| 1 Τις λοιπον η υπεροχη του Ιουδαιου, η τις η ωφελεια της περιτομης; | 1 Que tem, pois, a mais o judeu? Ou qual é a utilidade da circuncisão? |
| 2 Πολλη κατα παντα τροπον. Πρωτον μεν διοτι εις τους Ιουδαιους ενεπιστευθησαν τα λογια του Θεου. | 2 Muita (vantagem têm os Judeus sobre os gentios) de toda a maneira. Principalmente porque lhes foram confiados os oráculos de Deus. |
| 3 Επειδη αν τινες δεν επιστευσαν, τι εκ τουτου; μηπως η απιστια αυτων θελει καταργησει την πιστιν του Θεου; | 3 Que importa se alguns deles não creram? Porventura a sua incredulidade destruirá a fidelidade de Deus? Não, certamente. |
| 4 Μη γενοιτο. Αλλ' εστω ο Θεος αληθης, πας δε ανθρωπος ψευστης, καθως ειναι γεγραμμενον? Δια να δικαιωθης εν τοις λογοις σου και να νικησης, οταν κρινησαι. | 4 Deus é verdadeiro, e todo o homem é mentiroso, como está escrito: Para que sejas (ó Deus) justificado nas tuas palavras e venças quando fores julgado (Ps. 60, 6). |
| 5 Εαν δε η αδικια ημων δεικνυη την δικαιοσυνην του Θεου, τι θελομεν ειπει; μηπως ειναι αδικος ο Θεος ο επιφερων την οργην; ως ανθρωπος λαλω. | 5 Se, porém, a nossa injustiça faz brilhar a justiça de Deus, que diremos? Porventura é injusto Deus que castiga? |
| 6 Μη γενοιτο? επειδη πως θελει κρινει ο Θεος τον κοσμον; | 6 (Falo à maneira dos homens.) Não, por certo ; doutra maneira, como julgaria Deus este mundo? |
| 7 Διοτι εαν η αληθεια του Θεου επερισσευσε προς δοξαν αυτου δια του εμου ψευσματος, δια τι πλεον εγω κρινομαι ως αμαρτωλος, | 7 Com efeito, se a verdade de Deus, pela minha mentira cresceu para glória sua, porque sou eu assim julgado como pecador? |
| 8 και καθως βλασφημουμεθα και καθως κηρυττουσι τινες, οτι ημεις λεγομεν, Δια τι να μη πραττωμεν τα κακα, δια να ελθωσι τα αγαθα; των οποιων η κατακρισις ειναι δικαια. | 8 E porque e que (como dizem caluniosamente de nós, como alguns afirmam que nós dizemos) não havemos de fazer o mal para que venham bens? Destes é justa a condenação. |
| 9 Τι λοιπον; υπερεχομεν των εθνικων; Ουχι βεβαιως? διοτι προεξηλεγξαμεν Ιουδαιους τε και Ελληνας, οτι ειναι παντες υπο αμαρτιαν, | 9 Que (concluir) pois? Temos alguma vantagem sobre eles? De nenhuma sorte. Porque já demonstramos que Judeus e Gregos estão todos sob o pecado, |
| 10 καθως ειναι γεγραμμενον Οτι δεν υπαρχει δικαιος ουδε εις, | 10 como está escrito: Não há nenhum justo; |
| 11 δεν υπαρχει τις εχων συνεσιν? δεν υπαρχει τις εκζητων τον Θεον. | 11 não há quem tenha inteligência, não há quem busque a Deus. |
| 12 Παντες εξεκλιναν, ομου εξηχρειωθησαν? δεν υπαρχει ο πραττων αγαθον, δεν υπαρχει ουδε εις. | 12 Todos se extraviaram, todos à uma se tornaram inúteis, não há quem faça o bem, não há sequer um (8. 14-1-3). |
| 13 Ταφος ανεωγμενος ειναι ο λαρυγξ αυτων, με τας γλωσσας αυτων ελαλουν δολια? φαρμακιον ασπιδων ειναι υπο τα χειλη αυτων? | 13 A garganta deles é um sepulcro aberto; com as suas línguas tecem enganos. Um veneno de áspides se encobre debaixo dos seus lábios (Ps. 5, 10 ; Ps. 140, 4); |
| 14 των οποιων το στομα γεμει καταρας και πικριας? | 14 a sua boca está cheia de maldição e de amargura (Ps. 10, 7). |
| 15 οι ποδες αυτων ειναι ταχεις εις το να χυσωσιν αιμα? | 15 Os seus pés são velozes para derramar sangue; |
| 16 ερημωσις και ταλαιπωρια εν ταις οδοις αυτων, | 16 a dor e a infelicidade estão nos seus caminhos, |
