Isaiæ 53

NOVA VULGATA	Peshitta
1 “ Quis credidit auditui nostro, et brachium Domini cui revelatum est?	1 ܡ̇ܢ ܗܝܡܢ ܠܫܡܥܢ ܘܕܪܥܗ ܕܡܪܝܐ ܠܡ̇ܢ ܐܬܓܠܝ
2 Et ascendit sicut virgultum coram eo et sicut radix de terra sitienti. Non erat species ei neque decor, ut aspiceremus eum, et non erat aspectus, ut desideraremus eum.	2 ܣܠܩ ܐܝܟ ܝܠܘܕܐ ܩܕܡܘܗܝ ܘܐܝܟ ܥܩܪܐ ܡܢ ܐܪܥܐ ܨܗܝܬܐ ܠܝܬ ܗܘܐ ܠܗ ܚܙܘܐ ܘܠܐ ܙܝܘܐ ܘܚܙܝܢܝܗܝ ܕܠܝܬ ܗܘܐ ܠܗ ܚܙܘܐ ܘܕܓܠܢܝܗܝ
3 Despectus erat et novissimus virorum, vir dolorum et sciens infirmitatem, et quasi abscondebamus vultum coram eo; despectus, unde nec reputabamus eum.	3 ܫܝܛܐ ܘܡܟܝܟܐ ܕܐܢܫܐ ܓܒܪܐ ܗܘ ܕܟܐ̈ܒܐ ܘܝ̇ܕܥ ܚܫ̈ܐ ܐܦܢܝܢ ܐ̈ܦܝܢ ܡܢܗ ܘܫܛܢܝܗܝ ܘܠܐ ܚܫܒܢܝܗܝ
4 Vere languores nostros ipse tulit et dolores nostros ipse portavit; et nos putavimus eum quasi plagatum, percussum a Deo et humiliatum.	4 ܫܪܝܪܐܝܬ ܚܫ̈ܝܢ ܗܘ ܣܝܒܪ ܘܟܐ̈ܒܝܢ ܗܘ ܣܒܠ ܘܚܢܢ ܚܫܒܢܝܗܝ ܟܬܝܫܐ ܘܡܡܚܝܐ ܕܐܠܗܐ ܘܡܡܟܟܐ
5 Ipse autem vulneratus est propter iniquitates nostras, attritus est propter scelera nostra; disciplina pacis nostrae super eum, et livore eius sanati sumus.	5 ܗܘ ܡܬܩܛܠ ܡܛܠ ܚ̈ܛܗܝܢ ܘܡܬܡܟܟ ܡܛܠ ܥܘܠܢ ܡܪܕܘܬܐ ܕܫܠܡܢ ܥܠܘܗܝ ܘܒܫܘܡ̈ܬܗ ܢܬܐܣܐ
6 Omnes nos quasi oves erravimus, unusquisque in viam suam declinavit; et posuit Dominus in eo iniquitatem omnium nostrum ”.	6 ܟܠܢ ܐܝܟ ܥܢܐ ܛܥܝܢ ܘܐܢܫ ܠܣܛܪܗ ܦܢܝܢ ܘܡܪܝܐ ܐܦܓܥ ܒܗ ܚ̈ܛܗܐ ܕܟܠܢ
7 Afflictus est et ipse subiecit se et non aperuit os suum; sicut agnus, qui ad occisionem ducitur, et quasi ovis, quae coram tondentibus se obmutuit et non aperuit os suum.	7 ܩܪܒ ܘܐܬܡܟܟ ܘܠܐ ܦܬܚ ܦܘܡܗ ܐܝܟ ܐܡܪܐ ܠܢܟܣܬܐ ܐܬܕܒܪ ܘܐܝܟ ܢܩܝܐ ܩܕܡ ܓܙܘܙܐ ܫܬܝܩ ܗܘܐ ܘܠܐ ܦܬܚ ܦܘܡܗ
8 Angustia et iudicio sublatus est. De generatione eius quis curabit? Quia abscissus est de terra viventium; propter scelus populi mei percussus est ad mortem.	8 ܡܢ ܚܒܘܫܝܐ ܘܡܢ ܕܝܢܐ ܐܬܕܒܪ ܘܕܪܗ ܡܢܘ ܢܫܬܥܐ ܡܛܠ ܕܐܬܓܙܪ ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܚ̈ܝܐ ܘܡܢ ܥ̇ܘ̈ܠܐ ܕܥܡܝ ܩܪܒܘ ܠܗ
9 Et posuerunt sepulcrum eius cum impiis, cum divitibus tumulum eius, eo quod iniquitatem non fecerit, neque dolus fuerit in ore eius.	9 ܝܗܒ ܪܫܝܥܐ ܩܒܪܗ ܘܥܬܝܪܐ ܒܡܘܬܗ ܥܠ ܕܠܐ ܥܒܕ ܥܘܠܐ ܘܠܝܬ ܢܟܠܐ ܒܦܘܡܗ
10 Et Dominus voluit conterere eum infirmitate. Si posuerit in piaculum animam suam, videbit semen longaevum, et voluntas Domini in manu eius prosperabitur.	10 ܘܡܪܝܐ ܨܒܐ ܕܢܡܟܟܝܘܗܝ ܘܢܚܫܝܘܗܝ ܐܬܬܣܝܡ ܚܛܗܐ ܒܢܦܫܗ ܕܢܚܙܐ ܙܪܥܐ ܘܢܓܪ ܝܘܡ̈ܬܐ ܘܨܒܝܢܗ ܕܡܪܝܐ ܒܐܝܕܗ ܢܨܠܚ
11 Propter laborem animae eius videbit lucem, saturabitur in scientia sua. Iustificabit iustus servus meus multos et iniquitates eorum ipse portabit.	11 ܘܡܢ ܥܡܠܐ ܕܢܦܫܗ ܢܚܙܐ ܘܢܣܒܥ ܒܝܕܥܬܐ ܘܢܙܟܐ ܠܙܕܝ̈ܩܐ ܥܒܕܐ ܗܘ ܕܣ̈ܓܝܐܐ ܘܚ̈ܛܗܝܗܘܢ ܗܘ ܢܣܒܘܠ
12 Ideo dispertiam ei multos, et cum fortibus dividet spolia, pro eo quod tradidit in mortem animam suam et cum sceleratis reputatus est; et ipse peccatum multorum tulit et pro transgressoribus rogat.	12 ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܦܠܓܝܘܗܝ ܒܣ̈ܓܝܐܐ ܘܠܥܫ̈ܝܢܐ ܢܦܠܓ ܒܙܬܐ ܚܠܦ ܕܫܕܐ ܢܦܫܗ ܠܡܘܬܐ ܘܥܡ ܥ̇ܘ̈ܠܐ ܐܬܡܢܝ ܘܗܘ ܚ̈ܛܗܐ ܕܣ̈ܓܝܐܐ ܫܩܠ ܘܒܥ̇ܘ̈ܠܐ ܦܓܥ