dissimula a sua ignorância, que um homem que oculta a sua sabedoria. | 18 przed sędzią i urzędnikiem - przestępstwa, przed zgromadzeniem i ludem - bezprawia, |
| 19 Tende, pois, vergonha do que vou dizer, | 19 przed towarzyszem i przyjacielem - nieprawości, przed miejscem, gdzie mieszkasz - kradzieży; |
| 20 porque não é bom ter vergonha de tudo, e nem todas as co isas agradam, na verdade, a todos. | 20 zapomnienia prawdy Boga i Przymierza - opierania się łokciem na chlebie, |
| 21 Envergonhai-vos da fornicação, diante de vosso pai e de vossa mãe; e da mentira, diante do que governa e do poderoso; | 21 obelżywego postępowania, gdy coś bierzesz czy dajesz, milczenia przed tymi, którzy cię pozdrawiają, |
| 22 de um delito, diante do príncipe e do juiz; da iniqüidade, diante da assembléia e do povo; | 22 patrzenia na nierządnicę, odwracania oblicza od krewnego, |
| 23 da injustiça, diante de teu companheiro e de teu amigo; | 23 zabrania dziedzictwa i podarunku i przyglądania się kobiecie zamężnej, |
| 24 de cometeres um roubo no lugar onde moras, por causa da verdade de Deus e de sua aliança. Envergonha-te de pôr os cotovelos sobre a mesa, de usar de fraude no dar e no receber, | 24 poufałości z jego służącą - i nie zbliżaj się do jej łoża! |
| 25 de não responder àqueles que te saúdam, de lançar os olhos para uma prostituta, | 25 słów obelżywych na przyjaciela, - a gdy coś dasz, nie czyń wyrzutów! |
| 26 de desviar os olhos de teu próximo, de tirar o que a ele pertence, sem devolver-lho. | 26 powtarzania mowy usłyszanej i wyjawiania tajemnic: |
| 27 Não olhes para a mulher de outrem; não tenhas intimidades com tua criada, e não te ponhas junto do seu leito. | 27 a będziesz prawdziwie wstydliwy i znajdziesz łaskę u wszystkich ludzi. |
| 28 Envergonha-te diante de teus amigos de dizer palavras ofensivas; não censures o que deste. | |