| 17 Και οδον ειρηνης δεν εγνωρισαν. | 17 e não conheceram o caminho da paz (Is. 59, 7-8). |
| 18 Δεν ειναι φοβος Θεου εμπροσθεν των οφθαλμων αυτων. | 18 Não há temor de Deus diante dos seus olhos (Ps. 36, 2). |
| 19 Εξευρομεν δε οτι οσα λεγει ο νομος λαλει προς τους υπο τον νομον, δια να εμφραχθη παν στομα και να γεινη πας ο κοσμος υποδικος εις τον Θεον, | 19 Ora nós sabemos que tudo aquilo que a lei diz, o diz para aqueles que estão sob a lei, para que toda a boca seja fechada e todo o mundo caia sob a justiça de Deus. |
| 20 διοτι εξ εργων νομου δεν θελει δικαιωθη ουδεμια σαρξ ενωπιον αυτου? επειδη δια του νομου γινεται η γνωρισις της αμαρτιας. | 20 Pelas obras da lei não será justificado nenhum homem diante dele. Efetivamente, pela lei vem o conhecimento do pecado. |
| 21 Τωρα δε χωρις νομου η δικαιοσυνη του Θεου εφανερωθη, μαρτυρουμενη υπο του νομου και των προφητων, | 21 Mas agora manifestou-se sem a lei a justiça de Deus, testificada pela lei e pelos profetas. |
| 22 δικαιοσυνη δε του Θεου δια πιστεως Ιησου Χριστου εις παντας και επι παντας τους πιστευοντας? διοτι δεν υπαρχει διαφορα? | 22 A justiça de Deus (é infundada) pela fé de Jesus Cristo em todos e sobre todos os que crêem nele, sem distinção, |
| 23 επειδη παντες ημαρτον και υστερουνται της δοξης του Θεου, | 23 porque todos pecaram e estão privados da glória de Deus |
| 24 δικαιουνται δε δωρεαν με την χαριν αυτου δια της απολυτρωσεως της εν Χριστω Ιησου, | 24 e são justificados gratuitamente pela sua graça, por meio da redenção, que está em Jesus Cristo, |
| 25 τον οποιον ο Θεος προεθετο μεσον εξιλεωσεως δια της πιστεως εν τω αιματι αυτου, προς φανερωσιν της δικαιοσυνης αυτου δια την αφεσιν των προγενομενων αμαρτηματων δια της μακροθυμιας του Θεου, | 25 a quem Deus pôs, pelo seu sangue derramado, como um meio de propiciação, que opera pela fé, a fim de manifestar a sua justiça, por haver tolerado, com a sua paciência divina os pecados de outrora, |
| 26 προς φανερωσιν της δικαιοσυνης αυτου εν τω παροντι καιρω, δια να ηναι αυτος δικαιος και να δικαιονη τον πιστευοντα εις τον Ιησουν. | 26 a fim de manifestar a sua justiça no tempo presente, de maneira a ser reconhecido justo e fonte de justiça para aquele que tem fé em Jesus Cristo. |
| 27 Που λοιπον η καυχησις; Εκλεισθη εξω. Δια ποιου νομου; των εργων; Ουχι, αλλα δια του νομου της πιστεως. | 27 Onde está, pois, (ó judeu) a tua glória? Foi excluída. Por que lei? Pela das obras? Não; mas pela lei da fé. |
| 28 Συμπεραινομεν λοιπον οτι ο ανθρωπος δικαιουται δια της πιστεως χωρις των εργων του νομου. | 28 Porquanto sustentamos que o homem é justificado pela fé, sem as obras da lei. |
| 29 Η των Ιουδαιων μονον ειναι ο Θεος; Ουχι δε και των εθνων; Ναι, και των εθνων, | 29 Porventura Deus só o é dos Judeus? Não o é ele também dos gentios? Sim, certamente, ele o é também dos gentios, |
| 30 επειδη εις ειναι ο Θεος οστις θελει δικαιωσει την περιτομην εκ πιστεως και την ακροβυστιαν δια της πιστεως. | 30 porque há um só Deus, que justifica pela fé os circuncidados e que também pela fé justifica os incircuncidados. |
| 31 Νομον λοιπον καταργουμεν δια της πιστεως; μη γενοιτο, αλλα νομον συνιστωμεν. | 31 Destruímos nós, pois, a lei com a fé? Longe disso; antes confirmamos a lei. |